712 resultaten.
afscheidssonate
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.131 nog even warmde de zon je koude
bleke gelaat
hielden we je vast tot de dood jou
kwam halen
en streelden onze tranen je stilaan
naar de overkant
zo verliet jij met ‘n zucht het lege
uitgewoonde lijf
stroomde je oude ziel naar ’t licht
terug
als een milde avondzon in ‘n weids
en onvergetelijk vergezicht…
voorschrift
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
985 ik moest wel kijken
hoe hij versleten
gracieus bijna
op het voetpad liep
neen, danste
een lichaamstaal
verworven
met handen vol
en hoe hij tuurde
naar de overkant
zijn sprong berekende
toen overstak
ondertussen viel de deur weer dicht
ik luisterde
draaide terug
moeilijk is dat niet
integendeel
handen vol met medicijnen
vinden…
AMC
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.021 En aan de overkant,
op een andere afdeling,
daar waarde de dood
ook rond, de hele nacht,
met zijn zeis en cape.
In het lange donker
keek ik uren naar de deur
die nooit open ging.
Ik keek tot de zon opkwam en
de Bijlmer zacht verlichtte.…
Dromen of werkelijkheid
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.775 Ik voel de grond niet meer,
‘k zweef tussen twee werelden,
het ene wil ik laten gaan,
naar de overkant wil ik stappen.
Ik besef niet wat er gebeurde,
‘ k had het niet erg gevonden.
Een kalme rustgevende
oude man,
wuifde mij met zijn hand.
Zijn mantel wapperde uitdagend,
ik wilde er naar toe,
gelijk hoe.…
"Koorddansen"
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
1.506 Maar mijn blik blíjft gericht
op de overkant.
Ik zál hem bereiken.
HIJ laat me m'n angsten trotseren.
Starend in zijn blauwe ogen,
vergeet ik de afgrond
en laat ik mijn verleden
steeds een wankel stapje verder
achter me.…
straat in de stad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 wist ongeveer jouw nummer
waar je woonde en het raam
waar je uitkeek op de stad
verlaten straat op weg,
jong nog met vraagtekens
misschien wel onbegrepen
inmiddels zie je niet meer
dat joch op de fiets in jouw straat
je bent gegroeid, vergeten
waar het om gaat,
om niets, een kind belt aan
schuif de gordijnen opzij
kijk naar de overkant…
Onopgemerkt1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 sinds dagen verkleuren
inkt uit fotolijsten wegsijpelt
uitzicht zienderogen vervaagd
wordt de wereld kleiner
blijkt het bankje bij de plas
verdwenen evenals de bomen
aan de overkant
waar vreemde mensen
al pratend bloemen brengen
betalen ze de koetsier
met gelijke munt die hen
op een dwaalspoor zette
verwateren stille gedachten…
Verdwenen tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
620 Als het leven op zich
zich vertakt
in levens
op afroep gespeeld
automatisch, bedreven
ruist onderhuids
onbestemd
een gevoel
overstemmend de stilte
van zwijgend verleden
buigend
naar beelden,
uitgelicht
achtervolgd door
het mysterieuze
komt de overkant
langzaam in zicht,
begint
in het beeld
van een tuin vol licht
het…
een doodstille schelp
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 toen ik nog kind was
tilde ik de zee op
alles lag stil, alles was groots
de mooiste kleuren bogen hun rug
naar de overkant; daar ergens lag Engeland,
Ivanhoe en een leeuwenhart
ik sleepte rivieren mee, legde me neer
tussen kussentjes van duinen en koortsachtige
jongens
hoorde het klapwiekend lichaamgeklater
van de horizon, klaarwakkere…
echte liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 natuurlijk zijn er momenten
dat de irritaties maken
dat ik niet de liefde voel
voor jou als alle dagen
toch hoef jij nooit te twijfelen
aan wat ik voel voor jou
jij die mij van en in het leven
nog steeds de liefste is
alleen de overkant weet
dat in mijn doen en laten
jij eindeloos het doel bent
van de weg die ik ga
al zal het leven…
Hopperdepop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 Ik hoor mijn eigen stem
weerklinken waar ik woon
in de schoot van de bergen
Ik kan springen en draaien
luidkeels zingen en zwaaien
naar jou aan de overkant
Van je hieperdepiep
van je hopperdepop
lievelievelottelot
Kom je klopperdeklop
met mij klikkerdeklak
een middag spelen?…
nooit van jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
765 aan de overzijde van
de stilte de overkant
van de taal vallen
grote woorden uit
onze handen
de schone is gekomen
onstilbaar mooie ogen
als sterren als wit glas
haar gezicht de maan
vaart de wereld voorbij
zachte stappen tussen
de schelpen de nacht
sluit ons in haar armen
de schone is gegaan
we leren afscheid nemen
nooit van…
Wintergras
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
617 heb het leven nu geleerd
ik zal het water blijven dragen
tot de avond binnenkruipt
morgen zullen er branden zijn
ik wil het wintergras zien groeien
ik zal ontsnappen aan de tijd
het moet me lukken om
de snaren van een harp te tellen
om een hemel te verdienen
met het lokkende engelenspel
er is nauwelijks nog angst
voor de stilte aan de overkant…
ze bloedloos uit mijn leven snij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
736 ze peuren en ze peuteren
met vingers in mijn geest
ik voel hun koude adem
ze zijn al eerder langs geweest
ze haken aan gedachten
dreigen angst en geven pijn
ze laten me geloven dat
je hier niet hoeft te zijn
een duik, een sprong
een stapje meer opzij
je bent zo aan de overkant
het is heel snel voorbij
ze duwen en ze dwingen
krijsen…
Dochter
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.581 Populieren werpen hun schaduw naar de overkant.
Ik draag mijn dochter naar haar nest.
Zij kriebelt het oor met binnensmonds gegiechel
en de speelse spot: "Ju!"
en ik word het mikpunt,
de muilezel die schuimbekt onder een donzige last.…
ze bloedloos uit mijn lichaam snij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
849 ze peuren en peuteren
met vingers in mijn geest
ik voel hun koude adem
ze zijn al eerder langs geweest
haken aan gedachten
dreigen angst en geven pijn
laten me geloven dat
je hier niet hoeft te zijn
een duik een sprong
een stapje meer opzij
je gaat zo naar de overkant
het is heel snel voorbij
ze duwen en dwingen
krijsen wanhoop…
Herder
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
820 Kijkend naar de overkant
van de zilver groene rivier
zie ik een bewegende hand
ik geniet van de stilte hier
toch wil ik het water over
want de hand fascineert mij
maar het is nog niet zover
die hand maakt mij blij.…
vandaag zal ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
710 ik staak vandaag mijn zinnen
en neem de bus naar de overkant
van de oceaan ook in het echte leven
bega ik geen doodzondes dan toch
stommiteiten of struikel ik weer
nog voordat ik kan beginnen,
mijn levenspad is een vluchten
voor dingen zo ziet mijn leven
er nu eenmaal uit, tot slot van dit
stukje wil ik nog een lied voor u
zingen…
Fascinatie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
722 het meisje zwaait naar de overkant
niets te zien, dan het gortdroge land
en wat magere koeien
hoe kan ’t mij boeien, dat meisje
en haar hand, wat ligt er verborgen
aan die andere kant
waarom stel ik mij die vragen
zelfs de roerdomp die ‘k plotseling zie
tussen dorre rietkragen verzet geen poot
in de lucht wat gevorkte vegen
de vlerk…
Van pennen en papier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 het was
de diepte niet
waar ik zo’n angst voor had
maar dat ongewisse
het onpeilbaar
zwarte van dat gat
waar anderen mij de vleugels
reiken van pennen en papier
sta jij naast me vraagt blijf hier
zij wenken
aan de overkant
met zon en paradijs
jij kunt niet vliegen
zeg je stil
en neemt mij bij de hand
samen zijn we weggegaan…
Eeuwig feest
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
874 op aarde zou wensen
draag nog de stof
van velours en zwart satijn
de pijnen
zie nog de ellende die er is
en hoor het bitter klagen
kom leid mij voort
tot aan die diepe kloven
daar waar die brug nog is
waarover ik niet
de last kan dragen
van het lijden
snijd het dan af
ik zal niet klagen
maar wachten op jou
daar aan die overkant…
Fragmenten uit bewegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 zet mijn voeten in balans
wil zelfverzekerd
lopen naar de overkant
fixeer het vaste punt
de eerste stap
is glijdend staan
los van staal
kan ik mij
niet laten gaan
voel het fenomeen
word één met tijd en ruimte
rol in rust volmaakt een lus
zij hebben
de loop gezien
fragmenten uit bewegen
maar niemand heeft mij
die volmaakte…
dankzij de Koningin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.206 er was grote onenigheid
geweest
bij mijn buurmeisje aan
de overkant
ik herinner het me nog
al had ik eerst geen idee
wat er aan de hand was
daar kwamen we gauw
genoeg achter
dat kwam ervan als men
zo graag Vadertje en
Moedertje
wilde spelen..zei men
dag kindertijd
ja , boze woorden en
akelig was het
allemaal geweest.…
dagdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 iemand zien lopen aan de fluisterdichte overkant
zwijgend antwoorden
zien vertrekken met onbekende bestemming
verzinken in gedachte, in aanhef een weg vervolgen
fantasie bedrijven, water inademen
denken aan een briesje langs de wangen
geloven in goede afloop, virtueel ontmoeten
het gesteente van een steen aanvaarden
oprapen, bewaren,…
de woorden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
493 vergulden momenten
waarin de waarheid spreekt in alle eenvoud
het lijkt op een uitzondering,
tijdens een eeuwige lente
waarin liefde haar verbindend licht ontvouwt
en jij spreekt de woorden, die nimmer vergaan
die door de hemel blijken te worden verzegeld
maar wel, precies op tijd, op aardse wijze geregeld
zo mag er voor mij een weg naar de overkant…
generatie!
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.609 Starend naar de overkant..
Golven tellend in het water..
Met mijn kind een warme band..
Over het verleden hebbend naar later..…
Vader van gedachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.272 jij reisde naar de overkant
en zei, denk maar aan onze band
filosoferen maakt mensen vrij
zo dichter jij bent kind van mij...…
Vertrouwen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
736 Geef mij je hand
laten we samen
een brug bouwen
we leggen stenen neer
over de rivier
laten we voorzichtig
voetje voor voetje
er over heen gaan
het is wankel en glibberig
we houden elkaar in evenwicht
dan wacht daar aan de overkant
een nieuwe horizon
ga je mee……..…
Watersnood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
995 De overkant is geen land
dat ik zal willen voelen.…
deserteren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 twee uitgelezenen
zitten tegenover elkaar
kijken schijnbaar aan
één echter kijkt naar de koffie,
of deze al doorgelopen is
de ander naar de overkant,
waar een wagen geparkeerd wordt
koffie met melk en suiker
koffie zwart
jaren al hetzelfde ritueel
lang geleden is er al geknakt
één staat op om de afwas te doen
de ander trekt…