573 resultaten.
Een annunciatie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.862 Haar glimlach vraagt om een lasbril
haar beloften zijn van een zoetheid
die het glazuur van je tanden slijt
altijd gevleugeld en met een altijd
vlammend zwaard tussen ons in
Komt me nog meer vertellen
hemelse nakomelingen voorspellen
maar (wat ze achter haar rug
houdt) geloven durf ik het niet
Dan vallen alle kruiswegstaties om
dan stijgt…
Literatuur
gedicht
3.2 met 14 stemmen
23.588 Ik hoop nog altijd op Pascal,
maar wat dan ook, in elk geval:
hoe meer het aantal liefdes stijgt,
hoe meer ontwikkeling men krijgt.
-------------------------------
uit: 'Tot hier toe', 1986.…
Het vileine geel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 waarmee je stilte schijnt
is voor even verleden tijd
ik voelde je krachten
zag hoe licht verschoof
van geel naar rood
zich spreidde en jou
oplichtte in duister blauw
jij kon niet meer
de spiegel zijn van
het nachtelijk vergeten
waarop jij eonen lang in
koele rust hebt neergekeken
pas als de nacht
zal stokken en de zon
ter kimme stijgt…
Van slag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
762 Mijn eega is wel zo van slag,
komt echt niet alleen van zondag,
welnee hij heeft het voor elkaar
in tegenstelling tot ieder ander jaar:
een probleem te hebben met
" het uur"
Een zucht stijgt op vanaf de bank:
de dag duurt zo vreselijk lang,
'k heb het gevoel da'k een maand op ben
en een ieder die mij erg goed kent
weet:
dat zoiets…
Vluchtende gedachten...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
591 Het water stijgt tot aan mijn lippen.
Help! Ik verdrink!
Er is niemand hier die dat belet.
Snel draai ik de kraan weer dicht.
Gelukkig, ik heb mezelf gered!
Help! Mijn gedachten blijven stromen!
Er is niemand die dat kan tegengaan.
Het is alsof het water weer gaat stijgen.
Nu bedreigen gedachten mijn bestaan.
Help!…
Aan een graf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
14.790 Want als ik hier de diepe stilte intuur,
stijgt het zo glinsterend op, dat ik moet schreien,
en duizend lachjes, liedjes, mijmerijen,
tintelen uit het gras naar het azuur.
'k Sta aan je graf als jij eens aan mijn wieg.
Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken
handjevol as mij om het vuur bedrieg.…
De spinnen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.501 hebben;
langs de uitgebloeide bollen
hangt het franje van hun werk;
als het warme waaien in
de holtes van een struik, zo is
het weven ingewikkeld voor
de domme prooien die hun lijf
en vleugels op de lijm beproeven,
huiverend de koudste
opperklem voorvoelend; zonder
één geluid verschijnt de spin,
het dodelijk geruis van een blad
stijgt…
Zwemmen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 De badmuts wordt wat strakker nog getrokken
De spanning stijgt, ze staan nu op de blokken
En één en twéé en dríé en stárt en plóns!
De armen molenwieken in het water
De camera die zwenkt van baan naar baan
Het kookpunt wordt bereikt: au bain-marie
Wat zijn ze watervlug, vooruit, wie gaat ’r
Nu winnen, ach, wie tikt het eerste aan?…
HEEN EN TERUG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Tussen steile rotsen
door dicht woud omringd
dendert de stortbeek
naar beneden
geeft zich over aan de wil
van de oeroude Schepping
over hem heen
stijgt en daalt telkens
een gondel langs de helling
steeds onderworpen
aan menselijk gezag
de hotsende stroom
bereikt het lage dal
zoekt als kabbelend riviertje
de tijd zonder eind
het…
Passioneel Vuur,
hartenkreet
2.7 met 75 stemmen
7.051 Jouw handen door mijn haren
ogen kijken mekaar verlangend aan
handen die voelen en die strelen
geen idee hoe lang we hier al staan
Door elke aanraking van jou
stijgt snel mijn lichaamstemperatuur
het voelt zo waanzinnig lekker
om van jou te genieten op dit uur
Natte haren op mijn gezicht
voel jouw handen over mijn lijf
zo heerlijk zoenend…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte land
de glans der hooge lentelucht
de gouden zon met warme gloed
verwekken nieuw den levenslust
die hijgend stijgt…
liefde voor elkaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.730 jij houdt ervan dat ‘k jou verleid
ik dat ‘k jouw zachte borsten voel
- het trekt mij altijd naar je toe -
en mannenkracht stijgt in mij hoog
wanneer ik dan je schoot bevrijd
ik hou ervan als lust mij wekt
jij dat mijn lijf ’t jouwe bedekt
omsluitend proef je mijn begeer
genot in steile tuimelvlucht
is voor ons beiden nooit genoeg
eerst…
Zwartwit II
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
1.764 Als de wijzen uit de aarde vallen en uit
het rijzen van de avond, als de kleuren
zijdend grijzen wanneer het licht al talend
daalt, dan stijgt de diepste cello-snaar door
het herenhuis.…
Verzonken land
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.425 leeg
in het ondergelopen veen
waar afgestorven bomen
het landschap verlaten
langs oude baggerputten
en het smal begroeide spoor
verstomt de avondwind
op het dorre blad papier
steeds dieper schreeuwt
een vogel in de nacht
wanneer hij zich laat
vangen in mijn woorden
ik leg mij onder zijn vleugels
en uit de koelte van het zand
stijgt…
De Criticus
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.366 Met slecht verbloemde haat in bruine ogen
stijgt hij toch ietwat moeizaam van zijn troon
juwelen glanzend in zijn gouden kroon
hij geeft kritieken zonder mededogen.
Zijn commentaar direkt en nooit gelogen
geeft hij heel zelden blijk van eerbetoon
hij is nooit aardig dat is heel gewoon
de poëzie heeft hem nog nooit bedrogen.…
Dichters op campagne
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
551 zonder pardon alles in
en schuiven er niets voor opzij
bij de eerste de beste kans
op erkenning door de maatschappij
Bij de voorverkiezing
van Dichter des Vaderlands
reed er één van de short list
op stemming uit vanaf gene zij
met bulldozer in dichte mist
met zijn gezin te kijk
vóór in de bak over de Afsluitdijk
Met effect zijn naam stijgt…
Wachten
poëzie
3.0 met 15 stemmen
2.145 Nu stijgt verlangens lauwe vloed
Ter lippen... en gij zijt er niet.
Gij zijt hier niet... ik luister stil
Naar 't suien van de wind der nacht,
Die stadig uit het duister wil
Verschijnen... waar ik op u wacht.
Maar 't ondoorgrondelijke zwart
Kiert nimmer open voor uw voet.…
Vuurberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 Verscheurd breng je verkrachte wanhoop
ademloos wordt een laatste toeslag
uitgestoten als schaamrood knaagt aan een
schitterende fontein met verstoft geweten
wanneer avonden rood kleuren
stijgt de mens voor een laatste
maal boven zichzelf uit en zoekt
op vleugels van aflandige wind
naar verloren gewaande duiten
jij schatert, spuugt…
Het spoor bijster
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
472 gaat
na woelige baren te hebben doorstaan
bestraat jij je een weg die in het verschiet ligt
niet wetend dat het zou veranderen
van doodlopende straten tot een doolhof
langzaam verstrikt in een web
waarin het ene gat gedicht wordt met het ander
menslievendheid wraakt jouw kern
geduchtig zoekend daar het water
gestaag naar de lippen stijgt…
DE TERRASSEN VAN MEUDON
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.162 Ik zie omhoog: een koepel, zwaar van zerken,
Stijgt, sterrrenwacht, hoog boven de bomenkruin.
Op trapgesteenten, broklig, maar gebleven,
Blijf ik dan peinzend en in weemoed staan, -
Want dode dingen zijn die langer leven
Dan wij die werden, welken en vergaan.…
Schervenloze hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 tijdens drooglegging van aderen
zoals turend door mijn raam
vraag ik mij nuchter af
zijn wolken wilsbekwaam
of door toeval bevangen
in de orde der onwrikbaarheid
voorbestemd af te drijven
gelijk aan hardste uren van de tijd
laat mij aan indrukken onttrekken
samengeraapt zonder doel
door afwezige koudegolven
stijgt de temperatuur van gevoel…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 Maar in sprakeloze wanhoop,
als het licht van de duisternis
herpakt in de seizoenen om een
herwaardering strijdt,
naar hogere ruimten stijgt
waar het – evenzo – een
bandeloos leven leidt, zonder
verbanden naar de letters van de
realiteit, de voordeligste
positie kiest en voorrang krijgt.…
Na ons de zondvloed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 Na ons de zondvloed
komt steeds dichterbij
het poolijs smeltend
de zeespiegel stijgt
verantwoordelijk is iedereen
maar niemand denkt aan schuld
Zij die zouden moeten weten
en besluiten kunnen nemen
denken alleen aan geld en macht
verantwoordelijk is niemand
maar iedereen heeft schuld
Want we zijn vooral bezig
met verkwisting en geweld…
Dank je…
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Langzaam voel ik de warmte
Stromen over mijn gezicht
Mijn huidtemperatuur stijgt
De bron draait aan het firmament
Mijn hele lichaam in het felle licht
Zinderende hitte is overal
Ik voel de warmte stijgen, kringelen
Mijn eigen kleine thermiek
Ergens intern
Slaat de koeling aan
Maar ze helpt geen fluit
Mijn poriën openen zich langzaam…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 een kaars in de nacht
brandt niet om het licht alleen
de vlam buigt zich
tegen haar eigen was
alsof warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter…
Ambivalente waarheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.361 stilte
een oprechte waarheid vol dwaze dromen
we verwarren onze ejaculaties met toverkunst
zo blijven we allebei met het gras groeien
om de broze werkelijkheid te benaderen
lezen we samen een opzienbarend hoofdstuk
over de hoofdstad van een verlaten provincie
waar landelijke vogels op de straat spugen
en de grootste gek in marktwaarde stijgt…
Lentegebed
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.029 ogen sluit
een ontdooiende gestalte knielt
met ootmoed bij de laatste winterranden
waarlangs het vroege fluitenkruid
zacht vertolkt wat het lentehart bezielt
Een bede zonder woord of vaag geluid
geen gehoor of spoor van grotesk gebaar
geen richting nog, geen opzij of al vooruit
een samen stil, massaal, alleen, of in een paar
In eerbied stijgt…
De doods-gedachte
poëzie
3.7 met 23 stemmen
4.211 Of hij rechtop gaat of zijn hoofd bukt
steeds stijgt de wrange geur
en hangt altijd in de aandachtige neus.
Als hij één ogenblik zijn gelaat betast
dan voelt hij het doodshoofd achter zijn vlees
en wordt die schrik een last.
Wat baat de bloei van een thee-roos
bij de geur van dit bitter kruid?
Elk andere bloem is broos
en bladert uit.…
Ravage
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.225 De liefde lijkt verloren
De warmte wordt koud
Eenzaamheid is geboren
Niemand die van je houd
Tastend in het duister
In de uitzichtloze nacht
Door een zee van tranen
Geen mens meer die lacht
In voetsporen van bloed
Struikelend over de doden
Communicatie onmogelijk
Elk leven lijkt verboden
Geen eten meer geen water
De wanhoop stijgt…
De kersenpluk
gedicht
3.2 met 32 stemmen
31.813 De ladder stijgt omhoog in het azuur
en gaat meteen al in het groen verloren.
Meikersen in je mond en aan je oren
en in de emmer, pluk maar, pluk het uur
en pluk de dag waarop je van tevoren
de zon hebt zien verrijzen en rood vuur
uitgieten op het groen van de natuur
waartoe je nu ook zelf schijnt te behoren.…