711 resultaten.
de Woensdagmens (IV)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.222 Wat in sluwe vroomheid
laag verraden,
zonder monden uiteengescheurd,
genadeloos verhangen wordt
aangetroffen
zal hij
met voorlopige handen,
naïever dan een verdrietig dier,
tot de felste herinnering doen ontbranden!
Ondanks gezapige generaties,
weldoorvoede rechters en
hemeltergende kortzichtigheid
door gebrek aan zelfkritiek.…
zwemmer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 met de dolk
in de rug
liet ik me kantelen
over de leuning
van de brug
het koele water
weigerde
de schroeiende pijn
te stillen
en het besef
van je verraad
te smoren
in oeverloze
vergetelheid
gelaten
liet ik me zinken:
verdrinken
is een zachte dood
op het dieptepunt
en tegen beter weten in
ben ik beginnen zwemmen,
maar…
Ons hout
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 en ruw
met onrust ingewreven
Ons houden van is hout geworden
zilt van de oneindige traan
het haalde het zoete uit datgene
wat eenmaal was ontstaan
Ons houden van is hout geworden
verweerd door het verleden
geblakerde nerven relateren aan
hoe vurig het heeft gestreden
Ons houden van is hout geworden
vermoeid en zonder vernis
verraden…
ogen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
695 De pretlichtjes verraden een
addertje van ondeugendheid.
Onbeweeglijk blijven staan,
als er gevaar dreigt.
Opstandig bij onbegrip.
Nat bij verdriet.
Strak gespannen in sombere
tijden.
Dof als zij het niet meer
zien zitten.
Ze sluiten zich voorgoed,
wanneer hun tijd gekomen is.…
waarom huil je
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.111 huil je om je onzekerheid
opnieuw verraden, ingeruild
laatste haven dus ook kwijt
is het dat, waarom je huilt?
geloof je in een nieuwe dans
in dat wie worstelt bovenkomt
geef je liefde nog een kans
wanneer je kreten zijn verstomd?…
De Uitdaging
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.801 Of je ontvankelijker bent geworden,
door het verraad van het leven,
Of dat je je hebt terug getrokken
en afgesloten voor
nog meer pijn...…
Het gevallen meisje
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.734 Een man heeft haar verraden,
Toen hij haar snood verliet.
Zo wilt haar dan niet treffen
Met uwe eerste steen:
God kan en wil haar heffen
Uit zonden en geween!
-----------------------------------------------------------------------
gepubliceerd onder zijn pseudoniem: Cornelis Paradijs…
Mirliton
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.325 Mijn vriend, als weldra de ouderdom
ons onherstelbaar heeft verzuurd,
als onze leden goor en krom,
en enkel nog door jicht bestuurd,
verraden: 't Is gans uitgevuurd',
zullen wij dan met stille trom
verdwijnen, langs een achterbuurt,
mijn vriend?…
Geborgen goud
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.130 tegen beter weten in
of lijken op wisselen
van spiegelende bomen
wederom zoeken naar
broze luchtgevulde zuilen
om ze weer met tranen te vullen
uit opgeblazen dromen
noch is het zo
dat ik mijn hart snijd
uit geborgen goud
dan wel mezelf bevrijd
uit vermeende boeien
neen, enkel afdrijven
naar een leegte
waar spanen ontbreken
is verraad…
Een valse profeet
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.063 bestelen de armen
verkrachten het recht
hun galmende woorden
klinken net echt
kaatsen in valsheid
de eerlijkheid dol
schreeuwen van vrede
maar hun echo’s zijn hol
eisen het volgen
preken verraad
vertellen hoe heden
in toekomst vergaat
draaien de waarheid
welsprekend een loer
leuren met zonden
in een genadig rumoer
stralen schijnheilig…
Geheim agent
gedicht
3.1 met 68 stemmen
28.042 Ik had gemoord, verraden en gelogen,
en meer getierd dan hij ooit had gehoord
en toegegeven: deze ontmoeting vond nooit plaats.
-----------------------------------------
uit: 'Boerentijger', 1990.…
Ziende blind
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
3.623 doorbrachten
Een drie eenheid die vele nachten
Discusiëerden over liefde en verdriet
Blind naïef deelde hij en zag het niet
Zag niet die ogen die lonkten
Hoorde niet het zacht verhit fluisteren
Altijd weer het even raken van handen
Sloot zijn ogen en hij wilde niet luisteren
Zij had immers trouw in liefde gezworen
Vriendschap werd verraden…
Gekluisterd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
936 De dood heeft me gestreeld,
ongeboren mijn roze huid beroerd,
verradend in mijn adem gezocht
naar een verleidelijk bederven.
In het vruchtwater van mijn zuurstof,
rimpelloos in mijn longen,
spreidt zich een blauwe ijswolk uit
van een bevroren sterven.…
Tweestrijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.166 voort
Petrus bij de hemelpoort
Zijn vragen zijn oprecht
Gespitst op waarheid zogezegd
De vrouw weifelt
Angst wordt betwijfeld
Leven doet pijnlijk aan
Zoveel aangedaan
Afscheid nemen
Van ontelbaarheden
Risicovol is het wel
Eva met haar verraderlijke appel
Een hel lonkt
De duivel die pronkt
Vragen van goed het kwaad
Een menselijk verraad…
Schone schijn
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 wolken schuiven samen waardoor contouren
langzaam duidelijker worden staan ze
oppermachtig hoog aan de blauwe hemel
licht grijze randen kleuren donkerder
verraad eveneens de wind het naderend onheil
die de was harder doet wapperen aan strak gespannen lijnen
speelt de zon haar laatste troef uit
keert hen de rug toe, en tovert een regenboog…
Zeldzaam ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
623 Alleen uit onvruchtbare aarde,
kiemt een donker zaad en baart
een bitter kwaad, een verraad aan
onszelf, en schaadt de afkomst van
z’n schepper, onkruid verteld in woord
en overdaad van een duister hart en
maskeert het verval, om het hoofd te
bieden aan al het geweld van orkanen,
klemt zich vast aan het wezen van de
innerlijke smart, dan herleeft…
Alleen wie rolt de steen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 opstandig zijn we allemaal
alleen wie rolt de steen
weg van zijn graf
durft stilte en
de knusheid van het
dode leven te doorbreken
ieder heeft zijn kruis van
spot verraad en pijniging te
dragen naar de heuvels van calvarië
de vierentwintig staties
te doorlopen die leven van de dood
doet scheiden na de kruisiging
sta op maak korte…
Morgen kom ik hier terug
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 hier wel eens vaker
maar vroeger zoveel meer
toen lachte ik naar de
rozen en deed liefde
nog niet zeer
die boom daar is al oud
ik denk dat hij mij nog wel kent
van toen ik voor het eerst
door liefde werd verlaten
en de pijn
die dan niet went
zo stil als hij kan luisteren
naar geheimen
en verdriet
de bladeren...die fluisteren
verraden…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Nauw verraden
blâren met trage gebaren
een bewegen, zó verzwegen
dat pas als 't verdwenen was
ik met zekerheid en spijt
wist dat wat ik had gegist
had bestaan en was gegaan.…
leven komt en leven gaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.388 bloemen brengen naar de graven
en as verstrooien op het veld
schepen varen in en uit de haven
een oude man telt traag zijn geld
hoge bomen buigen niet
voor kleine struikjes aan hun voet
er is geen wedstrijd in verdriet
voor wie elke traan oprecht begroet
leven komt en leven gaat
de kosmos doet haar ding
zij botst en deint, kent geen verraad…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
gebroken hart
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.159 raakt
Ik had jou mijn hart gegeven
Maar niet om hem weer te breken
Ik had hem al in angst gegeven
Jou de macht over mijn hart gegeven
In de hoop dat jij de laatste was in mijn leven
Maar toch heb jij gekozen om mijn hart te breken
Terwijl ik in het begin jou een duidelijke keuze had gegeven
Het doet pijn, ik voel verdriet, teleurgesteld, verraden…
Ruwe bolster, blanke pit
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
903 De avondzon verdwijnt langzaam
aan de flanken staan loten
met de jaren stevig verankerd
rond een weerbarstig bastion
haar schemer twinkelingen
in half blind geworden ogen
verraden een pittig karakter
een lang uitgebloeide boom
ontfermt zich nu (stok)stoïcijns
over rijp gegroeide vruchten..…
Fundament
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.633 Om het verdriet dat er niet is,
om de liefde die we niet missen,
om de vergeten tijden,
om het verraden bloed,
om herkenning,
om verwijdering,
om sluitende redenen,
om orerende oraties,
om vallende bloesems,
om voor vanaf nu,
om voor vanaf toen,
om het geletterde,
om het gefluisterde,
om de cimbalen,
om de letter,
om de…
BETRAPT
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
721 ja, ik ben een klootzak, en
ik zocht naar wat ik thuis niet vond
is dat verraad, een zonde?
Huilbuien, ruzie, ondervraagd,
kom ik er voorlopig nog mee weg.
Telefoon gewist, alles weg,
alles weg
Klootzak,
alles weg
moest dat nu?
------------------------------…
anti-canto III: 'Hydra’s tractate'
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
595 zelfs de poëzie scheurt
bij benauwd neobloed
negen/tien gloedkoppen
kleuren honderd vragen
gelaagde godenweidsheid
kwakende nachtschapen
verraden om lichtvoeten
bezeten hielen op dreef
zout zand zeeft handen
tot de tanden overladen
staande ontwapening en
vleesvervangersverleden
matige kantelpunttriggers
in zangerig vogelondertal…
OP KLEIN KIERTJE NOG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
188 Te aardig en te diep betrokken
Wijdopen hart voor lief en leed
En daardoor des te meer geschrokken
Toen afwijzing de deur dichtdeed
Wijdopen hart moest dat betalen
Werd ziek en moe, ging achter slot
En grendel, bang zich te herhalen
Het was verraden, werd bedot
Het sloot zich af om te genezen
Calendula geboortebloem
Maand juni heeft…
"laat duisternis het lichtpunt in jouw hart niet raken"
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
13 laat duisternis het lichtpunt in jouw hart niet raken
daar zit reserve in waaruit jij kunt putten om de strijd aan te kunnen
liefde is de aanval die duisternis ziet als verraad
scherm jouw hart af met lichtstralen die weerkaatsen op jouw harnas
en recht de duisternis ingaan waardoor het afdruipt
de overwinning is vrees geen angst want het lichtpunt…
Verdwaald
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
27 of waar weer anderen
zich door mij voelen verraden?…