428 resultaten.
De bult
gedicht
3.6 met 267 stemmen
48.306 Je was geschramd en geschaafd, je hoest
was onbedaarlijk, en ook je vleugeltjes waren verwoest:
waarlijk, ellendiger kon je ‘r niet aan toe zijn.
Ik heb toen, om je niet te verontrusten
twee van je soortgenootjes aangehouden, even git-
zwart en verward van haar als jij, en voorzien van bit,
leidsels en zeel, zo zijn we opgetrokken.…
Doods-gebed
poëzie
4.6 met 9 stemmen
2.066 Heer, als ik sterf
op een december-dag;
in het ziek laken dat ruikt,
en mijn gezicht: geel als een raap,
mijn baard verwoest door het zweet,
terwijl mijn hand vol angst in het kussen plukt,
Heer, houd dan voor mij, arm schaap,
houd uw barmhartigheid gereed.…
Jean
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.028 De torenspits van masturban, verwoest in vijftiendrie
De druivenoogst in Caravan, de hoogte van Mont Brie
Hij weet hoe Pistolettie wordt beloond voor knechtenwerk
Dat Michael Boogerd derde was in de ronde van Giekerk
De plaats en datum waarop Fausto Coppi werd geboren
Het treintje van Mon Chou dat niet voorop rijdt maar van voren
dat botte…
zuigend slib
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.713 loodzware deuren van een sluis
waar wij eerst nog kolkten van genot
en naar elkaar werden toe gezogen,
zakkend in de diepte van
onwaarschijnlijk geluk
zo hemels gezind
kon niets meer stuk
wat waren wij op elkaar verzot,
ik heb je zo bemind
het water steeg mij tot de lippen
je vertelde van die ander
waaraan ik niet kon tippen
verwoestend…
Nachtmerrie
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
641 strak ritmisch dansende dijen
en borsten die zweetstraaltjes
glanzende zon vormen
Een ongetemde bovenaardse pracht
aldoor schoppend onverwacht veracht
dichterbij gekomen verwoestend…
Chaos
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.421 een chaos geworden
een ontrafeling verworden tot een kilheid
uit de pogingen tot wederopbouw niet meer duidelijk
was waarom ooit de liefde is ontstaan of de verwijdering
je naar jezelf kijkt als een roofdier en zijn prooi
het daadwerkelijk tijd is om afscheid te nemen
want een onbeteugeld hart is als een op hol geslagen paard
het verwoest…
Babylonisch beroep
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
724 Sem kon als eerste fijn profiteren
van de verwoestingen van Babylon,
omdat hij heel graag wilde leren
en daardoor veel talen spreken kon.…
Adelaarsvlucht
gedicht
4.6 met 93 stemmen
7.004 Hij ziet de verwoeste wegen,
hoort de schoten, voelt de pijn,
het tekort aan werk en huizen,
schaamt zich adelaar te zijn.
Verlegen plukt hij aan zijn veren -
voor hij terugvliegt naar zijn ruif
denkt hij, moe en ontevreden:
liever was ik vredesduif.…
Het kleine dorp
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.637 Laat ik u schrijven, vriend, hoe zalig stil
Het dorpje is waar ik nu woon, gevlucht
Voor schrille stad en havenend gerucht,
Helend mijn ziel en mijn verwoeste wil.
't Heeft weinig huizen rond een oude toren,
Om ieder huis een mildbloeiende heg,
Geen luide straat, maar smalle zachte weg
Van zand waarin geen stappen zijn te horen.…
Lief moedertje
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.842 Als ik aan haar denk
haar mond ziet verstrakken,
als haar enige zoon zegt:
“Ma, over een maand
emigreer ik naar Amerika”
Als ik aan haar denk
dan zie ik voor mijn geest
hoe snel haar heerlijke warmte
werd onttrokken
door dat verwoestend beest.…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Verwoestend waren de gedachten
In het moegetergde hoofd.
Er kwamen geen woorden
Geen gefluister, geen geschreeuw
De ogen waren hun glans kwijt,
Ze werden geteisterd door tranen
De glimlach was gaan liggen
Zonder troost
Verdronken in troosteloosheid
Verzonken in hard ijs.…
9/4 drama Ridderhof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
864 Ik krijg een sms maar dat kan toch niet
iemand die in de Ridderhof in het wilde weg schiet
een verloren ziel kan het leven niet aan
en maakt publiekelijk een einde aan zijn bestaan
eenzaam in het leven, samen naar de dood
is wat hij gedacht moet hebben in zijn nood
het verwoesten van vele levens in tien minuten tijd
geknal, ongeloof, paniek…
storm op komst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.104 soms voel ik me een storm
blaas me op tot orkaan
zo sterk dat ik alles zou kunnen verwoesten
sta me dan liever niet in de weg
geen smeekbeden
tranen helpen ook niet
ben niet onder de indruk
vijandige mensen heb ik al helemaal niets
mee te maken
mijn gedachten nemen vaak hun eigen koers
en ik weet heus wel dat ik dan iets doordraaf
en…
DOODSGEBED
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.411 En mijn gezicht: geel als een raap,
mijn baard verwoest door het zweet,
terwijl mijn hand vol angst in het kussen plukt,
Heer, houd dan voor mij, arm schaap,
houd uw barmhartigheid gereed.
Want gedurig was ik lui en dom,
onkuis, hovaardig en zot,
ik was gulzig aan bier- en wijnpot
en mijn tanden bruin van de pijp.…
roddel achterklap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 levens
met mijn altijd sluwe laster
die ik zo graag citeren laat
om zo van jan en alleman
de carrières te verpesten
mijn kracht is dom geklets
over hulpeloze slachtoffers
die altijd onbeschermd zijn
omdat ik geen gezicht heb
geen aarzeling ook of twijfel
als ik met kapitalen koppen
mijn slopende leugens zaai
naast relaties te verwoesten…
Boom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 Na de oorlog ben je overgebleven
eenzame boom in een verwoeste stad
tussen zwart geblakerde huizen
en compleet vernielde infrastructuur
bij nacht beschijnen de sterren jouw takken
dan sta je stil bij de groei die je hebt doorgemaakt
ooit begonnen als een jonge spriet
nu stevig met zware takken en gebladerte
ik zag je staan op die foto van…
TOEKOMSTINKEER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
257 moet dan een grote plaats
voor motorvoertuigen
het park en grasveld verwoesten?…
Aan Loan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Niet alleen zijn zelfliefde was een farce,
ook de dolk die jij door zijn ziel stak,
alles diende om de diep getraumatiseerde
jongen in zichzelf te maskeren en te herhalen,
als verwoeste verwoestingen, die de eenzaamheid
onderstrepen als aangegeven plekken, waar
nieuwe bombardementen mogen toeslaan.…
Kinderfietsje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 zitten paren zwarte vogels
schor en krakend te krassen
voor de herfstequinox
zo groeten ze de grauwe dag
die als druipende wolk begint
zo ontsluit zich de winter
in lijn met het tuinpad staat
nog het fietsje van een kind
om de schoorsteen van dit huis
speelt intussen een zuchtje wind
soms zachtjes en verkoelend
soms harder en verwoestend…
de boerderij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.729 de trots van een vervlogen tijd
de mens aan ’t hoofd,
de kop zoals de beeldspraak luidt
maar nietig toch naast jouw postuur
maar ach, een brand gesticht door ’t lot
in handen van een klein kind
bracht boer en gade aan de rand
van wat nog dragelijk in ’t leven is
gehavend kwam je uit dat benauwde uur
verminkt maar niet totaal verwoest…
De blik in je ogen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.387 Je geeft geen echte reden
voor dit verwoestende gedrag,
ik ben moe gestreden
en verlies langzaam mijn kracht.
De jongen die ik ooit ontmoette
was lief en zacht,
ik weet niet waar ik voor moet boeten
en waar ik nu nog op wacht.…
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
776 opgestoken, voortgaand in vlagen
zuigt zij mij mee vandaag, doorheen
de witte abelen, de ratelpopulieren
langs kerktorens en haantjes
grijpbaar boven het malse koren
zij rust even uit in een oude eik
zuigt zich vol en waait verwoestend
door de hagen, waar slierende mussen
mij kwetterend belagen, schelden
we naderen de zee waar westenwind…
Nooit meer hetzelfde...
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.803 Mijn hele leven is totaal verwoest door hem,
ik zie hem nog steeds voor me staan.
Ik wil het vergeten, achter me laten alleen het zit klem,
Waarom heeft hij mij dit aangedaan?!
De gebeurtenissen van die avond blijven bij,
wat er is gebeurt is nu een deel van mijn leven.…
Herfstwind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 met buigende bomen
juicht ze bulderend over de aarde
losgelaten en dwaas, nietsonziend
de opgespoten zandsuppleties reorganiserend
De herfstwind heeft bruusk haar seizoen geopend,
in een onbedwingbare need for speed
door de lucht geraasd en toch,
bedenk ik me, waardeer ik haar
duizend x meer dan al die opgeblazen
bankenlucht die echt verwoesting…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 Voor de val breekt
zijn de asters al geknakt
in onbuigzame handen
Jouw haat wapent
een gebaar van diepe onmacht
in dode ogen
en weet dat mededogen meer zegt
dan een oorlog verwoesten kan
de onmin zal luisteren
naar het ruisen van verloren namen
die ten hemel werden gedragen
Laat dan de havik
jouw koude bloed verlaten
en de gaten…
Arcanum XVI De Toren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
627 De toren die ik bouwde
steen per steen
van binnenuit en
om me heen
uit het zicht
en uitzichtloos
is ingestort
de koperen koepel
die hem kroonde
weggebliksemd
door hevig hemelvuur,
woeste storm- en hagelbuien
vlammende tongen
verkruimelen
de wankele muren
van mijn zekerheden
ik ben herboren,
uit chaos en verwoesting
in…
kanker schoffelen en wieden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 treiteren wordt sarren
plagen dampen
morren geraakt tot wrokken
we krabben en kankeren wat af
omdat aan iets of iemand
we de pest hebben
hartelijk wordt hatelijk
als mispunten mespunten worden
die ons de ziel verwonden
als kwaad verwensend
kwellend het leven
ons verwoestend verderft
morren mindert niet
de kern van woede
die ons wrok…
Blinkende portretten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 vergelijkbare statuur
Maar door haar verschijning
veranderde werkelijkheid in natuur
overstijgen is nu mogelijk
Ik weet wel, ik bepaal niet
Niettemin, de overtreffende trap keert terug
en het bewustzijn overstroomt gebieden
in mijn brein
die leken op een zwartgeblakerd terrein
na een kernaanval
de dood van geliefden is zo’n aanval
die alles verwoest…
Het vuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 door de lucht
Een indringende geur
het vuur dempt je humeur
gedachten staan stil
opgaan
in de sferen
het vuur
stemt je tot mediteren
Laat je voelen
dat eindigheid
er is
het vuur
dat blijft branden
voor altijd
geeft warmte
daar waar je in kou lijdt
een geborgen gevoel
bij eenzaamheid
het vuur
is heilig zonder zijn verwoestende…
OUDE SCHICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Menigmaal heeft het wagentje doelen
vol loerend gevaar of geheim, botst en stoot,
staat soms gedeukt, brandend aan verwoesting bloot,
om toch steeds verwinning en herstel te voelen.
Het voertuig, gekoesterd door heer Bommel,
toont de wereld oersterke levenswil,
bromt bij elke reis als een blije hommel.…