Alle inzendingen over verwondering

835 resultaten.

Sorteren op:

Reuzenpandadiplomatie

snelsonnet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 838
Straks gaan we ze bekijken, die twee beren die dus verwonderlijk goed kunnen smeren!…

ringvaartpark

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
aan de ringvaart in het park gelegen waar ik mijn eigen buitenplaatsje vind maak ik dagelijks de herinneringen die ik flierefluitend ze verwonderend als lunchpakketje uit mijn rugzak haal om ze uit het vuistje dan weer te eten als ik op safari ga in mijn eigen buurt om de jachtigheid ermee te onthaasten die mij zo dwingend doorstappen laat…

Stoutste dromen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 285
Geloven nu in wonderen, Waarover ze in hun stoutste dromen, Zelfs zouden verwonderen.…

Een halve eeuw samen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
Het toeval dat ons samenbracht is het lieve lot dat ons vertrouwde. Meer dan een halve eeuw geleden, veranderde toeval in bedoeling. We weten wat falen en wat vallen is. We weten nu wat samen opstaan is. We weten wat samen balanceren is, tussen lief en tussen leed. We houden van onze kinderen. Van vrienden en vriendinnen. We houden van…

WAT IK BEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
ik ben de nacht ik ben de dag de wind en de regen de vis in het water het zoet en het zuur de traan en de lach alles ben ik wat ik zie en wat ik zag werk haar dus niet tegen en ben gevormd tot de mens van toen nu en later ik onderga en ervaar het leven ik sta niet boven maar ben onderdeel van de natuur dat is wat ik ben…

UNIEK

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
zijn wij uniek of zijn we het niet ja en nee wij zijn de vruchten die groeien aan de boom en proberen te rijpen de een iets sneller dan de ander het waarom hoe en wat zullen we nooit begrijpen van elkander de een valt heeft wind tegen weer een ander wordt aangevreten velen krijgen voldoende tijd normaal zoals het gaat gewoon geen plaats…
catrinus5 september 2019Lees meer >

Een levenspalet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Geeft een gegraveerde steen ons beelden, iets van vrede 'n geboetseerd herinneringslied, er zingt dagelijks met plezier nu een merel hier, met verwondering die ferm levenskrachtig kan zijn, echte troost mag geven bij nasleep en zielenpijn Welk einde is toch ook weer anders een begin, een zin bevrijdt van alle gedane moeite en druk verwondering…

IJl ligt de wilgenschaduw op de wei

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.120
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei; Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker; Over het riet beweegt zich blauw geflikker, Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij. In 't gras bij 't water, naast de wilgenrij, Speelt een blond jochie ernstig met een knikker; Wegjaagt in 't bongerdje een vogelverschrikker De Zondagsstilte over…

De vliegenzwam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11
Alsof de aarde nog één keer bloeien wil voordat de winter haar wortels raakt, heeft zij met avondrood en witte vlokken het Schollebos met een mooie hoed verrast. Tussen het koperbruine blad staat hij, een kleine weelde in het lage licht. Wie hier vertraagt en even knielt, ziet de rafels oplichten langs zijn steel. Wat hem draagt…

Verschijnselen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
Ik ervaar verschijnselen waar ik er één van ben. Mensen zie ik om me heen. Ik zie planten en dieren, die ik zonder ze te kennen ken. Versteld sta ik van druppels die lekken uit de keukenkraan. Verwonderd kijk ik naar knoppen, die klaar staan voor de lente. Vogels hoor ik in de lucht die samen naar het Zuiden gaan. Mijn hart hoor ik kloppen…

Geloof, hoop en liefde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 898
Dat we nooit zeker weten kunnen. Dat we volop mogen twijfelen. Dat we rustig mogen aarzelen. Dat we mogen weten dat. Dat we afhankelijk zijn van alles. Dat we kwetsbare mensen zijn. Dat fouten maken mag. Dat falen groeien is. Dat we vrienschap mogen sluiten. Dat vriendschap ook liefde is. Vertrouwen in elkaar. Dat is alles wat ik weten…

Zinnen

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 80
In de vroege morgen ontwaak ik met verwondering, en laat de natuur voorzichtig binnen door mijn zintuigen. Ik adem inspiratie in, voel de stilte om mij heen, en vind nieuwe ruimte in de veranderlijkheid van het leven. Ik proef de kleuren en ontcijfer de taal van geuren, vang kleine momenten die anderen soms ontgaan.…
CB21 oktober 2026Lees meer >

Wanneer de hemel ademt

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 404
Gedachten wiegen wolken glijden door de lucht ik adem rustig De hemel strekt zich uit, wolken ontvouwen zich en lossen op in eindeloos blauw, hun vormen glijden mee met de adem van de wereld, en ik voel hoe mijn gedachten meedeinen, licht en open. Zon breekt door zilvergrijze sluierlagen, licht streelt mijn huid, dringt diep door in mijn…
CB1 oktober 2025Lees meer >

Wat de wereld fluistert

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 121
Stil bospad in licht schaduw verschuift in de wind fluister van de dag In de zachte ruimte waar geluiden oplossen tot bijna niets, voel ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent, een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil. Onder de bomen die hun schaduw langzaam verleggen, blijft een fluister van iets ouds en iets…
CB12 juni 2026Lees meer >

Verwijlen

netgedicht
1.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 242
Zo leert het moment dat niet alles hoeft te worden vastgehouden of begrepen, want soms ontstaat ware rijkdom wanneer je toelaat dat verwondering in stilte haar weg naar binnen vindt.…
CB25 juni 2026Lees meer >

Als het groen fluistert

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 151
Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven. Onder kronen van bomen verliest de tijd haar haast. Ritselende bladeren en tere vogelgeluiden dragen een rust die dieper reikt dan gedachten en langzaam van binnen wortel schiet.…
CB31 juli 2026Lees meer >

Nachtvlinder

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 206
Je strooit geen antwoorden, maar vonken van verwondering die blijven nazinderen in mijn ziel.…
CB2 augustus 2026Lees meer >

Yügen

hartenkreet
2.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 189
Groene kikker zwemt zomerlicht op de vijver geen rimpel beweegt Hij drijft in water dat meer verbergt dan toont, en iets in zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd. Zijn ogen rusten op het oppervlak alsof ze luisteren naar wat onder hem leeft; een beweging ontvouwt…
CB5 augustus 2026Lees meer >

Als ik daar zou staan

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 150
Ik zou op de kansel staan Met vuisten slaan Donderend donderpreken geven De echo Draagt de woorden De galm Dwingt het ritme De boodschap Niet Maar misschien Kan ik ze ook gewoon Buiten De vlinders Laten Zien…
Zeger Knops16 september 2026Lees meer >

David

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.234
Je verwonderende blikken, oogjes die alles willen zien. Je bent nu al zo mooi jezelf, Zo mooi anders.…
Sanne eu14 december 2003Lees meer >

DE KUNST...van het zitten

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
stond aan de straat toegepaste kunst: Een bank om in strepen weg te zinken Koek-met-koffie uit mokken te drinken met uitzicht Op de Rijn het heen & weer van vaartuig,aken We zouden uitroepen slaken van verwondering Want...een ding: kunst is er voor ieder de lopers en 'de zitters'.…

geluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
vanzelfsprekend was niet weten hoe het anders hoe het meer of minder kon geluk en treurnis zijn nu het weten van verschil geluk barst uit de voegen van de knel als niets er meer toe doet dan kleuren van verwondering en stilte vlak voor de poorten van de hel ik houd de adem in als het spektakel gaat beginnen het is nog niet te laat…

stilte beleven

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.728
met de trein "full speed door Nunspeet" en je toch verwonderen over het beleven van een innerlijke stilte het kan je zomaar gebeuren in een lawaaiig bestaan...…

Alles is beleving

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 759
zoals het voorjaar - wazig nog van sluimeren - de knoken van de bomen kleedt of een vlinder - vochtig van ontpoppen- vol verbazing net ontdekte vleugels spreidt gelijk de dromen - levend in ontzielde nacht - verlangens weven in niet weten ooit gedacht zó verwonder ik mij elke dag…
sacrajewa19 januari 2009Lees meer >

Voor het donker werd

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 867
De roepende stem uit de woestijn, golven van verwondering: een medestander, die doordrong tot de verstandsverbijstering: onvoorwaardelijk de overgave, een uitputtend doodgaan voorlopig in de kiem gesmoord.…

Een broer van iedereen

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.462
Een beetje langzaam maar een levende vlam van verwondering in deze wereld. Altijd vriendelijk een broer van iedereen.…

frons

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
De frons Zit in ieder kind Blijft bij je Bij iedere omkering van de wind de wind waait elke dag Zacht of hard En in hoeverre je draaien mag Mag mee laveren In de golven De frons Is er bij de bochten De diepere krochten Bij de verwondering over het ontdekte Het ik, het ons De verhoudingen De spiegelingen In het ik en het ons Dat is de…
ebba18 maart 2016Lees meer >

scheppen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
droom dromen groter dan de ogen van je buik verbreek kettingen sterker soms dan de handen van het hart vonk woorden uit je vurige mond als scherpe kiezels in het zand keer ingekerfde denksels de rug toe vlieg naar verwondering omhels het onbekende met armen oneindiger dan je denken kan…

Giulia, mijn dcohter: 'n kristalkind

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Ik heb me mooi gemaakt voor het mooiste meisje wat ik ken mijn dochter Giulia Eleonora Liefje 13 november 2018 12 jaar geworden om haar te komen feliciteren, respecteren en eren ik heb m'n best gedaan dat te bedenken, te kopen, te geven wat recht doet aan haar intrinsieke, boeiende, bloeiende uiterlijk zodat haar halsje van tijd tot tijd gestreeld…

dans

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
lichtvoetig danst ze poëzie op de houten vloer bevrijd van grote gebaren alleen in deze indigo nacht overrompelt het hart de verbeelding van verbaasde verwondering het maanlicht vond de openstaande deuren groteske omlijsting van een vogelvrije vlucht eindeloos teder kust de schaduw haar afdrukken op de kale vloer…
j.bakx26 augustus 2007Lees meer >