835 resultaten.
Reuzenpandadiplomatie
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
838 Straks gaan we ze bekijken, die twee beren
die dus verwonderlijk goed kunnen smeren!…
ringvaartpark
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 aan de ringvaart in het park gelegen
waar ik mijn eigen buitenplaatsje vind
maak ik dagelijks de herinneringen
die ik flierefluitend ze verwonderend
als lunchpakketje uit mijn rugzak haal
om ze uit het vuistje dan weer te eten
als ik op safari ga in mijn eigen buurt
om de jachtigheid ermee te onthaasten
die mij zo dwingend doorstappen laat…
Stoutste dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
285 Geloven nu in wonderen,
Waarover ze in hun stoutste dromen,
Zelfs zouden verwonderen.…
Een halve eeuw samen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
759 Het toeval dat ons samenbracht
is het lieve lot dat ons vertrouwde.
Meer dan een halve eeuw geleden,
veranderde toeval in bedoeling.
We weten wat falen en wat vallen is.
We weten nu wat samen opstaan is.
We weten wat samen balanceren is,
tussen lief en tussen leed.
We houden van onze kinderen.
Van vrienden en vriendinnen.
We houden van…
WAT IK BEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 ik ben de nacht
ik ben de dag
de wind en de regen
de vis in het water
het zoet en het zuur
de traan en de lach
alles ben ik wat ik
zie en wat ik zag
werk haar dus niet tegen
en ben gevormd tot
de mens van toen nu en later
ik onderga en
ervaar het leven
ik sta niet boven maar
ben onderdeel
van de natuur
dat is wat ik ben…
UNIEK
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 zijn wij uniek
of zijn we het niet
ja en nee
wij zijn de vruchten
die groeien aan de boom
en proberen te rijpen
de een iets sneller dan de ander
het waarom hoe en wat
zullen we nooit begrijpen
van elkander
de een valt heeft wind tegen
weer een ander wordt aangevreten
velen krijgen voldoende tijd
normaal zoals het gaat gewoon
geen plaats…
Een levenspalet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Geeft een gegraveerde steen ons beelden,
iets van vrede 'n geboetseerd herinneringslied,
er zingt dagelijks met plezier nu een merel hier,
met verwondering die ferm levenskrachtig kan zijn,
echte troost mag geven bij nasleep en zielenpijn
Welk einde is toch ook weer anders een begin,
een zin bevrijdt van alle gedane moeite en druk
verwondering…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
3.8 met 16 stemmen
8.120 IJl ligt de wilgenschaduw op de wei;
Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker;
Over het riet beweegt zich blauw geflikker,
Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.
In 't gras bij 't water, naast de wilgenrij,
Speelt een blond jochie ernstig met een knikker;
Wegjaagt in 't bongerdje een vogelverschrikker
De Zondagsstilte over…
De vliegenzwam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
11 Alsof de aarde nog één keer bloeien wil
voordat de winter haar wortels raakt,
heeft zij met avondrood en witte vlokken
het Schollebos met een mooie hoed verrast.
Tussen het koperbruine blad staat hij,
een kleine weelde in het lage licht.
Wie hier vertraagt en even knielt,
ziet de rafels oplichten langs zijn steel.
Wat hem draagt…
Verschijnselen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik ervaar verschijnselen
waar ik er één van ben.
Mensen zie ik om me heen.
Ik zie planten en dieren,
die ik zonder ze te kennen ken.
Versteld sta ik van druppels
die lekken uit de keukenkraan.
Verwonderd kijk ik naar knoppen,
die klaar staan voor de lente.
Vogels hoor ik in de lucht
die samen naar het Zuiden gaan.
Mijn hart hoor ik kloppen…
Geloof, hoop en liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 Dat we nooit zeker weten kunnen.
Dat we volop mogen twijfelen.
Dat we rustig mogen aarzelen.
Dat we mogen weten dat.
Dat we afhankelijk zijn van alles.
Dat we kwetsbare mensen zijn.
Dat fouten maken mag.
Dat falen groeien is.
Dat we vrienschap mogen sluiten.
Dat vriendschap ook liefde is.
Vertrouwen in elkaar.
Dat is alles wat ik weten…
Zinnen
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
80 In de vroege morgen ontwaak ik met verwondering,
en laat de natuur voorzichtig binnen door mijn zintuigen.
Ik adem inspiratie in, voel de stilte om mij heen,
en vind nieuwe ruimte in de veranderlijkheid van het leven.
Ik proef de kleuren en ontcijfer de taal van geuren,
vang kleine momenten die anderen soms ontgaan.…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Gedachten wiegen
wolken glijden door de lucht
ik adem rustig
De hemel strekt zich uit,
wolken ontvouwen zich en lossen op in
eindeloos blauw, hun vormen glijden mee met de adem
van de wereld, en ik voel hoe mijn gedachten meedeinen, licht en open.
Zon breekt door zilvergrijze
sluierlagen, licht streelt mijn huid, dringt
diep door in mijn…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 Stil bospad in licht
schaduw verschuift in de wind
fluister van de dag
In de zachte ruimte waar
geluiden oplossen tot bijna niets, voel
ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent,
een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil.
Onder de bomen die hun
schaduw langzaam verleggen, blijft
een fluister van iets ouds en iets…
Verwijlen
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
242 Zo leert het moment dat niet
alles hoeft te worden vastgehouden of
begrepen, want soms ontstaat ware rijkdom wanneer
je toelaat dat verwondering in stilte haar weg naar binnen vindt.…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering
zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven.
Onder kronen van bomen
verliest de tijd haar haast. Ritselende
bladeren en tere vogelgeluiden dragen een rust die
dieper reikt dan gedachten en langzaam van binnen wortel schiet.…
Nachtvlinder
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
206 Je strooit geen antwoorden,
maar vonken van verwondering die blijven nazinderen in mijn ziel.…
Yügen
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
189 Groene kikker zwemt
zomerlicht op de vijver
geen rimpel beweegt
Hij drijft in water dat
meer verbergt dan toont, en iets in
zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht
vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd.
Zijn ogen rusten op
het oppervlak alsof ze luisteren naar
wat onder hem leeft; een beweging ontvouwt…
Als ik daar zou staan
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
150 Ik zou op de kansel staan
Met vuisten slaan
Donderend donderpreken geven
De echo
Draagt de woorden
De galm
Dwingt het ritme
De boodschap
Niet
Maar misschien
Kan ik ze ook gewoon
Buiten
De vlinders
Laten
Zien…
David
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
4.234 Je verwonderende blikken, oogjes die alles willen zien.
Je bent nu al zo mooi jezelf,
Zo mooi anders.…
DE KUNST...van het zitten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 stond aan de straat
toegepaste kunst:
Een bank
om in strepen
weg te zinken
Koek-met-koffie
uit mokken te drinken
met uitzicht
Op de Rijn
het heen & weer
van vaartuig,aken
We zouden
uitroepen slaken
van verwondering
Want...een ding:
kunst is er voor ieder
de lopers en 'de zitters'.…
geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 vanzelfsprekend was
niet weten hoe het anders
hoe het meer of minder kon
geluk en treurnis zijn nu
het weten van verschil
geluk barst uit de voegen van de knel
als niets er meer toe doet dan
kleuren van verwondering
en stilte
vlak voor de poorten van de hel
ik houd de adem in
als het spektakel gaat beginnen
het is nog niet te laat…
stilte beleven
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.728 met de trein "full speed door Nunspeet"
en je toch verwonderen over
het beleven van een innerlijke stilte
het kan je zomaar gebeuren
in een lawaaiig bestaan...…
Alles is beleving
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
759 zoals het voorjaar
- wazig nog van sluimeren -
de knoken van de bomen kleedt
of een vlinder
- vochtig van ontpoppen-
vol verbazing
net ontdekte vleugels spreidt
gelijk de dromen
- levend in ontzielde nacht -
verlangens weven in niet weten
ooit gedacht
zó verwonder ik mij
elke dag…
Voor het donker werd
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
867 De roepende stem
uit de woestijn,
golven van verwondering:
een medestander, die doordrong
tot de verstandsverbijstering:
onvoorwaardelijk de overgave,
een uitputtend doodgaan
voorlopig in de kiem gesmoord.…
Een broer van iedereen
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
2.462 Een beetje langzaam maar
een levende vlam
van verwondering
in deze wereld.
Altijd vriendelijk
een broer van iedereen.…
frons
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 De frons
Zit in ieder kind
Blijft bij je
Bij iedere omkering van de wind
de wind waait elke dag
Zacht of hard
En in hoeverre je draaien mag
Mag mee laveren
In de golven
De frons
Is er bij de bochten
De diepere krochten
Bij de verwondering over het ontdekte
Het ik, het ons
De verhoudingen
De spiegelingen
In het ik en het ons
Dat is de…
scheppen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 droom dromen
groter dan de ogen
van je buik
verbreek kettingen
sterker soms dan de
handen van het hart
vonk woorden
uit je vurige mond als
scherpe kiezels in het zand
keer ingekerfde
denksels de rug toe
vlieg naar verwondering
omhels het onbekende
met armen oneindiger
dan je denken kan…
Giulia, mijn dcohter: 'n kristalkind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.037 Ik heb me mooi gemaakt
voor het mooiste meisje wat ik ken
mijn dochter Giulia Eleonora Liefje
13 november 2018 12 jaar geworden
om haar te komen feliciteren, respecteren en eren
ik heb m'n best gedaan dat te bedenken, te kopen, te geven
wat recht doet aan haar intrinsieke, boeiende, bloeiende uiterlijk
zodat haar halsje van tijd tot tijd gestreeld…
dans
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 lichtvoetig danst ze
poëzie op de houten vloer
bevrijd van grote gebaren
alleen in deze indigo nacht
overrompelt het hart
de verbeelding van verbaasde verwondering
het maanlicht vond de openstaande deuren
groteske omlijsting van een vogelvrije vlucht
eindeloos teder kust de schaduw
haar afdrukken op de kale vloer…