331 resultaten.
We zijn zo hard op zoek
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.055 Ik ken er een dame die vlinders verbrandt
krekels ziet spartelen vanaf de waterkant
ooit droeg zij een hoed met een ziltrode rand
als bindmiddel tussen risée en verstand
Reeds voor ze die hoed droeg liep zij vergezeld
door een heerschap in pak, eervol, welgesteld
ach had hij haar nou maar wat eerder verteld
dat liefde soms slechts tot een thema…
'T SCHEEPJE
poëzie
3.7 met 15 stemmen
6.023 Maar toen het tijd van eten werd,
Keek moeder angstig rond,
Omdat ze aan de waterkant
Alleen het scheepje vond.
Hun lieve dreumes was er niet,
Ze vloog naar buiten toe.
Ze riep z’n naam wanhopig uit,
Maar niemand zei er “joe”!
Er stond ’n scheepje op de kast,
Dat was miljoenen waard.…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 'k Ga blootvoets door zand van duintoppen bij de waterkant.
En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.…
Syen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
500 Syen ( schande )
Ik heb nadrukkelijk de reacties gevolgd
op de Waterkant.
Surinamers, ver van huis en haard elkaar
feliciterend… want “brada” Desi Bouterse
het was hem dan toch maar gelukt.
De Nederlanders lekker afgezeken en het
leek wel of ze daarop lang hadden gewacht
Zijn ze nu helemaal van de pot gerukt ?…
Pubervakantietijd
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
775 Oh zuiderdiep, met je rijen bomen
langs het uitgegraven veenkanaal
de waterkant uitnodigend dromend
over vergane tijden, in ’n oud verhaal
liggend achterover, warme hand in hand
kriebelgras in m’n ongewassen groezelnek
‘t lage zonlicht schuinschijnsel over ’t land
acrobatisch gierend de zwaluwtjes als gek…
jouw blauwe vijvers kijken door me…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 Ik wend mij naar de waterkant.
De schepen liggen leeggebrand.
Het water, d' eeuwenoude baan,
voert bloed en roet naar d' oceaan.
Daar staat de dood nog op de brug,
een zwarte schaduw, recht van rug.
Och broeders, hij bleef ongedeerd
terwijl uw schim hier langs marcheert.
Links, rechts...…
De kleurrijke esdoorn
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
497 Herfstige kleuren
gedragen door boom en struik
een tweede lente
Hoe mijn aandacht wordt gevestigd
op brede waaier van kleuren bij een ahorn aan de
waterkant waar ze licht en warmte uitstraalt in adembenemend
decor van hemelsblauw, stralende zon en enige witte voorbij drijvende wolken.…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 Aan de waterkant, in stilte,
houdt de wereld even halt en weerklinkt een stroom van emoties in trillende refreintjes.
Van jubelend hoog tot wiegend laag,
van sprankelend kort tot dragend lang, zingen vrije
kunstenaars met snavel en ziel hun toon.…
Strandwandeling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
213 Af en toe duikend
In het zand of ’t water van de zee,
Rallen rennen langs de waterkant.
Op de vloedlijn bergen schelpen,
Zeewier, schuim en ’n enkle kwal,
Plastic flessen, netten en touw,
Soms een rottende vis of zeester.…
EVEN BUITEN
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
900 Ik hoor het water klotsen tegen de waterkant.
Voorzichtig loop ik naar het water toe.
Ik trek mijn broek een stukje op en stap erin.
Het water is fris en koel,
Ik beweeg mijn tenen, dat geeft een fijn gevoel.
Ik loop een stukje verder en stap op een steen.
Ik verlies mijn evenwicht… oh neen!
Languit val ik in het water.…
Tussen stad en dorp Zandberg
gedicht
3.2 met 13 stemmen
5.694 duizend jaar weg langs molenlei en
trage heuvels zand, waar het vlakke
schootsveld de stad naar zuid deed
heersen, daar hield het leven stand
en ging men altijd door op dat mooie
stukske Brabant, waar de bunzing
sloop, de vogels floten en kinderen
argeloos speelden aan de waterkant
het terrein was bondgenoot of vijand
de groene…
Voedertijding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
643 Op de waterkant
verzamelt zich hun zwarte equivalent,
de kauwtjes, die met brutale scheefhupjes
het gevaar trotseren van het door het kindje
halfgemeende en onhandig uitgevoerde
laarsjes schopjes. Zo stoer proberend onder
gekras en gefladder de uit het plastic zakje
gevallen kruimels op te pikken.…
School
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.223 .
--- --- ---
'k zie haar ied're morgen, schooltas in de hand
volgestopt met boeken, lopend langs de waterkant
regeltjes en regels, steeds maar meer en meer
met twee woorden spreken, dank je wel mevrouw, meneer
- dan gaat het je goed..…
de olifant en de mug
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
693 er was ooit eens een olifant
die last kreeg van een felle jeuk
hij lag net aan de waterkant
en vond dit nou bepaald niet leuk
de jeuk zat aan zijn rechterzij
en hoe hij zich ook bewoog
hij kon er met zijn slurf niet bij
want het zat net iets te hoog
een mug die hem daar bezig zag
bood heel galant haar hulp aan
de olifant schoot in de lach…
oude mensen gaan niet dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 puffend schuifelen we van
huiskamer naar het restaurant
een advocaatje met slagroom tot
op de bodem leeg geschraapt
we reizen terug naar de huiskamer
waar Eddy Christiani een kus ontfutselt
daar bij de waterkant vult een dame aan
wie is zij vraagt Henk met geïrriteerde blik
dat is de buurvrouw zij zit naast je aan tafel
hij maakt…
Virtuositeit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 Dat stemmen in solo, duet en koorgroepen
glijden in de lucht waarin je kennis maakt met zangvlucht
halthouden bij uitgekozen post op hetzelfde moment beleef en ervaar je
uitgebreid repertoire van allerlei emoties en gevoelens aan de waterkant; stilte nabij.…
Wij hebben niets geleerd.
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.539 Hij liep langs de waterkant
van een gracht in Amsterdam.
Hij genoot van het stadsvertier,
van fietsers en wandelaars.
Hij beleefde intens plezier
en groette met gul gebaar.
Fluitend liep hij om de hoek,
niets vermoedend langs een groep.
Ze waren agressief van zin,
ze vonden hem verkeerd,
sloegen hem de hersens in.…
Wij hebben niets geleerd.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Hij liep langs de waterkant
van een gracht in Amsterdam.
Hij genoot van het stadsvertier,
van fietsers en wandelaars.
Hij beleefde intens plezier
en groette met gulle lach.
Fluitend liep hij om de hoek,
niets vermoedend langs een groep.
Ze waren agressief van zin.
Ze vonden hem verkeerd,
sloegen hem de hersens in.…
De toekomst wacht
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
886 rode schoentjes aan
Maar toch kon je uiteindelijk die boze koningin verslaan
Met een dolk in haar hart
Meedogenloos neergestoken
Of dacht jij niet zo gemeen te kunnen zijn
Zoals zij altijd was
Ja, dat was even schrikken
Die levensgrote spiegel
Spiegeltje Spiegeltje aan de wand
Wie is het gemeenste in het land
Het lelijke eendje aan de waterkant…
Gewoon dat beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Je ogen laten vallen op 'n ietwat onooglijk donker steentje
daar langs de waterkant, voor je dagdroom weer landt.
Bloemen, het strand, het land achter de grotere zee
ze zoeken de bloesem, de zon, licht om bij op te leven,
vragen 'n soort zegen vanwege al 't goede in dit leven,
te midden van droom en schemerschijn, ja, 't mag zo zijn.…
De Rhône en mijn vergezicht
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
595 Langs de winterklare, doodsbleke waterkant,
versiert met blote sneeuwkristallen neerslag,
rilt de eeuwige grijsgroene Rhône, snelvliedend
maar ijzig koud, in zijn grandioos riviergebied.…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 donkere lucht zich als een zware deken spreidt
over de dorpen en koude regen door je kleren snijdt
Dan kraakt mijn land
mijn rivierenland
Wanneer ons dorp gelegen tussen de grote rivieren
na het gevecht tegen het water wist te zegevieren
en de jaargetijden sluipen door mijn 'geboorteland'
met bloesembomen en winterpracht aan de waterkant…
Cirque du soleil
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
361 Voor dag en dauw kwamen ze
twee stoere mannen
de laatste hand
aan rekstokken leggend
vlakbij een rietkraag
aan de waterkant
Tropische hitte
doorgonsde de dag
maar wie ook passeerde
ieder negeerde
de stokken, geen keurde
ze waardig een blik
In de zonnegloed, 's avonds
werd het domein verkend
en betreden en elke
rekstok huidstrelend…
Intocht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.578 kou deed mensen hun tanden klapperen
en heel veel kinderen opgewonden
die op hun ouders arm
of aan de hand van oma en ook opa,
zelfs aangelijnde honden
wachtten aan de waterkant.
Sint riep tegen hen: Olaaa!…
zo zin in zomer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 lunchend in de stad
omarmt mij de gezelligheid
ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
warmte wiegt mij zacht
tot een dutje aan de plas
waar jeugd zich verdiept
in de lessen van liefde
tot ik zon gebakken
met een duik mij verfris
ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
aan de waterkant…
Humor ligt op straat ...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.585 Lopend aan de waterkant
met een hond aan elke kant
Witte broek aan mooi weer
dus vooruit kan wel 'n keer
Lekker langs de file lopen
op 'n mooie, lange zomer hopen
Dara, ons hondje, loopt parmantig te stappen
wil naar alles wat beweegt happen
Lindy, onze bruine labradorpup
is af en toe net een gup
bek open, bek dicht
Wat een mal hondenwicht…
Susquehanna
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
650 Het meisje aan de waterkant, moederziel alleen
Aeolus speelt zachtjes met haar ravenzwarte haren
maar wie brengt haar woeste geest tot bedaren?
Wie temt in haar het wilde dier?
Wie brengt haar terug tot essentie, hier bij de rivier?
De zon zakte zojuist achter de bomen van het woud
het meisje krijgt het zoetjes aan een beetje koud.…
Ik ben mijn liefje kwijt.
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
938 Wij liepen altijd hand in hand, en kusten elkaar wel
na elke tien meter lopen langs de waterkant.
En koken kan ze als de beste, ze vroeg het speciaal aan mij:
“Mag ik altijd voor je koken, ik wil altijd bij je blijven,
want ik hou UNENDLICH veel van jou”.…
KARREKIET
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
863 Hadden zorgen, droeve dromen,
Mij het zoet der rust benomen,
En gezweept naar 't open land,
Aan de stille waterkant,
Groeten mij luidruchte galmen
Uit de nat bedauwde halmen,
Helder klinkt in 't jonggroen riet
Karre-karre, kiet, kiet, kiet!…
De reiziger
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
834 niet veel nodig
water, brood, kaas en wijn
een rugzak vol dromen
daarmee kom ik een heel eind
Mijn benen gaan westwaarts
ik weet dat de zee daar moet zijn
en puffend over het laatste duin
zie ik de zee schitteren in de zon
Mijn rugzak afgedaan
ga ik zitten in het warme zand
heel even maar, want er wacht
nog een wandeling langs de waterkant…