1006 resultaten.
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 Als ik het, na lang aarzelen, toch waag
om door de oude poort te gaan
blijf ik, getroffen, ademloos staan
ik word overvallen door een stilte
zo intens
dat ik me bijna
terug tussen de mensen wens
doch, net op tijd versta
ik 't geruis van het blad
dat ritselend neervalt op mijn pad
ik hoor, in deze Hof van Eden
stemmen uit een lang verleden…
straat (te Den Haag)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.105 Tienhovenselaan
Waar in de koffietent iedere maandagmorgen
schoorvoetend op gang kwam en ik in het
woonhuis van mijn kleine geboortepoort
tussen natte was woonde.
Tienhovenselaan er verbleven
eenvoudige portiekheiligen
bij gebrek aan snollen of hoeren,-
hoe zou mijn moeder ze ooit hebben herkend-
Nee, dat waren andere wijken.
Tienhovenselaan…
Mist
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.186 Vandaag is het niet vrolijk -
De mist dreint in de straat.
Het is dodelijk - dood'lijk!
Als grauwe luizen gaat
Het volk zijn wankele weeg
Onder de rokken van een helleveeg -
Hallo!
Over de vette stenen
Stolt het goud van een lamp.
Uit een boos oog beschenen
Staat er de mensenramp!
Wat zouden ze doen bij zo'n licht?
Daar wordt…
O stadje mijn plaats,
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.483 weet, in jou niet geboren
weet, in jou niet getogen
maar me aan je verloren
en me honkvastgezogen
want in jou mocht ik geven
al wat ik had
mijn liefde, een leven,
o plaats van mijn hart
waar mijn kindlief mocht groeien
van mensje tot mens
nergens mooiers zien bloeien
ik, homo sapiens
weet in jou me geboren
weet in jou…
Nieuwbouw
gedicht
3.3 met 18 stemmen
8.446 Zwevend achter de ruit
zijn wij in onze slaapkamer
vissen in lamplichtwater,
kleden ons schichtig uit.
Betasten angstig het lichaam,
buiken, ruggen en benen:
nog niets gebeurd. Behoedzaam
durven wij ons weer te kleden.
Op een avond, vroeger of later,
als we ons lichaam zien
is het zover: vinnen, water-
vingers. De eerste kieuw.
---…
'House Warming Party'
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.280 Lang gedragen
Zou het dagen?
Die droom van huislijk welbehagen
Uit hoop en
ochtendgloren
Glanzend
werd een huis geboren
Deuren
Ramen
Zwaai ze open
Klop het stof uit oude poren
Hamer
Kwast
Ze gaan tekeer
in dit oord
met echo's van weleer
De rust nu weergekeerd
Een ziel ligt aangemeerd…
De vlag
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.621 Onder die verschrikkelijke lucht
Vaart, als 'n aaklig makabere klucht,
De grote zwarte bruid
Van dit sombere geslacht -
Een donker-begruisde schuit
Met een zwarte kolenvracht;
Die komt tegen de dompige dag botsen
En schuift iets doods onder de plonzige schotsen. -
Het water plooit -
't Dooit!
Jongen! sta nou als een toren pal
Aan die…
De Hofstad van Eden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.308 Heeft u wel eens een adder horen praten?
U wel meneer? Maar u bent niet goed wijs.
En waar ligt eigenlijk dat paradijs?
Ik zie alleen maar daglichtloze straten
waar wordt geroofd, gescholden en geleden
en nooit zie ik daar God of oom agent.
Alleen een oude man loopt er frequent
verkleed als hofnar uit de Hof van Eden,
maar hij is dan ook…
Bezichtiging der landerijen
gedicht
3.7 met 25 stemmen
7.721 Wij hebben een mooi witstenen huis,
maar we zijn nooit thuis.
We rijden in mijn houten wagen
door de dageraad,
langs wat getoverd werd uit zaad
in het land dat ik ontgang.
Stop bij een bron:
de wielen branden in de zon.
Wil je nog beter zien
wat ik met jou begon,
dan stappen we in mijn luchtballon.
--------------------------------…
domweg gelukkig op de Prinsegracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.415 erg vrij naar J.C. Bloem
(Domweg gelukkig in de Dapperstraat)
natuur is voor tevredenen of legen
en dan: wat is natuur in deze stad
een eilandje met bomen en wat gras
gelegen in een grafelijke plas
een toekan op een winderige pier
een doek van Potter met een dooie stier
een koningspinguïn in een schimmenrijk
twee turkse tortels…
Het raam maakt een kier
gedicht
4.1 met 28 stemmen
7.950 Het raam maakt een kier
en de tafel tot hier
breekt
op slag
en de tafel is niet bij het raam
maar hier naast me gaan staan
aan de voet van de tafel
valt het kleed van de tafel
in het licht van het raam
buigt het blad een armlengte
knikt in de elleboog een reep
in de lade, kruimels paperclips
het stuk karton dat de tafel recht
en het…
nachtmerrie
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.248 ademhaling staakt
bewegen onmogelijk
stem volledig weggeraakt
op je lijf een voelbare druk
teruggeslingerd in de tijd
van pijn en verdriet
van schuldgevoel en spijt
en hij, hij spaarde je niet
de angst zó intens
beleving pijnlijk en echt
'n volwassen mens
nog steeds
met 't verleden in gevecht…
Maandagmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
869 De zon schijnt op de Synagoge
de duiven koesteren zich op het dak
en de Opstandingskerk een eindje verder
wordt door dit licht onttrokken aan de nacht
de Lodewijkskerk ligt nog in de schaduw
de windvaan op de toren glinstert goud
steekt uit boven de schaduw van het Kruytschip
dit is het Leiden waar ik zo van houd
het Park heeft buiten mij…
Solipsist *
gedicht
2.8 met 12 stemmen
7.664 stoelen, theepot, pen, schaar,
presse-papier en boeken,
tot aan mijn denkbeeldige evenaar
heb ik het beschreven
alles in de kamer
tot in de uiterste hoeken
zodat ik op deze bladzijde
mijn leven verder zal leven
met mijn woning als noordelijk halfrond
en mijn ziel als 60-watt-lamp
trouw aan het plafond
-----------------------------------…
Waagstraat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
3.615 De eeuwig wisselende hemel welfde
zich eeuwenlang boven dezelfde grond,
waar altijd anders en altijd hetzelfde
de stad zichzelf herkende en hervond;
van wat hier door de jaren is verrezen
is veel weer door de jaren neergehaald,
maar altijd werd door deze plek het wezen
van Gronings stad en ommeland bepaald,
dat, steeds als men het nieuwe…
Klein Huis
gedicht
3.7 met 33 stemmen
11.596 Klein huis, maar gooi er eens een bal doorheen
en het wordt groot. Zie al die meters,
zijn ze niet van ons? En slenter eens alsof
je niet weet waar je heen gaat: ruimte rekt
zich geeuwend uit tussen de muren. Zie:
het dwalen dat de kamers met elkaar
verbindt is witgeverfd. Er is een trap,
een kapstok in een kast, wat deuren. Als
een landweg…
Buitenveldert
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
817 trek los uit de pols
vier rechte lijnen
vier er loodrecht op
alles evenwijdig
rechts en links
van het raster
bomen groene sprieten
met links nog
- ja daar achter -
een blauwe kronkel
bij het tweede snijpunt
vanaf links beneden
binnenkant zet je
een kruis met S
het Gelderlandplein
voor de Shopping
nu nog onderop
een vette rode streep…
zomerslaap in vijfkwartsmaat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.060 in geen tijd staan de muren blank
"hulp is niet meer dan een droom"
ik hou van je
en van al de kleuren die je me beloofde,
dit gele seizoen maakt alles zoveel
gladder, laten we dit niet vergeten :
het is steeds water waarvan het geluid
ons verder draagt en dat alles schraagt
wat wankel was en zwijgend standhield
hou je sterk ook in…
Ondertussen :
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
719 in zijn woorden is hij hoe zij hem bedacht :
onbehoedzaam, maar dragend
nabij maar draaglijk en
bij haar maar niet rond
haar laatse porie
in zijn woorden is zij vaak onverwacht
afwezig of onpeilbaar diep, en lacht
ze als iemand die alles heeft
gezien, in die woorden leeft
een hang naar meer dan is, zo wacht
hij op het leven, totdat het…
Martinitoren
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.116 T'is beurd mit d'Olle Grieze* zien gebaaier,
want klok staait al doagen op haalf vaaier.
Elke moal as ik noar de wiezers kiek,
löp'n dij nog nait mit buusklok** liek.
Gevölg'n bint vanzulfs suuver staark:
gainain is meer op tied op zien waark.
K heb dizze regels nog nait schrev'n biekaans
of verrek, kiek, wiezers stoan inains aans.
Klok…
Terugblik
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.299 vergeten verhalen vertellend
verbeten vertalen versnellend
verdorven vertering verbeeld
verworven verkering verveeld
gebonden gedichten geschreven
gevonden gezichten gegeven
gedeelde getoonde gevaren
gespeelde gekloonde gebaren
bedachte bedoeling bedreven
betrachte bevoeling beleven
bedrogen bebaarden bedwongen
bevlogen bejaarden…
een slechte jeugd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
954 (Den Haag slechte gemeente voor kinderen)
je wieg staat in een vorstelijke stad
maar net geboren, kraai je om die zegen
de toekomst lacht, de Heer is je genegen
de zon beschijnt een hemels levenspad
pas later lees je in het ochtendblad:
een Haagse jeugd valt toch een tikje tegen
je zit om liefde en begrip verlegen
als 'eiberkuiken' heb…
Mozaïek
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
865 Naast de deur van de kerk op de Lammenschansweg
schopt een jongen een bal met de punt van zijn schoen
zoals jongens van elf dat op muren vaak doen
het geluid stuitert mee terwijl ik hem passeer
de kerk valt niet om, zelfs geen steen laat zij krenken
zo rotsvast torent zij boven dit voetbalspel
Waar de zon op de grond schitterde, op het beeld…
Oimyakon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.183 Woorden vallen als fluisterende sterren
in duizend ijskristallen uiteen
wachtend op lang vervlogen liefdes
die restanten van warmte met zich mee dragen
wat bezielt de mens te verblijven
in een dergelijk oord waar lichtstralen
wangen breken beukend in de wind
het menselijk kiemen onmogelijk gemaakt
doch geboren zijn in dit helse oord
is…
Dit huis
gedicht
2.9 met 16 stemmen
9.093 Laat hier geen twijfel over bestaan, dit huis
zal bouwval worden met de grond gelijk
ook dit gedicht. Omdat ik stenen met een zin
en met cement elk voegwoord vergelijk,
de gangen met mezelf en daar dan in
verdwalen. Ramen, trappen, deuren, in en uit
van kinderen die bij hun moeders blijven
zwijgen, in de tuin een schrikbewind van kruid.…
Dageraad en groeistuipen
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
4.063 Wat is de dageraad?
vroeg Winnifred mijn tuinkabouter
die niet bestaat
en bleek van het huilen is
omdat hij niet bestaat
Een groeistuip is de dageraad
kijk maar naar de statistieken
van dag tot dag
groeit alles aan ons uit
tot een monsterkalebas
op een veel te kleine fruitschaal
Eindelijk glimlacht Winnifred
en zegt;
wat ben ik blij…
Turfsingel (Groningen)
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
890 Het koude water in de oude gracht
spiegelt stil in het kille ochtendlicht.
Tevergeefs wacht de kade op een vracht,
zware ankers worden niet meer gelicht.
Nooit doorklieft een scheepskiel nog het water,
ook de brug kan zelfs niet meer omhoog.
Op de gevels klinkt nu eendengesnater
waar ooit de stad zich luidkeels bewoog.
Hier zwalkte de zwaar…
Geboortestad
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.497 Is dit mijn stad? De welvaart is voorbij,
De schepen liggen rottend in de haven
En door het touwwerk vliegen zwarte raven:
Het is gedaan met vloot en visserij.
Waar is het volk van dit verlopen tij?
Men zag het vroeger langs de kaden draven,
Het is vergeten nu of reeds begraven,
Prooi van zijn laatst, onheelbaar averij.
Voorgoed gedaan…
Ik droomde dat het anders
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.191 Ik droomde dat het anders was
Geen ijle stemmen van weleer
Hun gezang klonk nimmer meer
Alleen het ruisen van het gras
Vertrokken naar het oosten
Bleef ik hier eenzaam staan
En floot wat in mijn eentje
Besloot niet verder meer te gaan
Eenzaam, kil en onbewogen
Wist ik niet meer wat te doen
Iedereen was weggevlogen
Naar het nieuwe fris…
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen
poëzie
2.7 met 19 stemmen
2.497 Aan vier Engelsche makkers,
(Mickel, Clement, Sidney en Paul.)
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen;
Hier welt het water helder, 't veld staat blauw
Van vlas, de hoge hop rankt langs zijn touw,
De wilde wingerd houdt elk huis omwonden.
En elke dag zet in één zaalge brand
De hemel…