697 resultaten.
Gedachtes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 leven
Of het accepteren en laten gaan
Het zijn gedachtes die komen en gaan
Als water en vuur komen je gedachtes in strijd
Dan kan je soms trucjes uithalen
Zoals mediteren of iets doen wat afleid
Want geen één brein is hetzelfde
Er zijn mensen die alle gedachtes wegmoffelen
En hier geen omkijk naar hebben
Maar soms missen ze dan een beetje reflectie…
Polaroid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
530 soms nog in toevallige etalageruiten
of in donkere ramen,
in opwellend stoom
van het bad
in het dampige schijnsel
van de avondlamp, binnen de omtrekken
van de kamer, die zich buiten vervult
in de voorbijrijdende trein, vlak voor hij
de tunnel in gaat,
donker licht donker licht donker,
reflectie…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 spelende kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de natuur van jouw geest een goede daad
van ademhalen in verbinden en reflectie…
Er was iets... (B.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Er was iets... in de lucht, de wind
en het verwaaien, van al
dat belangrijk scheen.
Ik kon goed loslaten.
Er was iets, in de wolken
die voorbij dreven... verweven met mijn ziel!
Er was ook iets, in het leiding ontvangen
en nemen.
Er was iets, met de zon, het Licht
rondom bomen, het leven en de dood.
En er was altijd iets: met vlinders!…
LIEVE SCHOONHEID
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
986 Nu je eindelijk jezelf binnenstebuiten hebt gekeerd
het harde levensleerproces heeft je dat geleerd
is mijn liefde voor jou nog meer gegroeid
jouw ontwikkeling heeft me mateloos geboeid
ik zie voor ons een toekomst met elan
zoals alleen mijn lief verzorgen kan…
Tussenwereld
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
671 Door de stille straten
van het kleine stadje
waren wezens rond
vinden slechts koude
en gesloten deuren
op zoek naar warmte
Gevangen tussen dag
en laatste uren nacht
figurerend dominerend
in een vale schouwburg
tussen schijn en zijn
De schijn van schimmen
zonder verse schaduw
verdwijnt pas uit zicht
als de zon verschijnt
aan de grijze…
'Dromen' over vrede.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Dromerig koester ik ieder
moment, alles lijkt gehuld
in een waas van pasteltinten.
En de wereld is als klei zo
kneedbaar.
Maar het tegendeel is waar.
Niet als riet zo buigbaar.
Stram als een ceder en dat
is geen goede houding omwille
de vrede!…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 Eeuwige,
Als een vreemdeling op zoek naar woning
sta ik aan uw poorten.
Ik fluister uw Naam.
Waarom bons ik niet op de deur?
Sla ik niet op de trom?
Roep ik U niet met luidde stem?
Waarom toch…, fluister ik?
Ben ik bang beschaamd
tegenover U te staan?
U die geen naam vergeet,
geen mens veracht.
Geen wezen met lege handen heen…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De zon was al weken het zenit voorbij
de zomer nauwelijks halverwege
of de legioenen togen reeds
naar de winterkwartieren
Het leeuwendeel voer op bevel
van Caesar over de Eems naar zee
aanvankelijk was zij kalm
en gonsde het luchtruim
van ruisende roeiende riemen
en het hijsen der zeilen
dra echter stortten uit donker
dreigende…
ik ben gemaakt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
512 over de slagschaduwen hoorde ik
van tegenvallend licht
waar geen touw aan vast te knopen viel
en met niet meer dan
een verlangzaamd verlangen
blijkt mijn lot daar
aan opgehangen te zijn
ik las objectpermanentie
en het besef kwam direct
dat ik toen al begreep
in essentie
dat zij bleven bestaan
voordat mijn geheugen
ruwweg geslepen was…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 Stil in mij beweegt
een reiziger zonder stappen
die toch doorgaat
Hoe ik beweeg door de dag,
door een onbekend landschap waar elke
indruk een koers aangeeft en stilte soms de enige
wegwijzer is die mijn aandacht behoedzaam bij de hand neemt.
In mij lopen paden die zich
langzaam maar gestaag ontvouwen, lijnen
van herinnering die onder…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 de dag is jong in zijn
kijken naar gisteren
ik wil niet naar je reiken
er vallen gaten in de horizon
ik zag hem rond
met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding…
Voor jou en mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
4.734 Nog altijd zie ik jou
Wanneer ik door de kamers loop
Een reflectie in een spiegel
En jouw glimlach is waar ik op hoop
Elke keer hoor ik jouw stem
Wanneer mij onder mensen begeef
Nog één lief woordje
Is waar ik voor leef
Ik moet door
Het leven staat niet stil
Maar zonder jou
Is niet wat ik wil
Waarom verliet je me
En verdween je uit…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 Hoe de sneeuwuil zich tooit
met fluwelen spinsels, draden vol
leven met oceaankleurig mos
in een reflectie van sierlijke vrijheid.
Hoe de slaper zich wiegt
tussen hemel en aarde, het bladspel
van een verborgen eik in dromen
en in de armen van een nieuwe liefde.…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 In het blanco spreken
vormt zich een stilte van on-uitgesproken taal,
waardoor in reflectie
de mooiste droom-ver-halen verschijnen
die aan een nog ongekende illusie
vorm gaan geven
uitgroeiend tot een nog onbekende bloem.…
Pre-Sint-post
snelsonnet
2.9 met 14 stemmen
1.926 Gezocht: persoonlijk pasje met als plaatje
Een oude kerel met een flinke baard
Een boek waarin hij vraaglijstjes bewaart
Een punthoed en een Piet als beste maatje
Hier het verzoek uw tas 'ns na te lopen;
Ik moet er nog het e.e.a. mee kopen…
De Paashaas
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
772 Als wij het woordje Pasen horen,
weten wij, dat de Paashaas ons hartje komt bekoren.
Hij brengt veel lekkernijen, zoals snoep en chocolade eieren.
Dat is zo zoet en smelt in onze mond, we eten onze buikjes rond.
Voor één keer mogen we snoepen,
spijtig niet lang, want Haas wordt terug geroepen.
Wij maken van eieren popjes met wc rolletjes, lapjes…
Zekerheid...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
465 Vertrouwen en moed
monden uit in zekerheid.
Zelfs in zware tijd.…
Fossiele Zondag op de gracht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
981 hoofden met flauw vertier
noemt het plezier
Men verdringt achter
vensters de leegheid van hun
alledaags bestaan
Zondags stil en kil
rijk verleden treurt op de
Utrechts Oudegracht
Omgeving waar ik
even geen deel van uitmaak
door ‘n jamais vu
Voel me zielloos
herken m’n spiegelbeeld niet
in de winkelruit
Besef dat ‘t gevoel
een reflectie…
De ontmoeting
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.138 De vreedzame reflectie
van haar warme straling
verzacht haar contouren
tot een uitnodiging
haar te betreden.
Twijfelend neem ik het in me op.
waar haar openheid
me nood
voel ik de broosheid
van haar diepere leven.…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 De liefde, hoop, een zere knie,
de glans, reflectie die ik zie,
dacht vaak aan koren en ‘n bloem
een hete nacht, een warme zoen.
En immer als het gloren kwam
openden zich die handen klam,
palmen vol liefde leven en lust
‘t leven dat mij teder wakker kust.
Ik zag zo vaak wat is en was
de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas.
© 2004…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 op een onvoorziene ochtend zal ouderdom
zich aandienen, gulzig als onverzadigde polymeren,
het kind in mij hecht zich nu nog aan het weinige
omdat het nog niet alles gewogen heeft,
voor reflectie is geen tijd, dat komt later wel
als de schimmen uit hun verdrinking opveren,
ik heb een soort voorbedachte haast, want
herinnering is het weinige dat…
Bespiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Film
Niet dapper, maar
wel kwetsbaar
Is Ai Weiwei, aldus zichzelf
in overpeinzing, reflectie
TROMMELTOREN, als les voor elite
als waarschuwing voor het regime
't Volk wil behagen
De Chinese
zon zal ooit schijnen
op een Chinees
dilemma
't Beven van de aarde in 2008
verdient continu inspectie
China; Beijing, 2001…
Geloofsbelijdenis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
548 Gisteravond scheen de zon binnen: een reflectie
van mijn magie.
Ik leun tegen de aanblik van het leven: mijn bloed
pompt voor de generaties na mij!
Ik geef alles voor waar ik wìl leven.
Dit gegeven moest een keer komen.
En ik sta hier, vraag me af: 'Waarom eindelijk geluk, nu?'…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Op weg naar reflectie
over doen en laten; onbevreesd niet
te vergeten wat voor hen velen vergaten.…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Jouw adem en geest hebben mij bewogen,
tot rust en reflectie in de maneschijn.
Laat ons geloven in wat er gaat komen,
wat de toekomst voor ons in petto heeft.
Zolang we vol vuur van de horizon dromen,
varen we stoer zolang het verlangen leeft.…
[ Voor hun familie ]
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
933 Voor hun familie
zijn de doden even groot –
als toen ze leefden.…
wekker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Hij is altijd een onvervalste
ochtendmens geweest.
Hij was zelfs al een ochtendbaby en peuter.
Klaar om zijn melktandjes
in een boterham met choco
de nieuwe dag in te zetten.
Zijn interne wekker staat al van kindsbeen af
op scherp en op vroeg.
Dat is zo zijn hele leven gebleven.
Tijdens de examens ging hij vroeg slapen
om weer om drie…
Rook
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
1.253 Minister Borst kiest voor de harde lijn:
Zij wil de roker die maar door blijft paffen
En weigert om te stoppen duur bestraffen;
Zo'n slaaf verdient geen gratis medicijn.
En als zo iemand stopt - met ademhalen,
Dan moet hij zijn crematie zelf betalen.…
(Goede) Vrijdag
snelsonnet
4.1 met 16 stemmen
1.624 Dat hij in diepste wezen zelf besliste
Over wanneer en hoe hij dood zou gaan
En zich derhalve aan het kruis liet slaan
Bevestigen ons vier evangelisten.
Ook Christus kreeg dus hulp zichzelf te doden
Al is dit bij de christenen verboden.…