361 resultaten.
Jij bent elke hoofdletter waard
netgedicht
1.5 met 11 stemmen
1.467 laat
als ik je zelfs in mijn armen nog mis
Achtenswaardige-vrouw, k’heb je nodig
jij brengt mijn redeneren in de volle staat
te kunnen zien hoe mooi ‘t Juweel werkelijk is
het leven is dikke pret
een Echt feest een gespreid bed
met onze kussen overstelpt
door omarmde Warmte verstomd
Ik wil je, ik wil je plezieren
Avontuurlijk, zwaluwen…
Het Vogeltje
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
797 De schuwe zwaluw zoekt het riet;
Ginds zie ik reeds het weerlicht flonkeren,
En stil was die donder niet?
O, als het onweer los zal breken,
Waar vind het,arm, klein musje dan,
Een schuilplaats, in die streken,
Een dak, dat u beschermen kan?…
vier seizoenen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.042 Mijn wanten geuren naar zonnebrand
en de bloemen op het raam naar framboos
een zwaluw is op een sneeuwpop geland
en een ijsvogel maakt een nest van kroos
In de herfst worden wij verliefd op elkaar
en we gaan weer dood in het voorjaar
De zon schijnt zo hard dat het kraakt
het regent gouden bladeren in mei
De elfstedentocht die rij ik naakt…
DE MIJNWERKERS
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.361 Daar glanst de toorts des hemels,
De zwaluw klieft de lucht,
En menig deur en venster
Gaat open in ’t gehucht.
Daar komt allengs meer leven:
De mannen treden uit
Met spa, houweel en hamer;
De mijnklok wordt geluid.
Daar gaan zij, kloek en moedig,
Maar ernstig, stil en stroef,
En vrouwen, meisjes, knapen,
Gaan mee naar gindse groef.…
Alles komt goed...
hartenkreet
3.2 met 31 stemmen
5.495 Vlieg samen met de zwaluwen, van mei, naar mei, naar mij...…
‘Maak je geen zorgen mam’
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.297 jij boezemt vertrouwen in
ver bij de reizende zon
sprenkelt een verfrissend bad
vliegend gaat het met jou mee
lijk jij in het blauwe hemels
ver weg te zweven voor even
als vogels in de lucht zelf
die vrijmoedig zwaluwen
in kolossale vluchten
vol nieuwsgierigheid tegemoet
vlieden zij heen en terug
met wijd uitgestrekte vleugels
zeker…
Landelijk tafereel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
393 De zon brandt in het zenith,
’n Leeuwerik zingt hemelhoog,
Koeien loeien, schapen blaten,
Kikkers kwaken in het kroos,
Dat d’eenden gulzig grazen,
Omkranst door gele dotters
En lissen tussen els en riet,
Muggen dansen, zwaluwen
Doorkruisen d’muggenwolken
Schietend van links naar rechts.…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 De witte oceaan van je ontluikende glimlach
Doet de nacht verstommen in het ochtendgloren
Bevend zie ik hoe de zwaluwen jou vertrouwen
Alsof de lucht in je bossen de smaak van zoethout heeft
Huilend van droefheid om het gemis van je aandacht
Lonkt de einder naar de horizont en zwijgt jaloers
De takken slapen in de strenge bomen zonder groen…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 In dieper adem speelt de zon met schaduw
langszij een buizerd in fluwelen lucht
voor mij dwaalt een dal groen overladen
een gedrapeerde toonzaal omringt de beek
Mijn oog kijkt op een levend ver verleden
uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem
herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen…
waar de zon aan overuren doet
gedicht
2.0 met 169 stemmen
29.427 Aan de zwaluwen zijn mijn stallen verhuurd,
zij worden mijn liefste vertrekken:
de balken krijgen sieraden, in die
weelde kan ik tijdeloos verjaren.
Hier voer ik een stil bewind: als een
kamerheer ben ik in de vrede thuis.
-----------------------------------
uit: 'De wijzers bij elkaar', 1974.…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
Expositie
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
959 Zwaluwen spatverven
grijs op de trap.
Kunstenaars zoeken
een plek voor hun werken,
gemalen en sluizen
in ‘t Groninger land.
Koeien vormen silhouetten
door een bundeling
licht uit het dak.
Vlakken geel water
spiegelen lucht.…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 Er is een huis uit de schemertijd
ver weg in het wazige van weleer
met schilfers en scherven in een bont mozaïek
boeketten wandelen door de hortus
jij zweeft nog altijd door de vertrekken
in zwierige japonnen van valschermstof
je vult de ruimtes met een glimlach
zoals een zwaluw de zomerbries verrijkt
je waait notities op
elk woord dwarrelt…
Meeuwen.
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.128 Als zwaluwen zere, en zonder
gerucht,
van boven naar onder,
van onder naar boven tot tegen de lucht;
dan, zakkende,
zwakkende,
zwenk op zwenk,
in een wenk
in 't zicht, in een wenk in 't water -
een spatte licht op 't grauw geklater!…
nachtelijk geklaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 de zwaluw die de nacht
ontziet vreest het uur dat
in gebaren zijn taal verkiest
boven de zwerm met wie hij was gekomen
een zweem van gevoelens krioelen
als duizend manke jaren onder het dons
dat hem scheidt van de toekomst die
in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis
een warme regenwind vliedt langs het open raam
en hapt…
La Carrière, Rosnay
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
974 Waar zwaluwen
schier onvermoeibaar
in en uit
scheren
en geen moment de grond raken
rakelings
langs de smalle ladder omhoog
schieten
en weer terug
vallen
door het vervallen raam
Waar onkruid onder de pannen groeit
nog authentiek
nog niet bedorven
Waar insecten
oor verdoven
duiven koeren
op de cour
Geraniums de potten kleuren…
Lente.........
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
691 Zwaluwen, scheren door het zonneglans,
walsen
in driekwartsmaat gracieus hun paringsdans.
Een bonte specht, tokt van tak tot tak,
zoekt op
een holle boom naar een groene biobak.
Verse zonnekracht, met ultraviolette spilindex,
tatoeëert mijn
bleke winterhuid in een roodbruine uv-index.…
druipend tafereel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 plakken ze aan elkaar
de laarzen schoppen de koppen uitéén
klittend in bosjes op de zijkanten
de achterhoofden leunend tegen het omvallen
plasjes rubberzool sparen geultjes uit
en verder in ’t water een vege zwaan
uitgesmeerd met streekjes schaduw
zijn buurvrouwtjes hoofd uitgeveegd' abstractie
van Siamese tweeling een overvliegende zwaluw…
Hoop voor Siberië en de gehele kosmos op tilt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 en triest in haar grijze zomerse wolkenregen
dat dagelijks in stortbuien
met tussenpozen is neergezegen
in het lage Hollandse land
Tikkend op het raam waarachter mensen
engelen in
mensen gedaante zien staan
Poetsten de zuivere regen
stromen alles blinkend schoon
Een schone droom is mijn meisje poëzie
dat trok als een zwaluw…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 Twee zwaluwen hoog
wind over het lege veld
de zomer valt stil
In het bleke ochtendlicht
verschuift de lucht, een nauwelijks
voelbare spanning boven het veld waar de vogels
wachten en de wind door het gras strijkt en langzaam verder trekt.
Op dunne draden rusten
ze tegen de hemel, hun veren vangen
prille kilte.…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 Soms voel ik
in het diepere denkwerk
gelikte wonden
dan is de zomerdag
weer vol vrijheid
en ga ik opgelucht
de horizon tegemoet
landschap komt kleurig tot leven
rivieren stromen langs groene oevers
zwaluwen vertellen van zomer
foerageren in de blauwe lucht
maar het zomers landschap
blijft een schilderij
in toevalligheid van tijd…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 ruiken
De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt
Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het schuchtere licht geeft een levensbrengend impuls
Kokette dansende muggen, in hun waaierig ballet
Hoog in de lucht het glijden van zwaluwen…
Er bestaat geen verlies van tijd.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
757 Waar de zwaluwen van de dromen,
hun beweging maken van integriteit,
als kieviten, raken in hun fixatie op
het eerste ei, hun driften niet kwijt
en excelleert alleen de duurzaamheid,
ik herken de niet te laven giften in
de suprematie van diversiteit, want
er bestaat geen verlies aan tijd.…
Als het kalf verdronken is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.065 nadat ons dierbaar kalf verdronken was
hebben we onlangs de oude waterput,
midden op het dorpsplein, met vele
duizenden dode vogels gedempt
met dode mezen en dode mussen
met dode kieviten en dode plevieren
met dode merels en dode kolibries
met dode futen en dode koolmeesjes
met dode kanaries en dode parkieten
met dode goudvinken en dode zwaluwen…
Er is geen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 Waar de zwaluwen van dromen,
hun bewegingen van integriteit,
ook de kieviten raken in hun fixatie op
het eerste ei hun driften niet kwijt
en excelleert alleen de duurzaamheid,
ik herken de niet te laven giften in
de suprematie van diversiteit, want
er bestaat geen verlies aan tijd.…
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Laag vliegt een zwaluw over 't water wat duidt op regen
een vis met lef, hapt naar de zelfde prooi
wie zal het zijn die nipt de smaak van 't vliegje miste?
Nu scherper aangevlogen over het rimpelloze
blijkt de vis verscholen, volgt hij de loop
van 't trage water of wacht hij kalm op regenval?…
Herdenking.
poëzie
3.4 met 35 stemmen
5.039 Wij schuilden onder dropplend lover,
Gedoken aan de plas;
De zwaluw glipte 't weivlak over,
En speelde om 't zilvren gras;
Een koeltje blies, met geur belaân,
Het leven door de wilgenblaân.…
Het liedje mijner kindsheid
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.765 Dan denk ik aan de stemme,
Die 't liedje klagend zong,
Wanneer de zonne daalde,
Wanneer het maantje blonk;
Wanneer de sterren schenen,
Wanneer de zwaluw zweeg,
En alles op de buiten
In zachte sluimring zeeg.
Het lied weerklonk zo troostend
In halve duisternis,
Gelijk de zucht van 't windje
In 't hangend waterlis.…
Dromengewaad
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
400 In de meest intieme binnenwereld
van mijn door liefde kloppende hart
heb jij in het geheim een kasteel gebouwd
omringd met bomen die wortelen
in het woud
hoor ik de echo van zovele dromen
het is jouw stem die zingt over de zomer
zwaluwen die scheren tussen dansende wolken
het geluid van een koekoek in avondrood
een stem die laat fluisteren…
Onverwacht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
439 Dat deze nauwelijks waarneembare momenten
ook essentieel zijn kan ik niet onder stoelen of banken steken
Denk ook aan het kronkelend water, de energie die door de aderen stroomt
of het nest van een charmante zwaluw net zoals eender welke aanwezigheid hier op aarde.…