Alle inzendingen over staakt-het-vuren

15017 resultaten.

Sorteren op:

Boshuisje

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 706
voor de schouw en ze vulde alle gaatjes ze zagen het niet zo nauw zo waren ze gelukkig samen al hadden ze nauwelijks iets ze voelden een hemel op aarde en de mensen die er langs kwamen dachten daar is niets van waarde maar de scharrelaar en het vrouwtje hadden het mooiste wat er was zonder luxe in hun leven met wat scharrelhout voor vuur…

Samenleven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 795
Samenleven Het vuur doorgeven Ieders licht in de ogen Aanschouwen En aan een nieuwe wereld bouwen Gods licht Straalt als een ster die aan de hemel daalt Als je je handen geeft En je leven in positiviteit beleeft Vrede kan In een wereld vol oorlog Maar we bouwen muren om ons eigen huis heen Om onze veiligheid te bewaren Om onze eigen boot…
ebba4 februari 2017Lees meer >

Niet doen.

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 928
gered, zoet hebbeding Troost in nood en lachebekje zo innig met elkaar verbonden Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos Dit kan je toch niet maken Slapen of eten doe ik ook niet meer Kaarsjes staren me verbaasd en geschrokken ledig aan Tal van zogezegde geliefden lachen me vierkant uit Resulterend in passievol kokend boos vuur…

Chopin.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Het leven hitsig krijsend oplaaiend vuur en vlammen Gigant alles vermogend, word er gewoon vleugellam van. De Zin van dit leven bevestigend ook vereeuwigd Kleine meid zo verwonderd grote ogen trekkend, top gedicht!…

Is het voorbij?

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Het is vuur zonder brand. Het is een gezicht zonder kind. De houvasten zijn weg, net als een fiets die geraakt ook soms van de weg. Je wilt de klap op uw hoofd niet meer incasseren. Met klem zou ik het zelfs willen beweren……. Maar de argwaan blijft iedere keer. Dat geeft mij geen goed gevoel, geen eer.…

De flowerpowergriet

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
toentertijd wat ooit een warm en intiem thuis is geweest wordt nu zonder enig mededogen uiteengereten gedoemd om te vergeten nog resten sporen op geverfde muren en behang zij openbaren stukjes leven uit verstreken jaren hun wereld was niet bang geordend vol structuur afnemende kerkelijke censuur bloeiend verenigingsleven spetterend vuur…

Hang

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
Uit aarde, water, ether, en beweging, vuur alle elementen uit de natuur die ons voeden, hoeden en in diepte broeden die zomaar zijn, zo naamloos, egoloos en argeloos zoals de geur van een rode roos niets eisend of bewijzend het is er alles voor ons hele wezen om ons te vervolmaken tot koning, groot, of wat dat ook mag heten, wezen.…

Lake District

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
Die avond zien wij samen het vuur knipogen. Dal wordt heuveltop waarop hij al zijn rijkdom tot vruchtbaar as laat kringelen. Hij is rond.…

De bron waaruit de dromen zijn ontsprongen.

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
Een reis doorheen een wereld vol verhalen, op zoek naar dramatiek en avontuur, waar passies en emoties nooit verschralen maar zich verblijden in ’t poëtisch vuur. Een taal die reikt tot in de verste hoeken, mysteries zoekt en symboliek bemint, waar elke geest zijn wijsheid kan gaan zoeken, waar elke ziel haar eigen waarheid vindt.…
A. Rivesta29 augustus 2017Lees meer >

nog

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
nog draag ik kleine voeten in mijn handen op weg naar de grote aarde, zoekend naar enig houvast is slechts het hart het kloppend baken ogen vertellen zinnen, doch niemand leest mijn verhaal het toegekend vermogen om als kind groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren had reeds het stelsel verlaten vluchtig als vuur dat telkens…
elze29 oktober 2017Lees meer >

magiër

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
de avond is een moordende magiër met zijn gele oog van rottend vlees midden in zijn veel te wijde tovenaarscape in ijzig blauw van weggeveegde dagen de warme mond vol rood gesmeerd bedropen de baard van het vuur likken met zwellende buik rondom het middenrif deinend wassend kleuren mengend aquarel meanderend door de moerassen der gemoederen…

Typologie van de drenkeling

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.681
Langs muren van vuur gaan wij op huis aan. -------------------------- uit: 'Jachtscènes', 1992.…
Anna Enquist21 februari 2018Lees meer >

Bevrijding

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 611
woeste zee Mag dan wel mijn haven zijn Het is nu tijd Iets in mij verlangt naar iets anders Bevrijd me Al doet het pijn Al betekent het mijn eind Niet langer observeer ik slechts Het op en neer gaan van golven Het leven is verandering voor alle dingen Ook voor mij Laat me niet achter Het is nu tijd Ik wil de zon zien branden op mijn huid Ik wil het vuur…

Voor Willem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
De stad waar eens de fabrieken sloten de plek waar het vuur uit spoot juist in die woestijn groeiden nieuwe loten het leven bleek er sterker dan de dood.…

Eigen Melkweg ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
slinger in - en uitgang van z’n tijd, droomplaats als tijdloods onderkomen, gelooft de Melkweg die hem is belooft dat de sterren waar hij zich moeiteloos mee verbinden kan voordat door het tikken van de klok van z’n fantasie wordt beroofd, stipje aan de hemelse vooruitgang, verankerd in het mondiale onvermogen, ontmoet hij het vuur…
Pama27 april 2019Lees meer >

Waterstofgas # Me Too

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
ik wist de vuren laaiend vol hebzucht geld en macht zag vlammen breken omdat de waarheid eindelijk werd gezegd ons rest het nog niet mogen weten van de schone energie uit water omdat we de gastransitie moeten slikken tot we er in stikken panelen elektriciteit splitsen water in waterstofgas en zuurstof gas voor aandrijving auto…

De eerste vonk?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 336
Verscholen in de kern van het ieder vers daar waar het slaan met de stenen die tegen elkaar de beste vonken laat voortbestaan een poëtisch verhaal van dichterlijk vuur uit eerzucht van pennen zijn ontstaan, ontsnapt aan de stroom van krachten in hun baan van blijdschap te bewenen in het literaire landschap maar herschept zichzelf…
Pama28 oktober 2019Lees meer >

Levensgrap?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
Je gaf kleur en vorm aan een onbegrijpelijk avontuur, waar ik in vol verstand naar adem moest happen om niet op dood-spoor te worden geparkeerd onduidelijk waar ik was beland, als ik dacht je niet meer tegen te komen en in de verte te zien verdwijnen, werd ik door je lust tot leven gegrepen, als een lopend vuur, vlucht ik in je armen onbegrijpelijk…
Pama29 oktober 2019Lees meer >

Gedragen door de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
tot de dagen zullen dagen troost zich mijn ziel met jou die mij met God en mens verbindt komt kinderen, komt, en luister naar 't geluid van vogels de raaf - de mus - de merel - hoe verschillend dat zij zingen 't hart hoe droef en eenzaam ook in huizen waar 't wenen lachen schijnt maar plotseling ontweken door 't vuur…

als de avond valt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
de tunnel van de virtuele beeldbuisglooing met in de hand de besturing (zou dat verslaving heten) dat licht flikkerde maar door, dus hinder bij voortduring ik zette mijn bril af, met het gebit in het kommetje water ik zocht het niet meer te zoeken en liet een slang langzaam later asem blazen in mijn snater de slaap doofde toen het vuur…

De ommuurde stad

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
Al wat vreugde geeft en vuur is op aarde van korte duur kijk daar; het gebaar de armen van een dansend paar met het vriendelijk gelaat van het uitverkoren zaad kwetsbaar grijs en oud in de winter koud en guur rondom Zijn Heilige natuur 't zoete klagen van Corona dagen de onontkoombare dood een gouden traan valt uit 't hemelrood…

VERLANGEN EN DAAD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
Mensen werken als onderbeheerders aan 's Heren Schepping, behoeden de maat voor hetgeen benut wordt: vuur, gas en stroom. De bedachtzame wijze vereerders weten hoe 't vele en 't weinige baat: uitbreiden mét beknotten bewaart de toom.…
Han Messie27 januari 2021Lees meer >

nergens staat tijd zo stil

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.528
wie daar binnen staat voelt zich buiten de wind wervelt bladeren in een hoek droge takken en dode libellen in de koelte van aardewerken borden amper onder water zie ik amfibieën copuleren het beweeg van vluchtig samenzijn nog maar eens gerepeteerd voordat alleen weer roerloos in een grot een hol of schuilend onder wortels van een boom het vuur…

Kattenbroek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
Een wereldreis van een en duizend nachten Architectonisch rijk vol avontuur Drie continenten in een ring van vuur Als hof van integratie der gedachten Naast een donjon een middeleeuws kasteel Aan stuurboord in de nijl een piramide En voor de mui toont kaal en plompverloren Een priapus zijn naakte rode steel Fonteinen ruisen in het…

laat mij proberen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
zomer te schrijven die ons leidt ver voorbij de bemodderde paden van het gevlei waar verdwaalde nomaden van de nacht verblijven laat mij proberen van een herfst te schrijven wanneer het jaargetij wacht op ontkleuring terwijl wij dansen op de ragdunne reuring van het late stervende uur laat mij proberen van een winter te schrijven met vuur…
Kees Visser17 december 2021Lees meer >

vol verlangen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
waar de jas van het oude jaar ons van de schouders glijdt stookt het vuur van verlangen met vurigheid van hartstocht elke mens rond om ons heen waar de les van het oude jaar ons klein tot nederig maakt omhelst ver weg en dichtbij nieuwe hoop de verwachting in miljoenen verlichte huisjes waar in kou van het oude jaar toekomst ons belofte…

Schoenziek verdriet.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Alles voor dat liefje , ofte hartediefje, ik wrong me in kronkels, karbonkels, pijn of niet Wilde behagen en om liefde vragen al deden enkels en voeten het later niet meer of noch amper Je bleef alles eisen van mijn mooi voetwerk en zo fraaie enkels, maf wel naief en zo vol vuur en vlam; Gedwee werd ik gedreven net als die toch zo diepe fraaie…

namiddag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
in de namiddag waar gisteren haar glans verniste met het grijs van afschuw verviel mijn zijn in de afgrond waar zwavel en vuur elkander omarmden onwetend van mijn eigen ik bracht de macht van de duivel de uitwasemingen van de hel in het lichaam dat mij dan tóch toebehoorde?…
elze8 december 2022Lees meer >

Schrijven...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
Zij spuugde vuur. Dit was van korte duur, er kwam een ander, maar, met duizend sproetjes en vuurrood haar. Het leren ging nu als op slofjes, met veel gelach en lol. Ik leerde netjes schrijven, als toetje toe, een aai over mijn bol. Lesgeven was een feest, ja ’t is waar. Zij gaf haar hele hart.…
Antje18 februari 2023Lees meer >

Hysterie glimt in ogen

netgedicht
5.0 met 154 stemmen aantal keer bekeken 439
schermen vol straten massa’s psychoten in het zwart gekleed met anonieme gezichten alleen de hysterie glimt in ogen die echt in de hel geloven waar normen en waarden op de brandstapel gaan als zij hun gekoesterde dromen te grabbel gooien omdat ze niet haalbaar zijn nog warmt verterend vuur al hun pijn knallen kogels en vuurwerk…