6019 resultaten.
Ergens
gedicht
2.7 met 70 stemmen
22.124 Ergens waar een kamer
gevangen is in zijn eigen ruimte
Waar het donker is
En de kilte guur afsteekt tegen de verlaten muren
Waar de muren vechten om de ruimte
Waar zelfs het verste hoekje haast onvindbaar is
Daar ergens,
waar het licht al lang geleden is gedoofd
Ligt een verloren briefje
Zwarte letters op wit papier
De woorden zeggen:
‘…
STERRE DER ZEE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Uzelf werd zonder erfzonde geboren
Maar dat is een geheel ander verhaal
Dat was een dogma en op grote schaal
Werd het verteld aan wie het wilde horen
Anders kon u niet worden uitverkoren
Een kind te baren anders dan normaal
Althans zo dachten paus en kardinaal
Later heeft men dit uit het oog verloren
Maar of u nu gemeenschap had of niet…
huiverlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
752 die adembenemende kou
in zilveren glitters verglanzen
de wolkjes aan de lucht zijn niet
voor de zon doch zinnen die lachen,
wollige wasems van winters plezier
schouw schittersneeuw en witte waters
waarop geliefden vol vertrouwen in
geluk zich wagen op het gladde ijs
maar het venster lijst 't plaatje, zet me
buiten winterspel en verloren…
Ezelsporen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
728 Ik ben er niet,
heb onderweg mijn ziel verloren.
Mijn tenen stromen in de aarde.
De weg zit vol verrassingen.
Hier word ik opnieuw geboren.…
Liefhebwilg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.152 heb mijzelf
afgelopen dagen gestalkt
hoeveel takken ik tel
die niet te benoemen zijn
de straling is niet altijd
verlangen naar fysiek genot
dat stapsgewijs stijgt
naar hoogtepunten
platonische liefde
verloren dreigt te gaan
kan evenzo slapeloos breken
redding is de enige optie
laat mij dan als de wind zijn
waar mijn naam een deel…
De wasbeurt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 langzaam, bijna
fatsoenlijk,
zonder de beloofde sneltreinvaart
van deze tijd
vallen zij snoezig
als paardenbloempluizen
Venz hagelslag, auto's in het ongeduld
van een file
uit het oog van
de verloren drift van
groots en meeslepend
wil ik leven
aan hoogtevrees wil ik ten ondergaan
in de diepte sterven
daar is het donker
waarschuwt iedereen…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 het leven een tijdlijn
die ons bindt, een gegeven
die je zonder liefde niet vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als…
Dromen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 zou het niet begrijpen
het zou je ongelukkig maken
maar ik,
ik keek uit het raam
ik tuurde en speurde in mijn gedachten
ik schrijf de naam van hetgeen mij nooit
meer zal overkomen
ondanks al mijn bidden en al mijn dromen
liefde
het weten,
het einde trekt mijn lichaam binnen
liefde
geef me mijn leven terug
liefde
dromen over het verloren…
Sterrenstrooisel wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
721 De wolkenlucht blijft het plan verstoren,
straks gaat maanlicht daar ook in verloren,
heeft duisternis opnieuw de overhand.
Genadig toch, volgt er dan een gloren,
een nieuwe dag en houd ik nog wat stand.
[dizain als interpretatie van een werk van de Belgische kunstenaar Harald Calle]…
Tegen de richting van de wijzers in
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
592 oren naar
het verstrijken van de tijd
Door rap te timen
kon hij zich bewegen tegen
de richting van de wijzers in
Met plus en plus
dacht hij de strijd te winnen
maar raakte verder in de min
Als om de aardas tolden en holden
zijn gedachten met hem mee
op een been hinkend
Tot overmaat van ramp
bleef hij steken in een kramp
en verloor…
Van voor ik moeder werd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
739 Toen ik jou die onschuldig was
Aan het redeloos verkeer
Verloren had - jij die
Deel van mij was en altijd
Zijn zal, was er in mijn
Hart een gat geslagen zo
Groot en wijd en diep
Als nooit meer zijn zal,
Een krater die niet meer
Met heelwording kan worden
Opgevuld, tot een zee van tranen
Geworden vol leegte, kilte en verdriet -…
Geen kant op
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
576 harten bonzen
meningen vederlicht
Zwalkend in een doolhof
de route verloren
uitverkoren
geen kant kan ik op
bijtend in het stof…
Zonder tegenzin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
668 slechts jou
zie ik wijsheid en liefde
Tijd van toen, nog steeds
tijd van nu
Wij denken zonder
tegenzin nooit te sterven
Sleutel van de Poort
ligt aan het eind van
die enorme regenboog
Palet van kleuren
Zompige aarde
zinkt zonder bederven
't licht van de zon
Daarentegen ben,
hoe je het ook wendt of keert,
jij zeer scherp van zin
Verloren…
De wind drijft
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.431 Verloren onderstromen
zoeken nu in het riet verheuld
in zingen onderkomen.
En sta mij bij: dit is een godsteveel.
De volheid van je vrouwenhaar
dat in verlangensspeling
verdolend rond je rijpe mond
haar licht bezwaart -
Hoe vind ik, nu dit vers:
dauwende neerslag, zich
te licht bevond,
nog evenwicht?…
Duistere Kempen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 wiegen op de wind
in treuzeltoon getint
onder jagende maan het klagend ruisen
van eeuwenoude verhalen
uit zure zavel gezogen
over soortgenoten al lang vervlogen
die nog spraken van doksalen
in verzonken kloostergezang
het vreemde licht boven kruisende banen
met de lokroep van heidense nazang
wijdste nachten met zilte tranen
over verloren…
Verdwaalde plukjes zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 breekt licht in donkere stukjes
die samen nog wat vonken
in verdwaalde plukjes zon
geen droefheid
maar een doffe pijn
de uren niet meer weten
er slechts fysiek te zijn
ben dwalende in
niemandsland waar geen arm
de hand op steekt in groet
men elkaar gewoon vergeet
zonder enige impuls
is zelfs geduld
een schone maar
helaas verloren…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
582 die
in lachen kaatst
het flonkeren dat
de sterren in
je ogen plaatst
hoe kan ik dat
ooit uit me wissen
ik voel je adem
langs de waarheid gaan
proef je tranen in
mijn eigen waan
om je nooit
te hoeven missen
ik hou van je
berg je sterren
in het onverwachte gloren
ik heb mijn spel
bezield gespeeld
maar heb er jou
in mij verloren…
Langs lijnen van oneindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
499 toekomst
Is ingehaald -
Vandaag is al
Weer gisteren,
Morgen is vandaag -
Zo immers zijn
We gaan leven
In dit overontwikkelde
Land - tijd om van
Het nu te genieten
Is er niet, is er nooit,
En heimelijk sta ik
Te verlangen naar
Verder, verder dan
De toekomst, verder
Dan ik denken kan,
Gedachten die elkaar
Onderweg verloren…
Verblind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
886 Liefde nam lust toen
voor altijd over
Wij kusten intens
hemel nacht
Lijnen lopen over
in elkaar
doen ons samen
aangenaam chillen
Liefde die nooit
verloren gaat
met lust die
activeert
Verblind door vurig
verlangen streel ik
mooie rondingen
van haar lijf
De zachtheid van haar naak-
te lichaam
doet dat van mij
van genot trillen…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden
in schaduw van bestaan
is niets helemaal verloren…
Houvast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 kijk dagelijks over mijn schouder
zoekend naar de dingen die ik herken
de dagen worden echter steeds kouder
ondanks de nieuwe wegen die ik verken
eigenlijk heb ik geen zin vooruit te kijken
om het vertrouwde achter mij te laten
steeds maar weer de tijden vergelijken
ik voel mij steeds verder verlaten
niet tegen het leven opgewassen
verloren…
Oud en nieuw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Tussen oud en nieuw
zit slechts één tel
een wereld van verschil
men beleeft het vanzelf wel
Het is dood en leven
het is overleden en pasgeboren
zo gaat het steeds
er is nog niets verloren
Het kan goed gaan en slecht
nieuwe kansen doen zich voor
in het nieuwe jaar
want na die ene tel gaan we door
We herinneren ons wat er was
we kijken…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Verloren toekomst
en levenslang gemis.
Het verstand aanvaardt
het gevoel blijft.
Kwetsbaar om te delen
eenzaam om te dragen.
Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar niemand die me
mama/oma noemen zal.
Het moedervuur blijft branden
tegen beter weten in.…
Als ik mijn ogen sluit.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
539 Vaderlijk gehoor
ik die verloor
biddend luid
als ik mijn ogen sluit.
Smekende vragen
door U gedragen
geen geluid
als ik mijn ogen sluit.
Lof en dank
groeiende rank
van binnenuit
als ik mijn ogen sluit.
Dagen en nachten
getroost verwachten
tot U besluit
dat U mijn ogen sluit.…
Zo gewoon....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Enige warmte
die ik voel op mijn koude wangen
zijn zachte handen van jou
Enige kleur
die ik met mijn ogen dicht kan zien
zijn blauwe zoete tranen van jou
Enige stem
die ik kan horen,
zo doof van deze stilte tussen ons,
is jouw stem
Enige twee zielen
die nu elkaar in deze langste nacht vasthouden
zijn onze twee verloren zielen…
Greetje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
521 Ik heb een doosje waar ik alles in bewaar
Aan dingen die hun waarde zijn verloren
Maar die ik toch met goed fatsoen
Niet zomaar even weg kan doen
Omdat ze ook een ander toebehoren
Een prille zoen door Greetje mij gegeven
Een lief gedicht van mij aan haar geschreven
Een rode lok, die kreeg ik van haar toen
Voor wat er kwam, een poosje na die…
Pesten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
841 Juist ik,
die door het pesten toen
destijds mijn baan
en toekomst had verloren
had moeten zien
wanneer de grap verdween
en in jouw ogen
nog slechts
als een kwaadaardigheid verscheen.…
Een nouveauté
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 juist jouw jeugdigheid
kleurt uitbundig je charmes
in spelen met verloren tijd
jij staat anders
in het leven dan menigeen
zet ieder even op het verkeerde been
er is geen opzet
in het spel dat voelen we
maar het intrigeert ons wel
bent een nouveauté in zwierigheid
dansend ga je door de wereld met
een persoonlijk pirouetje op zijn tijd…
Neem me mee!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
500 Neem me mee
naar jouw straten
en de huizen
waar het lijkt
dat iedereen
naar ons kijkt
neem me mee
naar dat kasteel
waar jij alleen
de ruimtes kent
zelf de sleutel bent
beklim met mij de toren
daar op die honderd
treden trap
raken we verward
ook wat verloren
maar leren we ook
ondertussen elkaar
opnieuw weer kussen…
Paragnoste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
432 Ze ontdekte een
gat in mijn aura en daardoor verloor
ik alsmaar meer energie en was ik een
makkelijke prooi voor bodylifters.…