Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Als de hemel daalt

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 676
ook al oogt de lucht zomers blauw en het late groen nog steeds tot verbeelding spreekt vult mijn adem de geest al met belegen dauw; ik word deels van de hemel losgeweekt de voeten dragen schaduw zwaar als het gras in zijn lengte gaat berusten ook de ochtend die steeds meer verlaat verkort mede het licht op gangbare lusten neen, het zijn…

Wolkenpak

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.782
Het adem halen werd tot zijnsprobleem: geklampt had ik een verstikkende schat. Met oerkracht duwde ik haar van mij heen en kreeg de zuurstof waar ik zonder zat.…

Windesheim - Ommen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
op dit harde pad waan ik mij een ster als liep ik over een rode loper knotten maken foto's het riet dat voor me buigt kieviten krijsen om het hardst zacht applaus van de wind paarse bloemetjes aanbidden de stam van een reus het mos ligt languit op de oever ik adem diep in en langzaam uit zie hoe een ooievaar groots opstijgt het…

Intens gevoel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.018
We zitten naast elkaar Ik geniet van je aanwezigheid We zien elkaar Onze ogen tasten elkaar af Onze handen raken elkaar aan Ik voel je warmte Een innige omhelzing volgt Wat een intens gevoel Met mijn hoofd streel ik je hals Ik voel je adem in mijn nek Je lippen zoeken de mijne op Ik proef je Onze ogen dringen diep bij elkaar…

Ze moet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
uiteindelijk niet zijn even los laat Door het doorrazen en te veel gedachten in haar hoofd mist zij details die van schoonheid betuigen Ik wil haar het laten zien en ik wil dat ze geniet van dat moment en die verstikkende gedachten even loslaat Maar ik weet dat dit haar niet te leren valt zij is ongenaakbaar en gaat door tot haar laatste adem…
Liz8 augustus 2012Lees meer >

De onheilsplek

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
Langs de kant van de weg, liggen bloemen, staan kaarsjes en liggen knuffels, bij de paal die hen het leven kostte, langs de kant in het gras, bliezen zij hun laatste adem uit en iedere keer als we de onheilsplek passeren, voelen we weer mee, met hen die achterbleven, want langs de kant van de weg, verdorren weliswaar de bloemen,…
Johanna18 september 2012Lees meer >

Sphagnum

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Ginds ademen verre dwaallichten schrille klanken op de grens van nevel en land zonder te verzaken de aarde voor giften te danken. De knoestige ziel van gebogen ruggen in lange halen is aan de bodem verpand waar zonderlingen zonder gids zouden verdwalen.…
Iniduo23 september 2012Lees meer >

VERGANKELIJKHEID

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
en dan valt zacht de adem van de nacht als een deken om je heen terwijl je tracht de splinters van je ziel weer aan elkaar te lijmen smacht elke vezel in je vege lijf naar een vleug erkentelijkheid teken van herinnering aan een ver vervlogen en te vlug verdampt roemrijk verleden nog sta je triomfantelijk kantelen van je vervallen slot…

thuisloos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
In de schaduw van tijd doolt het kind in een thuisloze ruimte op zoek naar liefde Zijn rijpe adem wasemt eenzaamheid Het hongerige hart echoot verlangen rust te vinden in zijn licht Maar het huis van de geliefde fundeert niet op moeras De muren geven rust en benauwen tegelijkertijd: Kom mee naar de kermis Verleid me met erotiek…
bimo27 november 2012Lees meer >

verborgen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 628
ik aanvaard de reis naar winter, er is maar één richting en misschien alles wat ik wens de kamer blijft binnen terwijl daken voorbijtrekken, uit ieder huis een adem ruist en dan de slaap hervat welke naam zal ik geven aan het kind dat aan iedere deur vragen stelt, over spiegels glijdt, half in het huis en enkele seconden later, half in vlokken…

Geldbuidel

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.583
Telkens weer als Nieuwjaar komt denk ik eraan terug Mijn zoon die op de lagere school Natto*) verkocht en me met de opbrengst een grote geldbuidel cadeau deed Nieuwjaarsgeschenk, mama, voor jou zei hij Zijn handjes stijf van de kou Zijn adem wit Een stralende lach op zijn gezicht ik zal het nooit vergeten Die geldbuidel is me dierbaar…

Hoop op vrede.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 626
Elke seconde, iedere adem zijn een en alles wat we doen voelt als zacht fluweel in onze hand. Elk woord gesproken of geschreven blaast nieuw leven in dat puur is en onvervalst. De lach, maar ook de traan zullen gaan van gelaat tot gelaat en ver- drijven alle onderlinge haat.…

Schijnen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 544
mogen maar in mist verdwijnen zo ook speelt mijn hand een rol, die rolt zonder tekst en beweegt mijn verschijning in de vinger en de hand neen, niet behekst maar tevens boven zichtbaarheid met amper een omlijning van het begeesterd land mijn blik is teder van aard zie maar, raak toch met gevoel er wordt aldoor genegenheid gebaard de adem…

Van wind en rag

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.252
Men pen zal ik Oostindisch dopen, ik zal van zinnen een zilvergazen webje spinnen, mijn adem langs je ogen blazen, je smaak verlengen met gezoete room. Hebben je duivels nog niet afgedaan, ik ben een engeltje, ik ben van wind en rag, een zomerdag, hoe het begint, ik ben het maar.…

Perzisch rood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
(Stad zonder rivier*) Deze stad staat droog spoelt niet schoon als de stenen in een rivier die uiteindelijk gevormd van de aarde rollen, terwijl de zon zich spaarzaam laat zien Deze stad danst niet Door trauma van op- gelopen oorlogswonden zuigt misschien wel laatste adem door katoenen lappendeken over haar mooie huid Haar liefde…

De mist staat in brand

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
in mijmerend water bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater natuur geurt de avond vochtig en zwoel de bloemen hebben hun kelken gesloten kikkers roepzingen hun partners in de poel verdwenen koppels hebben hun dag genoten ik wandel verder in het vochtige gras adem…
fets24 augustus 2014Lees meer >

Om te gaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Ontspoorde zielen. zijn al even de draad kwijt op automatische piloot dwalen zij door dat, wat leven heet al langere tijd helt de balans over naar de donk're kant niet wetend hoe boven te komen, happend naar adem die lijkt te stokken verliezen ze langzaam grip op de realiteit moe van het dagelijkse gevecht, dat nooit helden op zal leveren…
LadyLove10 september 2014Lees meer >

Aanraken

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
ik raak je graag aan zo even soms wat langer wil even begaan met aandacht of omdat een moment dat vraagt; het is ademen in mijn bestaan het zijn wat woorden of handen die dan raken aan de ziel van de ander als een vorm van waken, zeggen; ik ben medestander soms is een ogen-blik meer met minder zeggen het laat zich vanzelf raden een…

Mijn stad

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 659
heeft daar haar dromen en vrienden zonder geluid gaan onbemind verloren de buurten zijn net dorpen maar zonder sterke schouders de schooiers die verliezen die hebben vaak geen ouders de parken zijn weemoedig door herfst, verdriet en wind en mensen droef verdwaald zijn daar weer even kind de kerken zijn verlaten door geesten zonder adem…
mobar24 november 2014Lees meer >

Ammoniet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
dit duurt nog voort, deze lijn de cyclus, de spiraal van adem en herhaling zolang het weke weefsel zich haastig versteent tot fossiel met vlakke facetten de verse stilte moet nog verkalken avondlicht moet nog doven we moeten ons verliezen, onwrikbaar vergruizen, langs bospaden en melkwegen verdwalen, thuiskomen bij nacht, roerloos verstillen…
Iniduo26 november 2014Lees meer >

Moment suprême

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 717
Ik voel je hete adem op mijn lijf, zo passievol en zo intens bevlogen maar op ‘t moment suprême kijk ik stijf van schrik in twee verbaasde koeienogen.…

Schelpen van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 658
Je kunt zomaar een verdronken kindje vinden die uit zijn grote veilige schelp gevallen is, uit de veilige boot, uit het veilige gezin, naar het onbarmhartige woeste water dat de adem sluit. Oorlog aan de andere kant van de wereld die zijn dode vruchten op onze stranden aanspoelt. Hoe lossen we dit in hemelsnaam op ...…

Depressie

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Genadeloos slaat hij toe, het tandeloze monster, verstikkend met zijn adem die als een zwarte mist om je heen sluit. Hij steelt je lach, zuigt al je energie op en laat je als een lege huls op de bank liggen waar je dagenlang niet vanaf komt.…

mijn wandeling

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
Rutger Kopland ) we wandelden, verwondering alom deze schoonheid die bloeit hadden we niet verwacht, dat groen zo groen kon zijn en dat de wereld lacht in het fluiten van de bomen we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde groter wordt als de aarde vol met mos mij overtuigt van de zachte adem…
elze19 augustus 2016Lees meer >

Arke des behouds

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
kruis, rode Hemelsblauwe, transparante of Metalen Zie uzelf als water rondom mij U kabbelt, stormt, bonkt, stijgt Daalt, duwt, dobbert en schuimt Ik heb mij waterdicht gemaakt Na vele sessies bij scheepswerf En droogdok, na dolen en zwerven U kunt mij niet meer overspoelen Daarbij komt - elk zijn vracht Zeilen, bol staand van De Adem…

Het geschenk van leven

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
valse omhulsel brekend vermomd sneeuwpoppen verrijzen weet je ondanks de vele tegenstrijdigheden een golf van liefde harmonie en vrede kruipt in 't hart voorbij het gebroken licht veel heb je me gegeven bijna alles dat het leven geweld aandoet zielsverwanten zoals ik geborgen in armen die troosten opgetild door adem…

Nomade?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
omhulsel een andere naam te geven, het laat mij iets berustend in mij te voelen, het bestrijkt de brede uiterwaarden van vergeten sagen, mijn fascinatie van groene oasis helden waarin ik mij wil herkennen moedig badend in ontdekkingen opgedroogde bronnen van tijdloosheid, ik durf de sprong in de spiegel van de toekomst te wagen adem…
Pama3 januari 2017Lees meer >

Nabij de einder

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
als de natuur haar kim vertoont dan verdwijnt de hoop op de oneindige duur de verte groeit onzichtbaar groot stof verwordt tot koud vuur maar het ademen legt steeds meer bloot dat nabijheid het enige doel blijkt en als je je ogen verder opent valt vaak het ware gevoel in je schoot dat wat je nodig hebt als dagelijks brood niet dat je…

Hun mystieke ladingen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
ik heb de polsslag van het leven zien vibreren in de stilte van jouw magisch realisme de ingehouden adem gevoeld van de explosieve krachten die jij met machtige penseelstreken bedwong in karaktervolle diepte passeerden ongekende perspectieven die hun mystieke ladingen in schaduwen verborgen in jouw kleuren contrasteerden meerdere…