3890 resultaten.
verdichtlingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 Wij zijn van die verdichtte dingen
open de haakjes
en maak een opzettelijk gebaar
[trek er een lijntje om achteraf]
rond het gesprek af met een belofte
en zet de deur op een kier
het licht gedimd tot het weerzien
[hoe waarom het zo gaat hoort]
sluit de haakjes
wikkel het af de handen gevouwen
als om de woorden nadrukkelijk
[als een toegift…
Onmin of meer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Ik sloeg de deur dicht. Alles trilde.
Als jij niet vertrekt, dan doe ik het.
Buiten zinnen graaide ik mijn koffer vol.
De vraagtekens bleven liggen aan zijn voeten.
De voegwoorden verdunde ik, met liters tranen.
Ik had je lief, riep ik, van het moment dat je blindelings
bij me binnensloop. Iedere ader verbond ons in het echt.…
Schaduwwoord
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 De finish, mijn voorgeschreven dood
verman je als je tot mij spreekt
ik stond te luisteren aan je deur, welke
boodschap je zou brengen, beroofd
van zingeving in elk schaduwwoord
dat opbeurt en met het heden breekt en
rust kleurt in het overvolle hoofd.…
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 tijd doodt immers treurliederen
tijd kan gedachten doden
op een zeer sluwe manier
word ik plotseling gedachteloos
vol respect vier 'k leven
schijn bedriegt, wordt wel gezegd
daarom geef ik mij bloot
zodat tijd wensen kan vervullen
tegenwoordig tijdstip te herhalen
vliegt minutensnel de deur uit..…
Lentegroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 En alle bloesems met hun honinggeuren
openen in mij zomaar
vastgeklonken en vergeten deuren.
Het held’re water bij ‘t kanaal,
dat wiegelt,
kabbelt zachtjes haar verhaal,
beschermd door ‘t riet,
dat zich roerloos spiegelt.
Een hond loopt blij al kwispelend naar mij,
als wil hij even groeten.…
Afrika
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
724 mijn neus
Moeizaam en traag kom ik omhoog
en is mijn hand bij het tafeltje als
er een prachtige zwarte vrouw verschijnt
een doekje in haar rechterhand
Ik glimlach zwakjes
Ze staat naast mijn bed
Haar geest is in Afrika
Haar ogen zien me niet
Ze maakt het tafeltje schoon, grist
het nog volle koffieglas van tafel
en beent ermee naar de deur…
Pluimage?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
460 Als laatstgeborene wat te laat
verstervend alle tijd een rol te spelen
gespiegeld in een onherkenbare gelaat
onverhoopt alles nog te delen voordat
de eeuwigheid de deuren openslaat.…
Zeventien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 naar ons lonken op het moment
Dat ons werkzame leven zal beginnen -
Tegen half vijf zit de lange dag erop
En stap ik aan boord van de Gado-bus
Die speciaal voor deze gelegenheid
Is ingehuurd door school
Terwijl we langs het Stadskanaal rijden
Houdt de bus even halt bij een stoplicht,
Zonder doel opent de chauffeur de automatische deur…
Ooit gewaardeerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
463 internetaankopen
Bij iedereen te bezorgen
Ook al doen ze dat vaak vergeefs,
Want geadresseerden willen nog wel
Eens niet thuis zijn,
Om voor het nodige inkomen te zorgen
Dan maar bij de buren bezorgd,
Bij wie het overdag een komen en gaan is
Van wanhopige pakjesbezorgers die niets
Krijgen betaald als ze vergeefs bij hun klanten
Aan de deur…
naschok
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
726 verder is zo ver nu
en toch verzet je ongemerkt de ene voet
na de andere in een richting
soms stap je terug
soms stap je verder
terwijl dat lijf zich probeert aan te passen
het heeft er nog geen zin in
elke stap is veel te ver
je blijft staan en je denkt
je stapt en je denkt
moe, verloren, maatje kwijt
de bel gaat en je opent een deur…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Als hij deuren opent,
schatert hoop in een gladde boom. In trage ademstoten
marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een vrouw
die slapend breit, de geur van aangebakken appelmoes.
Hij is een stille dromer, sluiter van de rij. 's Avonds telt hij
stenen voor het slapengaan. Ze liggen warrig door elkaar,
zwijgen voor het bedverhaal.…
Ander plaatje graag!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Het zit er niet in, enige optie is dus,
deuren dicht en doppen in mijn oren,
zodat ik dat eentonige orkest niet langer hoeft te horen,
want een plaat die blijft hangen,
daar moet geen mens naar verlangen.…
Einzelgänger
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
684 Reeds lang verzwijgt de klok
het vertrouwde tikken
zodat stilte zich kan laten horen
dagen volgen nachten en weer om
alleen het huis zelf ademt nog
De deurbel galmt schel door de kamers
een meisje met kinderpostzegels wacht
-vergeefs- de deur wordt niet geopend
Sporadisch gaat de telefoon
maar altijd keert de stilte terug
Tot op een…
Aan Ingrid Jonker (1933-1965)
gedicht
2.7 met 3 stemmen
5.011 Van afskeid, bitterbessie en die kind, wat
doodgeskiet is bij Nyanga deur soldate.
Dat kind dat nu op reis is langs de noordrand
van je continent, waar jonge mensen overal
hún vrijheid eisen.…
De vliegende man
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.063 Norselijk-krommende schroeve
die telkens, in duizelig buitlen,
biedt viervoudig de wind
neigend een nijdige nek:
'k zinge u; en 'k zinge u, o vlerken
die spant als den schoft van een trek-os,
maar die teder en licht
zijt als de vlerk der kapel;
motor, 'k zinge u en ronk
in me-zelf als het dommelig ronken,
('lijk aan de deur van een bie-
korf…
Verkeerd geparkeerde auto vernield
gedicht
3.2 met 4 stemmen
4.905 en leg
dat mobieltje maar neer, als mannen
onder elkaar heb je daar niks an gewoon
met je blote handjes meneer, ja kijk uit als ik
me kwaad maak pleur ik je zo
door je vijfde deur, scheur ik je voorklep
wordt straks je mokkel niet zoenen
effetjes pech hè, zeg kom op poenige
golfyup wat zoek je, je handicap soms?…
LIBERA NOS, DOMINE!
poëzie
4.8 met 5 stemmen
2.205 De wind woei om het eenzaam huis
In 't laatste avonduur;
Toen lichtte een vreemde de klink der deur
En zat bij 't open vuur.
Ik dierf niet vragen wie hij was
En hij gaf teken noch taal;
En ik noodde hem niet, maar hij zat aan
Naast mij aan 't avondmaal.…
Er zijn zoveel jagers in een stormachtige wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Die al op zo veel
deuren hadden geklopt voor
een nu niet, of een mogelijk
dan eens misschien.
Eeuwige optimisten in hun
strijd tegen een negativistische
tegenstroom. Met hun hart op de
goede plaats, maar toch altijd
net iets te min en altijd te
gewoon.…
Alle begin is moeilijk
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.949 Deur openen,
dikbevolkte stad in gaan, vaste route winkelcentrum. Na een uur
constateren dat bewapening onvoldoende, dan wel afwezig was.
Verrotzooid terugkeren op zelfverwijtend pantoffelschoeisel.
Die nacht proceduren nalopen. Volgende ochten nog geen
aanstalten bij post. Staand voor helder winterraam boos
bellen.…
eenzaam leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
492 de wereld buiten kijkend
luidruchtig levend
klemt mij eens te meer
dit huis en haar kamers
terwijl alles en iedereen
voorbij mijn deur gaat
hoor ik belletjes rinkelen
naast en boven mij
slechts de muren
met foto's van ooit
horen stil luisterend
wat ik mijzelf zeg
de koffie op tafel
met tegenover mij
die altijd lege stoel
blijft…
Onverschrokken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Er is Rijpheid
In mijn ogen
Maar toch ben ik
In de liefde bedrogen
Want Hij kon mij niet aan
Liep van mij weg
Voor zijn gedrag
Gaf hij geen uitleg
Ik wees hem de deur
Ik besefte
Hij was een acteur, een charmeur
Hij versierde mij vlot
We hadden ons genot
Maar spraakzaam werd hij nooit
Ik voelde me berooid
Dicht gaat mijn open hart
Eventjes…
Sinterklaasavond 2018
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.570 Want vanavond voor deur en dak
Sinterklaasje op gemak
moet ‘t echt wel rustig aan
kan ‘t paardje in de gang staan?
Sinterklaasavond, al dan niet
met de ons bekende Zwarte Piet
ik wens een ieder, gelovig of niet
een mooie avond kijk wel:
Of je Sint niet vallen ziet!…
Uitzicht (Palavas-les-Flots)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Een in nevelen gehulde berg
onscherp in de verte
achter een stad en omliggende dorpen
als een onregelmatige streep stenen
na een drooggevallen estuarium
en een drukke rotonde
als uitzicht voor
Een stel openstaande deuren
naast een zwaarbeladen kast
met een immer melodieuze radiozender
tegenover een belegen bank
waarnaast een slaapkamer…
Een biezen hart?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
383 het glimmende harnas
van de toekomst blijft bereikbaar
tot aan de motten van een
te lang gedragen jas
waarin ik mij thuis voelde,
geroeste sleutels van de tijd
om mijn hals van een gedroomde
wereld waar alles blinkt, waar
hoop niet liegt op de paden
van teleurstelling ,
maar ook een glazen loper,
van kristal gesmeed, die
deuren…
Vallen en opstaan?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
461 Wat
mensen scheidt, verleidt door
angst door dezelfde sociale deur
te gaan, het verroeste harnas van
willekeur te ruilen om de eenkennige
kleur te verlaten, de moed te vinden
ons te verhullen in de mantel van
diversiteit in een tijdloze loyaliteit, de
opmaat naar een duurzame zekerheid
het lijkt heel ver van ons vandaan, blijft
de…
gouden gids
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 stoken
met de boosheid van mensen
die met ellenbogen schreeuwend
de veiligheid van anderen roven
het vertrouwen grof misbruikend
dat niet het recht van de sterkste
op de zwakkeren voorrang heeft
is beslist de betere gouden gids
de koninklijke kalmte en overgave
als leidraad voor het doen en laten
in het tijdperk dat afstand vraagt
zijn deuren…
De dood kent geen pardon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
597 en slijm, 't kuchen
en 't zuchten, totdat de
laatste ademtocht een einde
aan het lijden maakt;
de dood kent geen pardon
maait het hele bejaardenhuis om
buiten huilt en beeft de familie
mijn huid rilt
om dit afgrijselijk gebeuren
och barmhartige mensen, volk van goede wil
laat dit nooit meer gebeuren
dit verdriet achter gesloten deuren…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 het langst blijven
mijn ongeschreven gedachten
die kras ik zonder vocht op papier
de vingers bespelen dan mijn ziel
of luisteren naar mijn hart
je zet de deur op een kier,
maar de tocht neemt alles mee.…
GAUW TEVREDEN
netgedicht
4.7 met 99 stemmen
717 de deur piept, alles gaat kapot.
je trapt op mijn beduimelde bril,
maakt de sleutels kwijt,
we zien ons door de vingers.
je ruikt naar een nestje jonge katjes,
heerlijk slapend in het hooi.
een lichtstraal uit de diepte van de zon,
die, wanneer de dag gelijk is aan de nacht
de haren van je huid doorschijnt.…
Alef Beeth Giemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Het was er warm, met mama
en de tantes die alles weten
van bevallingen, ook de mannen
bleven op en dronken op de nieuwe
koning, zijn bedje van vachten
in een voerbak stond naast me
Na het paasfeest in de hoofdstad
moesten we gaan, het nieuws
van onze zoon gonsde er rond
de mensen kwamen waarschuwen:
Os Huis Kameel, het alfabet, Deur…