5935 resultaten.
Mei
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.196 Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar:
En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
Stil
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.245 Kinderen spelen op straat maar ik zie ze niet.
Wat ik hoor, is alleen nog maar jouw koude stem die mij vergat, jou woorden die mijn hart in stukken braken.
Beloftes die je zo maar liet vallen, mijn handen die je zo maar loslieten, dit zijn de dingen die mijn ogen nog steeds zien...
Het is stil...oh zo stil..…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
Dag Anton Koning
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.850 Het spel tussen licht en donker
sprak al van je sterven, jij dacht
nog in jaren terwijl de matheid
in je ogen me vertelde van
het pas gegraven graf
Al kende ik alleen
je kalme oppervlakte met hier en daar
een stukje diepgang, maar de tijdsgolven
droegen begrip en mededogen
naar elkanders hart
Je boeg stuitte tegen rotsen
en versplinterde…
Smeken en Breken
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.424 Doe wat je niet laten kunt
op een dag zeg ik echt stop
Dan is mijn grens bereikt
begrijp me ergens houd het op
Lieg maar als je zwijgen wil
op een dag komt alles uit
En kan je smeken en breken
maar is het voorgoed verbruid
Leef maar hoe jij leven wil
onthoud mijn liefde is geen spel
Ik ben eerlijk en altijd oprecht
dus schat realiseer…
Rien ne va plus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 rien ne va plus
in deze tempelsamenleving
waar de woekeraars
en wisselaars
het leeuwendeel beloven
rien ne va plus
in deze casinocratie
waar wij blijven spelen
inzetten verhogen
op de minste kans
rien ne va plus
waar vele kleinste
de weinige grotere dragend
dankbaar moeten zijn
waar het economische belang
honger waard blijkt…
afronding
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.434 ik kom je zoeken
en vind je
bijna net als toen
je oogt heel mooi
kraakwit
gelegen in de bocht
je gras is
bijna groener nog
de helling is gelijk
de palmen wuiven
milder nu dan toen
de wind is minder strak
ik zet me
stil op het terras
de kelner lacht
herinneringen spelen
twee katten provoceren
de haag is nog knalgroen
mjjn…
Doleus delict*
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.290 Wat een spel....
*met opzet bedreven...…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
decembers voetbal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.323 als ik voetballer zou zijn
waren er geen netten zo wit
dat de bal er in zou gaan
en het gejuich voor mijn ploeg
nooit mijn verdienste
ook verdedigend liep ik dan
met mijn traptechniek geheid
tegen de kaarten van KVM aan
voor overspel op enkels en
andere handzame wapenfeiten
of op de bank te zitten
heel het spel zou ik doen keren
tegen…
Zomerde een overnacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
737 je wiekte voor de wind
fladderde in warme lagen
speelde als een fleurig kind
met de wind die je kon dragen
maar in koude vlagen
vertraagde het spel
was landen snel geboden omdat
de sappen niet meer stromen
zag je kleuren
zwakker worden opende
mijn bloemenbed in geuren
die jij nooit vergeten hebt
ondanks de kilte streek
je gracieus…
uit de zee van ons twee
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
795 wil je spelen
in gedachten
los van krachten
ver voorbij de horizon
jij, nee wij,
het vliegen verdween
met de lucht, niet op
de vlucht ergens heen
zonder mensen
zijn wij wensen
lenen tijd en bestaan
uit de zee van ons twee
de blik is ontmoeten
raken wordt maken
want aarden is weten
en ervaren van veel
los van krachten
de machten…
Slangengif.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.211 Een gespleten tong sist
het paradijs naar de hel
kronkelend en konkelend
doortrapt in duivelsspel
een lieve glimlach stuurt
het verkeerde signaal
speelt een slangachtig spel
spreekt mondige doventaal
geboren uit de genen
daar krijg je iets van mee
het loopt niet met een sisser af
een slang heeft nimmer vree
appels zijn doorgaans gezond…
The colour purple
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.479 die in een boog
van verrukking
elkaar herkenden
de welving
van je lippen
deed me blozen
als een puber
je hand zocht
die van mij
een sensueel spel
van vingers
erogene zône
hypnotiserende blik
laat me niet los
dichter, nog dichterbij
hartstocht bedwelmend
proevend van elkaar
hongerend naar meer
voerden onze lijven
het hoogste woord…
KINDJE
poëzie
4.1 met 7 stemmen
4.226 Kindje dat op blote voetjes
speelt uw spel van kiekeboe,
kom maar kindje, lach maar zoetjes,
help mij die maar denk en doe . . .
Kindje,
vrindje,
lach mij toe . . .
'k weet niet of ik U zal vinden,
'k weet niet waar, ik weet niet hoe,
Goede God, in 't stil-beminde
kindje leeft Gij, af en toe . . .…
blies een duizendjarenkind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met…
Soms
gedicht
3.6 met 33 stemmen
20.274 Ik houd me dan doodstil, verbaasd
dat niemand hem hier ziet, mijn spel:
hoe ik zo lang al uit de moederbuik vertrokken
nu eindelijk rusten mag in vaders vel.
------------------------------------
uit: 'Levenslang vrij', 1994.…
Ongerimpelde schoonheid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
654 door een donkerblauwe saffier
wordt de witte diamant omsloten
als een verlichtend middelpunt
gekoesterd in geheimzinnigheid
zelfs de wind
houdt zijn adem in
zodat deze schoonheid
ongerimpeld blijft
sterren spelen voor publiek
dansen op de waterspiegel
als ritmische speldenprikjes
rond de wachter van de nacht
pas als dag dreigt op te…
mijn wuppie lacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
691 mijn wuppie lacht
in zacht oranje
ik doe maar mee
die bal rolt toch
voor potten goud die
pegels zijn al eeuwenoud
winnaars lijken mensen
zijn het ik van alle
wensen die strijden met
elkaar in het winnen van
de prijs waarbij de loser weer
alleen in stilte achterblijft
pingel met je ego
leer het spel van
trainers door…
de Mistap
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
711 Als ik versuft staar naar die verveloze deur
Achtergelaten hopeloos in verwachting
Weet ik uitzichtloos angstig hij blijft dicht
Terwijl de keukenstoel fluistert onder mijn gewicht
Valselijk verlaten betast ik nu het juk
Rest van een hartstochtelijke liefde zonder geluk
Van wat moest zijn de liefde voor het leven
Onderging ik naïef het spel…
Gebroken wit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.332 Kom, leer mij spelen, leer mij
doen zoals jij dat doet.
Wij zullen ons niet vervelen……
veulen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.815 De dag is nog jong
de mist hangt nog over de wei
en de eerste die opstaat
dat ben jij
als ik naar je kijk
een iel klein ding
dan zie ik een teken van een nieuw begin
nog zo jong en vrij
geniet er maar van zolang het nog kan
rennen en spelen kan je als de beste
je kijkt al verstandig uit je ogen
maar toch droom je nog even weg van…
Het pause carnaval
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 heb me verstopt
geen poppenkast
ik speel niet mee
in roomser dan
het pause carnaval
zie de gordijnen waaien
waar ze ongebreideld
naaien komend uit de
winterstop hun lente
wordt geen flop
voor veertig dagen vasten
halen ze alles in en uit
zovele kasten de kater
van aswoensdag sluipt zacht
en knort in strelend wachten
het grijze…
impasse
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
745 achter beslagen ruiten zijn wij slechts schimmen
in het ruwe spel dat geen winnaars kent
in de waan van het kille berusten
gaat haast zonder oponthoud naar gindse einder…
Groot worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.686 Lief klein ventje,
dat zo graag groot wil zijn,
geniet nog even lekker
mijn stoere zonneschijn
Wees nog even klein,
speel en ben niet bang
groot zijn kun je nog zo lang
Lief klein ventje,
dat zo graag groot wil zijn,
geniet nog even lekker
mijn stoere zonneschijn
Wees nog even klein,
Geniet nog even lekker kleine vent
nu je nog…
door de nevels van morgen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
868 laat me spelen
in de spiegel van werkelijkheid;
verwonderd om de vogels
in de lucht
waar ik niet wil denken, hoef te denken
en het stamelen kan achterlaten
bij elke vraag die je stelt
over liefhebben, dicht tegen mensen
en het verliezen aan
ik zie je graag, zeg ik dan
maar ik hou ook van
een steen
-het is stil
overal waar ik…
op zijn vaders vertelde waarheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.696 opgelaten krantenman en briefschrijver
geruststellend en beschermend leveren
in vochtige warme zomervlucht
kind gluurt voortdurend de post open
zusje komt zo via mama’s buik
langs het geboortekaartje
afgeleverd in het moederhuis
de vakantie is nu zelf op reis
naar het spelen met het zusje
met leuke poppenkleren
en het verlegen wiegen…
zomernacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 De zon heeft ons weer licht
blijheid en warmte gebracht
nog even en zij gaat onder
haar taak is volbracht
dan wachten we op een fluweelzachte nacht
waar het ritme van de branding ruist
en de maan de golven verlicht
met speelse schittering
onder een betoverende sterrenpracht
in deze ultieme sfeer van rust
ga ik slapen
en wacht op een nieuwe…
Was dat leven.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.209 De zakkenwasser
Vervuilde zijn woorden
En wilde voor schone was spelen
Maar automatisch kreeg hij de kleren
Ingezeept, verbleekte hij op het gras voortaan
Door de wringer was hij gegaan
Over zijn wasbord werd er gestreken
Hij werd gemangeld en bekeken
Al schoon en gesteven
Hij mocht dan wel tobben
Was ….was dat leven
Was hij heet, was hij…
Krakeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
433 Op akkoorden die spelen
neurie ik mijn eigen liedje
over liefde en het verdriet
en de wakken in het ijs.
Over de lucht die op kan klaren
waar de regen nooit verdwijnt
en achter de wolken
schijnt altijd weer die zon.…