8947 resultaten.
In mijn hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.080 en ver...
en teder...
Er hing een waas rond haar
een bloem van verlangen
uit de mooiste droom ontsproten
De wind voerde haar geur mee
haar glimlach
haar welluidende verlokking
En zij kwam naar me toe
een engel uit Edens hof
lieflijker dan de liefde zelf
Mijn hart sloot haar in...…
RIJK BLIJVEN....oftewel verdiepen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Als je je blijvend wil verrijken
moet je groeiend blijven rijpen
zeg maar steeds opnieuw vereiken
en soms je oude boom verplanten
in jong, fris, vers ontkiemende grond
Dat hou je geest en lichaam gezond
en kan je tot grote hoogte stijgen
Want oude diep verwortelde bomen
groeien tot aan, zelfs in de hemel!…
een beeld, nog dichterbij
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
695 ik zou een vers willen schrijven
over de ochtend, het ruisend geluid
van winterkoude waarin mijn hart hangt
misschien is het de eenzaamheid
die in wezen niet verandert of de minnaar
uit mijn dromen en ik van mezelve genoeg
ik volg de banen, de wolken dieper,
over het bleek, getralied gras
dat als een bevroren pijn in de tijd ligt
dit…
Kinderen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
722 Nog lang niet
die moeizame omhelzing
zoals later
wanneer je van zo ver
naar elkaar moet reiken.…
Jouw dromen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Daarachter het bos, de duisternis
ver weg van de stad met neonreclames,
verlichting van huizen en lantaren-
palen.
Daar raak je soms vervreemd, liever
ga je dan dwalen in je fantasieen,
in jouw dromen en ideeen.…
niemand neemt de tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 ver weg in de staalblauwe
lucht zingt een lied
een deerne schoon als
ochtendnevel danst in
vroege sterren, haar
vederlichte rokken ruiken
kruidig en handen met passie
onherkenbaar verkeer raast
versnellend onheilspellend
een wisse dood tegemoet, maar
niemand neemt de tijd
om ook maar ergens bij
stil te staan…
Tussen droom en daad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 Droom die er met mij
Vandoor is gegaan,
Mij heeft losgerukt
Uit het nu waarin ik
Zo hopeloos ben vastgelopen,
Me heeft opgetild naar
Een hemel hier niet ver
Vandaan waarin het leven
Zo veel lichter is dan
Zich in de werkelijkheid
Van alle dag voelen laat -
Daar wil ik heen,
Daar, alleen daar,
Ook al kost het
Misschien nog…
Wurggreep ontworsteld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
459 Tolstoi wilde
beide en
hij had gelijk
Wapengekletter
maar ook cimbalen
in een tijd met
die van ons
ver in 't verschiet
Discriminatie
met vervolgens moord
interbellum dat
zich niet laat
ringeloren
Geen mondiale
vrijheid zonder strijd
wapenbroeders
in gevecht
geenszins duel
Gestreden strijd die
niet kan worden
die niets…
Schlüszli
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.569 -
Ik klim naar boven met twee
verse broden onder mijn arm.
Ze luiden, het is acht uur.
Het begint weer, witte
vlokken en witte
woorden, het daalt zò maar.
O zie, het is woord geworden! -
op mijn donkere mouw
het kristal.
----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…
Opvoeden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
708 Een blinde muur
een vader
kindje op zijn schouders
zeg me wat je ziet vraagt hij
handen met mensen eraan
ze willen mij
nee liefje
ze willen jouw broodje
gul als ze is
breekt ze stukjes af
en gooit zo ver als ze kan
het is net als eendjes voeren
zegt ze blij
hoe leg je een kind uit
dat mensen geen beesten zijn…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…
De heide is maar stil
poëzie
1.8 met 4 stemmen
2.237 De heide is maar stil,
het overal vol licht,
en als een zilverspil
het zonnelicht;
de wolken varen weg
over het vage blauwgrijze,
heel ver liggen witte weg
op zilvere wijze.
Ik voel de wind vergaan
om mijne oren,
ik wilde wel vergaan
in 't licht te lore.
--------------------
uit: Verzen (1903)…
postscriptum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
665 ik voel me verantwoordelijk
niet alleen vandaag maar ook gister
ver daarvoor, nog afgezien van morgen
de maanden die nog komen gaan
te vertellen wie je was
hoe je leefde; wat je deed en achterliet
over begeren en leren
in elkaars aanwezigheid
nu moet het witte gat gedicht
met geschrijf en met verhalen
zodat je niet weg
maar in plaats…
vuurvogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 assepoester veegt en veegt
alle as veegt ze bij elkaar
hier en daar ligt een donzig veertje
uit een ver verleden
zacht
wit
kwetsbaar
vermengd met zwarte as
zachte as
witte aarde
kwetsbaar wordt kracht
nu het vuur gedoofd is
kan de vogel herrijzen
deze keer geen struisvogel
maar een adelaar
die vliegen kan…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Zij was zijn zonsopgang
de opkomende maan
het licht van Halley
de zekerheid van de ochtendkrant
van de vers gezette koffie
van het klaargelegde kloffie
dat verdween toen zij sprak van afwas
ramen lappen waar geen vuiltje zichtbaar was
dagen die aan elkaar waren geregen
hij hoorde het aan woord voor woord
zijn ogen dicht geknepen…
Staan...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Ze staan
er maar te staan
soms in het water
op de oever ook
Ze gaan
waden in het water
langzaam
een statig gaan
Ze zitten
goed in hun vel
beter
in hun veren
Hun halzen
reiken tot diep
in het water
voedsel in de snavel?…
Lach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Want het grootste gebaar van de liefde op haat
Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat
dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen,
het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…
AAN EEN VADERLOOS KNAAPJE.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.102 Want u vergeten kan Hij niet,
Hoe ver ook de afstand zij;
Zijn troost is u in 't bangst verdriet
Het allerdichtst nabij.…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 is vandaag
als stilgevallen
Geen grote aantallen
auto's, geen motorlawaai
alleen kinderstemmen
die een glijbaan maken
winters genoegen
de zinnen verzet
louter sneeuw
dat
wil kraken
De wereld
is vandaag
bedekt met vrede
Oorlog, strijd en ruzie
een dag lang
ver van m'n bed.…
Dans
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 Mijn lijf danst ginds
aan de verre horizon,
onbereikbaar ver
van mij vandaan
Uitgestrekt reiken mijn armen
kracht huist in
diepgeworteld stil verlangen
dat mijn liefste wens versterkt
Mijn leven roept me
ginds aan de horizon
onder die grote
volle maan
Onomwonden stem ik toe
Ik roep, ik brul
ik kom er aan!…
ik zag de nimf in haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
900 dit spektakel had ik
willen aanschouwen, haar lijnen
die fijntjes haar tekenden
op het scherm van ver
voor de horizon
zelfs had ik haar nog
meer kleuren willen geven, ach
ik beken, haar aanraken
in de bevalligheid van mijn streken
haar zien willen bewegen
zoals een vrucht op het zachte wiegen
van de wind, haar roze wangen
willen plukken…
Anne(online.nl): Alle Nederlanders Naar Energieneutraal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
741 Anne’s kippen
Er zitten 3 kippen op stok
in de nok van hun hok
op en top
te slapen tot de morgen
en dat midden in het hartje
van ecologisch, economisch Nederland
URECHT
Maar bij het krieken van de dag
vroeg vlot uit de veren
“Aan het werk, sta maar op, sta maar op”
roept Anne voorop
en na wat koffiemokken
tokken, tokken, tokken…
besluipen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 ik schrijf je
al weet ik
niet waar ik
beginnen moet
je plukt aan
mijn warmte
die met de
dag verzwakt
je neemt met
tergende
regelmaat een
hap uit de zon
je weet hoe
je het licht
van de maan
verduistert
je werpt je
schaduw ver voor
me uit zodat ik
voel dat je er bent
je verstikt
de koele bries
waardoor ik
naar…
Scheldedijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Scheldedijk fietsend
Wedren tegen levensloop
De stroom kan ver leiden
Maar maar een eind meegaand
Blik op de loop
Getrokken naar de diepte
Vissen voelen zich niet meer thuis
Zuivere lucht, vervuild water
Zuiver geweten, vervuild inzicht
Vervuld verleden in de toekomst?
Terugrit tegen de wind in
Voor de boeg. Avondlijk gezwoeg…
De ochtend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 De zon, ver achter
het wolkendek.
Verstild ontwaakt de
natuur.
Vogels hoor je cirkelend
in de lucht fluiten.
Nieuwe impulsen, momenten
mag je tot je nemen.
Neem de dag zoals die
komen gaat.…
De ochtendmist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Eindeloos ver is de hevige mist,
het maakt je onzeker.
Een waas voor je
ogen.
Een sluier van mist
omtrekt de kleine
wereld.
De route ligt in
het verborgen
einde van de onbekende
brug.
In stilte heb je de mist
nog nooit zo beleefd.…
de smaak van zout
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 stamelend jong was ik
ver voor het verdriet
dat groen als gras uit
het niets bijna om de
hoek kwam kijken
abrupt en rijkelijk
welden argeloze tranen op
om beekjes te vormen
die meanderend over
de gladde weg van mijn
gezicht stroomden
troostend bijna kusten
zij mijn rode bitterzoete
lippen mijn mond kende
de smaak van zout…
De schelp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Als ik luister naar het ruisen van de wind
Waai ik terug naar mijn kindertijd
Waar ik klein was en bemind
Terug naar oma’s oude vensterbank
Waar een schelp fier stond te pronken
Die ooit ver in de diepzee lag verzonken
Met de schelp tegen mijn oor geklemd
Maakte de bloedstroom des levens
Zich met een zeebries aan mij bekend……
Z
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 de altijd dronken
tweelingbroer van N
kon niet meer
op z’n benen staan
had zoveel gezopen
was weer veel te ver gegaan
hem rest alleen nog het kruipen
hij kon geen stap meer lopen
noem het nu schuivend sluipen
N schaamt zich: dat ik daar
toch familie van ben
niemand die nog op hem let
want hij blijft nu voor altijd
achteraan in het…