Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

O, gij voor wie de driften zwijgen

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.349
Ik voel het, ‘k ben voor u verdwenen, Maar toch mijn harte zal niet wenen, Een kindeke ligt op uw schoot, Dat gij met feller gloed zult minnen Dan ‘t woest gestorm der hete zinnen, Dat u de mannenliefde bood.…

gehard en gedreven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
Geen oog voor bezwaren, verlies of gevaren geen rooitje maar rood staan pas later betalen Geen rampkoers vermijden maar vol in de zeilen miljoenen verduisterd de armen maar lijden Met hart en geweten beleef ik de leegte regering die stil staat maar geld doet bewegen Met argwaan voor vreemden is geven verdwenen verspild en verkwanseld in overvloed…

Ons oude huis ligt plat

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Een derde flat stond er schuin naast, wist niet meer in mijn haast, waar nu heen, keek achterom waar de kerk in het midden verdween, doorstappend zag ik opeens iets bekends, een klein rijtje huizen waarvan zes gelijkende op die van mij, maar ons huis, dat was er niet meer bij!…
An Terlouw4 augustus 2015Lees meer >

Een bos van dorens

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
vaak pijn je prikt je en je blijft vaak steken je blijft haken in het leven Maar waar een wil is daar is een weg, beetje bij beetje zullen de bomen verdwijnen Het licht zal steeds meer gaan schijnen Uit de kettingen zul je, jezelf bevrijden Als je uit de duisternis bent gekropen, als je uit de doorns bent los gekomen en je kettingen zijn verdwenen…

Het wachten valt pijnelijk.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.323
Dit uurtje is henen; dit weder verschenen Dit kusje, dit kusje verdwenen; Dit glijden der tijden is beter te lijden Als 't treuren, als 't treuren - allene. De dag is aan 't rijzen, en 't nachtje aan 't dijzen, Ai rep u, ai rep u wat, grijze! Ga spoede, nooit moede, dan noem ik u - goede, Dan zal ik, dan zal ik u prijzen.…
Jan Luyken12 januari 2016Lees meer >

VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.193
van koren Van recht of van scheef Je wil je bevrijden Van dwang en van lijden En voelen: ik leef Je schouders niet langer gebukt onder leed Niet langer meer zeggen hoe zeer het je speet Dat alle ellende Die jij hier ooit kende Je adem afsneed En machteloos maakte En veel te diep raakte Het leven is wreed Nu ben je verdwenen…

Liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Verdriet kreeg mij in zijn greep Alles werd voor mij zwart En in mijn borst lagen de scherven Van mijn gebroken hart Ik reisde rond de wereld Ik zocht je overal Maar ik kon je nergens vinden Nergens in het heelal Maar toen kwam weer wat hoop Op een donkergrijze dag Want heel ver in de verte Zag ik jouw stralende lach Alle wolken verdwenen…

Dat wat overblijft

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 818
Jouw tijd is nu verleden jouw kleur jouw passie jouw galante verschijning is met een ruk wind mee verdwenen uit het heden. Kan ik licht in licht zien een menselijk wezen in de diepste natuur heeft dood nog leven in zich? Het onwetende blijft een heilig vuur.…
ebba21 mei 2019Lees meer >

Tijdenskanaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
het hoogveen verdween hield het water niet meer vast Westerwolde was in last de Ruiten Aa kon het water niet aan overstromingen komen en gaan akkers staan blank oogsten verrot de streek verarmt gaat kapot tot het afwateringskanaal geheel en totaal de oplossing bracht de nieuwe kans van Ter Apel tot Nieuweschans kwam het Ruiten Aa-kanaal…

Mij uiten...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
geen interesse in mij hebt Ik werd hier erg emotioneel van Misschien had ze wel een punt Ik ben mezelf in de loop Van mijn leven Behoorlijk kwijt geraakt Doordat ik altijd Met de ander bezig was Wat wil de ander Wat verwacht die van mij Hierbij ben ik mezelf Helemaal kwijt geraakt Wat de ander wilde was altijd belangrijker Ik verdween…

La Fin de Godin

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
. -------------------------------------- LA FIN de GODIN Er waren gentlemen, maar niet zo veel Die als coureur optraden - hooguit tien En met een eigen Porsche bovendien In 't koetshuis als garage bij 't kasteel Godin leek qua postuur op Charles de Gaulle Terwijl coureurs van de formule 1 Juist binnenboord hingen, hun lijf verdween…

No-fight zone

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Het tsarenrijk werd een gebied van staten Zodra het IJzeren Gordijn verdween Werd Sovjet-Unie GOS, maar viel uiteen De poppen dansten in de volle straten Doch streden niet veel later als soldaten In Noord-Ossetië tegen Tsjetsjenen Azerbeidzjan, Nagorno-Karabach In Grozny mattend met Tabasaranen Aguliërs, Koemukken en Avaren En Lezgiërs…
Max6 maart 2022Lees meer >

Diep in mij

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 518
Kijkend naar haar eeuwige verte waar mijn leven vervoering heeft teruggevonden daar de gloed helemaal was verdwenen, tezelfdertijd merk ik enig verstrooiing van licht in verschillende soorten kleur tevoorschijn komen dat zowaar een onbekend gevoel met zich meebrengt.…
CB18 juni 2022Lees meer >

HERINNERING

hartenkreet
4.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Na vele jaren kom je opnieuw tot mij We leven weer samen zij aan zij En alle zorgen, pijnen en nijd Zijn nu verdwenen met de tijd. Ik hoor nog steeds je lieve woorden Het werden bittere akkoorden Zij vonden nooit een samenklank En ieder ging zijn eigen gang.…
Greta Casier11 februari 2023Lees meer >

De rivier

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 510
er somber en grijs, want mensen en bloemen konden er niet aarden Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef alleen Niets bewoog, zelfs de tijd bleef hangen, ook de laatste hoop verdween…

Het musje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
vervelend was Zijn vriendjes vonden zijn kleur raar Ze wilden niet meer met hem spelen Speelden alleen nog met elkaar   Het musje was niet meer zichzelf Hij wou zo graag een ander zijn Maar niemand vond hem nu nog leuk Hij was alleen en vond dat niet zo fijn   Toen besloot het musje Om weer zichzelf te worden Hij waste zich, het rood verdween…

Olijfboom

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 443
bijna-dood-ervaring van onverwacht en plots Onvergeeflijk, dit zondigen tegen de tien geboden, waarvan het einde nog niet is geschreven, al is het dikwijls uitgesproken Geprikkeld als ik ben kijk ik vandaag naar een eindeloze puinhoop van neergestorte muren en verbrijzelde grijze daken Natuurpracht was al eeuwen lang uit mijn straatbeeld verdwenen…

Verlichting

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
nog wisten zij die langzaam de controle verliezen over dat wat leven heet zij die de deur zijn gewezen, daar de liefde was opgedroogd zij die iedere dag worden onderdrukt, omdat liefde hen nooit vond zij die worden weggezet door dat wat politiek heet zij die ingesloten zijn voor hun eigen bestwil zij die verloren ogen, stilletjes uit beeld verdwenen…
LadyLove15 december 2024Lees meer >

In het licht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
nog wisten zij die langzaam de controle verliezen over dat wat leven heet zij die de deur zijn gewezen, daar de liefde was opgedroogd zij die iedere dag worden onderdrukt, omdat liefde hen nooit vond zij die worden weggezet door dat wat politiek heet zij die ingesloten zijn voor hun eigen bestwil zij die verloren ogen, stilletjes uit beeld verdwenen…
LadyLove2 februari 2025Lees meer >

Stil de tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
nee het zijn geen fluisteringen geen ademende hemelduisteringen want tussen tijd en stilte schuift een raadsel dat zich postuum ontrafelt in jaarringen Op een zomerdag groter dan ik waar stilte spreekt, waar wind mijn ziel ontmoet infuseerden engelen mijn bloed mijn ziel en zaligheid - tot in den doet O, engel, wees gerust, zij is verdwenen…

Verloren Flora en Fauna

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 337
niet een gotspe dat wij, nederige zielen tijdgebonden passanten in het ondermaanse ooit vol wemeldingen met zoemende wespen en gonzende hommels en stekende muggen en het lied van de allerminst dwaze bijen waar rupsen geen vlinders de muggen geen dans meer waar vogels geen zang meer de vlokkende sneeuw zelfs voorgoed lijkt verdwenen…

Omgekeerd Morgenrood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 270
De wind draait, brengt een geur van verre regen mee, en laat mijn huid tintelen alsof hij rouwt om wat voorgoed verdween. Toch, in dat ene ogenblik van licht dat alles keert, ontwaakt een zaadje diep in mij – klein, stil, onzichtbaar warm. Het fluistert: alles keert weer, al is het nooit meer hetzelfde meer.…

Kerspruim in bloei

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 306
Lentewind waait zacht bloesems dwarrelen neer als fluisterende sneeuw Nog voordat de kou is verdwenen en de aarde ontwaakt, breek jij open met bloesems die lijken te zweven op het eerste licht. Wit als een verre gedachte, een fluistering van hoop, alsof de winter zich omdraait en verwonderd naar je kijkt.…
CB13 maart 2026Lees meer >

Plafond op een kier

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
alsof de wereld steeds even door haar decor zakte ik leefde daar vlak langs waar gedachten niet verschijnen maar achterblijven als natte voetstappen op het plafond van een lege lift mensen noemden het intuïtie alsof dat iets sierlijks was het leek vaker op een trap bovenaan nog nat van iemand die allang verdwenen…

Wat blijft

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 223
De muziek is niet verdwenen omdat je haar niet meer kunt horen. Soms vindt een melodie haar weg van binnenuit: een maat, een regel, een lied dat jou nog kent. En dan de verhalen die je schreef. Woorden die de deur uitgingen en een plaats vonden bij een ander.…

Waar het tij mij vindt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
In deze heldere omhelzing verliest de eenzaamheid haar wanden; alles wat verdween keert terug als schuim en licht, eindelijk gevonden onder de oneindigheid.…
karo mare16 november 2026Lees meer >

De laatste symfonie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 994
wensen vullen de fontein met de lang verstreken treurige melodieën die het orkest in lente zachte symfonieën als liefdevolle compositie speelde en zo ieder deed verbleken Verlangen nam af toen het spel de tijd spoedig voorbij liet gaan over de tokkelende snaren ooit zorgvuldig beroerd in het verleden totdat liefdevolle klanken verdwenen…
pandorra24 april 2003Lees meer >

Missy

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Ik had de deur even op een kiertje, waarna je spoorloos verdween. Nu dwaal ik door de buurt en bij het veldje in het park. Geen teken van leven, alleen die man dan met zijn hark. Trouwe lieve vriend, kom snel terug bij mij. Ik mis het schuiven van je brokkenbak en het slobberen erbij.…
Jur16 oktober 2004Lees meer >

Z A A I D H E D E

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.539
Hoe dan zult gij, arme kenen, leven kunnen, ongestoord, die nu zit in ‘t land verdwenen, vast en veilig, als gij henen-, eenmaal, uit der molden boort? Here God, die hebt geschapen levinge ons, in de aarde, ‘n laat niet, wanneer de zaaiers slapen, over nacht, des vijands knapen deren ‘t ingezaaide zaad!…