3205 resultaten.
O, gij voor wie de driften zwijgen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
1.349 Ik voel het, ‘k ben voor u verdwenen,
Maar toch mijn harte zal niet wenen,
Een kindeke ligt op uw schoot,
Dat gij met feller gloed zult minnen
Dan ‘t woest gestorm der hete zinnen,
Dat u de mannenliefde bood.…
gehard en gedreven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Geen oog voor bezwaren, verlies of gevaren geen rooitje maar rood staan pas later betalen
Geen rampkoers vermijden maar vol in de zeilen miljoenen verduisterd de armen maar lijden
Met hart en geweten beleef ik de leegte regering die stil staat maar geld doet bewegen
Met argwaan voor vreemden is geven verdwenen verspild en verkwanseld in overvloed…
Gerrie Knekelman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 Supporters zijn verdwenen.…
Ons oude huis ligt plat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
490 Een derde flat stond er schuin naast,
wist niet meer in mijn haast,
waar nu heen, keek achterom waar de kerk
in het midden verdween,
doorstappend zag ik opeens iets bekends,
een klein rijtje huizen waarvan zes gelijkende
op die van mij, maar ons huis, dat was er niet meer bij!…
Een bos van dorens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
536 vaak pijn je prikt je en je blijft vaak steken je blijft haken in het leven
Maar waar een wil is daar is een weg, beetje bij beetje zullen de bomen verdwijnen
Het licht zal steeds meer gaan schijnen
Uit de kettingen zul je, jezelf bevrijden
Als je uit de duisternis bent gekropen, als je uit de doorns bent los gekomen
en je kettingen zijn verdwenen…
Het wachten valt pijnelijk.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.323 Dit uurtje is henen; dit weder verschenen
Dit kusje, dit kusje verdwenen;
Dit glijden der tijden is beter te lijden
Als 't treuren, als 't treuren - allene.
De dag is aan 't rijzen, en 't nachtje aan 't dijzen,
Ai rep u, ai rep u wat, grijze!
Ga spoede, nooit moede, dan noem ik u - goede,
Dan zal ik, dan zal ik u prijzen.…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 van koren
Van recht of van scheef
Je wil je bevrijden
Van dwang en van lijden
En voelen: ik leef
Je schouders niet langer gebukt onder leed
Niet langer meer zeggen hoe zeer het je speet
Dat alle ellende
Die jij hier ooit kende
Je adem afsneed
En machteloos maakte
En veel te diep raakte
Het leven is wreed
Nu ben je verdwenen…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Verdriet kreeg mij in zijn greep
Alles werd voor mij zwart
En in mijn borst lagen de scherven
Van mijn gebroken hart
Ik reisde rond de wereld
Ik zocht je overal
Maar ik kon je nergens vinden
Nergens in het heelal
Maar toen kwam weer wat hoop
Op een donkergrijze dag
Want heel ver in de verte
Zag ik jouw stralende lach
Alle wolken verdwenen…
Dat wat overblijft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
818 Jouw tijd is nu verleden
jouw kleur
jouw passie
jouw galante verschijning
is met een ruk wind mee
verdwenen uit het heden.
Kan ik licht in licht zien
een menselijk wezen
in de diepste natuur
heeft dood nog leven in zich?
Het onwetende
blijft
een heilig vuur.…
Tijdenskanaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 het hoogveen
verdween
hield het water
niet meer vast
Westerwolde
was in last
de Ruiten Aa kon
het water niet aan
overstromingen komen
en gaan
akkers staan blank
oogsten verrot
de streek verarmt
gaat kapot
tot
het afwateringskanaal
geheel en totaal
de oplossing bracht
de nieuwe kans
van Ter Apel
tot Nieuweschans
kwam het Ruiten Aa-kanaal…
Mij uiten...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
490 geen interesse in mij hebt
Ik werd hier erg emotioneel van
Misschien had ze wel een punt
Ik ben mezelf in de loop
Van mijn leven
Behoorlijk kwijt geraakt
Doordat ik altijd
Met de ander bezig was
Wat wil de ander
Wat verwacht die van mij
Hierbij ben ik mezelf
Helemaal kwijt geraakt
Wat de ander wilde
was altijd belangrijker
Ik verdween…
La Fin de Godin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 .
--------------------------------------
LA FIN de GODIN
Er waren gentlemen, maar
niet zo veel
Die als coureur optraden - hooguit tien
En met een eigen Porsche bovendien
In 't koetshuis als garage
bij 't kasteel
Godin leek qua postuur op Charles de Gaulle
Terwijl coureurs van de formule 1
Juist binnenboord hingen, hun lijf verdween…
No-fight zone
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
478 Het tsarenrijk werd een gebied van staten
Zodra het IJzeren Gordijn verdween
Werd Sovjet-Unie GOS, maar viel uiteen
De poppen dansten in de volle straten
Doch streden niet veel later als soldaten
In Noord-Ossetië tegen Tsjetsjenen
Azerbeidzjan, Nagorno-Karabach
In Grozny mattend met Tabasaranen
Aguliërs, Koemukken en Avaren
En Lezgiërs…
Diep in mij
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
518 Kijkend naar haar eeuwige verte waar mijn leven
vervoering heeft teruggevonden daar de gloed helemaal was
verdwenen, tezelfdertijd merk ik enig verstrooiing van licht in verschillende
soorten kleur tevoorschijn komen dat zowaar een onbekend gevoel met zich meebrengt.…
HERINNERING
hartenkreet
4.8 met 23 stemmen
1.282 Na vele jaren kom je opnieuw tot mij
We leven weer samen zij aan zij
En alle zorgen, pijnen en nijd
Zijn nu verdwenen met de tijd.
Ik hoor nog steeds je lieve woorden
Het werden bittere akkoorden
Zij vonden nooit een samenklank
En ieder ging zijn eigen gang.…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 er somber en grijs, want mensen en bloemen konden er niet aarden
Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden
Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven
De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef alleen
Niets bewoog, zelfs de tijd bleef hangen, ook de laatste hoop verdween…
Het musje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
491 vervelend was
Zijn vriendjes vonden zijn kleur raar
Ze wilden niet meer met hem spelen
Speelden alleen nog met elkaar
Het musje was niet meer zichzelf
Hij wou zo graag een ander zijn
Maar niemand vond hem nu nog leuk
Hij was alleen en vond dat niet zo fijn
Toen besloot het musje
Om weer zichzelf te worden
Hij waste zich, het rood verdween…
Olijfboom
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
443 bijna-dood-ervaring van onverwacht en plots
Onvergeeflijk, dit zondigen tegen de tien geboden, waarvan het einde nog niet is geschreven,
al is het dikwijls uitgesproken
Geprikkeld als ik ben kijk ik vandaag naar een eindeloze puinhoop van neergestorte muren en verbrijzelde grijze daken
Natuurpracht was al eeuwen lang uit mijn straatbeeld verdwenen…
Verlichting
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
600 nog wisten
zij die langzaam de controle verliezen over dat wat leven heet
zij die de deur zijn gewezen, daar de liefde was opgedroogd
zij die iedere dag worden onderdrukt, omdat liefde hen nooit vond
zij die worden weggezet door dat wat politiek heet
zij die ingesloten zijn voor hun eigen bestwil
zij die verloren ogen, stilletjes uit beeld verdwenen…
In het licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
504 nog wisten
zij die langzaam de controle verliezen over dat wat leven heet
zij die de deur zijn gewezen, daar de liefde was opgedroogd
zij die iedere dag worden onderdrukt, omdat liefde hen nooit vond
zij die worden weggezet door dat wat politiek heet
zij die ingesloten zijn voor hun eigen bestwil
zij die verloren ogen, stilletjes uit beeld verdwenen…
Stil de tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
277 nee het zijn geen fluisteringen
geen ademende hemelduisteringen
want tussen tijd en stilte schuift een raadsel
dat zich postuum ontrafelt in
jaarringen
Op een zomerdag groter dan ik
waar stilte spreekt, waar wind mijn ziel ontmoet
infuseerden engelen mijn bloed
mijn ziel en zaligheid - tot in den doet
O, engel, wees gerust, zij is verdwenen…
Verloren Flora en Fauna
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 niet een gotspe
dat wij, nederige zielen
tijdgebonden passanten
in het ondermaanse
ooit vol wemeldingen
met zoemende wespen
en gonzende hommels
en stekende muggen
en het lied van de
allerminst dwaze bijen
waar rupsen geen vlinders
de muggen geen dans meer
waar vogels geen zang meer
de vlokkende sneeuw zelfs
voorgoed lijkt verdwenen…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 De wind draait, brengt een geur van verre regen mee,
en laat mijn huid tintelen alsof hij rouwt om wat voorgoed verdween.
Toch, in dat ene ogenblik van licht dat alles keert,
ontwaakt een zaadje diep in mij – klein, stil, onzichtbaar warm.
Het fluistert: alles keert weer, al is het nooit meer hetzelfde meer.…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
306 Lentewind waait zacht
bloesems dwarrelen neer als
fluisterende sneeuw
Nog voordat de kou is verdwenen
en de aarde ontwaakt, breek jij open met bloesems
die lijken te zweven op het eerste licht. Wit als een verre gedachte,
een fluistering van hoop, alsof de winter zich omdraait en verwonderd naar je kijkt.…
Plafond op een kier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
261 alsof de wereld
steeds even
door haar decor
zakte
ik leefde daar
vlak langs
waar gedachten
niet verschijnen
maar achterblijven
als natte voetstappen
op het plafond
van een lege lift
mensen noemden
het intuïtie
alsof dat iets
sierlijks was
het leek vaker
op een trap
bovenaan nog
nat van iemand
die allang
verdwenen…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 De muziek is niet verdwenen
omdat je haar niet meer kunt horen.
Soms vindt een melodie haar weg
van binnenuit: een maat, een regel,
een lied dat jou nog kent.
En dan de verhalen die je schreef.
Woorden die de deur uitgingen
en een plaats vonden bij een ander.…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 In deze heldere omhelzing verliest de eenzaamheid haar wanden;
alles wat verdween keert terug als schuim en licht,
eindelijk gevonden onder de oneindigheid.…
De laatste symfonie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
994 wensen vullen de
fontein met de lang verstreken
treurige melodieën die het orkest
in lente zachte symfonieën als
liefdevolle compositie speelde
en zo ieder deed verbleken
Verlangen nam af toen het spel
de tijd spoedig voorbij liet gaan
over de tokkelende snaren ooit
zorgvuldig beroerd in het verleden
totdat liefdevolle klanken verdwenen…
Missy
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.218 Ik had de deur even op een kiertje,
waarna je spoorloos verdween.
Nu dwaal ik door de buurt en bij het veldje in het park.
Geen teken van leven, alleen die man dan met zijn hark.
Trouwe lieve vriend, kom snel terug bij mij.
Ik mis het schuiven van je brokkenbak
en het slobberen erbij.…
Z A A I D H E D E
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.539 Hoe dan zult gij, arme kenen,
leven kunnen, ongestoord,
die nu zit in ‘t land verdwenen,
vast en veilig, als gij henen-,
eenmaal, uit der molden boort?
Here God, die hebt geschapen
levinge ons, in de aarde, ‘n laat
niet, wanneer de zaaiers slapen,
over nacht, des vijands knapen
deren ‘t ingezaaide zaad!…