32564 resultaten.
Als tranen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.011 Mijn voetstappen straks sporen
zullen achterlaten zodat je niet
zal vergeten dat ik hier bij je was
en waar dan alleen nog herinnering
hangt van onze mooie dagen samen
die daar werden overschaduwd door
mijn verdriet maar waar de vogels
toch weer vrolijk zullen gaan zingen
zodat ze met hun lied mijn vriendschap
en warmte naar je toe zullen…
Nestelend in de schepping
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
575 boomtakken zwiepen in kaalheid
gelijk een opgevoerd dansstuk
strooien bladeren rond als confetti
grote bonte vlokken
een kleurig herfstfeest
toch raakt de glans mij nog het meest
ik zie hoe tekenend in de wolken
vogels vliegen in een V-vorm
zich welig om elkander wenden
richting het zuiderlicht
zou ook ik daar in de winden
de gloed van warmte…
Nooit meer alleen
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.339 Het gevoel als ik in jouw ogen kijk
is alsof ik in puur genot verdwijn
ik voel mij dan schathemelrijk
en wil voor altijd bij jou zijn
Het gevoel van grenzeloos vertrouwen
warmte, pure liefde en eerlijkheid
alsof wij samen onze wereld bouwen
vluchtend in zoveel zeeën van tijd
Ik ruik in zwoele dromen jouw geur
de passie dendert dwars door…
REGEN VAN PIJN
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
941 nu ik wat rust tegen een muur
Zachte druppels stromen stil;
hebben al hun uitweg ontdekt
In deze nacht wint vlug het kil
nu ze mij alle warmte onttrekt
Zachte druppeltjes zweven er
ze zijn nu niet meer gevangen
Ik hoor iets huilen, ergens ver
zou ze ook naar mij verlangen…
OPA 'S SCHOOT
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
853 Beide hummels hijsen zich
op de vertrouwde knieën
van hun oude speelmakker
wringen duwen krijgshaftig
vernauwen bedelven
de begeerde plaats
grote stramme handen
maken ruimte en vrede
twee ordeloze boedha's
zitten rustig samen
voelen overal warmte
die 't waaiende denken roept
de stem boven hen bezingt
onbekend verleden
dreigend…
Zomer Blues
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 slapen wil
er zijn geruchten aan het verspreiden
is dat soms een modegril
er zou een zomer zegevieren
maar het blijkt hier nogal nat
ontspannend gaan tuinieren
alles vochtig ik heb 't gehad
ga nu echt emigreren
naar 'n heerlijk warm land
waar je 't lazarus moet smeren
van talen geen verstand
spreek met armen en met benen
en die warmte…
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 Onmogelijk zijn aangezicht
te zien
Oogverblindend licht
behalve aan de randen
van zijn dag
Zijn spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om…
De herfst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.275 De herfst talmt nog tussen de blauwe lande' en
buigt over ze met zegenende groet,
als warmte hangt lang over avondstranden
of vreugde nazingt in een klaar gemoed.
Zijn heldre, toch gedempte zegeningen,
doordrenken het hart met zó zoete kracht,
dat het de last der allerzwaarste dingen
voelt slinken tot veerlichte vracht.…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.
Fraaie beelden in zoete vlammen gestoken,
eekhoorns heilzaam druk naar proviand,
schaarste nakend, onzichtbaar omgebogen,
deugdelijk is onze wandel aan de bosrand.…
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 En zal nu tijd van sterven komen
van lijden en zo veel verlies
van troosteloos mijmeren en staren
in doelloze gedachten zwijgend stil
de toekomst reeds passeren
hoop voor komend leven bannen
hullen in koude en opstandigheid
alleen sombere herinnering
aan schone warmte die ijlings ging
waarop wij nu niet kunnen teren.…
Een vloeiend gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 wereld op
het rustieke knetteren
heeft plaats gemaakt voor
een vreemd kwetteren
kleuren spelen landschap
van een onbekende signatuur
vormen beelden uit de oer natuur
er danst beweging
in het vloeiend gaan
een verplaatsen zonder staan
massa lijkt van geen belang
de wereld lijkt
slechts een vlam lang
ik heb het koud en wil
de warmte…
MIJN ABRIKOOS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 je huid is zeer teer,
zo zacht, zo lief
en gaaf als een gezonde vrucht
de kleur van je huid
is een lust voor mijn oog
de reuk van je vrucht
is bedwelmend voor mijn ziel
Je bent zo geurig
zo kleurig,
zo vol levenslust
ik leg mijn abrikoos
op mijn hart
en voel de warmte
door mijn huid.…
Een schijnsel van moed
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.323 wakende herders zien een ster
vertrouwen straalt aan het heelal
het licht weerkaatst hoop
daalt als rust op Gods aarde
een engel sprak:
“Kom, verzamel al je kracht,
ga op reis door de nacht”
het schijnsel van moed
reist met de zoekende hoeders
wordt rijkelijk vergoed
ze vinden
een kindje van liefde
een adem van warmte
het kwam in…
Toefluistering
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
3.807 Het Generalife fluistert mij woorden toe:
kijk naar de blauwe lucht, voel mijn warmte,
stap naar het opvlammende vuur,
2000 kilometer overbrugd in één diepe zucht.…
Genesis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
805 Ik droom dat ik ouder ben als het heelal
wacht in zwangere niets op wat komen zal;
ruimte expandeert met baringsgolven die
als warmte door mijn lijf stromen; ruimte
condenseert tot materie, door zwaartekracht
verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof
van een stervende ster stolt de aarde in een
materie regen; primitief groen leven zet
broeikasgas…
De zon en de maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Ben bang van jou geworden,
je bent veranderd
omgeslagen van dag naar nacht,
van vandaag naar gisteren
Waarom moest je weer terug naar de schaduw
uit mijn licht gebleven,
mijn warmte laat jou koud
Je bent teruggegaan diep in de nacht,
Je keert je rug naar mij,
ik probeer erdoorheen te kijken
mijn licht op scherp te stellen
en door jouw…
zie mij
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
732 mijn stap gaat voor
duwt blauwe mijmergolven
over drempels van hard steen
in dampen van zomer hoog rondom
het licht wolkt golvend stijgt lang
ik volg traag in zacht glijden
en stille aarzeling
vooruit
ik huiver warmte om me heen
zie mij zoek mij kijk mij aan
volg in lome trage beweging
de watervaste dunne lijn naar mij
aarzel en verstil…
Sloop
gedicht
4.7 met 3 stemmen
11.801 Al die kamers waaruit warmte nu voorgoed
ontsnapt en woorden zich nog trachten te
verbergen in laatste kieren of als schimmel
woekerend in het pleisterwerk. Streel
de vergeten tafel waaraan mensen zich
op het leven soms de tanden hebben
stukgebeten.…
voetnoot
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
676 in de vrieskou van alle dag
gloeit het gevoel van warmte soms
nog als het echt tastbaar is
begrip is een enkeling gegeven
liever kruipt men veilig in zijn schulp
koesteren we bezittingen achter
het schrikdraad van kwetsbaarheid
tegen beter weten in brallen we wartaal
en verlengen de zinnen tot pseudo-verhalen...…
Mysteries
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.405 De warmte van het wisselgeld in de hand.
Het louter theoretische van ware arbeidsvreugde.
De bereidingswijze van perfecte risotto.
Zonnegloed in amber.
--------------------------
uit: 'Woekering', 2005.…
de avond nadert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 zoemende snelweg veraf
die onrust in mij
waarheen met beperking
alsof de adem diepte mist
ontevreden, geen aandacht
zorgbehoevende lotgenoten,
verlangen dat bijt in je hart
wie doet wat
te weinig mensen worden betaald
voor de nodige zorg
wie heeft de kracht en de macht
het goede te doen
vraagteken blijft
in de hoop op meer
menselijke warmte…
eelt op je ziel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 ondervonden
ben je minder te verwonden
omdat litteken een pantser wordt
je krijgt eelt op je ziel
als je vol vuur je verweert
maar een ongelijke strijd je leert
dat je nooit zult overwinnen
en langzaamaan van binnen
een kille kou je vlam verteert
als je eeltgelaagde ziel
een deurtje openhoudt
wordt het in je hart nooit koud
zal het warmte…
Palet dat beslist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Bijna op de grens van zomer en herfst
waarbij gesloten- dan weer open
schoeisel, alleen een zucht, gaat vervangen
slechts om kou te verdrijven
Opgebouwde warmte in ons lichaam
nestelt zich alvast:
de deur van onze huizen
inmiddels alweer vaker dicht
Een zacht briesje wordt alweer wat steviger
Ze lachen nog, de bomen grijnzen zich kaal…
Tellen tot 5
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Gekozen voor vijf elementen
waaruit een lichaam kan bestaan
water, aarde, lucht, vuur en ether
Water is bloed en aarde bot
lucht, die alles verbindt
zich laat in- en uitademen
Vuur de warmte van het lijf
ether die sterren en planeten
in de ruimte doet bewegen
Alle vijf zoeken naar evenwicht
in een bestaan van onzekerheden…
Zucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Trek mijn eigen huid dan uit
en zoen al spinnend warmte
in het veel te grote bed.
Ontdek dan, dat tijd net als lucht is
en ik mijn liefdevolle adem uitblaas
in de stilte van de leegte
en elke aarzeling danst op het gekreun van de wind !…
Oker lossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Langzaam rijdt de zomerwagen
vroegtijdig de lentedag binnen
even kijkt de warmte verrast op
maar sterkt zich daarna weer lui uit
op het fluisterende zand
de wagen lost het heilige geel
en verse oker uit verre dalen
de wind zwiert de maankleuren
in tovercirkels en reepjes plezier
als een tekenblad hangt het zand
in dwergduintjes tegen…
Ergens wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 mijn woorden, golven, dingen
simpel rollend water, voortdurend
zonder geheugen
het verleden eender in toekomst
een begin van misschien
einde van steen
gehard door vluchtig denken
ergens wel, sluimert zeurpijn
in doolzeeën
strandt met zandig tij, ginds
schootmosselen, zandplaten
verdrijven tot
onthecht van mijn duingras
hoe warmte…
Jij spiegelt gemis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 nadat armen
zacht wiegend wuifden
handen met vingers
als teken gekruist
ja jij was thuis
ver van applaus
dat ik mocht oogsten uit
onze woorden zinnen en strofen
wij hebben alles gedeeld
behalve het leven
dat wiel spaakte en werkt
op deze momenten echt tegen
jij spiegelt gemis
van de hand op je schouder
maar je weet dat mijn warmte…
De eik is mijn voorbeeld
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
611 opgetogen veren
en ik deel
wat rode appels
vol zoete korrels en kaneel
niets is mij teveel
vandaag, ja, vandaag
stel ik mezelf de vragen
over de intentie van het leven
antwoorden blijven zweven
blijven als de bladeren
ergens liggen, hangen
de eik is mijn voorbeeld
hij weet de zon te pakken
draagt op zijn schriele takken
de warmte…
In mysterieuze ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 ik streelde je huid
voelde hoe warmte
liefde licht kleurde
heb met penseel
en pigment het
maagdelijk linnen verkend
waar streken zon
de verf langzaam droogden
kuste schaduw contrasten
vingers brachten
weloverwogen het donkere
terug in mysterieuze ogen
plots maakte je gezicht
een sprekend geluid
sprong jij er ineens helemaal uit…