4016 resultaten.
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Hoe kwijnt in 't ronde 't vogelengerucht,
Nu de avond komt op vleuglen luw en loom -
Daar zinkt de zon in de vergulde zoom
Van 't verre ruim der ongerepte lucht.…
Ach, mijn lief
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
701 ach, mijn lief, ik ga je verlaten,
de avond valt, de nacht is nabij,
voor het donkert, zal ik verdwijnen,
dag, mijn lief, ik laat je alleen
vol twijfel en angst, de nacht is nabij,
ze luistert, fluistert vol verlangen,
ach, mijn lief, misschien ga je slapen,
en droom je nog stil over jou en mij,
van adem, mond, lijf, handen dichtbij,…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 Veel koude ochtendnevel; adem van de zee
het zoute gras belooft weer goede boter
heuvels glooien nu nog tarwegeel
maar avond kleurt al afscheid van de zomer
Hij heeft de eend zijn nek gebroken
gevild versterft hij in de vliegenkast
niemand komt nu nog cider kopen
appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout…
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 Ik wandel door dagen van vroeger
laat kleurt de zon de avond rood
licht klimt in huizen van straten
stroomt uit ramen in een stad
waar ik eens iets moois gevonden had
maar ik raakte het kwijt
en weet nu niet meer wat...…
Ziekte, oude troosteres
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.879 - ‘Mijn lome bloem in avond-water; o mijn kind;...
ik zal u sussen; gij zult rusten; gij zúlt slapen,
gij, die de Liefde draagt die niemand heeft bemind.’…
GOEDE VERSLAVING
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.406 "
wordt steeds geknecht door één genot
bezoekt elke avond weer
de kippen van de kampeerbaas
hupt telkens bukkend verend
tussen die kakelvriendinnen
tikt de grond met zijn neus aan
waggelt knikkebollend mee
naar de stok vol warme nestgeur
wenst tenslotte een mensenbed.…
Platvloers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 Iedere avond probeer ik met gedachten
het monster van Loch Ness naar Gouda
te transporteren, want die kaaskarren
met tandenloze nepboertjes en wulpse
kaasprinsessen op glimlachstand gezet,
een beetje Gouwenaar schaamt zich rot.
Ik heb een primeur.…
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Het deftige huis
naast het wijde moeras
kent allang geen bewoner meer
heeft één scheve wandkast
van molm ribbelig hout
vol grijs pluizig stof
gemoedelijk nodend
tot behaag'lijk luieren
de ingezakte trappen
en vloeren met gaten
bergen lome mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 ‘s Avonds laat loopt hij in zijn wijk,
Eengezinswoningen zonder tuin.
Krom en langzaam slentert hij voort,
Langzamer indien gordijnen geopend,
En geen lantaarnpaal die stoort.…
In een wereld die slechts vraagtekens kent
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 ’s Avonds in de betonnen stad
waar de wind onze namen fluistert
murmelt een lied in zachte zangstemmen
en sluit ik de dag weer toe
Kleine kinderzieltjes
zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte
en verhalen van tierelantijntjes
in de jeugdige sprookjes die zij kleuren
Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan
die ons soms onaangenaam…
The Beat Goes On
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
797 The beat goes on
Zondagmiddag in de kelder
met een vriendinnetje
en de oude grammofoon van pa
op 78 toeren, Rock around the clock
dansen of wat er voor door ging
de grammofoon ging met het vuil mee
zij is moeder in Canada
Zaterdag vroeg in de avond
pyjama's aan, net allemaal uit bad
voor de tv. na Tex Tucker, Okkie…
Impressie-melodie na dag 2
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
670 Laaghangende bewolking van tranen op 't netvlies;
Tegemoetgekomen door vrachttreinwagons vol moed
Brengen mij terug naar niet-bestaande zwarte kamelen,
die lopen over het spoor naar de rust van de avond.
Lounge muziek nummer 3 versterkt mijn koppijn linksonder;
Het einde van de tweede dag nu bereikt.…
De goot
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
696 mijn jongste dochter ruikt naar vanille
ze lacht als ik mijn deksel open doe
zes tenen heb ik nog en zeven tanden
professor zeiden ze – ze waren bang
ik krab hun eieren uit mijn opperlijf
het Danio-vlootje blijft eeuwig leeg
volle aula’s zogen mijn woorden
maar de oude kerstboom brak
een kindvader de avond vóór de Sint
en gaarne zien (…
zo gaat dat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
652 Haar stiefzus Angelina is waar Tinesha soms stiekem
mee vree, zoals die avond bij de vijver, terwijl haar vriend
ronddreef als krokodil voor een Pizza Hut reclame.
Die reclame was waarschijnlijk het fatale moment,
toen zij hem daar over uitlachte, en hij pas later besefte,
dat niets doen veel beter was geweest.…
Juni
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
763 Oranje speelt weer op het EK
Klaprozen bloeien in de perken
En ‘s avonds kan je merken
Dat die verdomde zon niet kopje onder gaat
Blijft branden in het strakke blauw
Dat nauw als ‘t oranje hesje zit
Waaronder zweet in mannenharen klit.
Niks gaat boven deze dagen
Heet
Noord-West-Europees
En van het schreeuwen hees.…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Op een stille avond staar ik naar
de tuinen waar nog mensen bezig zijn
met het snoeien van een heg of het
maaien van gras.
Rust omkleedt mij en vurig verlangen
dooft, terwijl langzaam achter bomen
de zon verdwijnt.
Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Merelklanken helle vreugdetonen
vieren dankbaar mooie avond in Mei,
in mijn hart komt warme herinnering vrij
vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering
veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen
stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf…
Weg is de toekomst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Kwam 's avonds laat thuis
en ineens niet meer.
Wat was ik stom!
Het huis is nu leeg.
De kamer is stil.
Mijn hart is verkild.
Ik was zo stom.
Ik was doof en blind.
Ik zag het pas
toen het te laat was.
Wat was ik stom.
Refrein:
Weg is de toekomst,
donker het gat.
Ik hoop dat je terugkomt,
maar die hoop is vals.…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Dit herfstgeel wordt vaal in de dalende zon, de avond
die niet tegen te houden is, die naar binnen doet vluchten,
naar vroeger, naar warmte, naar herinneringen.
Kan ik een ander wel echt verstaan, nabij zijn, dragen?
Zelf zit ik met zoveel vragen, maar alles is hier en nu, al
zie ik dat slechts heel even, heel even, in het felle geel.…
Sinterklaas
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.440 ."
'k Verbeet mijn leed en kleurde stil mijn print -
En toch, verrassend, zond de milde Sint
Ons elk wat moois, om d'avond hem te wijden.
Maar stug, ondankbaar, bleef ik droef gezind.
Pret zonder voorpret kon me niet verblijden.
'k Gaf ál mijn kracht aan klachtloos heldenlijden.
Wie kon me toovren om tot feestblij kind?…
Horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 de glazen waardoor ik zie
spiegelen mijn ziel
in de avond soms aangeslagen
door het stof van de dag
er wordt soms veel aangedragen
waarvoor ik in gedachten kniel
ik ben dan klein
de ander vaak sterk of groot
kwetsbaar ben ik dan,
neen,
niet geheel uit het lood
ook zijn er dagen
dat ik zonder vragen
aan zoete druiven proef
talrijk in…
Kraaloogjes op een tentstok
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Sterretje in ons
Gezin, moesten laten
Gaan - zestien jaar
Jong nog maar,
Ten prooi gevallen
Aan harteloze
Pesters die zich
Daag'lijks als hyena's
Om je heen bewogen
Cirkelende aasgieren
Met jouw dood in hun
Ogen -
4 september hebben
We op Callantsoog je
Verjaardag gevierd,
Samen met je broers,
Toen er tegen de
Avond…
Verlangen naar het platteland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
917 vergeten geluk
Nee het is nieuwbouw waar ik in woon
strakke hoeken, tafels, wanden
alles volgens een uitgemeten patroon
ik kan er mijn hart niet aan verpanden
Doe mij een pittoreske boerderij
met rondom een prachtige hei
waar de wolven kippen kelen
en geesten 's morgens je tenen strelen
Waar waanbeelden je welkom heten
en als 's avonds…
Knapelijn bij der beke.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.298 Of ware ik de dauw, die de bloemen verkwikt,
Die de halmen en twijgen beperelt,
'k Weerkaatste steeds, voor wie er ook blikt,
Een verrukkelijk beeld der wereld;
Weerkaatste 't oneindige sterrenheir
Met des avonds vredesstralen,
En waande de hemel zelve neer
Te zien op aarde dalen!’…
Herrlich Weit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
11.114 Mijn vrouw werd in die jaren nauwelijks
wat ouder, eigenlijk kleedt ze zich nog steeds
eenvoudig maar met smaak en maakt
's avonds textielschilderijen.
Onze kinderen noemen wij grut, het zijn
precies één jongen en één meisje, zij
zijn steeds het zonnetje in huis en wekken
bij vrienden afgunst of vertedering.…
Voorgoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.152 Ik zie ons nog op die avond, elkaar omarmend,
silhouetten onder een volle maan.
Wat betekent afscheid nemen? Kon ik
het maar, afscheid nemen. Zei je maar:
blijf, blijf bij mij. Ik blijf altijd bij jou
Maar je ging heen de jungle in
van de dood
alleen.…
Weerspiegeling?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
494 verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, zijn angel
als medicijn en verbonden aan
zwart satijn, het zal mijn onwetendheid
verklaren, het lot ijlt na in een vergeten
maan tot op het bot versleten in werelds
vijver wat niet meer is dan een visioen en
in het rouge van de avond…
Gedaanteverwisseling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 woorden
Een mix van Frans, Amsterdams, iets
Italiaans en Iers
Tango's, zeemansliederen en ook Vlaams
repertoire
Het in maart hier aanwezig publiek
heeft 12 zinnen bedacht
gerelateerd of slechts los van elkaar
vervolgens is toneelscript geschreven
Podiumkunst, mooie muziek
en iets van poëzie
net als altijd, bepaalt de sfeer
opnieuw de avond…
VISITE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 In de avond dempen zich de stemmen.
Men mompelt maar wat voor zich heen.
Doch vol van leven niet te temmen
Blijft de witte boezelaar van Leen.
Dat weten alle mannenogen,
Dat wraakt de blik van iedre vrouw,
Want zij zijn lieden van vermogen
In zwart en goud; maar dat meidje, nou!
Dat weet de boeren wel te paaien.…
Rustig ondergaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
859 Buig zó uw kruin, wanneer Uw Avond daalt,
Buig zo uw kruin, o Grijsheid! zonder klagen;
Vind rust in God: - Ras zal de Morgen dágen,
Wiens Eeuwge glans de Hemelen doorstraalt!…