5041 resultaten.
Liefde en rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
655 Als dan de dood 't lijkt te einden,
Blijkt de rouw,
De liefde niet te ondermijnen,
Rouw en liefde nauw verbonden,
Laten elkaar niet los,
Verzachten de diepste wonden.…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Ik liet los.
Lucht stroomde in
en voeten vonden hun weg.
Letters vielen als regen,
ideeën bloeiden in mijn handen,
dagen ontvouwden zich
als zonlicht door oude ramen.
De vreugde raakte zacht
elke stap,
en ik liep,
ik leefde,
ik was thuis…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 Schoon, maar los en ongestadig
Is het lieve Lenteweder.
Gistren lachten al de bloempjes,
Al de kruidjes op de velden.
Zachtjes blies het westenwindje
Zijne adem door het lover.
Lieflijk vloeide 't zilv'ren beekje
Langs, met lis bekroonde, zomen.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Laat los — en zie: de roos bloeit juist in het loslaten,
in het vallen, in het opengaan zonder weerstand.
Wij zijn geen losse stemmen meer,
wij zijn één roos,
één gedicht,
één vuurrode bloei
die nooit meer sluit.
Pluk haar nu.…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Hem te voorschijn gehaald
uit een doos vol verleden
komt hij met moeite los
van de foto: passepartout
1906 hand in hand
wandelend met hem die mij
nog jaren verborgen moest
houden, arend mijn vader
Om nog beter het weten te weten,
close up zekerheid ga je vergroten
laat je hem waden planten en poten
harken de paden.…
De ring van Saturnus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.105 Afgeplat wentelt de bol om de as
In een ring van puin, steen, stof
Miljarden hemellijfjes
Volgen de baan
De kosmische wet
In een samenhang tussen verte en vaart
Door een massieve kluit aangezogen
(Omgekeerd evenredig met het kwadraat)
Zwier- en zwaartekracht houden elkaar in toom
Dan scheurt een reuzekruimel los
De maan die te dicht nadert…
Troost
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.699 Leg nu je hoofd tegen mij aan
laat je tranen even los
stel je open voor je pijn
wees even wie je graag wilt zijn
en laat je echt volledig gaan
Leg je hand in die van mij
en ontspan je helemaal
even heel dicht bij elkaar
laat mij spelen met je haar
voel je even heerlijk vrij
Ik ben toch zo met jou begaan
door de pijn die je steeds lijdt…
Cirkel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.041 Scheur onze schuwe banden los,
'k leef wel verder
in mijn eigen chaos.
Laat me nu maar gaan,
vergeet ik heb bestaan.
Laat deze laatste cirkel
van tranen vervagen,
in een plas van tedere dagen.
Laat ons nog één keer
samen dansen
in het sterrenlicht
van blije en droeve verhalen.…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.
Ik weet niet wat nog wordt gevoeld
aan waarde, aan echte levenspracht.
Ik vecht door al is het wreed,
zonder hart en bloed likkend
als vampier, terug in mijn schulp.…
woordkus
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.073 als een zachte warme deken
voelt jouw liefde zo vertrouwd
alle rimpels gladgestreken
voelt mijn hart niet meer zo koud
door een handvol sterrenregen
zie ik eindelijk weer licht
is er zon na zoveel regen
is mijn blik opnieuw gericht
op het einde van het duister
daar waar jij nu op mij wacht
los van loden last en kluister
zwevend…
lippen die zich welvend schikken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.122 passie vrijt
met donkere blik
in de nacht brengen
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt, uitstel
is het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht sluiert geen lust
geeft ruimte en rust voor
een teder gedragen
donker laat de beesten los…
Liever begraven in eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.222 begraven onder dikke aarde
verstikkend en bang, woel
jij jouw onderaardse gang
naar boven, aanvaardde
het leven zoals ik jouw weer
deed geloven, greep mijn
handen en rukte je los
uit het verleden, weg naar boven
dagen werden helder, verlichtten
het nieuwe pad, ingeslagen
vol verwachting en gedreven
totdat,
je teruggleed in spiralen…
zinloos geweld
netgedicht
3.4 met 43 stemmen
4.067 met zijn mond vol losse tanden
en zijn hoofd vol puddingpoeder
beweegt hij weerloos met zijn handen
en roept inwendig om zijn moeder
kan nog net de pijn verdragen
maar weet er komt nog zoveel meer
wil wel om de handdoek vragen
maar zijn lippen doen te zeer
en met bloeddoorlopen ogen
wacht hij op de laatste dreun
zonder enig mededogen
verliest…
Dansles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.025 De tijd is veranderd, de salsa spettert,
bevrijding, verruiming en bruisend genieten,
althans voor wie los is van heup en hart.…
Alles wat ademt ......
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.200 Zware gedachten
laten voeten lopen
anarchie in mijn hoofd
maakt alle rede zoek
op de vlucht voor gevoel
dender ik door, niets ontziend
probeer ik verstand te grijpen
gekromde handen laten
emoties achteloos los
daar waar ik struikel over
in drift geuite woorden
vind ik alleen gemis
een gapend gat in mijn hart
laat verward duisternis…
Hij is mijn muze... (Erno )
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
3.948 Je bent zo goed, niet te evenaren
ben je en het staat buiten kijf
mooie kop, sterk karakter, lekker lijf
en ogen om oneindig in te staren
Jij bent mijn allerliefste de meest
begeerlijke man die op deze aardkloot
in het wild los loopt en groot
is mijn verlangen, ontwaakt is het beest
Ik wil je niet temmen want het is juist
de oerdrang…
zo ongeveer
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
744 later
en de heerser over het lijden
in het hier bevoel ik
het eindeloze nu
dat getijdeloos gemurmel
van water in een beek
die hopeloos blijft zoeken
tussen bron en zee
nu adem ik niet
dat doet dit lijf vanzelf
onder het gestage bonzen
van mijn gewillig hart
ik adem niet om
nader te kunnen kijken
eindelijk eens te zien
hoeveel ik los…
De zomer is gedicht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
767 Een radde tong brandt
los in tomeloze zinnen
en verplettert de rede.
De zon op vrije voeten
rijmt de maan voorbij
in stijlrijke strofen.
De hemel preekt blauw,
machtige metaforen bergen
aan de papieren horizon.
Mensen boeken reizen
boeken reizen mensen
naar verre lettergrepen.…
het koningsdrama
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 een zoon
een zoon
is mijn zoon
hij is in mij
nog niet gestorven
vecht nog immer
laat niet los
wat hij heeft verworven
krampachtig
bewaar ik zijn beeld
maar zie niet
dat mijn zoon
is verworden
tot illusie;
mijn eigenbeeld
in de arena
van mijn geest
strijd ik nog steeds
als heerser
terwijl mijn koningschap
al lang is…
alleen handen voer voor ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 slechts door
de ruiten van mijn geest
kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
handen doen niet
wat ik wil mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
loop met benen die
me niet meer mogen
voeten zijn weer blind
alleen handen voer voor ogen
ik zoek de wereld bij elkaar
gesprokkeld uit vergeten
spreken is een loos…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan was verarmen
ik mis je in de kou van toen
je sloot de deur liet me los…
gesprokkeld uit vergeten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
744 van mijn geest
ik kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
mijn handen doen niet
wat ik wil, mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
ik loop met benen die
me niet meer mogen
mijn voeten zijn weer blind
met handen voor mijn ogen
ik zoek de wereld bij elkaar
gesprokkeld uit vergeten
mijn spreken is geen loos…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
10.638 Schudt losse haren uit je vacht
het is weer tijd om te verharen
herfst meldt telkens weer de jaren
waar je zelf niet eens aan dacht
de vier seizoenen zijn vergaan
zij zullen in ‘t verleden dringen
als jij je wolvenlied laat zingen
in ‘t schijnsel van je nieuwe maan
en langs de jouw gelopen sporen
op het gladde levenspad
- gelaten... of…
Chanel n°5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
907 het vet van de bloesem
het zweet van de steenvrucht
ik week het los met stoom
drijf het door kolfglas
tot één kleffe druppel lekt
het vloeit in noten open
als een lied langs neusvleugels
de citrus die haastig verdampt
door bloemen verdrongen
tot het hars van mirre blijft
een tong van slierten
likt aan de korst van de kosmos
de…
een soort fantoompijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
823 (voor Harrie de Jonge)
'de verschrikkelijkste beelden
laten mij niet meer los
zei hij met angstige ogen'
slapen doe ik allang niet meer
want zelfs het dromen doet mij zeer
en dat was hem aan te zien ook
vanaf die dag in zijn bestaan
heeft hij geen treintje meer gereden
zijn angst werd werkelijk tot fobie
dat hij met niemand durfde delen…
flower power
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
953 mens ach wat spontaneïteit
broodnodig voor je gezond
verdulleme fatsoen
gaat domweg om doen
leven kies eens in hippietijd
spetters maatjes volle pond
niet zwetsen lach om los te gaan
vrij in liefde vrede komt er aan
eenzaam op zolder gelaten ontwaken
hoor treden op trappen die kraken
wat oh wie komt daar aangeslopen
nimf bloot in…
Stapt hij straks aan hand gedwee
gedicht
3.3 met 20 stemmen
14.620 Aarzelt hij dadelijk vreemd bij het los
in hengsels hangend hek
op inklinkend pad van rivierklei?
Wat opent het wuivende bos?
Beklimt hij stroomopwaarts bodem
verliezende stuwwal?
Aan mijn hand in zijn groeiende mantel
stamelt hij traag mij een weg vraagt
wat ritselt zo geel aan de wandel.…
In oma's tas
netgedicht
3.5 met 43 stemmen
3.639 In oma’s tas vond jij het maar een zootje,
want onder zoute drop en pepermunt,
tussen de kruimels van een krentenbroodje
lag er een potlood met een losse punt.
Een bonte zakdoek: gister nog gewassen,
de kam, een briefje en een veil'gheidsspeld;
met elastiek een bundel paperassen,
het leren beursje met wat rinkelgeld.…
Onvermijdelijkheid van pijn
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.190 Ik zal het pijnlijke lot moeten
Leren te willen, om te kunnen
Leven met het lot, en datgene
Gewillig te nemen, welke mij schaadt
Dan pas laat de roest los welke mij
Weerhoudt mijn geest te bewegen naar alle
Standvastigheid, niet verzwakt door verdriet en
Alles wat een bloedend mens met zich meedraagt
Liever geen pijn dan wel, maar pijn…
witseleenheid
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
729 en ik een
niemand zo hard
zo gemeen
maar toch zijn wij een
zou je graag vergeten in de nacht
samen met al de ellende
die jij naar me toe bracht
jou kleur is altijd wit
en men rookt of snuift
ja witte sloper
doel op jou
verloor het werk
en vrouw
witte sloper ben u trouw
al laat de portemonnee het niet toe
het gevoel laat nooit meer los…