3361 resultaten.
Sprookjes bestaan!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 letterlijk lachend ter wereld gekomen mijn kleine prins
olijke peuter zo kwetsbaar blank, rein; magische zonneschijn
onze intense band werd oersterk en veel zwaarder dan lood
Tim, onze liefde raakt, waakt, dirigeert en overheerst zelfs de dood
kon ik je enge ziekte overnemen, ik deed het sofort
mijn ogen hebben jou veel mogen zien, van jullie…
Hartzeer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
426 Lief en leed gedeeld, hoogte- en
dieptepunten gekend, helaas het mocht niet baten
Door ijzige wind waaiend in kou vattende boezems en kamers
raakt ze ook wat van haar warmte kwijt tegelijk brokkelen enkele stukken af.…
Bloedend hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Lief en leed gedeeld, hoogte- en
dieptepunten gekend, helaas het mocht niet baten
Door ijzige wind waaiend in kou vattende boezems en kamers
raakt ze ook wat van haar warmte kwijt tegelijk brokkelen enkele stukken af.…
Parbleu!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 tante Dé
Marlies Anoesjka Irma en Helena
Ageeth Elim Kochana en Renée
En wat te denken van mien ouwe
leu
Die koekeloeren mee over mijn schouder
Met Anne Elf Alona Liz en Cyn
Asel Lyubov Ahamian Malenka
Corinne Tas Suz Anneke Amean
Wat hij beweert klinkt ook voor
hen steeds bouder
Z'n taal is glibberig en glad
als gel
De poëzie raakt…
De Sint
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
826 moois in boekvorm gleed al door de brievenbus
Ja want kinderen moeten kunnen dromen
En de commercie graait graag een graantje mee
Hoe vroeger in de tijd hoe groter het inkomen
De winkels staan vol met chocoladeletters en pepernoten
Maar het brengt ook de gezelligheid met zich mee
En van oudsher zijn de gemaakte gedichten
Leuk maar soms raakt…
De zachte apocalyps (1)
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
498 de
gebeurtenissen over
heel de planeet er
geen gebieden
uitgezonderd
zoals zee en water,
het hooggebergte en
andere moeilijk
bereikbare gebieden
bijzonder was het dat
er nergens een spoor
van paniek of angst was
toen mensen een
werden met de materiie
van de aarde zij deelden
en werden deel van
het leek samen thuis komen
zij raakten…
Luchtacrobaten in het ochtendlicht
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
500 Het is niet alleen onverwachte verschijning
van deze vogels die me raakt maar ook de manier waarop
ze zwermen als een kluwen bij elkaar en maken de vreemdste buitelingen
Als ware luchtacrobaten zwieren ze om elkaar heen en voeren een waar luchtspektakel op.…
De stem van de aarde
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
562 Regen raakt mijn huid, tranen uit de hemel
en voeden de kracht in mijn wezen, waar het leven bloeit
Onder de warme gloed van het eindeloos licht smelt alles samen in een
ongekende verbondenheid van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Breekbaar recht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
496 Menselijke plicht
recht raakt met vingers van hoop
maar breekt door machtshand
Als glas geblazen, dunner dan ooit gedacht,
Zijn rechten krachtig zolang ze worden bewaakt.
Eén hand die reikt, één ander die stil verzacht,
Een stilte valt wanneer hun kracht wordt geschaakt.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Langs wilgen slingeren paden
door het land waar het water de horizon raakt
en ritme der seizoenen zich eindeloos herhaalt. Stilte wordt slechts
verstoord door weemoedige klanken van een kievit of het gebrom van een tractor.
Veenbodem is doordrenkt met
verhalen van vergeten generaties ambachtslieden
en boeren.…
Wat tussen ons leeft
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
618 Je raakt me aan en alle muren vallen,
ik besta alleen nog in dit wij. Geen woorden nodig,
alleen het weten, alleen de stroom tussen ons. Soms een branding,
soms een bries, soms een eindeloos drijven. Maar altijd onlosmakelijk verweven.…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Wind streelt de frêle bloemblaadjes
met zachte toetsen, hun onbekende schoonheid
raakt een plek die ik niet ken. Elke bloem vertelt een verhaal van
onvervulde verlangens, en in dat ontroerende verhaal ben ik even vergeten wie ik ben.…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 Wie haar breekt,
raakt de leegte van zijn eigen ziel; wie haar bemint, geneest iets oud en onbenoembaar.…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.7 met 41 stemmen
623 Wind raakt mijn wangen
niet om te breken, alleen
om mij weer te zijn
De wind raast door de bomen
als een stem in mijn borst, niet luid, maar diep —
de aarde ademt door mijn huid. Soms vrees ik zijn kracht, maar
vaker laat ik me meevoeren, want in zijn eigen taal hoor ik iets stiller dan woorden.…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Adem raakt adem
in zachte stilte samen
fluistert liefde
In de stilte tussen je adem en
de mijne voel ik het trillen van de wereld, zacht
en onzichtbaar, alsof elke aanraking een echo is van iets wat
nooit helemaal valt, maar blijft hangen — warm en breekbaar in mijn huid.…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Zacht als morgenlicht
zweeft een vlinder door de tuin
niets raakt ze echt aan
Ik beweeg door de aarde
zoals licht dat danst op rimpelend water,
raak alleen wat zichzelf wil laten raken — mijn breekbare
hart leest stilte als moedertaal en weet wat komt, nog vóór het is gezegd.…
leven met het weten (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 geen hoop op ‘beter’, slechts vertraagd
de toekomst vond plots eindigheid
hoe leef je door, met wat je weet
als niets meer vast lijkt, alles zweeft
je leeft niet minder, maar compleet
in ieder uur dat jou en jij nog leeft
de koffie die ineens meer zegt
een hand die langer blijft dan nodig
een zon die aan de hemel hecht
een blik die raakt…
Echo van tijdloosheid
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
518 Wanneer hij verdwijnt, blijft hij
achter in alles wat hij raakte: in het glinsterende
water, in de trillende lucht, in het golvende riet dat zacht weer
rechtop komt, en diep in mijn ontvankelijke hart, waar stilte en majesteit samenkomen.…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 Schenk ons je ritme, harmonie
en melodieën, laat ze stromen als licht door
ons wezen, en geef ons de taal die ons raakt zoals muziek
ons omarmt, opdat je naam nooit zwijgt in het lied dat de mens altijd zingt.…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Licht raakt de aarde
groen ontwaakt uit grijze slaap
stil begint de dans
Wereld draagt nog haar grijze
jas, gesloten en koud, terwijl de kalender
zwijgt over wat de aarde al weet. Ik sta stil en laat
de ruis van de dag zakken, tot ik de adem van de ochtend begrijp.…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
391 Zon raakt de bladeren en de zang
zwelt kortstondig aan, een warmte die trilt in de
toppen van de oude bomen. Ik adem de zuivere klanken in tot
onrust in mij bedaart, en de ochtendsonate een anker wordt voor de nieuwe dag.…
Het geel der stilte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
393 die denkt
misschien heel stil
dat zij niet
meer bestaan wil
een haas die stilzit
toch beweegt
die tijd als losse
draden weeft
en lacht,of lijkt
dat maar zo net
alsof dit lachen
wordt bezet
vrolijkheid hangt
scheef en klein alsof
het niet meer mag
bestaan, maar
ergens ooit
is kwijtgeraakt en
niemand weet wie
het nog raakt…
In stilte met mijn hond
netgedicht
1.7 met 54 stemmen
521 Als ik lach, kwispelt hij - licht
antwoord dat het hart raakt, op manieren die
woorden nooit kunnen bevatten. Zelfs in rust deelt hij zijn
aandacht, een spiegel van trouw die tijdloos lijkt en zacht blijft resoneren.
Hond, je doen en laten brengen
me terug naar het moment, naar eenvoud en
speelsheid.…
De smalle marge
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
207 Waar bloed de aarde raakt, daar spreekt het feit:
een grens overschreden, onomkeerbaar.
De rechter weegt met koele helderheid
en spreekt het oordeel uit, zakelijk en klaar.…
Levenslust van de Vlieg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
186 En als dit minnend hart moet scheiden,
als de waaier eindelijk raakt,
bid ik om dat hogere vuur:
vaste, kalme stervensmoed.
Laat mij sterven zoals ik leefde –
brommend, ontwijkend,
onvermoeibaar gonzen
tot het allerlaatste ogenblik,
levenslust die stoort
en stervensmoed
die blijft zoemen
als alles zwijgt.…
Leeg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 Dit is wat je moet begrijpen
Zo kan je er namelijk ook naar kijken
Gevoelens raken zo weer kwijt
Maar dit is een feit dat blijft
Alles komt neer op de hoeveelheid spijt die je voelt
Je hart raakt onderkoeld
Zo lijkt het dan wel
Het verscheurt je van binnen uit
Totdat je het niet meer kan voelen
Want,
Je bent bij die tijd
Gewend geraakt…
strip na strip, doosje apotheek ( benzo’s )
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
102 eentje bij
het opstaan en zomaar
even een pilletje tussendoor
het leven gleed als gesprokkeld
glas dat verloop van tijd van
scherpte werd ontdaan
diffuus wankelen door het opaak
van wereldse dromen die de
immuniteit verklaarde aan meer
in grotere getallen
vijfendertig jaren boekten de
benzo’s overwinning na overwinning, het
leven raakte…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 Soms verlangt de ziel naar een plaats waar niets haar raakt,
waar gevoel mag rusten als een boot aan een verlaten oever,
maar zelfs in de stilte blijft iets van het leven achter,
als licht dat nog blijft hangen nadat de zon verdwenen is.…
Onvoltooid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
34 Misschien raakt mij dat het meest:
dat iemand verder durfde,
zonder alles vast te leggen.
Een haarlok bleef los.
Je blik bleef elders.
En wie voor je staat,
mag even bij je blijven
zonder te weten
waar je aan denkt.…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 De wind beweegt langs bladeren en lege flessen,
en even raakt de wanorde je dieper dan je wilt.
Je hoeft niet alles op te lossen in één beweging,
het is genoeg om even stil te staan en waar te nemen.
De natuur wacht geduldig op een zachter tijdperk,
waar elke hand een stap kan zetten naar herstel.…