strip na strip, doosje apotheek ( benzo’s )
ik sta niet stil bij de wachtende
al looft elke wonder mijn verbintenis
tot terug in de tijd waar het wondertje
in tablet vorm met smaak aan mij
werd opgediend
mijn weten wist van kennis
bitter weinig, een pammetje
voor het slapen, eentje bij
het opstaan en zomaar
even een pilletje tussendoor
het leven gleed als gesprokkeld
glas dat verloop van tijd van
scherpte werd ontdaan
diffuus wankelen door het opaak
van wereldse dromen die de
immuniteit verklaarde aan meer
in grotere getallen
vijfendertig jaren boekten de
benzo’s overwinning na overwinning, het
leven raakte langszij evenementen
die akelig alle coulissen voor me sloten
dan plots, “ cold turkey “ de evenaar kwam
langszij en warmde mijn ziel, het verborgene
ontmoette het transparante en de wereld
kleurde “ betekenis “ tot een waardevol woord
verslaafd zijn behoeft geen krans, maar wellicht
dragen de artsen in hun foedraal van kennis
te weinig eerbied voor diegene die ze niet
naar hun hand kunnen pleisteren
de pijn heeft dit gedicht zijn tanden ( hopelijk )gegeven
Geplaatst in de categorie: spijt

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!