4787 resultaten.
krom
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
836 Daar in de vuurplaats van steen
schuilt men voor het duister
laat het vuur fikken
zie de mensen lopen
met vage blikken
de mens op weg
naar wie weet wat
laten we wat stralen
door wegen en straten
door regen en wind
alle ouderen
en het kind
blinken en finkelen
laat de bellen
alvast maar luiden
sint pieter en al de bruiden
bruidegom
sla…
Bevroren schaamte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.028 Als je even geduld hebt
en je koele hand laat liggen
op de plek van haar gêne,
voel je naast de ijzige kou
iets wat je aan regen doet denken.
Het is niet haar bedoeling
te huilen in jouw zicht,
maar jij bent haar slachtoffer,
je bent verraden met haar tranen
die jij hebt aangericht.
Was het maar anders, zoals ik het wil.…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland buigen
kale bomen naar de lucht
grijs uitgestrekt
zonder wolken
’t voelt bitter koud
schapen herkauwen en
worstelen met plukjes gras
landinwaarts trekken strepen
regen…
Gedicht met stilte geschreven
gedicht
2.1 met 122 stemmen
28.472 Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.
Zo stil is het nu dat men huivert en vreest
dat iemand plots op een gong zou slaan
en van de leegte zou scheuren het oorzichtig vlies.…
Geen moederdag voor jou
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.024 Speciaal een taart gebakken
voor de kinderen die zouden komen
de zon was voorbereid
de stoelen stonden buiten
* *
De klok van het middaguur
staakte de strijd toen ik
door haar lach
een beetje regen zag vallen
geen moederdag voor haar
terwijl haar hart de liefde
voor haar kinderen in
een eeuwigzijn bewaard…
voorwaarts
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 mijn benen beginnen te bewegen
uit de hemel valt de regen
voor eeuwig en altijd
het geluid van ruis
boven alles uit
de beat vloeit door
op naar dat geheime woord
verstopt aan de oevers van jouw hart
we bewegen voort
dansen door
de beat is hard
in het magische bos van smart
dit gaat er gebeuren
de bliksem slaat in als een bom
de bomen zingen…
Vrouw van gister
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.121 De boerenzwaluwen teruggekomen
van de donkere kant van de maan
hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet
knierpt de ochtend aan pierementen
De koele wind komt door het raam
vertelt van verre bliksem en regen
schenk mezelf groene thee en kom
mezelf weer in de spiegel tegen
Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog
even later volgt de…
voorkeur en erfrecht
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
748 de metafoor
die altijd op de buik landt
zich wentelt en rolt
en galmt in de maag
het trekt er aan
de oude bloedlijn
de krokodil en
haar lage bastoon
de darmen het peristaltische
echokamer en kleur bekennen
op het ritme van de lendenen
metafoor
het luistert er
naar de roffel van vroeger
era's terug toen we nog
dansten om de regen…
Met je wolken toegedekt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
579 de bruine huid zat als gegoten
is later toch weer snel ontveld
jij was mijn prijs uit vele loten
ik heb de kansen niet geteld
pech had al zijn kruit verschoten
het toeval bleek op je gesteld
je hebt me met je wolken toegedekt
wilde geen mooi weer meer spelen
je ware aard is stormend uitgelekt
de buien konden me niet schelen
jouw regen…
het wordt lente mijn lief
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
530 hoor hoe de vogels langs elk paadje
luidruchtiger kwetteren en fluiten
weer gedreven een maatje zoeken
zie hoe sneeuwklokjes en krokussen
hun tere kopje boven de aarde steken
reeds een vroege lente proeven
voel mijn lief hoe ons lijf na alle kou
en regen de luiken stilaan open zet
hoe onze stramme benen lichtvoetiger
gaan bewegen…
Ontbering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
776 Somber zijn de dagen
Wanneer de regen druilt
Meevoelt met de wereld die zacht huilt
Wanhopig giert de wind
Voortslepen is haar lot
IJzig fris de winterkou
Die verkleumt tot op het bot
Neerslachtig en naargeestig
Zijn de woorden die ik vind
Dit gevoel dat mij aangrijpt
Ongewenst en onbegrepen
Verwekt in mij een angstig kind
Uitzichtloos…
laat me een paasmens worden....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 opbeurende lentezon,
lavende regen.
laat me een paasmens worden:
die uitdraagt dat leven sterker is dan de dood,
dat geen verdriet honderd jaar blijft duren,
dat optimisme bron is van energie.…
Een thermoskan is nog geen kus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 De regen valt.
Huu huu roep ik.
Van de koeien is er alleen
nog de kont op weg,
ver weg
zoals jouw kus en kont is.…
Draaiend in tweestrijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 voeten
dat het weer- wisselvallig een geheel wordt
zoals toentertijd lente nog zo jong was
niet naar mijn veel te sterke zonnewens
niet meer terug naar servet en tafellaken
van drieënvijftig stormen
hef mijn tegenwerking op
laat water stromen waar het nodig is
dieper dan mijn denken
daar waar dagelijks de zon schijnt
afwisselend met regen…
communicatie
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
892 communicatie - jij levend schepsel
verjaagt woede, verdriet,
somberheid en angst
tussen de mensen
honger en pijn
en al dat lijden
zullen in jouw bijzijn
door jouw woorden
uit zichzelf verdwijnen
zelfs het stilleven
neemt het woord
en communiceert
zijn geschiedenis
van toen de zon er was
van toen de maan verscheen
van toen de regen…
Zwart is de dag
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
941 Zwart,
Maar soms ook grijs
Of wit
Ik weet niet wat ik zie
Weet niet wat ik voel
Weet niet of ik leef
Of ik doodga met een doel
Zwart,
Maar vaak ook grijs
Of wit
Ik weet niet waar ik ben
Wel, waar ik wil zijn
Maar weet niet of ik wil
Waar de regen en de pijn
In mijn hoofd
Maar nooit daar buiten
Zijn wij,
Of allemaal
Wie we…
engelenspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 het uur stilgelegd
de wijzers staand gehouden
schrijft ze in kinderlijk handschrift
op de achterkant van de rekening
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze
ik kijk weg
zie regen door een maanschacht
sluimeren oneindige kringelingen
in engelenspel
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze nog een keer
dwingender nu
voel haar ogen
als lekkende…
Reïnherbatie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 Daar lig ik dan fraai opgebaard
De kist valt me een beetje tegen
en buiten is er mist en regen
Ook niemand lijkt echt van de kaart
Terwijl ‘k nog naar beneden zak
gaan d’ eerste gasten al weer heen
De meesten nog zeer goed ter been
Snel naar de koffie en ’t gebak
Ik voel me echter als herboren
Want welig bloeiend op mijn graf
ben ik nu…
Deze herfst
gedicht
2.7 met 15 stemmen
9.567 Het eerste rillen van die tak daarginds
komt me bekend voor, die plotse wind
stond hier niet zo lang geleden ook al en zie:
hoe volmaakt valt de regen weer in herhaling.
Naar beneden en altijd raak.
Wat bedoelt u, andere bladeren? Waarom
zijn het dan dezelfde? Hoe springen ze dan
zo geroutineerd uit hun bomen?…
bruine stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 ik proef het verlaten
in deze stad, bruin en geteisterd
door somber voorgevoel, regen
de leegte gevangen in natheid
alhier klaterend op de straten
zelfs de kieren in de muren
cementloos ademen zij verleden
waar nooit een zon echt scheen
onder daken waar nooit de liefde
bedreven werd zoals verteld in boeken
in straten die stammen uit een…
Genesis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
805 Ik droom dat ik ouder ben als het heelal
wacht in zwangere niets op wat komen zal;
ruimte expandeert met baringsgolven die
als warmte door mijn lijf stromen; ruimte
condenseert tot materie, door zwaartekracht
verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof
van een stervende ster stolt de aarde in een
materie regen; primitief groen leven zet
broeikasgas…
Richting zuiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 In de regen liep ik stil over een plein.
De druppels gleden zacht van mijn hoofd,
gingen over in mijn tranen. Zo klein
tegenover het beeld. Door kou verdoofd
bleef ik daar staan. Heel vast had ik geloofd
alleen te zijn. Dat was ook zo misschien.
Nergens op straat liet een mens zich nog zien.…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 de zee loost zonder einde
het hoofd vol met gedachten
de meeste verdwijnen weer snel
als verse voetstappen langs de vloedlijn
ik laat ze maar komen en weer gaan
een enkele wee blijft heimen
zoals dat gaat bij hersenspinsels
in het land van Halfslaap
terwijl de regen al weer boogt
vlijmt één wolk nog scherp na
ik groet de dag, verwelkom…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Het is gewoon wat het is: het tikken
van de regen op de ruiten, een verre
vogel die plots fluit en kinderen
die fietsen en zomaar gelukkig zijn.
Zieken die zuchten en mensen met
veel verdriet om een afscheid, bloemen
die verwelkt zijn door de grote hitte en
gevangenen en vluchtelingen zonder moed.…
jouw zonde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 oude avond
ik herken je
van lang geleden
struisvogels in `t zand
zover kijk je
deze waanzin
is ons beide vergeven
dit spel kent wegen
geen dageraad
de morgen
in regen
de boulevard liep je af
niks gevonden
niets verloren
zo valt je pet
beetje maf
zo raast het voorbij
geen ander woord
kan een mens vinden
voor een computerspel…
Nocturne
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.858 De avond heeft niets lieflijks in dit land;
het licht vergloeit als in ontstoken ogen,
de lucht weegt grauw en bitter als nat zand
op bomen, in de Noordenwind gebogen.
’t Cholerisch bruisen in de naakte kruinen
vervult nachtlang, naargeestig en alom
de schemering en in verkleurde tuinen
waart regen, ijzig, als een ziekte om.…
H E E L A L
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Eens zullen we stijgen tot grote hoogte
je zal het zien
verlichtende wijsheid misschien
maar eerst moesten we gaan door dalen
om de afgronden te kunnen overzien
het inzicht te halen
en onze kracht te peilen
om de hoogte te bepalen
ook door storm regen en wind tegen geleerd
de storm vervaagt wat toch moest gaan
buigt en geeft nieuwe kracht…
Le vingt quatre heures du Mans.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.287 het heeft wel wat
die knots gekke
autorace in Mans
de herrie, de kermis,
alsmede de enorme
drommen publiek
de mooie sexy meiden
gestoken in vaak
bijzondere tuniek
het gehuil der motoren,
lichtflitsen van de koplampen
die 's nachts de hemel sieren
het moeten overnachten in
de buitenlucht, vaak in de regen
op het zand
gelegen…
Ogen vrolijken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 met handenvol zomer
kom jij terug
uit het vakantieleven
de zon
heeft kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over…
dichtbij de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 dwars door de dag
onder een korenbloem
blauwe lucht
dichtbij de aarde
fietst het kind
de wind geeft
het vleugels voor
deze wervelende reis
dichtbij de aarde
fietst het kind
de klaterende regen
stort zich met
met overgave neer
dichtbij de aarde
fietst het kind
het vliegensvlugge avontuur
eindigt abrupt in een
schrijnende ontknoping…