4042 resultaten.
Poezenliefhebber
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
706 Je liep de straten af
op zoek naar kattenvoer en nieuwe
ideeën, die je levenswerk aanvulden.
Nogmaals ging je met je rondborstige
huishoudster naar bed en je kreunde als
een gek zonder levensdoel of scrupules.
Je likte haar vulva helemaal leeg en
daarna kwam je lievelingspoes je strelen
met lijf en opwaartse staart.…
DE STATENBIJBEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.443 mijn mooie tekst is naar de maan
eigenlijk wil ik hier niet blijven,
maar wie wil mij nu nog hebben
ik denk erover om op te staan
en met al mijn gebreken verder te gaan
ga op bezoek bij bekende mensen,
die zullen mij zeker niet wensen
als ik aanbel aan de deur
denken ze colportage geen gezeur
wat kan ik überhaupt verkopen
zonder op straat…
Bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Verderop in de straat zie ik iemand met een blij gemoed.
Mijn God, dat is precies wat ik mis.
Hij steekt zijn hand op,
groet mij als een vriend.
Er gaat een aanstekelijke energie van hem uit.
Wat hij heeft is bezieling.
Hij lééft het leven.
Leven dat bedoeld is om van te houden.
Dat muziek er is om op te dansen.…
Dochter en ik
gedicht
3.2 met 5 stemmen
6.651 En dat ze snakte naar gemis,
geluk, gelul, gelal van jongens in de straat.
Ooilam op mijn schoot, wat werd ze groot.
De lente was nog iel en zij zo blij.
Gewichtloos liepen wij,
zo zij aan zij, en hand in hand
zo beiden bloeiend lans de Keyerlei.
-------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…
Een zachte dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 motregen valt niet langer op straat
maar etst nu schrammen in de ziel
trekt blaren op muren van dit treurkalifaat
paarse bloemen groeien op ijdele hoop
het leven gaat altijd door
zo heeft men mij verzekerd
maar zachte hoop gaat vroeg of laat teloor…
Poppenkast
gedicht
1.9 met 14 stemmen
8.420 De poppenkast staat midden op de straat.
Vanuit de verte hoor je haar al kijven:
Katrijn, van alle vreselijke wijven
het vreselijkste wijf dat er bestaat.
Maar voor Jan Klaassen zelf staan wij paraat.
Wij zullen trouw zijn kameraden blijven
totdat hij straks in levendigen lijve
de dooie dood van Pierlala verslaat.…
Heimweeheuvels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 Daar grazen nu de wilde paarden
vliegen muggen achter dwazen
ijverige mieren in de zon
koeien die niet passen
in de straten
Het spijt mij dat ik je toch ben vergeten
er was niets in de droom
of in nabijheid van essentie
er kwam geen spiegel
voor mijn ratio
de geest van mijn gedachten
hervond het dwalen van de zon
je las een gedicht…
De nacht valt in
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 de nacht valt in
het leven trekt zich langzaam terug
en vlucht
in opgetrokken muren
geen klank, geen toon
verliest zich in de straten
het woord valt stil
wat zeggen wil
er valt niets meer te praten
een lamp gaat aan
zo'n schamper licht
het heeft geen kleur
geen geur
het zal natuurlijk
nooit echt duren
de nacht valt…
Bezopen leven
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.461 en maakt het elke nacht te bont
valt er nog wat te palen
en alle schapen achter 't glas
lopen te pas en te onpas
zij blaten t lied eenstemmig vals
en walsen dan dezelfde wals
al waggelend van bar naar plee
steken hun kop in de wc
en als de eerste hanen kraaien
kwelend nog boven schuiftrompet
zwalken zij lallend door lege straten…
BETREKKELIJKHEID (De pot verwijt de ketel)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Natuurlijk triggeren ons vele beelden
De arts of architect die straten veegt
De moord of zelfdoding die wordt gepleegd
De macht van overmatig rijk bedeelden
De wonden van soldaten die niet heelden
Een kind in hongersnood dat haast niets weegt
Naar voedsel zoekt als huisvuil is geleegd
Of gifgas op een plein waar kinderen speelden
Een land…
Weg is de toekomst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 'k Weet dat je daar woont,
bij hem in de straat.
Soms loop ik er langs
als een dief in de nacht.
Hoop ik je nog eens te zien,
je schaduw, een glimp van je gezicht,
misschien.…
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.708 En op straat en in het bos, in de nacht
hangt aandacht die geen ruimte neemt
maar zoveel ruimte geeft,
en zorgt voor elk detail dat leeft,
die alles kent en weet wat nodig heeft.
Egoloos doet zij haar werk, ingenieus.
Ze geeft zoals de vogel krijgt,
zoals de boom zomaar z’n blaad'ren.…
De zittende politicus
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.383 Hij loopt op straat, ondraaglijk rechtschapen,
En ziet nog steeds het echte monster niet.
-------------------------------------------
10 mei 2002, na de moord op Pim Fortuijn
------------------------------------------
uit: 'Tussen Hemel en Aarde', 2013.…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 Er hang al droefheid en een vaag vermoeden dat
heel gauw nu mensen vluchten naar hun huizen en
daar de warmte zoeken, ver van straten en van
pleinen waar maandenlang de kinderen vol overgave
speelden tot het duister viel en slapen werd geboden.…
Weemoedts internationale
gedicht
5.0 met 9 stemmen
7.645 Dan keer ik bitter weer, langs onverlichte straten
en slinger troosteloos mijn feestneus door de lucht.
----------------------------------------------
uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
Hij is de man
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.710 om niemand wakker te maken hun papieren zeilen
vol en kijkt ze zachtjes zachtjes na tot uit het raam
hij houdt als de ochtend aan komt rollen de kozijnen
en de lijsten rond de foto's op hun plaats en wacht
tot alles bedaart en iedereen aan het ontbijten slaat
hij houdt de hele dag de kleine en de grote wijzer
aan de praat, hij houdt de straat…
Omzien
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 Niets naar mij vernoemd, geen plein, geen straat.
En snel zal vergeten zijn mijn naam.
Geen boek geschreven, geen mooie film gemaakt.
Geen doel voor ogen, niets om na te streven.
En weinig dat mij werkelijk heeft geraakt.
Slechts wachten op wat komen zou,alles om 't even.
Al wat anderen deden heb ik gemeden.…
Weemoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 Was de straat rechtdoor de meest simpele,
maar ook de meest logische, was die met hobbels en zijwegen,
de meest nare, ik zal het nooit weten maar het rare is:
ik denk met weemoed terug aan toen en zeg je,
er is niets wat ik anders zou willen doen!
Dus heb ik de goede weg genomen!…
Marilyn Monroe
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
578 Mijn huurkamer was vijf bij vier
aan een doodlopende straat in Harderwijk,
ik maakte alle nachten schijnbaar plezier
en ik waande me de koning zo rijk.
Ik rookte me suf met de hasj,
terwijl vlaggemastdraden met mij spraken,
ik was al gauw bankroet in mijn kas
en ik droomde over banken kraken.…
Tussen de wielen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
532 .~
Uiteind’lijk blijf ik op mijn stek in eigen straat
en ben de tuin door nog geen tijger uit te jagen.…
Zinloos geweld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
478 Geen geweld meer op straat,
maar streven naar recht en gerechtigheid.
Niemand is bij geweld gebaat,
maar veel meer bij rust en veiligheid.
Terug naar normen en waarden,
en zich houden aan Gods gebod,
elkaar in goedheid aanvaarden,
en niemand overlaten aan zijn lot.…
NIJMEGEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 En opwaart slingert zich de straat, waardoor
Geel-rode stippen gloeien; majesteit
Omgeeft het Valkhof, dromend van de tijd
Toen keizer Karel daar zijn rust verkoor.
Laag hangt de maan, een oogstmaan, rossig-goud,
Allangzaam nederdalend op de stad,
Terwijl zij ernstig in het water schouwt.…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Wanneer ik je weer zie
Bekend gezicht
Door de straten verlicht
En ik lichtjes in je ogen zie
Schreeuw ik om hulp
Een kleine angst
Verborgen binnen in mij
Om je zo gelukkig te zien
Een heel klein beetje hoop,
Van de tijden van weleer, wanneer je
Zachtjes langs me heen sluipt
Onze kleding van de regen druipt
Of is het maar verdriet…
Verlokkend bloot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 de avondzon
kleurt bloedrood
ik zie al glimpen
verlokkend bloot
bij schikgodinnen
in het donker aardse
diep van binnen
maken kobolden
en kabouters zich klaar
voor het feest van het jaar
elven feeën en wat
heksen op een rij
bezemen hun straten
in vrij entree voor magiërs en
tovenaars in rood scharlaken
ridders rovers en bandieten…
Ik is een vlag
gedicht
2.0 met 6 stemmen
2.718 De stad vernauwt zijn straten kromt de bruggen
als tenen in mijn schoenen. Mijn tenen? Mijn schoenen?
Ik is een vlag op een maanlandschap waar iemand
metaalgaren in stak om het oneindige wapperen
te bereiken dat in windstilte iets monumentaals wil
betekenen. Maar vlaggen zijn weerloos en mijn lichaam
bewijst hier niets.…
de zelfrijdende auto
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Om elk euvel op de straat te mijden.
Hij knalt nooit nog ergens tegen op
alleen van een oude auto krijgt hij nog op zijn kop.
Ik bekijk het met gemengde gevoelens.
Ik wil natuurlijk geen ongevallen meemaken
of dat een boom mijn karretje in twee kan kraken.
Ik heb het leven veel te lief,
daarom mag mijn auto het van mij overnemen.…
H2O
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Zoals u vast wel weet bestaat er
Zeventig komma negen procent
Van de planeet waar u nu bent
Uit H2O of kortweg water
In vele Afrikaanse streken
Wordt er met smart naar uitgekeken
Terwijl weer elders werd gebeden
Om hulp van boven en met reden
Als straten meer op beken leken
Onder het alias van regen
Verpest het soms een zomerdag…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
aan ouderloze buurtkinderen
uit een ver land zonder horizon
is het de herkenning
die projectie veroorzaakt
van oermensen in ingewikkelde verhalen
of de projectie die raakt
soms naakt en onbeholpen in het bewegen
in de herfst op straat…
De religies van toen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 boerderijen langzaam
plaats maakten voor
nieuwe wijken met groen
hoge flats en scholen
kerken uit religies van toen
voor een kind was
de wereld een paradijs
de techniek gaf al zijn
geheimen prijs over
bouw en architectuur
ademloos hebben wij
van dichtbij uur na uur
naar die processen
gekeken altijd baldadig
schreeuwend in lege straten…
WANHOOP.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.165 Ik ben zo droef omdat ik niet kan horen
Uw zachte stemme met haar zoete taal;
Terwijl 'k langs de besneeuwde straten dwaal,
Klinkt mij 't gelach der menschen vreemd in de oren.…