3113 resultaten.
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 Ik zeg dat het goed was,
en dat ik nog steeds denk
dat de AIVD een rol speelde
in mijn val door de jaren heen.
“Dan moet je je dossier opvragen,”
zegt hij,
alsof waarheid
iets is dat je kunt bestellen
zoals een uittreksel of een kopie.
Maar als ze zeggen dat er niets is -
wat dan?
In de lange gang terug
wordt alles lichter.…
het onbedoelde zelfportret
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
401 alsof het de voorzinnigheid zelve was
begon de eendenplas trekken te vertonen
van een exponentieel groeiend inzicht
alsof het de verdichting van het kroos betrof
“maar als zij er niet waren
was ik geen poel voor jouw bla’ren
dan was ik hooguit een vennetje
in een ongezien niemendalletje”
“het niemandsdal
als het eindstadium na de val…
Oktoberfeest; Rubiks Kubus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
94 Simpel gezegd begon de ellende
bij de Rubiks Kubus (met apostrof)
die in een stoffige hoek is beland
uit zicht van de buffelende bende
waarna keer op keer het bal opende
met het vervolg op de val van goden
door een wraakzuchtige dode verteld –
en wat de struiken nog meer aanboden
echter wordt dat bord ochtenddrab
telkens enkel wortelloos…
Waken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 Valse indrukken:
Hij ziet regenbogen in haar wenkbrauwen.
Raten in haar wijkende neusgaten.
In haar blouse raadt hij de tepel
die de man tot dolle kuren drijft.
3
Buiten, het lot van de arme zwerver
grijpt hem ook hier naar de krop.
Straks raakt zijn schedel de straat
Wanneer zullen de zinnen inslapen?…
de dag begint, de dag eindigt
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.055 Wat ik ook deed of wilde doen, de beslissing was al genomen, zonder mij in te lichten, valse hoop, gevoelens welke onreeel waren, had er geen invloed op, niets wat mij restte.
Ik moet door, door met de dag, elke dag weer een nieuwe.
Heb veel steun uit diverse hoeken
Vanuit vriendschap, gevoel, uit het hart, niets kant en klaar uit boeken.…
epilepsie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
835 Elastisch val ik op de grond,
als een broos poppetje met een wit gezicht
waar haast alle leven is weggesijpeld.
Alleen het hart klopt nog.
De toevoer van lucht wordt niet onderbroken,
heeft het soms moeilijk
maar de luchtfilter doet zijn werk naar behoren.
Het hoopje mensenvlees wordt in de goede zijdelinkse houding gelegd.…
De kikker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
886 Toch val 't mij op dat de kabouter, heel aandachtig luistert.
Hij blijft beleef op afstand staan, leunend op zijn schopje.
Naast hem zit een bleekgroene kikker, met een glanzend kopje.
Komt hij hier echt wel voor 't verhaal,of stiekem voor het meisje.
Misschien dat hij in 't boekje staat, heel bovenaan haar lijstje.…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 het ovaal van mijn gelaat gebogen
Om een verlangen in mij geboren te zien
Als een silhouet die muren van de straten wil behangen
Om mezelf te bekoren
Ik laat me dragen op de armen van de wind
Als een vogel die nergens kan huizen en moet verhuizen
Om zich te nestelen onder donkere wolken
Waar nog net wat licht doorheen valt
Maar nog meer de val…
De Spookmajoor van Nijmegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Want nog steeds sluipt de majoor
door de straten van de stad,
alleen nu in de gedaante
van een valse witte kat.
En kruist dit dier ooit je pad,
probeer het dan niet te aaien;
geef acht en salueer,
alleen zo laat het zich paaien.…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 cirkels
en wolken volgen de windpaden
voorbij een verdwijnende zon
en de tong zoekt verkoeling
in een koortsig ademende mond
bleke lijven klauteren
uit onderaardse gangen
zoeken de schaduw van torenhoog beton
blinderen hun ogen
met vederlichte luiken
waarachter niets dan illusies
en heffen de glazen
die zij onafgebroken vullen
met de valse…
Maasbrug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 De brug was nog net niet af,
de belofte die Satan gaf
was vals. “Ik ben van hem af!”
De timmerman maakte, zwaar,
snel de laatste loodjes klaar
en de maasbrug stond weer daar
waar deze altijd al stond,
beide maasoevers verbond
als was het de Hellespont.…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Ik verplichtte de mannen hun oren te wassen, zodat zij de zang,
het valse gejank van zeehonden in de wind, beter konden horen,
maar zij vonden het ondoenlijk.…
Mijn kinderhoofd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
788 Ik speelde vals met de liefde.
Ik kuste met mijn lippen de lippen van de ander.
Maar niet in mijn hart en ook niet met mijn hoofd beminde ik waarlijk.
Ik dacht nog een beetje toen met mijn hoofd.
De meest simpele gedachten.
En mijn hele gezicht verdween toen.
Ik werd vele jaren later weer alleen wakker op bed.…
Vierluik
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.526 III BRIEF AAN DE GRAVIN
U bent pas tachtig, dat is wel wat jong
ik val alleen op terminale vrouwen
met wie ik, zij het kort, een nest wil bouwen
u bent, zoals dat heet, 'still going strong'
maar u bent rijk, dus waag ik toch de sprong
omdat mijn libido u zal benauwen
en snel, ik denk een weekje na het trouwen
zal zorgen dat u hunkert…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 Hoe de olie met fresiageur,
door mijn moeder camouflerend op je bed geworpen,
tussen je lakens opsteeg en zich vermengde
met het valse odeur van je noodlot.
En dat de klok in de kamer onverstoorbaar verder tikte.
Hoe de pastoor – ik ben vergeten welke dag – je kwam zegenen
en de televisie bedekte met een altaarkleed.…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 gedicht dat door de overdaad aan gewicht
bezwijken zal als de pijlers, het kleurverloop door en met
mijn leven getekend, niet overeind blijken te staan,
wat zich raden laat; de meter slaat aan op aardse kleuren,
bruin, oranje, gelig, groen, alsof de lente de herfst
niet loslaten kon, en alles was losjes, natuurlijk
en vernieuwend in vale…
Op Treurschoenen Door Het Volle Leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
549 .'
de vogel knikt met zijn kringloopkop
“iedereen is van de wereld,”
papegaait hij terug
voor de lol sloopt hij groene kastanjes
en werpt ze me voor de voeten
(doen ze om hun snavels scherp te houden)
ja, ik ben ook een papegaai,
sloop alles om mijn snaveltje soepel te houden,
en zing daarna een valse noot,
die trilt door merg en been…
BEZUINIGINGEN OP DE GEHANDICAPTENZORG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Bezuinigen op de gehandicaptenzorg (1)
ja, je, maar dan ga ik op tot Gods altaren (2)
en bij leven zijn die altaren van Zijne Majesteit
en Hare Majesteit de Koning en de Koningin (3)
dan ga ik op en top formeel in processie
naar hun paleis, dat huis in dat bos (4)
want die zijn zo gemeend meegaand
met de gehandicapten, de invaliden (5)
dus…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Ergens vergeet een blad dat het groen is,
als het zich laat dragen door de fluistering van herfst.
Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 de bodem
krachten trotserend
het wenden en keren
glijvlucht in rust
van de stilte
kilte van hogere sferen
kou die snijdend
je terughaalt als
lucht weer te ijl wordt
en je alleen bent
gestegen naar
oorden te hoog
voor de draagkracht
van zilveren vleugels
verkleumd vallend
spiralend naar hulp
schreeuwend om licht
in de val…
Een lieve dans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Mijn benen worden dan zwaar en dan val ik getroffen door een bijl neer ter aarde.
Eens zal ik liggen op mijn bed.
Een witte sluier om mijn hoofdharen.
En dan ga ik naar de hemel.
Ik heb gevoelige meisjesvoeten vol zwellingen en met vochtophopingen.
Jij zit vast aan kettingen aan een mooie gebedsmolen.…
Opper- versus Nedergermanen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 Broederstrijd in een
vervlogen tijd
Aan beide zijden
van de Oder-Neisze
En tussen Über- en
Nieder Germanen:
De Discipline tegen
Lange Manen
Die Mannschaft, met Paul Breitner, Duitse hippie
Der Kaiser, Vogts, Sepp Maier,
Overath
Der Bomber, Uwe Seeler Schwarzenbeck
Der Uli, Günter Netzer
en Grabowski
Was dan wel trots,…
Requiem voor Thisbé
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Beween mij niet, maar zie de list waarmee mijn zicht
Vertroebeld als in dichte mist ontnomen werd,
waardoor ik minder scherp, diffuus en niet alert
mijn blik liet rusten op het valse feit gericht.
Beween mij niet.…
DE RIJMELAAR
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.226 Hij is een valse vedel, een basviool met gaten,
Een kille kelderkeel, het hoofd der holle vaten;
Een MINUS in de reeks, een sterflijkheid’s bewijs;
Een die op ’t droge kruipt en die verzuipt op ’t ijs.
Hij richt zijn kruin omhoog gelijk de ragebollen,
En roept citroenen uit bij voosgevrozen knollen.…
Twisten
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.539 De stoeprand had z'n val gebroken.
Pas dáárna kwam-ie in de goot.
Zo viel-ie uit de huw'lijksboot.…
De Engel en de aardling: oftewel de vernietiging van een Homo sapiens. (3)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
579 Hij zag het bloed uit haar gezicht wegzakken, en ze kreeg een vale, gele kleur.
Zijn Engel was gestorven.
Het spookte in zijn hoofd, waar kon hij heen? Zijn reddende Engel
had hem nu ook al verlaten, hij voelde zich klein en eenzaam.
Vreemde gedachtes kwamen bij hem op, maar hij vocht er tegen,
hij verdrong ze.…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 De verwarde waard weegt bij de vale herberg hun waarden.
De bebaarde bard waagt op de kale berg zijn woorden.
Weer werd het weer woester. Waarden werden waziger: van Woerden, naar Wierden, naar Werden:
oostwaarts laverend in pek en veren,
varend op pikzwarte inkt.
Het harde hart stinkt. Mijn pen verdrinkt.…
Odysseus’ verhaal; Ons vertrek
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
77 Mijn leven was een hel, dat hoef ik niemand meer te vertellen, over
de val van Troje zal ik blijven zwijgen; deze vreselijke oneindigheid
die ik aan mijn broek heb gekregen, dankzij mijn onderscheide list
en mijn ongekende gaven in diplomatiek fabuleren, opkalefateren
van overduidelijke feitelijkheden en de naakte waarheid.…
Je spint je weer in
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
886 Verkleumd vallend, spiralend naar hulp, schreeuwend om licht in de val van duister, onverricht zaken achter je latend, wetend dat dood je inhalend zal kussen, je zacht zal doen rusten, in het hard van de grond.
We vlogen, later met velen. Ik hoorde geluiden van stilte verdwijnen,
gekraak en geruis, het wieken van vleugels.…
Ontucht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
7.456 Hij sleepte u in de wisse dood,
Een slang die om uw hals bleef prangen,
U worgende in haar valse schoot.
Haar voetstap (schuw haar dartel huppelen!)
Gaat hellende af naar d'ondergang:
Haar haarlok moog van amber druppelen,
De heldamp walmt haar op de wang.…