4766 resultaten.
Barrevoets
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.101 Het woud van associaties, wordt
getransformeerd tot toverbos
onder het dak waarin bladeren
zich herkenen, pompt vuur door
nerven, niets geleerd en niets verteerd,
te denken dat ik straks niet ben,
blijft zo vaag, licht gevoel in de maag,
een kwaal van dogma’s die ik ken,
iedereen kent het, niemand kan het zeggen,
om te zwerven onder de…
De griespardot
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
825 “Ik pluk er vijf om vuur te stoken,
dan knalt het -grroem- in mijn fornuis,
en acht om -grroem- kaduuf te koken,
dan ruikt het lekker bij mij thuis.
Nog tien voor -grroem- mijn jaarlijks bad
en twaalf gestrikt met stinkend smik:
een -grroem- boeket voor griespardat,
die houdt van schoonheid... net als ik!…
Geweldig gewoon
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.527 zo gewoon mijn buurt,
een radio met een smartlap
een man, een riem, een hond, gesnuffel zag
gewoon een poppenwagen
met een kinderlach
stoelen buiten, gewoon een zitten
barbecue, ruikend aangenaam vuur
een gammele fiets banjert de dag door
gewoon een blij hallo
gewoon….. hoe gaat het buur
krantje , boek, gewoon lezen
gewoon alle daken…
Waarvandaan?
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
971 Hitte houdt mij warm
Daar leef ik van
Het is mijn enige kans op overleving
Vuur, vertel mij,
Hebt u mij hierheen gejaagd?
Zachtjes ruisen de bladeren
Storm is op tilt
De regen komt eraan
Wind, vertel mij,
Waar kom ik toch vandaan?…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Een vuur dat onverwacht was opgelaaid,
je leven wegblies als een guirlande
in de zwarte wind die wanhoop waait.…
Het einde van de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Niet aan vuur of watersnood
gaat de wereldbevolking dood.
Als we niets meer om elkaar geven
en leed en armoe ons ontgaan,
als ons hart niet meer kan spreken
en we enkel voor onszelf leven,
als liefde en meelij niet meer bestaan,
dan..., pas dan zal de wereld vergaan!…
O, Wolfje!
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.152 Ik droom ervan
De twinkellichtjes
In jouw ogen
Te mogen ontsteken
Ik droom ervan
Jouw lippen
Te kussen
Ik droom ervan
Het vuur in ons
Te mogen doen oplaaien
Ik droom ervan
Bij jou op schoot te zitten
Ik droom van jou
Ik droom.................…
Flamenco/ duente
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
809 Zij strekt
haar armen hoog,
de handen als kelken
rijken naar de hemel
het hoofd trots
op de ranke hals
neigt deemoedig
gemengde tonen
door de violisten verwekt
vertellen het al oude
liefdesverhaal en
in crescendo, vat zij
vuur en vlam, vergeet
alles om zich heen
en verliest zich in
dans en muziek.…
zee schelp
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 door het oppervlaktewater
komt zij omhoog
nehalennia
open mond
een regenboog
het water danst sierlijk om haar heen
geen taal mag sterven in het lot wie dan ook
wie kan herinneren
het vuur en de dood
wie niet bang is mag sterven
oog om oog
tand om tand
wij vallen steeds dieper
geen nagel houdt stand
geen boek geschreven
voordat de hel…
SEIZOEN AFHANKELIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 De lentebloesem tikt tegen het glas
Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen
Al zou ze liever eeuwig willen slapen
Nu ze zich weer herinnert hoe het was
Hij bladerde haar door, dééd of hij las
Zijn onbetrokkenheid was als een wapen
Om stukjes waardigheid van haar te schrapen
Tot houten krullen, rijp voor vuur en as
Ik lijd, dus ben, dacht…
Tol - ook op Koninginnedag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 De vraag is bij de Majesteit
niet deed ze 't wel
of deed ze 't niet
maar hoe hevig en in welke tijd
deed ze het met Paul van Vliet
Waarbij lui van adel komen
die haar aderen hevig doorstromen
met lusten vol vuur en temperament
ons van de vlakte onbekend
Paul schoot - logisch - tekort in de min
betaalt sindsdien gebukt voor de vorstin…
De blinden en de duisternis.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 in zwarte straten waar het licht verdwijnt
opgeslokt door de mensen van schaduw
in hun dagelijkse sores verdronken
over donkere stoeptegels slepen zij mee hun lot
wanneer zij even kijken
het vuur geblust
ogen als uitgedoofde restjes kolen
als dromen niet waargemaakt
door slapeloze nachten
beloften gebroken
te vaak geloofd
opgelicht…
Mijn dromen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 Ooit had ik dromen
Ik sprak ze uit
Schreef ze op
Mijn woorden verdampten
Het papier is verbrand
Het vuur gestopt
Een hoopje as
Is al wat rest
Ik neem het in mijn hand
Ik blaas
En weg is mijn droom
Minuscuul als een korreltje zand
Ik kijk mijn droom na
Zie hem vervliegen
En één worden met de lucht
Totdat mijn droom
Neerdwarrelt…
Taalgrens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
592 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen wat alle pagina’s
beslaat uit woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
alles was evenaar in jou
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
723 jouw spil was niet de as
waarom je draaide, het was de plaats
het moment waar het sterven in jou
de dood ontmoette
het klikte, het voelde als geslachtsrijp
het genieten van een ontembaar verlangen dat
werd gesluierd met witte vlokken die de daad
verhulden met kou en wonden waarvan
het bloed reeds was gestold
jij evenaarde zoals het vuur…
Fabeldier
hartenkreet
1.0 met 7 stemmen
1.312 Ooit spuugde ik vuur, ik wilde vliegen,
maar ik faalde keer op keer.
Ik zwiepte woedend met mijn staart
voor wat het waard was, het deed zeer.
En nu, bevrijd van steen en ei
kan ik scheppen wat ik wil.
Hier woont juffrouw kikkerbil
en zonlicht, bloesem, adem, tijd.…
dag bureau
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 de lades zijn eruit getrokken
hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood
valse papieren wimpelen vertrouwen
weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol
dood
wanneer vuur de uiteinden likken zou,
zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald
door harde leugens
eerdaags moet de inhoud sterven
in een oude doos
maar eerst
pak in mijn…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 in zilverglans laat de winterzon
haar stralen glijden, langs
de wit bevroren velden
met daarboven als een lach
de glinstering van rijp
een vleugje warmte vlindert
over kale koude tak, die
glimmend van plezier, zich siert
in druppels als glaskristal
de vroege morgen
licht op in vuur
en helder als glazuur
kleurt de hemel blauw
hoog in…
Goudeerlijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 Hij werd al zes maanden ingesloten
Hield in zijn proces een betoog vol vuur
De zielenknijper sprak hem slechts een uur
Zal nu een jaar worden platgespoten
Het was ongetwijfeld een forse deuk
Maar van zo'n verhaal krijg ik toch wat jeuk
...Erwin Lensink gooide een waxinelichthouder tegen de gouden koets.…
Goudvink
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 De zonne-uren waarin ik me weelderig baadde
laten me ontworteld los
Voorbij, de tijd gaat aan me voorbij
Het vuur laat zich niet veroveren.…
In limbo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
508 Als achter ons de poorten sluiten
strijken we neer een ieder zwijgend
het stroeve licht ons lot beklijvend
in dit godverloren oord
we trekken soep van oude botten
staren elkaar in starre ogen
het is alsof wolken vonken stelen
uit onze kruinen, wijd geopend
weigert de nacht de zucht naar sterren
en sterven gebeden op dansend vuur
van vers…
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
Het mooie wandbord
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.857 .
---------------------
uit: 'Vuur', 2008.…
de vlam der liefde
gedicht
2.2 met 67 stemmen
18.662 .
----------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Ik had gedacht
gedicht
2.4 met 16 stemmen
16.860 Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:
Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen -
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.…
het mankement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik heb gekozen, het bloed op de veranda
vlekken op mijn witte sokken beuken stralen
trots en het aquarium is inherent aan
het verlangen om alle schoonheid te omhelzen
oven zonder vuur de geur van verbrande cake
een strak gespannen roede die de liefde
niet meer herkent in de ogen van het
werkelijk beleven
een kind dat nooit zal lopen staat…
Arc de Triomphe*
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
3.022 Het eeuwige vuur op het ronde plein
spiegelt jouw verlangen van mij te zijn.…
a
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 ontdek de hemel in het licht van weten
sla de trom om de oren van staal
nog nooit zo lekker gegeten
in jouw onmogelijke omhaal van taal
recht is de bocht in tuinstad
vuur uit water dat vliegt op slag
ruig onder rokken als dat
weert waar vind je deze eigenwijze lach
als zes negen blijkt te zijn
in bossen vol seringen van geluid
lijd dan…
donjon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
491 de haard vertelt me beurtelings van blauw en
gele vlammen
in het vuur, dat stil een groot verhaal verdraagt
had ik gevraagd om liefde rond de omvang
van mijn zijn
maar het was groots, geen uitgedachte
woorden, slechts de ronde toon
van vrienden die hun vreugde vonden
en de ogen van mijn pijn
tijdloos dikke muren houden oude levens vast…
NOTRE DAME CHARTRES
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 jongerenkoor oude gebeden
In kerklatijn voor mij stond uit te voeren
Zij zag, als ik, hoe vele kralensnoeren
Door niet te tellen mensenvingers gleden
Hoe zij eeuwenlang het geloof beleden
Aanwezigheid van heiligheid ervoeren
Van Iets dat groot en onbenoembaar was
Hen klein, nietig en onbeduidend maakte
Ik werd dikwijls getroffen door de vuren…