Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

Barrevoets

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Het woud van associaties, wordt getransformeerd tot toverbos onder het dak waarin bladeren zich herkenen, pompt vuur door nerven, niets geleerd en niets verteerd, te denken dat ik straks niet ben, blijft zo vaag, licht gevoel in de maag, een kwaal van dogma’s die ik ken, iedereen kent het, niemand kan het zeggen, om te zwerven onder de…
pama31 december 2008Lees meer >

De griespardot

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 825
“Ik pluk er vijf om vuur te stoken, dan knalt het -grroem- in mijn fornuis, en acht om -grroem- kaduuf te koken, dan ruikt het lekker bij mij thuis. Nog tien voor -grroem- mijn jaarlijks bad en twaalf gestrikt met stinkend smik: een -grroem- boeket voor griespardat, die houdt van schoonheid... net als ik!…

Geweldig gewoon

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.527
zo gewoon mijn buurt, een radio met een smartlap een man, een riem, een hond, gesnuffel zag gewoon een poppenwagen met een kinderlach stoelen buiten, gewoon een zitten barbecue, ruikend aangenaam vuur een gammele fiets banjert de dag door gewoon een blij hallo gewoon….. hoe gaat het buur krantje , boek, gewoon lezen gewoon alle daken…

Waarvandaan?

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 971
Hitte houdt mij warm Daar leef ik van Het is mijn enige kans op overleving Vuur, vertel mij, Hebt u mij hierheen gejaagd? Zachtjes ruisen de bladeren Storm is op tilt De regen komt eraan Wind, vertel mij, Waar kom ik toch vandaan?…
Marije23 april 2009Lees meer >

Weemoed

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Een vuur dat onverwacht was opgelaaid, je leven wegblies als een guirlande in de zwarte wind die wanhoop waait.…

Het einde van de wereld

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 910
Niet aan vuur of watersnood gaat de wereldbevolking dood. Als we niets meer om elkaar geven en leed en armoe ons ontgaan, als ons hart niet meer kan spreken en we enkel voor onszelf leven, als liefde en meelij niet meer bestaan, dan..., pas dan zal de wereld vergaan!…

O, Wolfje!

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Ik droom ervan De twinkellichtjes In jouw ogen Te mogen ontsteken Ik droom ervan Jouw lippen Te kussen Ik droom ervan Het vuur in ons Te mogen doen oplaaien Ik droom ervan Bij jou op schoot te zitten Ik droom van jou Ik droom.................…

Flamenco/ duente

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 809
Zij strekt haar armen hoog, de handen als kelken rijken naar de hemel het hoofd trots op de ranke hals neigt deemoedig gemengde tonen door de violisten verwekt vertellen het al oude liefdesverhaal en in crescendo, vat zij vuur en vlam, vergeet alles om zich heen en verliest zich in dans en muziek.…
lijda5 april 2010Lees meer >

zee schelp

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
door het oppervlaktewater komt zij omhoog nehalennia open mond een regenboog het water danst sierlijk om haar heen geen taal mag sterven in het lot wie dan ook wie kan herinneren het vuur en de dood wie niet bang is mag sterven oog om oog tand om tand wij vallen steeds dieper geen nagel houdt stand geen boek geschreven voordat de hel…

SEIZOEN AFHANKELIJK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
De lentebloesem tikt tegen het glas Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen Al zou ze liever eeuwig willen slapen Nu ze zich weer herinnert hoe het was Hij bladerde haar door, dééd of hij las Zijn onbetrokkenheid was als een wapen Om stukjes waardigheid van haar te schrapen Tot houten krullen, rijp voor vuur en as Ik lijd, dus ben, dacht…

Tol - ook op Koninginnedag

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
De vraag is bij de Majesteit niet deed ze 't wel of deed ze 't niet maar hoe hevig en in welke tijd deed ze het met Paul van Vliet Waarbij lui van adel komen die haar aderen hevig doorstromen met lusten vol vuur en temperament ons van de vlakte onbekend Paul schoot - logisch - tekort in de min betaalt sindsdien gebukt voor de vorstin…

De blinden en de duisternis.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
in zwarte straten waar het licht verdwijnt opgeslokt door de mensen van schaduw in hun dagelijkse sores verdronken over donkere stoeptegels slepen zij mee hun lot wanneer zij even kijken het vuur geblust ogen als uitgedoofde restjes kolen als dromen niet waargemaakt door slapeloze nachten beloften gebroken te vaak geloofd opgelicht…
R.7 mei 2010Lees meer >

Mijn dromen

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
Ooit had ik dromen Ik sprak ze uit Schreef ze op Mijn woorden verdampten Het papier is verbrand Het vuur gestopt Een hoopje as Is al wat rest Ik neem het in mijn hand Ik blaas En weg is mijn droom Minuscuul als een korreltje zand Ik kijk mijn droom na Zie hem vervliegen En één worden met de lucht Totdat mijn droom Neerdwarrelt…

Taalgrens

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Een woord wat niet bevriest, warmer dan mijn bloed, zoek ik, wie het vindt mag het roepen wat alle pagina’s beslaat uit woordenboeken, wat ik lees is lopend vuur verliefdheid zó heet, dat de dood ontdooit en waar mensen gaan, de haat verbleekt, tot er zinnen vallen, als bladeren gestorven zijn in beide handen, verbleekt maar…
pama7 september 2010Lees meer >

alles was evenaar in jou

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 723
jouw spil was niet de as waarom je draaide, het was de plaats het moment waar het sterven in jou de dood ontmoette het klikte, het voelde als geslachtsrijp het genieten van een ontembaar verlangen dat werd gesluierd met witte vlokken die de daad verhulden met kou en wonden waarvan het bloed reeds was gestold jij evenaarde zoals het vuur…
elze19 september 2010Lees meer >

Fabeldier

hartenkreet
1.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Ooit spuugde ik vuur, ik wilde vliegen, maar ik faalde keer op keer. Ik zwiepte woedend met mijn staart voor wat het waard was, het deed zeer. En nu, bevrijd van steen en ei kan ik scheppen wat ik wil. Hier woont juffrouw kikkerbil en zonlicht, bloesem, adem, tijd.…

dag bureau

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
de lades zijn eruit getrokken hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood valse papieren wimpelen vertrouwen weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol dood wanneer vuur de uiteinden likken zou, zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald door harde leugens eerdaags moet de inhoud sterven in een oude doos maar eerst pak in mijn…
switi lobi28 november 2010Lees meer >

de belofte

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 901
in zilverglans laat de winterzon haar stralen glijden, langs de wit bevroren velden met daarboven als een lach de glinstering van rijp een vleugje warmte vlindert over kale koude tak, die glimmend van plezier, zich siert in druppels als glaskristal de vroege morgen licht op in vuur en helder als glazuur kleurt de hemel blauw hoog in…
lijda6 januari 2011Lees meer >

Goudeerlijk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Hij werd al zes maanden ingesloten Hield in zijn proces een betoog vol vuur De zielenknijper sprak hem slechts een uur Zal nu een jaar worden platgespoten Het was ongetwijfeld een forse deuk Maar van zo'n verhaal krijg ik toch wat jeuk ...Erwin Lensink gooide een waxinelichthouder tegen de gouden koets.…

Goudvink

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
De zonne-uren waarin ik me weelderig baadde laten me ontworteld los Voorbij, de tijd gaat aan me voorbij Het vuur laat zich niet veroveren.…

In limbo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Als achter ons de poorten sluiten strijken we neer een ieder zwijgend het stroeve licht ons lot beklijvend in dit godverloren oord we trekken soep van oude botten staren elkaar in starre ogen het is alsof wolken vonken stelen uit onze kruinen, wijd geopend weigert de nacht de zucht naar sterren en sterven gebeden op dansend vuur van vers…

Herfsttegenstellingen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Geen witte bollende zeilen vriendelijke wollige schapen zwevend weidend door diep blauw maar rollend grauwe golven donkere draken blazen koude adem spuwen vuur over verdronken land flets waterig schijnen lichtstralen zwak pogend herinnering te bewaren worden door jagende schaduwen gewist die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen dat ‘…

de vlam der liefde

gedicht
2.2 met 67 stemmen aantal keer bekeken 18.662
. ---------------------------------------- uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Halil Gür10 november 2011Lees meer >

Ik had gedacht

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 16.860
Ik had gedacht dat ik je kon vergeten, en in de zachte nacht alleen kon slapen, maar in mijn onschuld heb ik niet geweten dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken: Dat ik de lichte trilling van je hand weer langs mijn sluimerende hals zou voelen - Ik dacht dat het vuur dat in me brandde als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.…
Ingrid Jonker29 februari 2012Lees meer >

het mankement

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
ik heb gekozen, het bloed op de veranda vlekken op mijn witte sokken beuken stralen trots en het aquarium is inherent aan het verlangen om alle schoonheid te omhelzen oven zonder vuur de geur van verbrande cake een strak gespannen roede die de liefde niet meer herkent in de ogen van het werkelijk beleven een kind dat nooit zal lopen staat…
elze9 april 2012Lees meer >

a

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
ontdek de hemel in het licht van weten sla de trom om de oren van staal nog nooit zo lekker gegeten in jouw onmogelijke omhaal van taal recht is de bocht in tuinstad vuur uit water dat vliegt op slag ruig onder rokken als dat weert waar vind je deze eigenwijze lach als zes negen blijkt te zijn in bossen vol seringen van geluid lijd dan…

donjon

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 491
de haard vertelt me beurtelings van blauw en gele vlammen in het vuur, dat stil een groot verhaal verdraagt had ik gevraagd om liefde rond de omvang van mijn zijn maar het was groots, geen uitgedachte woorden, slechts de ronde toon van vrienden die hun vreugde vonden en de ogen van mijn pijn tijdloos dikke muren houden oude levens vast…

NOTRE DAME CHARTRES

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
jongerenkoor oude gebeden In kerklatijn voor mij stond uit te voeren Zij zag, als ik, hoe vele kralensnoeren Door niet te tellen mensenvingers gleden Hoe zij eeuwenlang het geloof beleden Aanwezigheid van heiligheid ervoeren Van Iets dat groot en onbenoembaar was Hen klein, nietig en onbeduidend maakte Ik werd dikwijls getroffen door de vuren…