Alle inzendingen

als je vasthoudt wat jou loslaat grijp je mis als je loslaat wat vasthoudend een belemmering is kun je vast los gaan

Met Nana naar de grote stad het vertaalmondje in ons oor 'Mignoter et manger, pipi, caca dodo', we verstaan alles dat toeristen hier komen doen 'Hartstikke gemakkelijk hè?' zucht ze voldaan likkend aan een regenboogijsje Vermoeiend ongemakkelijk denk ik, al die mensen daar hoor ik n...

je armen bewogen als takken aan een boom ik zag je eenzaamheid en sloeg de beelden op zonder er met jou over te spreken ik dacht even dat ik je ziel had gezien misschien kon je alleen maar op jezelf staan lukte het niet om van je plaats te komen?

Druk alle dagen net niet bezwijken doorgaan verantwoordelijkheden prestaties dankbaarheid trots mijn naam wordt genoemd doorgaan noodzaak raderen moeten draaien ze draaien snel dagen maanden jaren glippen voorbij doorgaan tot het moment dat het stopt persoonlijke spullen ...

LAIS, in zwart herboren schittering, is git, haar lijf en lach negeert het licht: het zijn is haar te min, belediging van hoe het haar tot leesbaarheid verdicht, virus in de waan van recht, schap en plicht. Het legt haar schouders bloot, haar zucht is zijn festijn, het likt en drinkt haar lij...

Een 'hypergondel' verzuipt in Venetie!

Eigenaardig Toch Dat ik Zo bezig Ben geweest Het de ander Naar zijn Zin te maken Dat was Voor mijzelf Vaak niet zo Eigen aardig

ze vergeet dat wat ze niet vergeten wil ze weet wel wat ze niet weten wil namen gezichten vervagen ze blijft ze al niet eens meer najagen want wat ze wel weet is ze staan nooit meer stil ze kan ze niet goed meer bekijken en langzaam sluipen de dagen dichterbij dat ze voor zichzelf ...

jij hebt geen spiegel nodig om te weten wie je bent na de eerste ademtocht was jij jezelf bekend de traditionele ijkmomenten kleden jou zonder verrassingen de spiegel geeft een vergelijkbaar opponent ogen en lach zijn geen voorbijgaande zaken zij laten in jouw bestaan aan al...

Het huis is nu leeg en stil, alleen de eenzaamheid die nu op mij wacht. Wat eens moest komen is nu gebeurd, van de week heb ik jou weggebracht. Soms lijkt het toch even, zoals het vroeger was, dan zit je weer tegenover mij en eet een boterham, of je staat bij de bank, rommelend in jouw tas...

(voor Marys) Als een Wicca-hogepriesteres slaat ze heel secuur tegen de kristallen klankschalen rondom haar reine gestalte, gehuld in een Spiderwomanpak met web door de hoge klanken bedwelmd trippel ik als een gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van haar soepel vallende spinneweb...

Wat heb ik van Wim Meyles weer genoten, Dat staaltje van ultieme erotiek. Nu maak ik hoe het hier toegaat publiek: Mijn lief zal zich nooit helemaal ontbloten. Voor mij kiest zij het beste uit veel kwaden, Zwaar ‘mondgekapt’ valt er genoeg te raden.

Wat wacht ik in dit avonduur, De Stad beslopen door de slaap, Gezeten bij de Tempelmuur; God of de Marokkaanse Knaap?

Het eerste dode dier dat ik vond als kind was een verkreukelde vlinder - onder een steen. Een pakje liet ik altijd ongeopend tot mijn moeder na dagen van waanzin het papier eraf griste en me het cadeau toesmeet. Ik heb lief en sla dood met dezelfde warme ziel - op mijn rug staan vele...

Als mijn ogen water waren, dan zou het stromen. Over jouw haren, jouw handen, jouw gezicht. Het is niet mogelijk, de deuren blijven dicht. We kunnen alleen maar huilen, al zien we de tranen niet. Zelfs woorden zijn haast niet te vinden, bij dit zo groot en onbeschrijfelijk verdriet. An...

Er gaat om de 2 seconden iemand dood Wist je dat? Ik alleszins niet Elke 2 seconden wordt er van iemand de levensdraad doorgeknipt Gruwelijk toch? Dat er telkens aan iemands leven een einde moet gemaakt worden Ik beeld me dan een oude man die na een lange strijd tegen kanker neervalt en nooit...

Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt. Ik raak haast bedwelmd do...

Het oude kerkhof. Het zware ijzeren hek dat eens toegang gaf was grotendeels al verdwenen. Daarachter zag ik eeuwenoude graven, met scheef gezakte zwaar verweerde stenen. Het geheel was donker beschaduwd door eeuwen oude zware eiken, lang geleden eens geplant in een grote kring. Waar d...

toeteren en bellen feest van Driekoningen kinderen verkleed met gouden kroon en ster van deur tot deur zingen driekoningenliedjes 'n centje voor de arme klinkt ' t van oudsher

De avondzon verdwijnt langzaam aan de flanken staan loten met de jaren stevig verankerd rond een weerbarstig bastion haar schemer twinkelingen in half blind geworden ogen verraden een pittig karakter een lang uitgebloeide boom ontfermt zich nu (stok)stoïcijns over rijp gegroeide vruc...

’t Kosmisch woelen loopt in haar verloren. ’t Rot in haar begint zich rein te dromen. Melk mondt uit in licht: ’t zijn wordt herboren. ’t Naakte monster is niet in te tomen (schil is het van data die nog komen). Zij leek ’t moment, de nacht, een nieuw beleid. Het ondergaat gebrek aa...

Mijn lange schaduw vroeg op de dag achterna Ik word verwacht ze kennen me Er is werk te doen, te bespreken en tussen de woorden door wil ik in gedachten mijn collega's omarmen We zijn samen op weg maar we gaan niet ergens heen en dat is goed

Zondagmorgen de koffie loopt de radio speelt een oud liedje over een meisje met bruine ogen ik word er sentimenteel van. Elk moment is een deur die openstaat of dicht is sommige deuren staan op een kier daar is vaak iets mee. De hemel buigt over de aarde een vrouw met een kruik in haar ...

jouw stem kent het hele alfabet je hebt het vaak in sierlijke letters opgezegd ook droge teksten komen vloeiend uit je mond omdat jij de scherpe kantjes al hebt afgestompt jouw intonatie heeft iets speciaals als je met familie praat dan komt het zangerige van de streek n...

De balans In mijn leven Is ver Te zoeken Misschien Ligt het Dichterbij Misschien Kan ik Beter even Niet zoeken Maar naast Mij kijken Wat er is

Ze verbranden boeken als heksen. Met vlammende handen. Niemand kon naar hun graven. Rookslierten stegen naar de hemel en stalen als raven alle licht. Woorden gloeien nu als kooltjes in onze ogen. ---------------------------- uit: 'Tussentonen', 2004.

Natuurlijk had de zuster geen bezwaar Om zich dat serum in te laten spuiten, Zeer opgetogen kwam ze weer naar buiten, En gaf het onderstaande commentaar: “Dat prikje, dat men mij als eerste gaf, Haalt ook nog tig jaar van m’n leeftijd af.”

Tranen van mijn jeugd verweven in verdriet en vreugd tranen die me nooit hebben gespaard ik heb ze desondanks bewaard. Op een dag ging ik ze weer zoeken tussen vergeelde bladen van mijn boeken als een inktvlek op mijn geschrift gevonden voelde ik me weer intens met ze verbonden. het was...

is het mijn gebrek aan gewicht de schade schande het verlies van grond onder mijn bestaan is het mijn weifelmoedigheid die grijnst vanuit het wolkendek is het de dood die nadert op sokken en iets te lang stil blijft staan bij uitgerekend mijn raam?