4016 resultaten.
Ooit gewaardeerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
463 uniform dat respect uitstraalde -
Jouw ambacht is inmiddels
Opgeofferd aan de Filistijnen
Van de nieuwe tijd -
De etterbakken uit de buurt
Bezorgen tegenwoordig jouw post,
En de pakjes worden bezorgd
Door over de kling gejaagde
Pakjesmannen en vrouwen
Die voor een schijntje onderweg zijn
Van de vroege morgen
Tot in de late avond…
Onverlichte oevers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 De schaduw die ik werp
als eieren over kiezels die
voor een deel de avond stuurt
en niet mijn bereik vergroot,
vervreemding van licht en donker
verwekt een karikatuur van een
pad naar een vers gedolven graf
passend naar mijn schaduwlengte
voor mij alleen een wereld waaruit de
bodem is geslagen, houten kruizen
gezaagd uit de herinneringen…
ZOMERAVOND II
poëzie
4.0 met 2 stemmen
725 Gedachten, die de zonnige uren banden,
Bemijmer ik, waar langs de stille kreek
Het nachten naêrt en op de lage landen
De avond roerloos ligt en schemer-bleek.
Dan blaast een jongen op z'n herdersfluit
Een simpel liedje van verloren dagen;
En 't mijm'rend hart moet zachtkens medeklagen
Bij 't gaan en komen van dit week geluid.…
Weemoedts internationale
gedicht
5.0 met 9 stemmen
7.645 En stond met druivensuiker 's avonds aan de poort.
Maar wáár ik kom slaan hele klassen op de vlucht:
een werf stroomt leeg, een drukke helling wordt verlaten.…
Levensloon
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.829 De dag verglijdt in stille glans
Bij mijn verholen droom,
Mijn ogen zien ten verre trans,
Of reeds de avond koom’.
Ik keer, als groot de zonne poost
En dag en werk zich sloot,
Waar Gij mij geeft zo wond’re troost,
Lijk van de vrome dood.…
Voorhang
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 Gordijnen kun je lang op doorborduren:
Je schuift ze ‘s morgens open ‘s avonds dicht,
dit ter voorkoming dat een vreemd gezicht
je in je eigen huis staat te begluren.
Ook wil je zeer beslist niet dat de buren,
terwijl je snurkend op de sofa ligt
-want zeg nu zelf dat is toch geen gezicht-
je zo vanaf de straat staan te begluren.…
die mooie bank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 focus om nooit te vergeten
de middagzon versterkte het zien en voelen, ik zocht
warmte van de bloemen die open gingen, vlinders van gelukzalig gevoel
noch tijd noch gedachten wilde niet stoppen, vasthouden wilde de zon niet wachten
dan het moment aangebroken de tijd was weg
voorbij die bank de bank aan het zand
druppels waren stil de avond…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 En komt eens de ongenode Gast
ons scheemren in 't vervaald gelaat,
o Dood, met avond rijk belast:
dàn wordt het dageraad.…
Twinkeltjes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
598 En zitten we zo ‘s avonds wat te lezen
in alle rust heel knusjes bij het vuur
met van de buitenwereld niets te vrezen,
volop genietend van het late uur
dan word ik straalverliefd op jou; wat blijkt:
omdat je dan zo lief en olijk kijkt.…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 's Avonds telt hij
stenen voor het slapengaan. Ze liggen warrig door elkaar,
zwijgen voor het bedverhaal. Heel even een moment,
met komma's en met punten, rustpauzes. Hij daalt in,
straks beginnen de weeën. Muren zijn niet eindeloos.…
Wintersport
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 houten glijlatten
vergezeld door stuivende poedersneeuw
vol mild blinkende vrieszon
schuift hij steeds sneller en bewuster voort
naar de verte der lage bergen
waar aangename rust wacht
samen met nieuwe uitdaging
de hoge reine toppen om hem heen
vertellen over de nietigheid
van heerser dienaar en zwerver
in deze ruime wijde wereld
's avonds…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Als in de avond de
zonnen ondergaan
verbleken schaduwen
op de voorbestemde weg
in mijn tijd en ervaring zijn ze langer
rekken zich uit in het voortbestaan
het lichaam verliest aan kracht,
de lichten wordt milder, transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
596 hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert
verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn tenen
om over de einder heen te zien
waar de vervulling wacht
die een mens aldoor wil lenen
en leed van lege kamers verzacht
ik zie uit het raam
en voel de avond…
Wij waren geheim
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.530 In de avond lagen we op nog warme tegels, keken
naar parende libellen. De geur van kamperfoelie
drukte ons plat tegen de hemel. Orion prikte
de nacht in onze vingers. We werden moe.
Ongewild vielen we in bloei.
-----------------------------------------------
uit: 'Alle zeeën zijn geduldig', 2015.…
Koningsnacht 2016
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
565 Hier in Gouda is de Oranjenacht verziekt
door een entreeprijs van 12 euro 50,
wat heet, op de avond zelf is het zelfs
17 euro 50 en alle jaren daarvoor was
het gratis en stond het Marktplein vol.
Er komt een hoge schutting om de markt
en het podium, zodat de arme paupers er
niets van kunnen zien.…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 nacht valt al wat eerder langer
in mijn dromen, niet ver weg
onzichtbaar zonnig zomers oord
danst jouw mooie schaduw
blijft jouw wijsheid in mijn hart
dan komt het door jouw humor
iedere zomer aan de zachte kant
in augustus altijd milder
en een beetje van stro
in die kleine gebaren
blijft jouw geestigheid verwant
voordat zon de avond…
Een mooie dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
733 Als ...... op een avond zoals deze, over de vloed
na een welgemeend “wees gegroet”
de laatste slagen je zeewaarts dragen en
zo verkozen je ziel te lozen?
Mmm, lijkt me niet onaardig maar geef me nog een paar jaar
Hij grijnst en zegt: in eeuwigheid, komt voor elkaar…
mijn schip ligt klaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
649 de loef
zetten we koers
in de richting van de zon
we varen nu heel snel
vijf knopen wel
trotseren hoge baren
we zeilen nu al uren
en het blijft maar duren
met het ontwijken van alle gevaren
de bemanning klaagt
en de kapitein vraagt:
wat hoop je daar te vinden
en ik zei:
daar… in de verte zie je de horizon
en elke avond…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien
Een enkel blad valt op het bruingroene mos
De wolken bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat…
Mistige Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
849 wij nu biddend voor staan
een steen die mossig begroeid
tussen ‘n gazon dat pas gemaaid
met rosse herfstbladeren verfraaid
hegjes die kort en keurig gesnoeid
ik leg er ‘n boeketje chrysanten neer
laat een kaars voor hun foto branden
krijg het ijzig koud aan mijn handen
en beloof : ‘k wacht niet zolang meer…
’ s avonds…
ROEMERSWALE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.171 Des avonds zit de visser mijm'rend neer.
't Is als werd van het goud, daar lang verzonken,
In golf op golf een scheem'ring hem geschonken...
Maar niets geeft van de schat de diepte weer.…
Ilonka zingt.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
881 Ten avond zal ze keren,
de jonge mannen zullen haar toeroepen
dat ze mooi is,
mooier dan alle anderen,
maar de oude vrouwen zwijgen
en zien onheil:
de duivel hale haar!’...…
lange luwe stiltes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 hoe de avond valt over de schemering
van verlangens ontluistert het hart
zich in deemoed van valse openbaringen, niets
is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie
de tuindeuren half geopend, het terras wankelt
hierdoor zichtbaar in fragmenten
van oude woorden, waarden zijn
vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht
grijpen naar…
eenzaam leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
492 hoor ik belletjes rinkelen
naast en boven mij
slechts de muren
met foto's van ooit
horen stil luisterend
wat ik mijzelf zeg
de koffie op tafel
met tegenover mij
die altijd lege stoel
blijft voor mij alleen
de boontjes doppend
die alleen ik eten zal
zie ik andré en martine
met de wereld bakken
het journaal vertelt
als de avond…
de herfst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
470 Maar nu de duisternis
zich ’s avonds slinks doch gretig
steeds sneller over de dag buigt
zoekt men het huis van vertrouwen weer op.
Men buigt er schuldbewust voor de waard,
en offert hem geld op het altaar,
genaamd toog.
Minzaam knikken de medegelovigen.
Men geeft een rondje,
het eerste couplet van een schier eindeloze canon.…
Vermaning
poëzie
1.7 met 3 stemmen
1.108 Zij liet zich leiden door de avond,
Maar niet verleiden tot liefkozen;
Gelooft gij ook, dat zij haar gade
Liefde bewijzen blijft door blozen?
Nu geeft zij feesten vol genade
En baadt zich blank, den morgen lank,
Hult zich daarna in prachtgewaden
Die spannen - is zij nu nog slank?…
Dromen aan zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
501 Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar gemak
In mijn droom zweef ik over de golven mee
Ver tot over eindeloze horizon
Tot daar waar de blauwe hemel raakt de zee
En in vroege ochtend de nieuwe dag begon
En als d’ avond…
regen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 regen
vanmorgen
bij het wakker worden
kon ik niet bevatten nog
wat gisteren de avond
mij heeft gebracht
als donderslag
bij heldere hemel
benam jij mij de zomer
door onverwachts opeens
van mij weg te gaan
terwijl ik geven wil
wat en wie ik ben
is het nooit genoeg
of zal het kunnen zijn
om met mij te blijven
pijpenstelen nu
nat…
Het schelpenhuis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.880 Ten avond kozen in een bleke maan
gelieven op mijn bank.... Ik zie het aan
met dromen in mijn perlemoeren ogen,
dan roer ik zacht de snaren van mijn veêl
en, met de stem van 't zomerse struweel,
zing ik de lof der allerzoetste logen....
------------------------------------------------------------
uit: Erts, Letterkundig jaarboek.…
Hoe leven al bomend verbindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 De dagen worden immer elke ochtend geboren
bij het jubelen van het gloren, om elke avond
weer vertrekkend te gaan onder het licht van de maan.…