4766 resultaten.
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 de tijdgeest verdampt
de treden
de ruimte vult zich
met gebroken stemmen
vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
bladeren verwaaien in
winden die haar zijn ontvallen
schaduw die de toekomst leest
ze slaat de dageraad om
klapwiekt het verleden dicht…
Onthaasting naar lieve lust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
463 Geen mogelijkheid blijft
nog over een verzachtend beeld te vormen
waarop de nare indrukken met een gepaste
rust kunnen worden bevrijd.
Onthaasting omdat er nog zoveel niet
gezien is waarop een hypotheek van de
vrede rust. Die bij gelegenheid de kansen
biedt bewust te leven met een hartsverlangen
naar lieve lust.…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 kan het zijn,
dat van Genesis af
het parabolisch Verhaal,
de Ellips der Geschiedenis -
tot het vuur van de Apocalyps
de laatste beelden verbrandt,
de luchter, het boek en het lam -
niets anders is
dan het vluchtige spiegelbeeld
van mijn slaap, tussen dromen verdeeld?'…
Terwijl je loopt
gedicht
2.5 met 40 stemmen
2.566 spiegelbeelden in een waterplas,
de lijn die ze van de wereld scheidt - alleen
met je oog half
in het water zie je dat precies;
evenwicht is ook zoiets, een vrouw
als ze, de handen gevouwen
om haar knie, met je praat, het tere
streepje dat ze heeft, een paar
stralen van de zon, perspectief geeft dat
aan een wolk, de lijnen die van sterren
beelden…
herfstzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
647 cirkels omarmen de verstilde plek waar
opvliegende vogels en bladgeritsel
ontaarden in een trage dance macabre
beeld: Het meisje van Yde, bister/o.i.inkt op papier
Hieke Veenstra…
huichelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 We spelen de meest
weerzinwekkende spelletjes
in woord en beeld
We posten ze en we liken
Executies volgen we
op You Tube
Oorlogen en de vreselijkste
rampen gewoon op het journaal
Compleet verwoeste wijken
waartussen je hier en daar
nog lijken ziet prijken
Maar vanmorgen een frontale
botsing op de A73
Een spookrijder spookt niet meer…
Ouderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Ouderloos
Vele dagen waren als verse boeken
minuten lang soms jonge wezen
met nachtelijke beelden om te vrezen
wat mochten wij kinderen onderzoeken.
Dit kalenderjaar zal mij lang heugen
niet gelukkig uitgevallen zonder pijn
voelde het eerder als broos porselein
handgeschilderd mocht het toch deugen.…
de spiegel.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
544 telkens kom ik jou tegen,
waar ik ook ga,
het maakt mij verlegen,
als ik voor je sta,
de blik in jouw ogen,
geeft herkenning weer,
deze ogen hebben nooit gelogen,
toch doen ze af en toe zeer,
een traan brand over een wang,
de beelden door het hoofd,
jezelf in de spiegel zien maakt bang,
daarom is de wereld zo verdoofd,
wil je de wereld…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 ik kan de liefde niet meer raken
zelfs niet wanneer jouw
hand als boter door mijn
vergrijsde haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren…
De sprakeloze rust
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 Gelukkig, die geen luid gebed
Meer op de lippen heeft,
Die niet meer mee dit leven leeft,
Doch, als een beeld op bed,
Zijn vingers om zijn vingers vouwt
En zich het harte blust,
Waarop de eindeloze rust
Haar piramide bouwt.…
Nergens zeker van
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
645 Je ziet maar wat zich vertoont,
afgezet tegen een donker beeld.
Dromen en verleden lopen mee
in elke schatting van heden.…
In de nachten klinkt gezang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Hoe zou het zijn om te heten
zoals jij heet, drager te zijn
van jouw voor en achternaam
je mooie naam , die ik maar niet
kan vergeten laat staan doorstrepen
en al helemaal niet kan uitgummen
nu van onder de letters die ik blind aanraak
dagelijks het toetsenbord beelden geeft
en gedachten ongevraagd op blijven doemen.…
Onze kunstroute
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 Wanneer steen beeld wordt.
Verstarring beweging.
Letters een gedicht.
Verf schilderij.
Metaal juweel.
Geluid muziek.
Het is een wonder,
wanneer toeval bedoeling wordt.
Wanneer onzin verandert in zin.
Idee in werkelijkheid.
Het is een wonder,
wanneer doen kunst wordt.
Mensen kunstenaars.
Denken gevoel.
Oorlog vrede.…
waken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
556 uit doelloos duister opgestaan
de stijfheid weggetrokken door een buigzaam,
vroeg begin
het levenloze licht verrijkt naar meer
dan fletse beelden
weelderig begint de dag
mijn slappe buik verdraagt de trage stoelgang
van de eerste vaste norm
een arrogant geworden dichter
is in vorm; hij schrijft de daagse zaken af
ik schrijf en blijf…
Geen titel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 mag het hebben
er valt ook niets echt zinnigs
in te lezen en ik probeer
er niets in uit te leggen
want veel te snel geven we namen
aan iets wat dat niet mag hebben
veel te vaak menen we
dat teksten iets waardevols zeggen
menen we iets nietszeggend
als diepzinnig uit te moeten leggen
vage geschiedkundige verhalen
doen de waarde van beelden…
Roze film Sauvage
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
673 Sauvage', film met glansrol van Felix Maritaud, onder regie van Camille Vital-Naquet
gezien op de slotavond van de week van de roze filmdagen in Amsterdam
wordt wild, ruw, ongetemd, woest, ruig, ziedend, kokend, gewelddadig, agressief, ruig en rauw
de wereld van de mannenprostitutie getoond, vertoond op groot bioscoop-doek
met indrukwekkende beelden…
Je schitterende lach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 jij hebt
je altijd met
kleur gekleed
in je
eerste naturel
was je een beeld
later kwamen
de nuances waarin
je ook kon dansen
soms iets
wijder in het vel
dat beviel je wel
er waren
zonnecontrasten die
schitterend bij je pasten
vaak een
tikkeltje gewaagd
pikant was de grote vraag
veel accenten heb jij
gegeven aan de accessoires…
In één droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Ik heb gedroomd van al haar dromen
met een glas geheven naar de horizon
haar silhouet in indrukwekkende kleuren
hoe mijn beeld opent tot mijn verlegenheid.…
Eerst de tol, dan….
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Het lot ver van het gevoel
gebracht in de lusten en
de lasten verzadigt mij in
het eenzaam doel, doet
bezweet ontwaken in een
voortdurende gewetenspijn
tevergeefs in dromen op je
gewacht, toch zal ik je eens
ontmoeten, de ochtendstond
gaf mij je hand en beeld, je
zonden zal ik strelen in het kleed
van lief en leed in verlangens…
Gunst en zegeningen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 als ik je zie
ben jij het beeld
waar achter de
wereld zich vult
met wat is geweest
in kleine correcties
actualiseert het
decor naar vandaag
waarin jij zoals altijd
de hoofdrol speelt
ze hangen aan je
lippen dansen en
springen door blikken
willen je raken om jouw
stukjes leven mee te maken
onverstoorbaar
is de lach die jij
hen…
Altaar van de zon
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
402 Zie een lege droom
maskers door de tijd gebracht
beelden van de nacht.
Voor elk bestaand kind,
hoeveel is een leven waard,
in de knop te sterven.…
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 als genarcotiseerd staren we
naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid…
Beddingen van rust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 zag je armen
wanhopig zwaaien
vingers vertwijfeld
graaien naar het
laatste stukje houvast
van het leven dat jij nu
niet meer in handen had
waar ooit
je dansante passen en
lach synchroniseerden
tot innemend zijn
brak nu dat beeld tot
de scherpste scherven
in diep gevoelde pijn
je schimde naar
het verdwijnpunt
van de werkelijkheid…
Dageraad
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
485 kijk door het venster
en hoor de vroege vogels
zingen
de merel slaat in de dageraad
als de rozen glinsterend ontwaken
de zonnespin
weeft ijverig 't zilveren
rag middenin
de met dauw bedekte schors
geurt bloesemregen
in de beschaduwde
laan hellen
de zomermiddag stralen
langs de twijgen
de kruinen af
bloeit de pracht van beelden…
De schijn doorboort?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
505 Naderende buien die emoties
weergeven, gloort in het
landschap van het ongewisse
leven als mistige verten,
beelden verstrengeld,
lui te onderscheiden in
het dualisme van gedachten,
schaduwen staan ver van ons
of in troost nader tot elkaar
onder de maskerade van de horizon
waar alles eindigt of ontstaat
neemt hij ons de maat…
Honderd kranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Weerloos voor zulk bruut natuurgeweld
wil ik pakken wat mij kan helpen drijven,
maar ieder beeld dat aan mij voorbij snelt
vloeit samen in een kakofonie van geluid
met alle andere, niet één kan zo beklijven:
ik moet hopen dat iemand de kranen sluit.…
Alleenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 kan zijn warmte niet meer kwijt
en wordt daardoor steeds killer
trekt zich in zichzelf terug
zijn wereld wordt steeds stiller
hij was gewend te commanderen
met humoristische fragmenten
nu is er niemand meer die luistert
naar zijn toonaangevende accenten
zij zien de leegte in zijn ogen
proberen deze te compenseren
door teruggespoelde beelden…
Nog niet getreurd
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.137 Zijn ster die geeft nog licht
De aarde zucht, hij ziet het leven sterven
Door gif, door gas, door plastic in de zee
Het lijkt erop dat straks niets valt te erven
Nog niet getreurd... niet álles is passé
De mensheid lijdt, je ziet het aan de beelden
Op de tv, in krant, op internet
Het lijkt erop dat wij onszelf verspeelden
Nog niet getreurd…
Wat gij niet wilt
netgedicht
5.0 met 293 stemmen
897 kanten benoemen
kregen zij na verloop van
tijd het patina van zoenen
jij maakte geen
onderscheid in mannelijke
en vrouwelijke zijden
door die te benadrukken
raakte je hen beiden
wakkerde hun
verschillen aan ondergroef
ongewild de basis waarop
zij ooit probleemloos
zouden kunnen samengaan
jij leerde hen spiegelen
door het volmaakte beeld…
Het licht schuift door de kamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 In bed beeld ik me niet in
een krijger te zijn, ik lig
en laat het rampjaar gebeuren
de ongemakken van mijn lichaam
bij het wakker worden 's nachts
en wanneer het tijd is
om te plassen, te wassen
de kussens op te schudden
en iets te drinken als begin
van de dag, het licht
dat door de kamer schuift
en het bezoek, de vriendinnen
die…