14830 resultaten.
besmeurd maar toch onaangedaan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.198 ik zag je schoenen staan
besmeurd maar toch
onaangedaan wachtend op
de stap waar ze voor gaan
je hebt ze uitgeschopt
je voeten weggestopt
in het geitenwol van sokken
zachtheid en hun warmte lokken
we lopen niet meer paralel
voeten kennen nu de wegen wel
en gaan hun eigen gang
niet bang om uit de pas te lopen
jij bent geschoeid…
de ravijnen zijn gebleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 stenen zijn geruimd
het pad weer vrij gemaakt
maar de ravijnen zijn gebleven
we jagen niet op
vergezichten willen slechts de
stap verlichten die we moeten gaan
geen hand in hand
te lang en smal om
samen voort te schrijden
voorzichtigheid is
troef om de verwoestende
lawines te vermijden
we erkennen ook
het samen strijden…
Ivoren toren
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
1.416 Dat lijkt me niet verstandig, zegt hij
en doet een stap naar voren
en kijkt me verlangend aan
uit zijn ivoren toren
Ik moest maar gaan, zeg ik
en kruip tegen hem aan
en wacht tot hij me vasthoudt
zodat ik niet kan gaan
Ik denk dat het me niet zal lukken, zegt hij
om echt voor jou te kiezen
om diep van je te houden, maar
laten we ons toch…
oerverlangen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.432 vervaagt, uit je blik verdwijnt
en je lijf zo krom en stram
tussen verkreukelde lakens
gedurig naar geborgenheid tast
maar als het verholen huis zich
onverhoeds weer vinden laat
en er iemand naar je wuift
dan besef je in een flits dat zij
het is, de vrouw die jou ooit
baarde je weldra omarmen zal
nu het oude nest je trage stap…
Hou me vast
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.757 De stap.
Verplaatsing van balans,
de diepte in.
Ik hou me vast
aan mezelf………
Anne
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.660 en opgelucht stap
ik op de bus als was het mijn eigen wagen…
Kindergraf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.917 Het woekerend mos waarop geen stap zich waagt
omringt de kille plaat, het gesloten luik
van het pril bestaan. De fuik
in het juist ontloken leven. Wie draagt
de glimlach terug en zingt
het kinderlied zoals het elders klinkt ?…
Blote lenteluchten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
883 De tuin ontpopt, is uitgehuild
nu het licht het duister wegknaagt
groeit traag, maar vastberaden
het ondergronds vertrouwen
naar de blote lenteluchten
Een weg terug, een naar beneden,
afgesneden voor het geschrokken
jonge knoppengroen
elke stap gezet in het volle leven
voorgoed gezet, nooit meer overdoen
De tred van spitters, wieders,…
Verglijdende kansen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.333 Terwijl ik zou kunnen genieten
versperren sombere wolken
de weg richting zonlicht
Terwijl ik keuzes zou moeten maken
twijfel ik constant over de eerste stap
zodat ondertussen de kansen verglijden
Terwijl ik voluit zou moeten gaan
leef ik als surrogaat voor morgen
omdat gisteren de toekomst bepaalt
Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen…
Laatste moment
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.611 kijken
waar ik bleef, maar ik wilde nog
voor even met je samen zijn
vragen…
deed ik het wel goed
je weet wel, met de bloemen,
de muziek, de kaart
ikzelf vond het wel mooi
en hoop dat alles ging
zoals jij wilde
tja, ik ga nu…
maar ik moet je wel vertellen
dat dit het zwaarste is
wat ik ooit in mijn leven heb gedaan
want elke stap…
Alarm op de savanne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Zonnestralen
tergen de savanne
gestreept zwart-wit
begluurd door koningen
in manenkleed
Alarm stoft rood
één stap, twee stappen
geruisloos naar
topsnelheid
stroomlijn in lichamen
achtervolging zet in
op energieën
in dampende vlucht
Wolken stuiven op
rond hongerige geuren
fractie van een seconde
leven of dood
instinct viert hoogtij…
weggegleden
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
896 de maan vermoeit
verlaten
elke stap die schreeuwt
om dichtgeknepen ogen
alsof ik er niet ben; de uren met jou
zo vreemd de kus met tussenpozen
jij kijkt op, neer
mijn woorden en stenigt het geluid
van uitgeteerde stilte
de steeds herhaalde vrees
tussen waarheid en waan
en alles wat ik daarbuiten
nog ken
de vogels zwijgen…
De gekrenkte jongen
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.405 Hij zal de eerste stap niet doen.
Zijn fierheid, ten begeerde zoen,
Weigert het goede woord te spreken,
Al zou zijn hunkrend hart ook breken.
Maar toen hij zich vol stugheid wendde,
Snikte hij zachtjes van ellende.…
eeuwige zetten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
547 logische stap is de volgende zin
waar je telkens weer op-
nieuw aan begint
al gaat het niet
zoals je wilt, je zet toch
door terwijl de wereld...…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 mijn denken vliet
met versnelde stap op natte straten
het water draagt schijn
zwijgt waar de boog hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm…
DOORRIJDEN A.U.B
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
657 De lucht is lichtblauw
met schaapjeswolken
op mijn rug liggend
val ik in diepe slaap
de hemel opent zich
een lange weg met helder licht
lokt mij, de eerste stap
zet ik trillend,nu zweef ik weg
zie duizenden mensen
ze zwaaien en roepen
doorzichtige lichamen
uiterlijk vol met aardse tekens
ik kom nu in een bundel licht
die mij doorgloeit…
Suite
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.688 En de nacht niet van zijn stap.
Met zijn gazelle aan de hand
staat hij terecht
voor een twaalf meter hoge tafel
waarop zij met haar nieuwe vriendje zit
(die haar telkens zit te zoenen
“straks” giechelt ze “eerst dit”)
Ze kijkt hem vreemd ernstig aan
voordat ze dit vonnis spreekt.…
De golfslag sterft
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 Het is wanneer ik op het strand loop
- daar waar zand en water elkaar raken =
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
maar dan zie ik de lijnen
voor me…leidend naar de einder…
Uitgeslapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Uitgeslapen stap ik over spinnenwebben van dauw het voorjaar tegemoet.…
Minnelied
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
395 Stap gerust de avond maar in
waar de schaduw zo groot lijkt
verberg je licht nog even
als je de dag weg wil geven
en mijn liefde bezwijkt
voel op de tast mijn handen
doe je ogen maar dicht
de waarheid die we vonden
vormt een bundel van licht
bal een vuist voor de nacht
lef om mijn wereld te volgen
gericht op liefde die zal…
Cirkel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.371 Onnavolgbaar ogenblik
waarin sterren hem te binnen schoten
en de uitgesleten drempel vonkte onder
zijn allereerste stap: hij was alleen
en de ontsluiting vond plaats. De hand
van de uitgedreven geliefde cirkelde
boven het pasgeboren lijk. Hij was gesloten.
----------------------------
uit: 'Niemand wint', 1992.…
Goede God
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
469 Vertrouw maar op de goede God
Want zonder Hem is er geen bestaan
En kunnen we geen stap verder gaan.
Vertrouw maar op de goede God
Dank Hem voor alle mooie dingen
Waarmee hij je altijd wil omringen.…
Goede God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Vertrouw maar op de goede God
Want zonder Hem is er geen bestaan
En kunnen we geen stap verder gaan.
Vertrouw maar op de goede God
Dank Hem voor alle mooie dingen
Waarmee hij je altijd wil omringen.…
forever young
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.092 achter haar spiegel woont
het volverwachtingskind
waarvan de botten kraken
onder het infarcte hart
achter haar spiegel vol rimpels
staan hoop en verlangen
te trappelen van jeugdig ongeduld
en daarom schrijft zij zich
in elke nieuwe bloemlezing
drie maal op weg naar vervulling
met terugwerkende kracht
eerste stap en eerste kus
en…
In lief gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 ik hoorde je stap
in de stilte van
het vallend herfstblad
voelde beladenheid
in het knisperen van je
voet op het kleurig pad
de zomer heeft
je goed gedaan maar
de moeheid is gebleven
de rek gaat langzaam
uit het leven als alle
gunsten zijn vergeven
en alleen het aardse
nog zijn elementaire
wensen kenbaar maakt
soms vliegt…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 dat zelfs in sneeuw
geen enkel spoor
zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen was
vonden wij in je eerste stap…
Soms verslindt het ons ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
418 Keuzes zonder
maat of duur
men verdrinkt
erin, het zingt
ons toe in elk vuur,
het verslindt
zich in een explosie
gevoel soms
tijdelijkheid,
blijkt de eruptie
slechts een
krater, om daarin
te verdrinken, lijkt
de weg van eindigheid
maar smeekt weer voor
de beleefde associatie
in een nieuwe stap
de brede delta van
gestreden…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 het oog van de naald zou moeten
passen er geen punten meer achter de zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder te weten waar
iedere stap…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 Noem ze wit of zwart
de wolken mooie woorden
en verzwijgingen
waarin ik gemakshalve blijf
staan terwijl een stap
dichterbij eenvoudig is
Ik hoef niet veel
misschien wel niets
van jou te weten
om kleur te durven
bekennen: bruin
mijn gedachten, bont
mijn gevoel, zonder roze
schaamte – mijn allerhoogste
en mooiste, eerlijke…
Verwarring
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Op het kruispunt links
Staat het bord rechtsaf
En rechtdoor om de hoek
Schijnt ommekeer
Als stap vooruit
Een slechte zet.
Tot deze straatcultuur
Lijken we onszelf
Veroordeeld te hebben,
En plechtig knikt de vorst.…