5041 resultaten.
Bloedrood
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.188 tranen stromen
om jouw intense verdriet
Je hart wreed gebroken
en dat verdien jij niet
Mijn tranen stromen
in golven bloedrood
Jij bent me zo dierbaar
hebt emoties ontbloot
Mijn tranen stromen
voor jou voor je pijn
Jij deed er alles aan
om gelukkig te zijn
Jouw tranen stromen
je hebt alles gegeven
Wees sterk lieve schat
laat los…
Reina Sofia
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
667 Waarde(n)loos
en nooit meer intact
Het hart van Guernica
met het penceel van Picasso:
een open boek.…
o vroege morgen
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
634 o vroege morgen laat mensen wandelen
ver over de velden in verse morgen
maak wakker die lome poppen
kom nader duidelijk zichtbaar
maak los in ontmoeting van omhelzingen
verhul je in tastbare grijpbaarheid
laat ze voeden in zachte geluiden
en in boodschappen van nieuw licht
laat ze proeven van je vocale snaren
geboeid…
beunkneus
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.570 thuis zonder uitzondering
gordijnen aan rechte roeden
onverklaard dalend met helling
zei jopie van jack's laminaat
kijk eens naar je schroeven
die waren scherp gepunt en bedraad
pluggen met erbij gezochte maten
voor door gave voorgeboorde gaten
in onze wit gestuukte zoldering
tergend groeide toen mijn vermoeden
als de schroeven eens los…
in extase
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
4.798 In extase
Is wat jij met mij doet
Een intens gevoel
Is wat ik bedoel
Ik voel je,
Bemin je,
Beleef je
Elke keer weer
Steeds een beetje meer
Mijn haren los
Ik beweeg,
Zweet,
Zweef,
Pure extase
Een ultiem genot
Dit is mijn lot
Ik geef me over
En laat me gaan
Een harde kreun
Bij elke dreun
Die geweldige bass
Ik beleef het hardcore…
Wilde verwarring.
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.822 Ik gooide mijn haar los en mijn wilde krullen,
Die de vrijheid vonden in de eindeloze lucht,
Krulden en kleurden de hemel lichtoranje en
Droom en werkelijkheid werden in aquarel verzacht
In mijn dromen schoot je mis deze nacht, maar
Je had me reeds geraakt in de zwakte van mijn hart
Met vingers op de duizenden haartjes op mijn huid
En woorden…
een billentik
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.859 laten staan
heb je last van een billentik
ga dan naar de psycholoog
die gaarne luistert met rode oortjes
of je eens je vrouw bedroog
Ruudje, Ruudje Lubbers
hoe kón je zoiets doen
'n schouderklop is al gevaarlijk
'n billentik buitensporig onfatsoen
natuurlijk was het goed bedoeld
zoals een aai over de bol
maar net zoals dat meisje Loos…
De zon
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.611 Voelt het leven als een feest
De zon weerkaats in je blonde haar
Je bent zo mooi, met dat licht in je haar
Dat je bij me bent
Kan ik haast niet geloven
Je liefde was voor mij vervlogen
Nu zit je hier aan mijn zijde
Ik kan wel dansen in de zon
Het geluk, stroomt door mijn aderen heen
Je pakt me hand, laat niet meer los
Wil je nooit meer…
Speels..
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.332 Speels laten je vingers
Je de weg vinden op mijn huid
Zacht voelend de warmte
Die zich vertaalt in verlangen
Speels laten je ogen
Je vangen in verliefdheid
Glijdend over mijn huid
Laten je ogen niet meer los
Speels laten we elkaar
Onze lichamen beminnen
Liefde laat ons smachten
In onze samensmelting
Speels laten ogen en vingers
De…
streling die je huid verwende
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.281 er was teveel
fluweel ineens
de zachte vleug van thuis
gaf chaos in je huis
het timbre in een stem
lokroep van het onbekende
streling die je huid verwende
de zachte veiligheid van hem
nog is er angst
om alles los te laten
het oude is vertrouwd
daar is een leven opgebouwd
je zweeft in uren die
niet passen in de dag
weet de vrijheid…
Het laatste afschot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
610 Wilgentenen tranen treurig
het afschot heeft geen vlees
wiegend tussen dood en leven
wordt mensenvoer weer honds
grijnzend met hun hagel petten
de loop weer opgericht
blaffen bomen horendol
als de lucht weer roze kleurt
kraaien pikken levend dood
een oog gaapt aan en na
het dek van veren los geweekt
de warmte was al weg
vloeiend leven…
Ik worstel en
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 plotsklaps
schiet mijn hand los
ga ik kopje onder
ten onder in totale chaos
happend naar adem
kom ik boven
grijpend naar houvast
rol ik ondersteboven
troebel is het water
waarin ik dreig te verdrinken
gedachtes flitsen voorbij
even laat ik me wegzinken
opeens
word ik opgetild
als een veertje zo licht
meegevoerd de tijd verstilt…
Op vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
702 voor
'n avondje "vleugels maken"
leek me wel wat
voor dichters
eerst nog gevleugelde woorden
opgezocht in de van Dale
daarna papier,bamboe
en bisonkit uit m'n lade
lekker frobelen
't laat zich raden
maar 'n ruzie en 'n twist
'n vuistslag hier, 'n muilpeer daar
Snel ging ik op eigen vleug'len
was voor ik 't wist los…
Vleesetend plantje
netgedicht
4.4 met 42 stemmen
1.745 ziel wel leeggezogen
Ik had het nooit kunnen weten
Had ik mij toen maar over je gebogen
De hete stralen van de zon
Natuur een zoen en je prachtige ogen
Mochten uiteindelijk niet baten
Ik werd vergeten en voorgoed alleen gelaten
Ja later moest je mij niet meer
Jij hebt me voorgoed verlaten
Maar dat enig stukje natuur
Heeft mij nooit meer los…
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe land
Waar ik eeuwig naar heb verlangd
Door de poort van het verleden
Verdwijnend in het berkenbos
Kijk ik naar verborgen blauw
Drempelgevoelens laat ik nu los…
herfst
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
731 oranje rode winden
omarmen bomen
in vurig minnespel
transformeren bladeren
in gloedvolle kleuren
warm oranje bruin
en purperrood
laten zij
in volle overgave
het oude los
terwijl in takken
het nieuwe groen
in kern aanwezig is
richten zich kale kruinen
hoopvol omhoog naar de hemel
waar een waterige zon
achter loodgrijze wolken
indigo…
Massage in november
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.342 Jij koos ervoor de rug te ontbloten
te laten zien hoe de werklijkheid
onder beklede huid kon zijn
De vingers tastten naar stijfheid
opgekropte emoties in vlees verpakt
hoe zij je los zouden maken
Weer ruimte in de lichaamscellen
te lang volgepropt met narigheid
met weinig gelukkig kunnen zijn
Zo leerde ik van jou en jij ontdekte
dat…
Het smalle koord
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 mij en jou beseffen
dat wij met alle streven naar geluk
en ondanks vaste tred
zó kwetsbaar zijn
voor dreigend
onheil
de rode draad
door ons zo achteloos
geworpen
die je bij 't ruwe weer
vertrouwen geven moet
blijkt vaak en eens te meer
slechts uitgetekend
in ons hoofd
en vastigheden
als een huis zo sterk
gaan óm, als gaf het losse…
knallen in een zwart gat
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
793 ik in gedachten
bij onze jonge strijdende krachten
in Uruzgan volgepland met opdrachten
door kolonels met volmachten
sober gelegerd in kampen
om zich aan elkander vast te klampen
's nachts muisstil onder fletse lampen
waakzaam zonder te verkrampen
op missie leg ze vredig aan banden
zijn ze gewapend tot op de tanden
om bij vuur tijdig los…
Tweede man
gedicht
3.4 met 33 stemmen
14.872 Van daaruit kijkt hij naar de rails
en de lichten en een locomotief die
los op de rails geparkeerd staat.
Groot en ondoorzichtig. Een man die
met een andere man, die stierf, samen
gereisd heeft is hem dit schuldig.
-------------------------------------------------
uit: 'De simulatie van de schepping', 1989.…
Een lach als fooi
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
711 de zon
scheen op terras
waar de ober
nog het zwart
aanhad van deftig
jij op je gemak
de stilte
genieten van de
service in pak
nippend aan de
cappuccino zonder
vervelende bambino's
ook bij de buurman
vlaagt de lentewind
in extra knoopjes los
lange benen bruinend
in te korte shorts
studenten die bedienen
een lach als fooi verdienen…
Tranen
hartenkreet
4.4 met 45 stemmen
3.502 tranen stromen
om jouw intense verdriet
Je hart wreed gebroken
en dat verdien jij niet
Mijn tranen stromen
in golven bloedrood
Jij bent me zo dierbaar
hebt emoties ontbloot
Mijn tranen stromen
voor jou voor je pijn
Jij deed er alles aan
om gelukkig te zijn
Jouw tranen stromen
je hebt alles gegeven
Wees sterk lieve schat
laat los…
Atheïsten
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.991 Wat wil het reuk'loos vloekgespan
Dat U ontkent, o Heer?
O, komt de nood eens aan de man...
Zij buigen voor U neer.
Uw Macht en Goedertierenheid-
Driest schenden zij haar aan,
En 't sterkste voor Uw goedheid pleit,
Dat Gij hen liet bestaan.…
Ideaal
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
832 Ik kleur de emoties in hun gezicht
uit mijn ziel met losse hand
ik geef mij over en verdicht
zonder beredenerend verstand
Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan
hun glans straalt vervuld intens
dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan
van ook dit prachtige mens
Zo schilder ik iedere dag van mijn leven
niet vlak maar met perspectief heel…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 De schrijver laat het los.…
vrij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.142 iets onbereikbaars
laat nooit echt los
wij zijn geen stenen
zijn geen rots
maar meer een boom
die ziet het als
een wereld die beweegt boven
ons
die wolken ziet dansen
en vogels liederen schrijven
zoals dat eigenlijk hoort
wij zijn de kinderen der
sterrenstof
nooit groeiden wij ouder
en nooit verstoorden zij onze jeugd
wij praten wel zuiver…
LINDE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 Op een stille plek in het bos
zie ik de dag langzaam ontluiken
als een waaier tussen de struiken
en de herfst schudt zijn veren los.
Ik probeer de vogels te verstaan,
maar ranke verzen houden mij aan.
In het bebladerd hemelgewelf
zie ik gelaatstrekken van mezelf.…
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ik verdwaal in jaren
ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand
heeft nog een naam, precieze tekeningen
rekken tot strepen die aan het eind
van de zindering abrupt de grond in gaan
wat je weet raakt achterop, adem
wordt afgesneden als een koord en
als kreten…
Altijd jij.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.702 Ik kom niet los van jou,
Ik blijf met jou verbonden.
Al helen ook de wonden...
Jij blijft een deel van mij.
Toch is het goed zo.
De dood scheidt ons toch niet.
Al geeft hij veel verdriet...
Altijd blijf jij bij mij.
Altijd jij.…