Alle inzendingen over krappe tijd

21861 resultaten.

Sorteren op:

Uit de nevel over het weiland

gedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 15.751
Uit de nevel over het weiland met half-uitgewiste koeien komt vandaag het werk van Mauve bleek, allerzachtzinnigst boven, daarna de gebroeders Maris, weiden, bruiden, tederheid in sluiers - die nog altijd waar is maar uit een zó andre tijd.…

's Avonds verdeelden wij de aarde

gedicht
2.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 13.868
's Avonds verdeelden wij de aarde. Krijt gaf de grenzen aan van republiek en koninkrijk. Ver weg lag Alkmaar, hier was de wereld onder handbereik. Hier werd de oorlog aan elkaar verklaard. We sprongen met beleid van land naar land. Als een de strijd gewonnen had begon de werkelijkheid. Dan kwam de loods. Geur en gevaar. We roken hout en hars…

Het kerkdijkje

gedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 8.715
Het kerkdijkje is dichtgegroeid met wilde struiken, het land licht braak. Verder dan hier kan ik niet terug: het prikkeldraad - geroest - waaraan Gijs B mijn haren vlocht en hard wegliep, en lachte zoals ik later heb zien lachen in de buurt van prikkeldraad; het desolate achterlaten waar vluchten wordt bekocht en schreeuwen als de regen…

INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Klokken luiden speels of plechtig; door de lucht zingt wereldwijze klank. Boogramen glanzen om ruim, liefdevol geloof zonder starre wet. Gebroken beelden: vergane eeuwen leven opnieuw in mijn brein. Onder gewelven scheppen muurtekeningen en schilderijen het vloeiende samen-zijn van…

causerie

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 574
de bloem en het elastiekje de bloem en het elastiekje een causerie in acht afleveringen ik zal u er niet mee vermoeien maar weet zoals het nu gaat kan het niet langer en het is voortaan óf de bloem óf het elastiekje de bloem én het elastiekje dát is verleden tijd…
dondolo14 maart 2010Lees meer >

Agenda

gedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.312
Jan zeventien jaar dood schrijf ik in mijn nieuwe agenda bij tweeëntwintig april en ik weet weer hoe je stierf en hoe ik het moeder vertelde, hoe ze toen zat en keek. Ieder jaar opnieuw schrijf ik het op. Ieder jaar wordt je dood ouder. Als ik het opschrijf is de dag nog leeg. Lees ik het later dan sta je tussen afspraken, nog…

het is nu of nooit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
des te dieper de put des te koeler het water. des te kouder de wintertijd des te warmer het haardvuur. des te pijnlijker het nu des te meer helend het later. des te korter de toekomst des te belangrijker elk nog resterend uur om wat wij ooit lieten mislopen opnieuw goed te maken.…

Cirkel van hoofden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
Je hebt maar één hoofd. Als je leest krijg je er hoofden bij. Als je veel gelezen hebt, heb je veel hoofden. En veel gezichten. De hoofden in je hoofd ken je uit je hoofd. en van gezicht. Met het klimmen der jaren slinken je hoofden. Als je een hoge leestijd hebt bereikt verlaten je hoofden je een voor een, de laatste het eerst. Je hoort…

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,

gedicht
3.4 met 60 stemmen aantal keer bekeken 29.647
Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder, bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed. Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag en zegt: zijn we in Roden of Den Haag ? Wat later: kindje ik word veel te oud. Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut zo ver al van de aarde weggedreven, zo moedig uitgestapt en in de ruimte…
M. Vasalis7 september 2021Lees meer >

bij Wijhe

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
bij de molen zonder wieken komt ineens de vraag is het onvoltooid verleden tijd of een kwestie van verval vooralsnog blijft het gissen doch molens moeten draaien malen en kreunen onder fikse wind een molenaar moet in de weer zijn met zeilen touwen en ander gereedschap geluk is een draaiende molen met wieken die dromen meenemen naar…

Namens mezelf

gedicht
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.695
voor niemand hoef ik me nog druk te maken aan niemand hoef ik nog verantwoording af te leggen of vergeving te vragen niemands uitzichtloze positie hoef ik nog ter discussie te stellen in niemands leven hoef ik mij nog te verplaatsen. de eerste voorboden van de dood maken hun opwachting en het lichaam glijdt als zand tussen de vingers door…

Déjà vu

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
De tijd lijkt omgekeerd vergleden. Al duurt het maar een tel of tien, het eens geziene weer te zien, is als herdoen wat wij al deden. Of is wat toen zich openbaarde niets meer dan slechts de tirannie, de drang om wat we nooit ontwaarden tòch te begroeten als vergaarde herinnering of nostalgie – een stil verlangen dat ontaardde?…

het lied van een eenzame vrouw

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 18.163
toen haar gelaat nog maar een kamerplant was en zijn wrokkig gezicht een ondoordringbare baard en de laatste resten van het wrak door de kinderen verbrast verging ook dit gezin tot nog maar een herinnering aan lentedagen op een zonnig terras toen alle bomen donker opvlogen achter blakende oogkleppen een een noodklok bombamde tussen blozende…

Geschreven bloemen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Letters die ik schrijf met zwarte inkt in vele kleuren als bloemen groeiend uit kleurloze aarde zal eens ’t papier waar de woorden staan geuren als rozen in stil vertrek zelfs doden doen glimlachen.…

Loslaten

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
U die nooit los laat Wat Uw hand aan ons begon Voor U is ons loslaten Een onmogelijkheid Toch vraagt U ons Om U te volgen en Alles los te laten Dat ons vasthoudt in de tijd…

Al mijn dromen en mijn wanen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Voor haar Zij kent al mijn Dromen en mijn wanen Al m'n honger en mijn Hartstocht en mijn spijt Als ik lach Kent zij alleen De tranen die daarachter Liggen in de tijd Geschreven in verbondenheid met Jeannet (Vrij naar de liedtekst van Frans Halsema)…
Bert Weggemans11 september 2012Lees meer >

Friese klok

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.240
de torenklok echter laat blijken, dat 't waarlijk hoog tijd is, terwijl het een feit is, dat tijd ongemerkt kan verstrijken. De beschikbare tijd gaat heel snel. Dit beseffend gebruikt-ie hem wel: in een mum moet-ie kiezen. Z'n klok is een Friese: een Beerenburg drinkt-ie: een bel.…
Aubrey5 december 2012Lees meer >

terugblik

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
het jaar nogmaals bekeken hoe dikwijls gingen wij niet aan onszelf voorbij wellicht leren we morgen dat het soms raadzaam is een pas op de plaats te maken en voortaan beter te kijken naar waar wij zoal aan voorbij gaan…

here we live and now

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 955
tegen beter weten in horigen in beklemmend labyrint van nieuwe tijd here we live and now vlak voor twaalven met de rug naar de waarheid is er geen ontkomen aan…

En de toekomst positief

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 698
De aarde slechts Een kraamkamer Voor de mens Als boegbeeld Van het grotere Plan - positieve Mensen die zichzelf Ooit als pluisjes van Een paardenbloem in Ruimteschepen door het Heelal zullen blazen, Om ver weg, op prachtige Bewoonbare plaatsen, De mensheid pas echt Tot bloei te laten komen Inspiratie: column Daniel…

Dijklichamen*)

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.585
De lijken liggen op Deltahoogte. Het nageslacht trok het land in, was de golven voor. De namen op de stenen zijn bijna verdwenen in zoutbeslag en regen die familie Toxopeus wist wat sterven was. Deze botten houden de dijk op orde kraakbeen en knekelwering. Ze liggen daar maar open en bloot, missen de schaduw van de kerk als schapen in…

ODE AAN DE VAATWASSER

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 811
Zacht snorrend is hij aan het werk als een reus, slapend op het mos en ik, ík kan iets anders doen, een heerlijk geluid. Oh, er ging zóveel in door mij al schoongespoeld, maar de puntjes op de i zet hij, of moet ik zeggen zij een wondertje van de techniek heb 'm pas een jaar of drie daarvoor nooit gemist had geen hekel aan afwassen maar…
lisart26 juli 2013Lees meer >

panoramisch

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
hoog boven de nachtelijke stad een zee van lichtjes ver beneden ons draaide het panoramisch restaurant waar we samen aten langzaam om zijn as ik heb het uitzicht niet gezien, alleen de lichtjes in haar ogen en de blije glimlach op haar lippen mijn wereld draait nu zonder haar en rondom mij heerst enkel duisters…

Denkend aan vroeger

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
Als ik aan vroeger denk Moet ik toegeven Dat ik jonger ben dan nu. Denkend aan de toekomst Word ik niet ouder Dan ik nu ben.…
Martin Jagt16 december 2014Lees meer >

DE OUDE ZIJDE.

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Wij zitten hier zo licht, mijn vriend, en kijken Over de tijden heen en deze stad In het gezicht van die kerk, die zij had In 't vorig g'loof en oer-staat, die moest wijken Met met 't getij der tijden, dat 't ging lijken Een sprookje, een geur wel, die vervloog, gevat In dat relieken-doosje, eens alle stad, Waar restjes van bekartlen nog de…
Hein Boeken17 februari 2015Lees meer >

Lofzang op Het Leven I - Het Ontwaken

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 649
Na de twaalfde zomerwende voleindigde mijn welpentijd en overheerste ’t onbekende; ‘k begon de reis oningewijd Een gulle gift van oude gronden, door de Tijdstroom zelf gevoed. Rede en waanzin zijn verbonden in Darckheims ambrozijne bloed. Van oudsher woedt de Meersenwind, die aangevuurd werd door mijn geest en nimfenvrouwen heeft bemind…

Lofzang op Het Leven II - Openbaring

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
Zij accumuleert de werkelijkheid en buigt daarbij de tijd en ruimte om. Gehuld in dit gehucht van alledag klink ik haar vast aan mijn bezielde blik. Diep in mij ziet zij het vuur. Zij ziet de drang en bloedrood vuur, ziet mijn verlangen.…

Ode an de Leegte IV - Epiloog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Na reconstructie van het ruimte-tijd-continuum; het losse stof tot de planeten omgesmeden. Herschapen na de grote knal – werd mij ’t heelal geopenbaard in diepe crypten der creatie. De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval in sopor, in een solitaire isolatie.…

Lofzang op het Leven III - Niet langer van de Oude Wereld

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Daar werden wij mystieke minnaars; ginds in 't hart van Wasias boomgaard. Onder loverrijk gewelf- 't met ooft getooide bladerdak, dwaalden wij langs collonades- schorsbehangen zuilengangen. Dronken wij scharlaken wijnen, proefden van 't gevallen fruit. Het geestbedwelmend zoet parfum, verstrooide onze naakte huid. Daarginds in 't hart van…