21861 resultaten.
Uit de nevel over het weiland
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.751 Uit de nevel over het weiland
met half-uitgewiste koeien
komt vandaag het werk van Mauve
bleek, allerzachtzinnigst boven,
daarna de gebroeders Maris,
weiden, bruiden, tederheid
in sluiers - die nog altijd waar is
maar uit een zó andre tijd.…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 's Avonds verdeelden wij de aarde. Krijt
gaf de grenzen aan van republiek en
koninkrijk. Ver weg lag Alkmaar, hier
was de wereld onder handbereik. Hier
werd de oorlog aan elkaar verklaard.
We sprongen met beleid van land naar
land. Als een de strijd gewonnen had
begon de werkelijkheid. Dan kwam de
loods. Geur en gevaar. We roken hout
en hars…
Het kerkdijkje
gedicht
2.8 met 20 stemmen
8.715 Het kerkdijkje is dichtgegroeid
met wilde struiken, het land licht braak.
Verder dan hier kan ik niet terug:
het prikkeldraad - geroest -
waaraan Gijs B mijn haren vlocht
en hard wegliep, en lachte
zoals ik later heb zien lachen
in de buurt van prikkeldraad;
het desolate achterlaten
waar vluchten wordt bekocht
en schreeuwen als de regen…
INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Klokken luiden speels
of plechtig; door de lucht zingt
wereldwijze klank.
Boogramen glanzen
om ruim, liefdevol geloof
zonder starre wet.
Gebroken beelden:
vergane eeuwen leven
opnieuw in mijn brein.
Onder gewelven
scheppen muurtekeningen
en schilderijen
het vloeiende samen-zijn
van…
causerie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
574 de bloem en het elastiekje
de bloem en het elastiekje
een causerie
in acht afleveringen
ik zal u er niet mee vermoeien
maar weet
zoals het nu gaat
kan het niet langer
en
het is voortaan
óf
de bloem
óf
het elastiekje
de bloem én het elastiekje
dát
is verleden tijd…
Agenda
gedicht
2.9 met 14 stemmen
4.312 Jan zeventien jaar dood schrijf ik
in mijn nieuwe agenda bij tweeëntwintig april
en ik weet weer hoe je stierf en hoe
ik het moeder vertelde, hoe ze toen zat en keek.
Ieder jaar opnieuw schrijf ik het op.
Ieder jaar wordt je dood ouder.
Als ik het opschrijf is de dag nog leeg.
Lees ik het later dan sta je tussen afspraken,
nog…
het is nu of nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 des te dieper de put
des te koeler het water.
des te kouder de wintertijd
des te warmer het haardvuur.
des te pijnlijker het nu
des te meer helend het later.
des te korter de toekomst
des te belangrijker
elk nog resterend uur
om wat wij ooit
lieten mislopen
opnieuw goed te maken.…
Cirkel van hoofden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
427 Je hebt maar één hoofd.
Als je leest krijg je er hoofden bij.
Als je veel gelezen hebt, heb je veel hoofden.
En veel gezichten.
De hoofden in je hoofd
ken je uit je hoofd.
en van gezicht.
Met het klimmen der jaren
slinken je hoofden.
Als je een hoge leestijd hebt bereikt
verlaten je hoofden je een voor een,
de laatste het eerst.
Je hoort…
Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,
gedicht
3.4 met 60 stemmen
29.647 Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,
bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed.
Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag
en zegt: zijn we in Roden of Den Haag ?
Wat later: kindje ik word veel te oud.
Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut
zo ver al van de aarde weggedreven,
zo moedig uitgestapt en in de ruimte…
bij Wijhe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 bij de molen zonder wieken
komt ineens de vraag
is het onvoltooid verleden tijd
of een kwestie van verval
vooralsnog blijft het gissen
doch molens moeten draaien malen
en kreunen onder fikse wind
een molenaar moet in de weer zijn
met zeilen touwen en ander gereedschap
geluk is een draaiende molen
met wieken die dromen meenemen
naar…
Namens mezelf
gedicht
2.5 met 16 stemmen
6.695 voor niemand hoef ik me nog druk te maken
aan niemand hoef ik nog verantwoording
af te leggen of vergeving te vragen
niemands uitzichtloze positie
hoef ik nog ter discussie te stellen
in niemands leven hoef ik mij nog te verplaatsen.
de eerste voorboden van de dood
maken hun opwachting en het lichaam glijdt als zand
tussen de vingers door…
Déjà vu
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 De tijd lijkt omgekeerd vergleden.
Al duurt het maar een tel of tien,
het eens geziene weer te zien,
is als herdoen wat wij al deden.
Of is wat toen zich openbaarde
niets meer dan slechts de tirannie,
de drang om wat we nooit ontwaarden
tòch te begroeten als vergaarde
herinnering of nostalgie –
een stil verlangen dat ontaardde?…
het lied van een eenzame vrouw
gedicht
3.2 met 18 stemmen
18.163 toen haar gelaat nog maar een kamerplant was
en zijn wrokkig gezicht een ondoordringbare baard
en de laatste resten van het wrak
door de kinderen verbrast
verging ook dit gezin
tot nog maar een herinnering
aan lentedagen op een zonnig terras
toen alle bomen donker opvlogen
achter blakende oogkleppen
een een noodklok bombamde
tussen blozende…
Geschreven bloemen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Letters die ik schrijf
met zwarte inkt
in vele kleuren
als bloemen groeiend
uit kleurloze aarde
zal eens ’t papier
waar de woorden staan
geuren als rozen
in stil vertrek
zelfs doden doen glimlachen.…
Loslaten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 U die nooit los laat
Wat Uw hand aan ons begon
Voor U is ons loslaten
Een onmogelijkheid
Toch vraagt U ons
Om U te volgen en
Alles los te laten
Dat ons vasthoudt in de tijd…
Al mijn dromen en mijn wanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Voor haar
Zij kent al mijn
Dromen en mijn wanen
Al m'n honger en mijn
Hartstocht en mijn spijt
Als ik lach
Kent zij alleen
De tranen die daarachter
Liggen in de tijd
Geschreven in verbondenheid met Jeannet
(Vrij naar de liedtekst van Frans Halsema)…
Friese klok
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.240 de torenklok echter laat blijken,
dat 't waarlijk hoog tijd is,
terwijl het een feit is,
dat tijd ongemerkt kan verstrijken.
De beschikbare tijd gaat heel snel.
Dit beseffend gebruikt-ie hem wel:
in een mum moet-ie kiezen.
Z'n klok is een Friese:
een Beerenburg drinkt-ie: een bel.…
terugblik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 het jaar nogmaals bekeken
hoe dikwijls gingen wij
niet aan onszelf voorbij
wellicht leren we morgen
dat het soms raadzaam is
een pas op de plaats te maken
en voortaan beter te kijken
naar waar wij zoal aan voorbij gaan…
here we live and now
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
955 tegen beter weten in
horigen in beklemmend labyrint
van nieuwe tijd
here we live and now
vlak voor twaalven
met de rug naar de waarheid
is er geen ontkomen aan…
En de toekomst positief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 De aarde slechts
Een kraamkamer
Voor de mens
Als boegbeeld
Van het grotere
Plan - positieve
Mensen die zichzelf
Ooit als pluisjes van
Een paardenbloem in
Ruimteschepen door het
Heelal zullen blazen,
Om ver weg, op prachtige
Bewoonbare plaatsen,
De mensheid pas echt
Tot bloei te laten komen
Inspiratie: column Daniel…
Dijklichamen*)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.585 De lijken liggen op Deltahoogte.
Het nageslacht trok het land in,
was de golven voor.
De namen op de stenen zijn
bijna verdwenen in zoutbeslag en regen
die familie Toxopeus wist wat sterven was.
Deze botten houden de dijk op orde
kraakbeen en knekelwering.
Ze liggen daar maar open en bloot,
missen de schaduw van de kerk
als schapen in…
ODE AAN DE VAATWASSER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
811 Zacht snorrend is hij aan het werk
als een reus, slapend op het mos
en ik, ík kan iets anders doen,
een heerlijk geluid.
Oh, er ging zóveel in
door mij al schoongespoeld,
maar de puntjes op de i zet hij,
of moet ik zeggen zij
een wondertje van de techniek
heb 'm pas een jaar of drie
daarvoor nooit gemist
had geen hekel aan afwassen
maar…
Senryu (oudjes)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 alles op hun gemak
de twee oudjes, tijd genoeg
vandaag…
panoramisch
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
504 hoog boven de nachtelijke stad
een zee van lichtjes
ver beneden ons
draaide het panoramisch restaurant
waar we samen aten
langzaam om zijn as
ik heb het uitzicht niet gezien,
alleen de lichtjes in haar ogen
en de blije glimlach op haar lippen
mijn wereld draait nu zonder haar
en rondom mij heerst enkel duisters…
Denkend aan vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Als ik aan vroeger denk
Moet ik toegeven
Dat ik jonger ben dan nu.
Denkend aan de toekomst
Word ik niet ouder
Dan ik nu ben.…
DE OUDE ZIJDE.
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.286 Wij zitten hier zo licht, mijn vriend, en kijken
Over de tijden heen en deze stad
In het gezicht van die kerk, die zij had
In 't vorig g'loof en oer-staat, die moest wijken
Met met 't getij der tijden, dat 't ging lijken
Een sprookje, een geur wel, die vervloog, gevat
In dat relieken-doosje, eens alle stad,
Waar restjes van bekartlen nog de…
Lofzang op Het Leven I - Het Ontwaken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
649 Na de twaalfde zomerwende
voleindigde mijn welpentijd
en overheerste ’t onbekende;
‘k begon de reis oningewijd
Een gulle gift van oude gronden,
door de Tijdstroom zelf gevoed.
Rede en waanzin zijn verbonden
in Darckheims ambrozijne bloed.
Van oudsher woedt de Meersenwind,
die aangevuurd werd door mijn geest
en nimfenvrouwen heeft bemind…
Lofzang op Het Leven II - Openbaring
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
631 Zij accumuleert de werkelijkheid en
buigt daarbij de tijd en ruimte om.
Gehuld in dit gehucht van alledag
klink ik haar vast aan mijn bezielde blik.
Diep in mij ziet zij het vuur. Zij ziet
de drang en bloedrood vuur, ziet mijn verlangen.…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Na reconstructie van het ruimte-tijd-continuum;
het losse stof tot de planeten omgesmeden.
Herschapen na de grote knal – werd mij ’t heelal
geopenbaard in diepe crypten der creatie.
De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval
in sopor, in een solitaire isolatie.…
Lofzang op het Leven III - Niet langer van de Oude Wereld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Daar werden wij mystieke minnaars;
ginds in 't hart van Wasias boomgaard.
Onder loverrijk gewelf-
't met ooft getooide bladerdak,
dwaalden wij langs collonades-
schorsbehangen zuilengangen.
Dronken wij scharlaken wijnen,
proefden van 't gevallen fruit.
Het geestbedwelmend zoet parfum,
verstrooide onze naakte huid.
Daarginds in 't hart van…