15208 resultaten.
mijn vriend
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
2.523 voorbij
de deur
toen de ochtend kwam
de geur van dood in het gras
ik zat naast jou en
mijn eigen leven in zachte
kleuren en witte vlokken
je zou niet terugkeren
toch niet naar mij, slechts
diepe stilte in het afscheid
ik heb je gestreeld
in het druppelend daglicht
en in al die jaren, langzaam oud
ga nu, mijn vriend
naar het onbekende…
Fortune (2)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
793 Fortuna, oude godin, je bent terug want
over jou schreef ik ooit mijn eerste gedicht
Over een schip dat langsvaart als symbool
voor de symbolen die sindsdien zijn langsgevaren.
Daar ben je weer, een beetje kouwelijk
zoals dat betaamt, maar aan een tafeltje
Je oeroude zelf.…
Alleen de dood is koud
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Wat herleeft is verzonken
in de binnenzak van mijn jas
ongrijpbaar voor de vingers
pluist de voering zich in scheuren
Mocht de dood van lange akkers
zich in luxe baden en is het sterven
getekend bij ’t geboorterecht laat mij
dan gaan in die oude jas
Wat blijft is verstoken
van zonden en slechts de dragers
zijn verhuld in stille momenten…
Strak omlijnd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
575 op Franse ramen
bleef jij tegen mij praten
en ik luisterde
de oude pendule aan de muur
tikte zijn seconden
strak omlijnd
zijn het momenten uit je leven
van heden en verleden
waar stilte zwijgt
in alle talen
bied poëzie troost
uit licht en schaduw
waarover je niet schrijven kan
het blijft zich hullen in nevels
van stilzwijgen……
Toen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.044 Dan hoor je ze
Kom spelen met de bal
Buiten zijn we
Jouw vriendjes
Kom
En dan weer die stemmen
Ergens ver verloren
Anders dan de werkelijkheid
Sommige zijn dood
Oud grijs en anders
Naamloos verloren
Zomaar ongevraagd verschijnt
Een helderlicht kindergezicht
Je kent het kind
Ergens ver verloren.…
Nocturne
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.836 In ’t oude park
ligt als een ark
’t eiland in ’t water.
Zilverlicht van de maan,
fantomen gaan
over het water.
Mijn bootje zacht
drijft in de nacht
op ’t donk’re water.
Hoor, ruisen fijn
van de fontein,
’t is zingend water.
Hoe wonder dat
droppengespat
stuivend in ’t water.…
Het jonassen van Jona
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 Hij doet
wat hij moest doen
maar het kwaad
komt bovendrijven,
de oude Jona
komt weer tussenbeide.
In het nieuw geboren licht
jonast Jona
voor Gods aangezicht.…
mijn onvolkomen lijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.175 voor jouw verlegenheid
zou ik mij liever niet
willen excuseren
want je kijkt weg
en vraagt je ondertussen af
of ik jouw strijd zal delen
had jij mijn lijf nog gaaf gekend
dan had ik trots
met jou de foto's teruggehaald
en samen zouden we
op oude beelden
de liefde laten spelen
elkaar vertellen
van een gaaf bestaan…
Sara
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
917 ze kleurde al dat somber was
troostte, verwarmde, maakte blij
liep samen met mij ‘uit de pas’
vertrouwde blind en hield van mij
en het was zeker wederzijds
‘k hield van die lieve oude schat
loop nu de eenzaamheid voorbij
voortaan alleen ‘ons dagelijks pad’
opgedragen aan Sara de hond
juli 2009 © JS…
Kerstmis
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
2.854 In het zilveren hart van de winter
hervind je een blij geheim
het klopt aan bevroren ramen
zingt in dennewouden
roept met de stem van wilde zwanen
en warmt zich in je bloed
In het zilveren hart van de winter
bedenk je een nieuw verhaal
je brengt alle woorden samen
vreemde en vertrouwde
nieuwe en oude
zolang je beweegt…
Behaagzucht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
567 En ik voorspelde het verlies
met jouw hart en het mijne
liet ik kilometers leegte zwemmen
toen je naakt op je scooter zat
vlinderde er een zwarte vogel
rond de neusvleugels van de lente
ik slaakte de behaagzucht eenmalig
zocht wat ruimte in de gedichten
van een oude Surinamer uit de buurt
die me vertelde van de stille bomen
en hoe dromen…
Kamer 17
netgedicht
4.7 met 40 stemmen
921 Ze willen niet meer bij je horen
en zijn chirurgisch gecoupeerd
je oude hart spreekt als herboren
dat alles is geaccepteerd
blijmoedig zitten met de stompjes
die met ons uit wandelen gaan
wij zijn de hulpeloze hompjes
in jouw bedlegerig bestaan
je bent verlicht in alle dagen
dat het zo donker is geweest
sterker dan benen kunnen dragen…
KOESTEREN
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
882 Niemand jong of oud,
is zeker van de volgende dag.
Vandaag kan het de laatste keer zijn
dat je de mensen ziet waarvan je houdt.
Wacht dus niet langer,
handel vandaag,
want morgen komt misschien niet meer
en dan zul je het betreuren
dat je niet de tijd hebt genomen
voor een glimlach
een omhelzing
een kus...…
Een mooie dag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 Het is warm,
En het is niet koud,
Mensen arm in arm,
Jong en oud.
De zon, de zee, en het strand,
Mensen liggen bruin te bakken.
Een verliefd stel hand in hand,
Tekent hartjes in het zand met wat takken.…
Boom en vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Boom en vrouw
De boom bood met dank
schaduw voor de oude vrouw
op de bank
Er was rust in haar gezicht
en in het late najaarslicht
was ze zo mooi
als de herfsttooi
van de boom
In de laatste zoom
hoefden ze niet zo nodig meer
Daardoor was er in hun binnen en buiten
plaats voor echte pracht
En zie: groeven in handen en gelaat
waren eender…
Praten zonder woorden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
729 Geen discussies oude ego’s,
laat ons zweven op de tijd.
Laat ons praten zonder woorden,
ik wil voelen dat ik leef.
Waarom vragen al die woorden,
als gevoel het antwoord geeft.…
De trein
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
723 Dan zoek ik naar sporen
van een weg waar ik vrij
zal zijn van de oude pijn die
mijn ziel zo heeft verwond.…
Laat nu maar los.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
608 Laat mijn handen nu maar
los, ik verbreek oude banden
het deurtje van mijn hart
laat ik nu wijd open gaan.
Het verleden laat ik vrij
wat zolang verborgen
zat, waar niemand iets
van mocht weten.
Alleen de mooie herinneringen
mogen binnen in mij wonen
zodat er nieuwe levenskracht
in mij naar binnen kan stromen.…
waar de wind gaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
512 er is weinig dat werkelijk meewaait
als bladeren in je ogen dansen,
met gras dat buigt
door stormkracht
verder likt de regen oude ramen, zichtloos
veel vertekenend
sta maar op en wacht
tot liefde warme woorden brengt
tranen plengen reeds zichzelf, de wederhelft
van ongedwongen vreugde
kun je immer voelen
in de adem die je lacht…
De heilige avond ,Gluhwein en wij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.122 De oude cottage
wordt met donzige dierenvellen omgetoverd
in een warm bedstee.
We doen ons geboorte kostuum aan
en de heilige toorts laten we in de schemering fonkelen.…
Het afscheid.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.309 Maar lieve lief,
ik vond nog wat
oude woorden
van vele
jaren terug.
Want....
"Ja ik wil"
die Lelietjes
van Dalen,
zo weer voor
je halen
geweven in jouw
bruidsbouquet
mijn lieve lief
nog ruik ik het.…
Ten dode opgeschreven
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
684 ik zoek
verdwaalde woorden in
verborgen hoeken van mijn geest
waar zij huizen
onder stof en tussen muizen
in schatkamers van eens geweest
ik poets ze op
ontdek nog andere rekwisieten
zo maak ik het verhaal compleet
niet uit de oude doos
maar jeugdig broos
weer klaar voor een nieuw leven
hun bestaan heeft
generaties goed gedaan…
Mijn kerken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Mijn kerken zijn
geen schijngebouwen
ze zijn daar
waar ik
ze vind
Een hunebed
op Drentsche heide
in het lachen
van een kind
Mijn kerken zijn
waar ik ze zie
een ster die schittert
in de nacht
Een oude boom
in het weidse land
de maan die knipogend
naar mij lacht
Mijn kerken zijn
niet duur betaald
maar wel
van grote waarde…
Vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
621 Oude tijden herleven
In beginsel beschreven
Onontkoombaar heden
Geraakt en geleden
Gegaan en gezondigd
Wist niet wat we konden
Wat wij doorgaans deden
Wilde het niet weten
Het afscheid genomen
Gezien en ook geroemd
Grinnikend genoten
Gewend door pijn groter
Gelaten en bedroefd
Maakt heden gesloten…
Ergens zomaar
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
889 Oude tranen, nieuwe pijn.
Schaduwen overkoepelen
mijn herinnering!
M'n op hol geslagen hartslag
vergaloppeert zich in de tijd.
Mijn geest, mijn ziel,
ze hunkeren naar troost.
De littekens, de hunker,
verdwijnen niet.
Maar in de tranen aan het snoer
weerkaatsen regenboogkleuren!
Ergens zomaar...…
naamloos
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 jouw kleine leven was te vroeg uit
mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer
maar wel droeg ik jouw namen
overal waar
dichte ogen tegen lege woorden leefden
sprak ik ze niet uit, ze kwamen
en ze vielen weg
maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf
zij gaf je de kleur van zachte hemels
en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
GELOVEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
766 Ik geloof, dat ik sterf,
wanneer ik oud genoeg ben
om te gaan rusten.
Ik geloof, dat ik wil,
dat ieder gelukkig is,
nu al en altijd.
Dat er iemand is,
waar ik echt veel van hou en
die ook van mij houdt.
Ik geloof, dat ik geloof,
dat ik gelukkig wil zijn
voor, na en tijdens.…
de laatste tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
560 rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen
ze strijdt en houdt haar tere handen op
er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen
maar de dood verschijnt al, onder lakens
de dekens ademen slechts kou
“ik hou van jou”
zegt mijn gevoel
zij beeft en laat heel stil
haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
zo zal het gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 met de haast van hen
die de trein nog willen halen
met de vermoeidheid van
oude gedichten-schrijvers
met een naar coma riekende slaap
van iemand die zich tegoed deed
aan alcoholische versnaperingen
met de berusting van hen die op hoge
leeftijd eindelijk de eeuwige rust vinden
zo zal het gaan je betrapt jezelf
op onrust en weet maar…
zachtpaars
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 in de bevroren grond
rust nog het gewicht van
koude winter
sterfte handhaaft al de slaperige
glans van oude sloten, opgeschoond nu
na de vorst
in mijn borst klopt mijn gegeven
hoopvol als het blije kind dat ik ooit was
je weet me nog, mijn moeder
weet je ook
dat elders, in een vorig leven
pinksterbloemen bleker zonlicht vingen
in…