3533 resultaten.
Fontein
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 Fontein gekletter drijft me naar eerder water,
in beweging het ritme van de wereld
Jong is de nacht als herinnering voor later,
van New York tot Ibiza maar Nederland dat vertelt
Schaamte verdriet en blijdschap op het nieuwe pad,
ongeremd dansend water het kruispunt van de vloer
Generatie donker der drank blinkt image naar mat,
in de corridor…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Dodelijk giftig maar schoonheid suggereert jouw naam
Als een rode papaver die we in een wilde tuin zien staan
Geschrokken haastten wij ons langs de andere kant
Met brandende voeten op 't lichtende pad ontkomen aan drijfzand
Scholen en Horeca gesloten kan het nog wel?…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Tegen beter weten en willen in zullen de paden versmallen
de toekomstige weergoden zijn ons in die zin niet goed gezind
Zetten we daarna liefde enkel om in zerken, in levenloze dingen.
Wordt het nog gevaarlijker om die pagina’s in kranten te lezen,
is het nu het nu, valt daar niets aan af te dingen buiten doorzingen.…
Nieuwbouwhuizen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
551 Hier jagen donkerbruine padden.
Hier zien we af en toe een muis.
Samen met een nieuwbouwwoning,
bleven we jong en werden oud.
Hier werden onze kinderen groot.
Hier groeide ook een thuis
Nergens anders herinneren we ons,
ons ver verleden en verbleven wij.
Van tijdloze momenten genieten wij,
rondom ons liefgeworden huis.…
Verlatenheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
686 Nu loop ik even op een ander pad van blijdschap,
zie de grote beer heel anders dan voorheen.
Ik struikel over woorden en vraag dan hoe vind je dat
we waren samen dat intens liefhebbende ineen.…
Samen op weg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
687 Ga voor het leven,
geef het virus geen kans,
kom naar buiten in vrede,
zoek het pad van rust ook al
gaat het nu even mis.
Reik elkaar je hart met
woorden van moed, dan
kunnen wij allen veilig
proberen verder te gaan.
Inzet wordt beloond en
bekroond met de instap
naar een normaal leven.…
Valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 is de dag van intens verlangen
naar samenkomen en omarmen
naar het aanwezig zijn bij elkaar
het is de dag van de verklaring
voor wat affectie ons betekent
als bron van het bruisend leven
het is de dag van de ervaring
dat koude dagen warm blijven
waar passie zich vlammen laat
het is de dag van zeker weten
dat elke pad geluk rapen laat
waar…
schildering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 op de ademhaling van de stad
wandelt zij voorbij een deinend huis
een kat waagt de sprong
verdwijnt in een verdronken bladerdek
zij gaat langs een pad
dat haar leidt naar de plaats
waar het land als een rijpe vrucht
sluimert onder een gewelf
dat slaapdronken illusies zaait
en de nacht herinnert en herinneringen weten
van tijd dwalend langs…
Mevrouw Mijnheer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
586 rijkeluiszoon nimmer vat
Op vrouwvolk dat zijn hart steelt en omdat
Geen meid iets kan beginnen
met zo'n fat
Als hij expres vaak uitgaat
in de stad
Denkt mevrouw Mijnheer doei,
je kunt me wat
Ik neem vanavond eerst een bubbelbad
Met Coco mon amour, wat dacht
je wat
Dacht jij nou echt dat ik geen liefjes had
Jij malle dikke volgevreten pad…
Vier eendjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 dan is ze de mooiste van al
Ik heb een idee
we gaan met haar mee
zegt nummertje Drie
we zijn toch ook ’n beetje familie
Dat zie ik wel zitten
zegt nummertje vier
wij hebben ook recht op plezier
kom we stoppen met vitten
en gaan ernaartoe
misschien is er wel barbecue
Vier eendjes streken hun veren glad
en gingen toen samen verder op pad…
hartslag van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 steeds weer een betere ik
mooier dan wie jij ons toch al bent
de willekeur van meningen voorbij
kies jij voor het maken van keuzes
door het onverwachte toch te doen
gemotiveerd voor de volgende stap
door de oude deuren dicht te doen
die jou als een keurslijf vasthouden
geef jij jezelf weer adem en ruimte
door de kiezen voor een nieuw pad…
weerzien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 weerzien hameren
gedachten als slagen op het
aambeeld, roodgloeiend
is het ijzer en toch vormt
het zich als water in de positie
van waar het moet zijn
ach, deze zinnen beslagen
het festijn van toen, allerlei
gebeurtenissen tonen in mijn
hart nog het pure broederschap
dewelke wij ervoeren
doch, het weerzien had geen
“ statement “, paden…
Amygdala
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
447 klankwoorden van duivels prangende vragen laat zich na tienduizend jaar wijsgerige wijsheid
lastig in één puntige plooi van
een kristalhelder oogverblindende solarplexus voor eeuwig vastpinnen op de toppen
van cheops en gizeh
Het is er niet enkel dan zodra
wij ons openstellen voor binnen
en buiten en onderhuids kruipende adders en padden…
zonder slaap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 het raam staat op een zomernacht
vaag zwoel de zwak verlichte straat
waar een late bromfiets het geronk
van zijn uitlaat om een blok laat gaan
een korrelige krijtstreep op het bord
van de nacht als verkeerd uitgeveegd
niets te raden
een paar sterren tekenen
geen dunne paden
het asfalt nog veel dieper donker
verwacht geen kudde rinocerossen…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 Klanken zweven
in laagjes over het pad — geen richting, geen doel, alleen aanwezigheid.
Ergens beweegt iets tussen
tak en schaduw, niet om opgemerkt te
worden, maar gewoon om er te zijn. De wind neemt korte
zinnen met zich mee, flarden van een taal die ik niet spreek, maar wel begrijp.…
Tikje ouderwets
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
312 zij waren niet
onvriendelijk
maar eigenlijk
heel gewoon
een tikje ouderwets
in kleding en zich
onder de mensen
begevend gedateerd
uit vroeger tijd
zo ook hun
opvattingen en
de commentaren
die zij gaven over
het landschap der
poëzie dat zij
aantroffen met
tal voorschriften
en eisen
niet het pad van
gekleurde oogst in…
In liefde en stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Ik hoop met heel mijn ziel dat onze paden elkaar op een dag opnieuw kruisen,
vrijer, rustiger, zonder strijd. En als dat niet zo is… dan hoop ik dat je gelukkig bent. Dat je liefde vindt die jou warm houdt in de nachten waarin ik er niet meer ben.
Jij blijft mijn grote liefde.
Altijd.
In liefde en stilte.…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 Elke druppel regen raakt
mijn huid alsof het fluisteringen zijn, een taal
die alleen mijn hart kan verstaan, en ik luister naar het ritselen
van dorre bladeren die zich kronkelend over paden en grasvelden verspreiden.…
Verstrengeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Glinstering wordt geboren in het lamplicht
over de straten, moeiteloos springt mijn aandacht
van de ene naar de volgende en volgt zo
een pad door de niet meer lege straten.
Het geluid van mijn voeten op de sneeuw
voert ons naar een plein, waar een beeld
verhaalt van de markt - een mand die gevuld wordt
met brood.…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 Diepe winterkou
een pad onder witte sneeuw
maakt de dag stiller
Kou omhult mij terwijl
ik blijf staan, een aanwezigheid
die niets eist en niets verbergt. Ze laat de dag
verstillen tot zijn kern, alsof elk overbodig geluid stilletjes oplost.…
MOEDERS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
187 Uiteindelijk volgen kinderen hun eigen gekozen pad.
Loslaten...hoe doe je dat?
In ons hart houden we ze stevig vast.
Soms een beetje bang.
Want moeder blijf je levenslang.
Amanzimtoti…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Diep in mijn dromen waar
paden vervagen, en je hand warm blijft
in het donker van mijn slaap, blijft een herinnering
door mijn lichaam bewegen waarin ik jou herken zonder woorden.…
TRAAG DOOR EEN ONEINDIG LAAGLAND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
174 springlevend
zodat ik bij zijn leven kan en mag uitspreken
hoe bijzonder hij is met zijn trage tochten
met als levendig sluitstuk de Traagste Tocht
dat is die van Amsterdam naar Dieren
248 kilometer lang met lange zandpaden
en zeer fraaie verrassende groenstroken
met 70 procent zandgarantie, de mooiste natuur
die ga ik lopen, die ga ik doen
de paden…
Troosttuin
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
140 Herfstblad op het pad
de tuin luistert zonder woord
adem vindt haar rust
Waar de wereld vertraagt,
ligt een tuin die je ontvangt en spanning
van je schouders haalt. Tussen het groen ontstaat
een plek waar aandacht mag landen en niets hoeft te vragen.…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 Langs slingerende paden
vangen dauwdruppels het eerste licht.
Tussen mos en varens verdwijnt drukte geruisloos,
terwijl elke stap de wereld zachter maakt dan zij daarvoor was.
De wind draagt de geur van
aarde en regen.…
Drie maanden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
129 Op de parkeerplaats van de heide
spartelde hij opgetogen
naar de donkere kap
van de wagen
hoorde wat hondengeblaf
We liepen op een pad
tussen bomen
Het straalde en
‘k voelde me op vakantie met jou!
Jij haalde hem uit de wagen
want even begon hij te huilen
In die draagzak kalmeerde hij,
viel in slaap.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Langs het pad waar de
middag zich uitstrekt in trage glans,
ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt
en laat elke beweging oplossen in een rust die nergens opdringt.…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Wind ruist door het blad
groene heuvels in het zicht
stilte op de weg
Langs het stille pad opent
het landschap zich in brede ademslagen
van gras en licht, waar elke bocht een vertraagde
gedachte wordt en de heuvels hun oude rust naar voren brengen.…
Janneke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
389 wie ik drie dagen en nachten
samen haar reis had geboekt
uit het Tibetaanse dodenboek
zelfs in deze stilte droeg ik zacht
met sluipende lippen een mantra
op, die ik zo dikwijls met haar had
gepreveld “ Ra Ma Da Sa Sa Say So - Hung “
er lag op deze toonladder niets
van een tegenstrijdigheid, alles
was eender in de ruimte waar ze
het pad…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 Het tijdelijk verblijf van pijn van waan
maakt plaats voor ’t pad waarin wij verder gaan.
Het firmament heeft zijn gezang gestaakt,
maar in het mensenhart is
nu een heilig vuur ontwaakt.
De orde die daarboven eeuwig blinkt,
is nu een gloed die in de ziel verzinkt.…