3179 resultaten.
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 hoe snelt ons leven,
Als een stroom gedreven,
Die van rotsen schiet!
Blijde en droeve jaren
Vluchten met de baren,
En zij keren niet!
Kindsheid ijlt als 't krieken,
Jonglingschap heeft wieken,
Kommer zweept de man,
Grijsheid maant tot scheiden -
Zweeft er tussen beiden
Wel een enkele span*?…
Opa
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
4.051 Daarna kwam er een stroom familieleden,
Uit Siddeburen zelfs en uit Goeree,
Vol jaren opgespaarde hartelijkheden
En ieder bracht cadeautjes voor hem mee.
Voornamelijk tabak en confituren,
Maar ook een paar pantoffels en een vest
En drie kisten sigaren, hele dure,
Want zijn gezichtsvermogen was nog best.…
Ademende stad
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.579 1
De stad dwingt hem sprakeloos op de knieën
Onder de hoge ark,
naast de Egyptische naald
Op de tombe van een soldaat zonder gelaat
Alsof de stroom fluistert:
Je moet mijmeren binnen mijn grenzen
tot de verveling jou tot daden dwingt.
Hij knikt zonder de weigerachtige zucht,
of het hoofd zinkend in de schouders.…
Wenen
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.961 Stroom van droefheid, eedle tranen;
Bittre beken des geweens,
Hoe kunt gij de wegel banen
Tot vertroosting, wat gemeens
Hebt gij, dreuplen van de smerte,
Met de honingdauw des herten?
Waarom, als ik lijden moet,
Zijt gij, tranen, toch zo zoet?…
Echte vrienden
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
6.867 Grote stapelwolken
Schrijven in de lucht
Ze schrijven stop met leven
De wind die slaakt een zucht
Bakken vol met water
Vallen neer op je gemoed
De vrieskou dringt tot in je botten
Er voelt niets meer goed
De vogels die nog fluiten
Fluiten zacht en monotoom
Je leeft als in een nevel
Je vloeit samen met de stroom
Maar plots breekt er…
- Wandelwegen door de Regen -
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
538 de schijn, voor ieder mens verschillend
laat regen stromen over mijn voeten, mijn gelaat
wit gewassen..van al het euvel dat mij heeft geschaad
de gewone lage wandelschoenen
ze hebben hun les zeer goed bewandeld..
zien door de vele wandelwegen,
hoe het beter niet gebeurt..
de bomen door het bos niet staan..ga weg vale valse maan..…
De Soldaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 Hoe kan het dat hier tientallen mensen geraakt zijn in hun hart,
en honderden tranen stromen.
Leg het me uit en ik hou op.
Maar laat mij jou nu wat vertellen,
over illusies en over hoop
Want wat jullie noemen ‘een missie van vrede’
noem ik nou goed bijgeloof.…
Schepping
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.138 Uw blik, waar donkre glanzen zweven,
voert op een stroom van wonder leven
mijn ziekelijke schoonheidszin.
Kom! laat het waas van stille dromen
zachtlokkend om uw teerheid dromen
en treê, hooghartig, 't leven in.
Mijn kind!…
NAJAAR
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.168 Ons lokt tersluiks een zomerdroom
Terug naar 's hemels regiment,
Wij zoeken weer Gods blauwe stroom
Wiens bedding grens noch bodem kent.
Wij waren 't ook zo lang gewoon
Met elke luide leeuwerik
Te ontstijgen naar dit eeuwig schoon
Ons aard-gebonden ogenblik.…
Het zingen van de slaaf.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 Uit de hut des negers rezen
Aan d' Ohio-stroom bij nacht
Liedren als Jehova prezen,
Toen Hem Isrel offers bracht;
En mijn voet gleed trager voort
Door het statig sluimrend oord.…
Een blad papier...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
761 't Blad papier heeft dus het woord,
en het babbelt lustig voort :
"Geef me maar je mooiste zinnen, laat de woorden nu maar stromen,
schenk me nu maar je gedachten, vul mij met je zoetste dromen.
Wees niet bang, het zal wel lukken, écht, nu mag je wel beginnen,
schrijf nu maar heel warme woorden en beroer nu maar mijn zinnen.…
Wetenschap.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.363 Kom, 't schuimende bier, dat het strome uit de flessen!
de paarlende wijn, laat hem vloeien!…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 Hij schildert want woorden
Zonder antwoorden is hij moe
Zeggen hem weinig
Beletten zijn emoties vrij te laten
En te bepraten
Dat woud heeft hij achter zich gelaten
Maar nog groenen
Drogende bomen
In de stromen
Van zachte zinnen om te bezinnen.…
Zucht (bij verslaving)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
209 volledig in beslag
En komt niet zomaar meer van de één op andere dag
Het gebeurd als ik door angsten wordt omringd
Een stem die luidt klinkt
Een drang zo groot en zwaar
Op de voorgrond
Staat ie daar
Opzoek naar een short fix
Overtuigd ...verder werkt niks
Ik kan even niet meer zien
Blind
Een waas
Gedachtes blijven komen
Ze stromen…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Zelfs op het kleinste
Wemelend wurmpje
Legt zij haar glans,
Allerlei diertjens,
Prachtig van sieraad,
Blinkend van goud,
Zwevend en dartlend,
Eren de Lente,
Vieren haar feest,
't Spartelend visje
Vormt, in de stromen,
Kringen van vreugd.
Duizenden vooglen
Mengen hun tonen,
Vormen, een koor.…
Zomertochtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.014 De sierlijke paarden, gelukkige slaven,
Zij schenen alleen voor ’t genoegen te draven;
De weg was zo schoon of de milde natuur
Een bruidje verwachtte in dit feestelijk uur;
De kindren, met gretige, gulzige blikken,
Vertelden elkaar van de heerlijke room –
Luilekkerlands geurige, zuivere stroom –
Die straks op de hoeve hun hart zou verkwikken…
De onderkoelde bode
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
7.268 Een baron die de handen wringt,
het schuifelend volk veracht
en zegt
‘Ik wik de waarde
van olie en kennis en macht’
terwijl het zalig slijk zich ophoopt,
een stroom van nullen en strepen
naar het vrije paradijs.
2
De regen klatert en
glijdt naar het onderaardse web,
vult de schachten,
tot de maag haar sappen oprispt,
een zure gulp die…
Ebbenhout ter aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.533 vaak diepbronzen toon
kapot verlies kiest lijden,
respecteert de tijd van rouw
hoeveel liefde men ook ontmoet
blauwogig ontmoet
het witte marmersteen de vrouw,
die met diepturquoise ogen
aangeworteld aan het zwembad stond
de sleutel als van levend water in haar hand
haar dankbare waarden verliezen
het mooiste geschenk dat was
stromen…
RUTH
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.416 Die, zelve een droeve weduwvrouwe,
Een weduw was tot steun en stut;
Gezegend zij de stroom van smarte,
Die toen haar minlijk oog vergoot,
Toen uit Naomi’s brekend harte
De zegen op haar nedervloot:
„Gods liefde zij als de uwe groot!”
Zij hief haar stemme op en zij schreide,
En Orpa schreide en snikte als zij.
„Nu, dochterkijns!…
LELIJKE MENSEN WILLEN OOK WEL EENS GEWOON MET IEMAND PRATEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
872 met bochels, likdoorns en opgedroogd speeksel
in de mondhoeken
en een bril van de Action
op de pokdalige acné-neus
pokdalige paspop
met pukkels op plaatsen
waar geen strelende hand
ooit is geweest
kleding uit het jaar nul,
asynchrone lippen, bacteriële onbalans in droge sloten
myopische oogopslag, blauwe aders die over bleke kuiten stromen…
TOESPRAKEN VAN VADER VOOR 18 JARIGE DOCHTER
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
547 Giulia gefeliciteerd met je master
je hebt je ouders, moeders zeker verrast
meer dan aangenaam verrast
Als een achtbaan vloog jij door
je opleidingen en spreekt nu al vele talen
en vandaag op je 18e neem jij een tussenjaar
Met groene stroom ga jij op stoom
en laat je het werelds openbaar vervoer verrassend
in alle eindhoeken, eindstations…
Twee werelden in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Ik leerde overleven, jaren lang,
strategieën die me overeind hielden in de stroom.
Maar nu zie ik: dit ben ik óók,
mijn autisme is geen muur — het is mijn droom.
Een droom van begrijpen, van beide werelden één,
van wandelen tussen lijnen, in mijn eigen domein.…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 Zij schuilt in een vloed
Van nog onbegrepen stromen
Ontstaan uit digitale dromen
Die sijpelen in grijze aarde
Van verschuivende waarden
In de toekomst leef je niet
Ze heeft geen vaste vorm
Geen tastbaar gezicht
Het is abstract
Dat zich langzaam uitpakt
Je kunt het niet betreden
Zij mengt zich
Met het heden
Wat er nu gezaaid wordt…
Legt…
De maandag nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
3.250 Iedere Maandag hetzelfde liedje
Maandag 8.10
Vele fietsers komen aan
Ze hebben geen tijd om stil te staan, want de bel is alweer gegaan
Snel de jassen uit, de hele stroom door de gang de trappen op
Ik wil nog eerst even een kleine koffiestop
Maandag 8.20
Dame waar kom jij zo laat vandaan
Ook jij had hier om 8.15 moeten staan
Zonder pardon…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 Daar gaat mijn nieuwe liefde waar noordwaarts der stad
de straten saamlopen op dokken, stroom, kanalen en stapelhuizen
en zich weer in eindeloze dokken splitsen en verbreden, 't land in.…
De Nelly
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
669 Altijd onderweg over het water
trillend van de hitte of diep ingevroren
op het Zwarte Water tijdens de koudste
winter ooit of zwoegend tegen de stroom
van wassend water langs daken waarop
drommen mensen zich vastklampten
aan spanten op muren die
op bezwijken stonden, bijna
gebombardeerd,alweer zo lang geleden
en altijd alles op het randje…
water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
996 huizenhoog overspoelen
Blank dood gezwollen stank
IJs schots en scheef gletsjerig glijdend breukerig traag schrijdend
Regen boog zich kleurrijk aan de einder
Mystiek mistig beneveld gordijn glas heldere winter bloemenijs
Berijpt berijmt saunaparelend vocht
Sijpelen drup drup drup stalag-staand en stalag-hangend
Drassig aanmodderende grondstoom stroom…
Verdronken
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.020 Dan stromen de kantoren leeg en ga ik mee op zwier.
Want drank smaakt zoveel lekkerder als anderen betalen
in ruil voor al mijn vrolijkheid en stoere toogverhalen.
De klok telt ongenadig af, tot rond een uur of acht.
Dan snelt het klootjesvolk naar huis en wisselt hier de wacht.
Nu druppelen de lotgenoten een voor een naar binnen.…
Tranen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.112 Een stroom, gedreven door verlangen,
Loopt naar benee, zout en gestaag.
Een kleine vloed vol sentimenten
Stroomt langzaam van mijn geest vandaan,
Als bosbeken op oude prenten,
Waarlangs kale bomen staan.
Een eeuwigheid lijkt het te duren,
Het einde lang nog niet in zicht.
Ik zit je foto te begluren,
die voor me op de tafel ligt.…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 I
het is de ijle lucht die beweegt
ja, die bewogen wordt en trilt
alsof iemand groter dan wijzelf
geluidloos roffelt op een trommel
en alles op de vlucht doet slaan
in natuurlijke, logische stromen
het water dat dan dromen gaat
en wind die klimt in de bomen
zij is een slang in verzengende hitte
wachtend op de sterrenloze nacht:
roerloos…