3338 resultaten.
de baby
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
691 Moeder die al uren had geschreeuwd
uit pure wanhoop, zweeg plotseling
iedereen om haar heen keek zwijgend toe
de baby lag daar, stil , zo klein, zo klein
helemaal gaaf en het was alsof hij sliep
de krankzinnigheid in de ogen van de Moeder
stil, smeekte ze….stil, hij slaapt, wek hem niet
grote kerels met tranen in hun ogen keken toe
haar vingers…
haar gevoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.140 Ernstig beeldhouwt ze achter de piano
aan haar onzichtbare ideeën
om er de vinger op te leggen
ermee te spelen op haar instrument,
zo kan ze haar denkbeelden
in ieder geval horen.…
Angst voor vrees
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
657 Beheers jezelf, beheers je denken
Want zo leef je nog het langst
Je nagels bijt je van je vingers
Je haren trek je van je hoofd
Je voelt je hopeloos van binnen
En de angst heeft jou verdoofd
Kijk jouw vrees recht in de ogen
Pak jouw angsten bij de nek
Wees niet bang en blijf niet tobben
Anders wordt je straks nog gek
Laat jouw vrees jou inspireren…
Ik leef voor het geluk van morgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Tien vingers strekken zich uit naar de lucht.
Zij wensen dromen te vangen op hun vrije vlucht.…
Date in Urk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 We lopen nu
en je vraagt hoe mijn verhaal
of er nu tijd...ja
dus ik, lopend waar Urkers
op de dijk van de zon genieten
vertel, lettend op kuilen,
over het werk met mensen,
over handen, vingers, gaat het,
over kinderen en ziek-zijn
weer over de dood,
terwijl stappend over jongens
liggend met een pilsje
tot alleen nog schapen,
de horizon…
De nacht kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Ik laat mij vangen in het nachtelijke wezen
tot de ochtend voorzichtig
haar vingers van licht
door de bleekwitte ochtendmist steekt
en een nieuwe dag zijn oorkonde preekt!…
de koude wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 de hand die ik je reik
is warm
maar wat schuw voor de koude,
die van jou
je vingers zijn bevangen
de wind stormt door verstilde wouden
waar de waarheid is gekrompen
en ik enkel luister naar ijzige gezangen
die als het ware ieder blad bevriezen
en letterlijk de liefde afstompen,
levende takken alsmaar meer doen verliezen
de macht die…
over schoonheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 de woorden glijden naar je hand, daar spreiden ze zich
in opwaartse kracht naar je vingers, zoals in een delta
ik kan ze vangen, tot me nemen en voel het water van de
Eufraat -of was het de Tigris-, water uit het paradijs
de hand is open om gevuld te worden met zoete dadels
rijpe vijgen, een enkele pittige olijf: vruchten van het
landschap dat…
SANDER
gedicht
4.3 met 3 stemmen
7.754 Je voelt een haarlok, aait een oor,
en je tien vingers wachten even
en lopen dan brutaalweg door
tot de twee borsten die daar leven.
Je zult ze zien, intens als ieder ander,
Sander.…
Roos der rozen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
611 Mijn handen strelen, mijn vingers proeven,
sensaties bronnen, heftige emoties stijgen.
Eeuwig en drie dagen wil ik met je vertoeven,
je roze zachtheid doet me ter kimme neigen.
Totaal vergeten ben ik je stekelige zelfverdediging,
je bloedrood omhelzen is dom en onstuimig naïef.…
het leren vandaag beschermt de morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Tien vingers strekken zich uit naar de lucht.
Een droom te vangen in vrije vlucht.…
jouw huid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
778 ik verplaats me in de
parels die schitteren
in de kruising van je
lendenen, mijn vingers
toveren kreetjes die zacht
gesmoord het ritme bepalen
van mijn hand, kus me
kus me waar de nacht
is ingedaald en gedaanten
me omsluiten daar het duister
hun domein van de waarheid is
kus me liefste, laten we
het spel voortzetten - nu
kan het nog…
De wind...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 lag
En wijsheid op trotse benen liep
en de wind je vuile was schoon blies
en de dieren nog in mensen geloofden
maar daar zijn ze van teruggekomen
(refrein)
Het is niet de regen
daar kun je je op kleden
maar het is de wind
die geen onderdak vindt
Glimmende schoenen liegen
taarten vliegen in het rond
hat land barst uit zijn voegen
vingers…
Man en vrouw schiep Hij hen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
552 Ooit schreef ik roekeloos haar naam in't zand
maar kijk, voor wat geschreven op - het strand
woorden die ik bevend schreef met vingers
kwamen de golven als boz' indringers
daar kwam de branding aan met een golf, een slag en veeg
en weg was wat ik had bemind en kreeg.…
in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 vlakbij slokt een schaduw tegels
daarboven kussen onze tandenborstels
tussen peterseliestekken
op de vensterbank
vanaf de schutting komt klimop
de nieuwe scheuten willen meedoen
als het groen tussen de wegen naar je hand
bij je vingers loopt het dood
als je nou een ring droeg
wind jaagt de veren over het gras
misschien als de wind…
Droomlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Een vergeten man straalt,
Nog drie tanden in zijn lach,
Bedelend langs het droompad,
De ruiten jaszakken uitgescheurd,
Zijn handschoenen missen drie vingers,
Een paar eurootjes gebeurt,
En duizenden lege gezichten,
De opbrengst van een dag,
Striemen in de snijdende kou,
Zichtbare tekening in grauw gezicht,
Vol honger warmen aan neonreclame…
Amaland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Namasté Rubina Namasté
Ik buig voor jou en jij voor mij
Ik rook je Ayurvedageur
En raakte nog voor ik het wist
Bedwelmd door zoete Jing
's Ochtends bij de roze vingers
Van Aurora's dageraad
Lieve woorden elke morgen
Elke middag aan elkaar
Wat wij het liefste 's avonds geven
Op jouw honderdduizend Saamgeperste eendenveren
Van je…
In memoriam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Terwijl ik dit schrijf voel ik opnieuw je handen
die strijken langs mijn lichaam, variërend in snelheid
Met een vinger steek je de waakvlam van de tederheid aan
Haar warme gloed verspreidt zich tot zij het breekbaar hartje raakt.…
Eropuit met de boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Varen op de zee als een samenhangend geheel van
kleurige puzzelstukjes, klein naar groot variërende klanken
Plagend strelen haar tere vingers over de ondergelegen huidlagen
van het donker getinte hout dat in alle rust blijft schuiven over het helder.
Kijk!…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 een monnik in een asgrauwe pij
komt dan plichtsgetrouw langs om met wasbleke
vingers in het werklijf te roeren : het is
tijd voor de bus. ik
is het lam in de gloed van een ander, jij
bent te laat en vergruizelt, hij en zij worden
geslacht.
het
zet nog wat eelt op het beeld, verweeft
het geheel, vergrendelt het bederf .
exit.…
De treurwilg aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Is er niemand die om hem geeft, kabbelend
water steekt een handje toe door een weerkaatsing aan
te bieden aan hem want op die manier kan hij zich opwerpen als een
echte ster die ook nog eens haar zachte huid mag aanraken met zijn lange vingers.…
Liefdeskater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Ik bedenk de hele tijd
hoe hij met haar vrijt,
hoe hij haar borsten zal strelen,
hoe in hun liefdesstrijd
zijn vingers met haar poesje spelen.
Hoe zij vol lust
hem vurig kust,
hoe hij eenmaal in haar gekomen
haar brandje blust;
dat zijn mijn zwartste dromen.…
De melodie van het leven
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
510 Klanken vloeien zacht
golven raken de ziel diep
leven ademt door
Hoe wervelend een melodie wel
of niet bekend klinkt in de oren terwijl haar
breek- en kwetsbare toetsen gloeien onder de vingers
Het zijn net die vurige strelingen die sierlijk naar beneden komen.…
Heden zonder verleden
netgedicht
2.3 met 281 stemmen
655 laten wij het
toch eens
weer doen
een takje groen
wat rode bessen
planten in mosgroen
wij hebben ergens
nog zilveren slingers
die vaak langs onze
vingers zijn gegaan
en die we daarna
hebben vergeten
geen aandacht en
plaats voor vrede
op aard wel chaos
en opgroeiende jeugd
met andere ideeën
en vooral wensen
maar het kan niet…
Breekbaar recht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
496 Menselijke plicht
recht raakt met vingers van hoop
maar breekt door machtshand
Als glas geblazen, dunner dan ooit gedacht,
Zijn rechten krachtig zolang ze worden bewaakt.
Eén hand die reikt, één ander die stil verzacht,
Een stilte valt wanneer hun kracht wordt geschaakt.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.
Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging,
en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Elke ochtend zweeft de nevel als een zachte sluier over
het water, tot zon haar gouden vingers uitstrekt en onthult wat lang verborgen was.
Als de avond valt, kleurt de lucht
in tinten van vuur en lavendel.…
Zwart is nooit genoeg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
342 In uw nek,
in uw slaap,
in uw vingers
als ge slaapt
en ge denkt dat ge veilig zijt.
Zwart wacht niet.
’t is er al.
’t was er al.
’t zal er zijn
wanneer alles
wat ooit glansde
vergeten is
in uw eigen
blik.…
Opwaartse Vlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 Met handen vol van vlammen weeft zij stil zijn dromen,
laat zand en tijd door vingers glijden als een stille stroom.
De manden zweven, door geluk ontrukt aan zwaarte’s wet,
terwijl de zeppelins der herinnering tussen daken dwarrelen.…
1,2,3 NS Directie word volwassen!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 mij ook verwant
met de Here Jezus in de Tempel
want als het over geld gaat
dan zijn wij broeders in woede
en wat het spoor betreft
besteed dat Europees aan
Nederland stelt zich als kleuter op
blijft hangen in 'treintjes spelen'
Europees stellen we weinig voor
meer als een lokaal boemeltreintje
langs de Duitse en Belgische grens
vinger…