8772 resultaten.
zij aait water
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
920 zij aait water
vingerkes
hoofdje vol dromen
springvloed kent ze niet
onweer nadert
blikken machines razen
de woekerwolf wacht
lacht
want zij zal welkom zijn
klemmende kaken
de schaduw valt reeds
over haar veldje
haar plekje op de wereld
wit en schoon en nieuw
aan het zoute water
hoofdje vol dromen…
torenzand
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
572 het is daar
dat ik mezelf verlies
uit liefde voor de meeuwen
en op hen wacht
zoals de kerktoren
die de eenzaamheid wegslingert
op mijn mond
en me terug bindt aan
hallucinerende seconden
het is daar
dat ik stemmen hoor die schelpen ruw
wegdrukken naar nevel
uit nachten
en naar lichamen
waaruit schaduwen van water
lopen…
Titanium pot
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
856 Deze dichter, volg de wijsvinger
onthoudt wat hij geschreven heeft
spreekt als de stem van het heelal
uit het hoofd rechtstreeks tussen
de oren van het bewonderend publiek
Deze dichter raakt nooit zoek
hij strooit als Klein Duimpje
maar dan met woorden en vindt zo
altijd de bekende weg naar huis
Zijn vrouw en kind wachten op hem
ook de…
verlangen
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.864 Verlangend naar jou zit ik hier te wachten
Wanneer zie ik je
Bij jou voel ik me goed
Ik weet niet wat ik moet
Smachtend, ik kan niet meer
Jaloers om wat je doet
Verdriet om je verleden
Wat wordt dat in het heden
Nooit wou ik geloven
Iemand anders dan mijn vriend
Die mij zou veroveren
Waar heb ik dit aan verdiend
Mijn hart verscheurd…
wonderlijk hoe soms de woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
572 Hoe we zo
in hun begrip geborgen
weer slapend wachten
op de morgen.
Een nieuwe dag,
een ander licht.…
waarom dans jij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
536 langs het park
een smal pad
waar je stil staat
wacht
watervogels dansen in de ochtendzon
mensen zoeken naar een god
hoe het ooit
begon
de waarheid schuilt achter de sterren
boeken praten
letters vertellen
het jeukt
vleugels verbranden
en vuisten slaan niet meer
het is het uitzicht
echt waar…
Waalsdorpervlakte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
746 De klok klinkt door de duinen
brengt ons in gedachten
geeft het gevoel van dankbaarheid
en vrede, in twee minuten wachten...…
Gedachteloze dromen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
500 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt een zin soms loos te wachten
op de woorden die niet komen
gedachteloos zijn alle dromen
gedichten
zonder betekenis
in een eenzaam bed
wanneer de komma
zinnen heeft gezet
op letters
uit een onzichtbaar alfabet
zelfs geen schim
kan voor de punt iets stichten
of de leegte zonder zin…
toe maar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 net nog voor het slapen gaan
vlak voor een sluimerend bestaan
stuur ik u, het is donker, uit het zicht
nog even heel snel een gedicht
er rijmt niets op twaalf
ik lig hier op zaal F
ik kijk om mij heen, zo moe
maar mijn ogen doen er niet meer toe
ik weet niet of ze luistert
mijn mond fluistert
zuster, goedenacht
een licht gaat uit en wacht…
De eerste traan
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
984 Geen slaperige glimlach
Geen fonkeling in je ogen
Iets van de afgelopen nacht
in je hoofd geslopen
Dwalende gedachten
maar moeilijk te ontcijferen
Na een tijdje wachten
toch naar buiten sijpelend
Een oplossing voor de puzzel
lag eigenlijk voor de hand
Een luisterend oor en een knuffel
alles wat nodig was
Deze eerste traan
ontstaan…
Ghostriders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Als in duistere winternachten
padden zich verschuilen
en honden angstig huilen,
als damp opstijgt uit diepe grachten,
hoed u dan als takken kraken
en schimmen glijden over daken,
denk niet, ach 't is maar een kraai
want terwijl je staat te wachten
sluipen ze met vereende krachten
in je gemoed en je gedachten,
de ghostriders in the sky.…
Kun je me halverwege ontmoeten?
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik ontmoet je dan
precies op de grens
dat is dan waar ik wacht,
op jou
ik zal naar je uitzien,
dag en nacht
Het brengt
mijn hart tot het uiterste
dit is
waar ik zal zijn
ik kan niet verder gaan
dan dit
ik wil dat je zo graag,
het is mijn enige wens
Trouwens:
De Zwart Oog Erwten
hebben het ons immers
al voorgezongen…
Gemis
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.088 missen,
wat naast je heeft gestaan,
maar wat je nooit echt heb gehad,
waarvoor je op je knieën bent gegaan,
het gewoon vragen vergat,
de kans nooit gegrepen,
niet zeggen wat je wou,
niet worden begrepen,
nooit verteld dat je van haar houdt
En nu is het te laat,
machteloosheid heerst,
wachten tot genoeg tijd vergaat,
weten dat het nooit…
Echt
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.072 Vertel stilte dat ik luister
in verlangen naar je woorden
en het ritme van je hart
ik wacht op je wil
om uit te spreken.
Ik wil je verlangen
horen in woorden van vrijheid
die banden rond jou scheuren
niet breken het licht
dat straalt in je oog.…
Geloven en geven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 En de stilte weer laat spreken als de scherf
die haar naam krast in het
spiegelbeeld dat
ze wil zijn
of wil geven als de mooie
illusie
die je wilt geloven om
haar aandacht niet te verliezen
en te wachten tot haar zwijgende schaduw
weer een andere leugen kiest.…
Van het een
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Je sprak over de olijfboom
gekregen als cadeau, hoeveel kou
te verdragen was en hoeveel mest
toegediend moest worden, een rijke
oogst in het vooruitzicht
Ik antwoordde met wat ik ervan wist
wachtte tot je kwam met de eerste kus
je hoofd verborgen in mijn nek
mijn hand boven jouw fontanel
de andere hand dicht tegen jouw hart…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
Jonas D. Meijerplein
gedicht
2.9 met 9 stemmen
4.358 In je trekken staat
de geschiedenis van je volk geschreven
fascinerend, jouw volk
almaar verloren en weer teruggevonden
wij staan aan een angstige oever
wachten op de mensen eindelijk mens geworden
de jouwe en de onze eindelijk verzoend
Is de grote Barouch niet
in deze straatjes opgegroeid?…
Geuren van de tijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
911 Waar herinneringen een echo krijgen
en wachten niets vraagt wat
je niet kunt
verliezen in de cocon
van een gedroomde
eenzaam verlangen
en een geboorte
die geen afscheid vraagt.
Want de tijd is geen boodschap
maar slechts een dankbare geur
van elke
belofte.…
jij en ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 het strand draagt
ons gewicht zweeft boven water
slechts dat, want onze liefde is, maakt licht
gebogen rond mijn schouder
ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan
haar baan volgt duizend golven
in een warme liefdesnacht
morgen wacht
maar houdt zich lang verborgen…
De herder kerft zijn staf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.142 het zacht geklingel
van de schapenbellen
luidt de avond in
warm vindt
wol elkaar en
blaat een welterusten
de herder
kerft zijn staf voordat
hij ook gaat slapen
hij weet zich deel
van het kerstavondritueel
een mooie nacht vol sterren wacht
tot een helder licht verschijnt
ruimteschroot dat nu
in vuur en vlam verdwijnt…
In koude nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 nog staan ze
te dromen op het veld
de bloemen van de zomer
het blad verdroogd
de kleur verschoten
en de zaden uitgeteld
een vlinder wiekt
wat loom op zoek
naar al vergeten geuren
de bij loopt sloom
zoekt met laatste krachten
de restjes nectar die nog wachten
de zomer is voorbij
in koude nachten
komt de herfst al langszij…
Spiegelbeeld vertel maar niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
991 In de etalageruit kijken
een bekend en vreemd gezicht
knipogen om te zien of jij
het werkelijk bent
Gelukkig het knipoogt terug
met de vingers door het haar
wenkbrauwen plat gestreken
neusvleugels gestreeld
Tijd om een foto te maken
de wereld wacht en stopt
de mooie kant laten zien
rustig blijven ademhalen…
ververst
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 hetzelfde huis, uren
langer zwijgen
er zijn geen levende verhalen
waar ik sta
en het avondlicht in de kamer
zou een schim kunnen zijn
wolken
blijven star
donkerder
boven luisterloze leien
hij gaat liggen
ver uit het gezicht van een lelijke, grote
maan en zijn vader
wacht tot het geschuifel
voorbij is
zoveel mogelijk…
Neem me mee
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
680 Zie hem turen
alle dagen duren
langer dan de uren
stemmen die praten
hij wacht gelaten
tot ze hem verlaten
rouwen maakt oud
zwijgen is goud
spreken geeft zout
dat bijt in de wonden
uit al die monden
geen troost gevonden
hij kijkt over de zee
die eindeloze zee
fluistert: neem me mee…
Uitloper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Het leven heb
Je achter je
Gelaten, de
Zomer is voorbij,
Waarin jij al
Je energie hebt
Gestoken, en je
Schoonheid toonde
In kleuren en
Tinten van het
Mooiste pastel -
En nu je hier
Op je herfst
Ligt te wachten,
Waarin alles wat
Er was nog verder
Teloor zal gaan,
Zie ik tot mijn
Verwondering
Zo maar een uitloper…
'Lasst meine Bilder nicht sterben'
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 voor Felix Nussbaum
bizar
als emigrant niet welkom
als Duitser gearresteerd
en als jood vervolgd
aldus directeur Ralph Keuning
van museum de Fundatie
om te overleven zou je jezelf
in een tekening willen verstoppen
of onderduiken in het huis
op het doek van olieverf
en wachten tot de duistere
wolken zijn overgedreven
tja... was…
Treinloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 rijd ik
en probeer
het een met
het ander te verbinden
maar het Nu
zit me dwars
dus rijg ik alle
momenten-Nu vast
aan een lange ketting
die met mij
over de rails raast
Het vanwaar
verlatend en
het waarheen
naderend
zo moet eens
in de nabije toekomst
mijn nu
aan het waarheen raken
en ik het vanwaar
verlaten hebben
ik rijg en wacht…
Geland onder applaus
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 er is nog geen ontwaken
maar ik ben klaar met
vreemde handen die mij raken
die zich bruut alles eigen maken
wat ik ooit heb liefgehad
de dagen zijn verdwenen
in een samen wachten op
ik ben hier niet alleen
maar wel verdwaald tussen
emoties die ik niet begrijp
in een langzaam ordenen
sluit zich de chaos die mij
onverhoeds is overkomen…
Tijd is een geloof
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
743 hoor de dansende vertes, de zee
ze schudt en schommelt haar huid
natuurlijk, zonder nadenken
kijk terug over het land
de planten
ze knippen zichzelf
en vervallen weer tot wassen
zonder wachten
zonder versnellen
tijd maakt natuurlijk niet uit
tijd is een geloof
wat een geluk te zijn
als het land en de zee
en de tijd er niet…