Alle inzendingen over winter

3942 resultaten.

Sorteren op:

KOUDE EFTELING

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
In de winterse Sprookjestuin gaan mussen mezen en merels op zoek naar hun daagse maaltijd pikken verloren kruimels op rondom de eethuizen vinden ook tussen struiken een vogelhuisje waarin en waaromheen smakelijke granen en nootjes lokken de stemmen van kabouters in het Paddenstoelendorp en elfen uit grotten vol toonkunst en kleurige…
Han Messie23 februari 2025Lees meer >

Temperatus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 43
de droogkap draait op volle toeren buiten trekt de vorst zich terug op het porselein van transparantie schijnt een gletsjer ongemoeid een scheur loopt door het oude ijs de winter staat op losse groeven de dooi zet vroeg in, het seizoen kent geen vaste grenzen buiten schuift een zwaluw voorbij, binnen wordt de wereld opnieuw ingetekend…
silann Nara13 november 2026Lees meer >

Lusteloos

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 908
Morrel aan bij de eerste, waarin weinig dagen geleden nog Koning Winter heerste kristallen stollend over al mijn leden en ijspegels smeltend aan de rand van mijn dak. Nu scharrelt er een logge ijsbeer: Heen en weer. Heen en weer. Een andere kamer klaagt het getok van kippen.…

Dicht

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 966
Omarm me liefste met heel je hart Je nam de weg naar mijn gedachten Het begin was mooi en vol van groen Maar nu staat de winter te wachten Geef de koude in mij geen kans Fluister woorden sterker dan ijs Verwarm mij liefste met je ogen Maak in mijn hoofd jouw paradijs Omarm me liefste met heel je hart Je nam de bochten van mijn geest Ze…
vanja10 april 2005Lees meer >

je hebt het leven dicht gedaan

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.312
ogen die in je geloven staren naar de kist, weten nu al hoe je wordt gemist je hebt de zon gepakt de warmte bleek funest water en de veteranenpest je hebt liefde uitgedeeld om de wereld en je kinderen gegeven in poëzie kwam je tot leven die blijft bestaan terwijl jij weg kon gaan je hebt het leven dicht gedaan de zon schijnt winters…
wil melker9 november 2003Lees meer >

Mist ze mij?

netgedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.092
vreemde vrij nu ik haar niet meer kan bekoren Mist ze niet die kleine dingen Hoe wij passioneel dansend lachten Kussend smolten in zwoele nachten En bij trieste films elkaars tranen vingen Mist ze niet mijn teder strelen Mijn warme handen op haar zijden benen Is met haar liefde ook mijn beeld verdwenen Nu wij niet langer een strenge winter…
Paul Tesser10 december 2002Lees meer >

enige kerstkaart

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
werd alweer een witte winter halverwege de maand december kriebels kropen stuwden mij naar huis maar waar woon ik en waar is mijn thuis zwervend zoekend mijn haard daarginder werd kou tastbaar zeker niet minder kocht onderweg krans en kerstkaart laatste voor een hechte verre vriend eenmaal gepost voelde ik warmte herinner plots huis voor…
vagebond5 januari 2003Lees meer >

Gewoon Weg

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.559
Mocht je haar zien zeg haar dan de winter valt best mee De wind waait toch reeds warmer Slechts op 't grote plein licht er nog wat sneeuw Haar Zuiden is zo ver niet Daar kan ik Net zo goed Eenzaam zijn als hier Gewoonweg Eenzaam zijn als hier Gewoon Weg Mocht je haar zien zeg haar dan de lente is niet ver Je ruikt haar in de wind…

foto

netgedicht
4.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.187
een winters decor met water, riet en een molen huiverend sta je op een brug naar onbekende overzij bekoorlijk gekleed in een jas die ik nooit zag je haren wapperend in de gure wind gewikkeld om je hand de riem van de vrolijke hond die nog steeds niet snapt waarheen ik nu toch ben weemoedig lijk je naar de fotograaf te kijken een vage…

HET GEHEUGEN VAN TIJD

gedicht
3.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 17.034
Rap door kleine handen opgeraapt, binnen als schat verloren gelegd: dood in minder dan een winter. Als de weerga schiet een vogel in het holst van de boom. Weg in een oogwenk, tussen mat loof. Veilig, in samenhang vervat - io vivat. Schept de A. Hippocastanum straks als eerste nieuw blad. Lentekanjer -…

bewoonden elkaars dromen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 805
lange dagen overvloed ook jij was stil in pril ontluiken het duurde lang voordat ik lente in je ogen zag en in je lach de vroege vogels hoorde fluiten je bloesemde als nooit te voor kleurde vol de zomer we maakten hittegolven door bewoonden elkaars dromen lieten daar de liefde komen er is geen sterven maar een nieuw begin als winter…
wil melker9 november 2004Lees meer >

Offerlam

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.874
Drijft het diep in de strot Het lam ligt spartelend op het offerblok Haar greep wordt slapper Door mijn ader gaat een koude schok Zo schoor nog het karkas En voerde haar kraag met mijn wol Sindsdien volgt ze een streng dieet Van mierikswortel en soja en alcohol Ze staart verstomd naar haar bespat kleed Maar zolang haar mantel een volgende winter…
Wim Veen17 november 2004Lees meer >

je lach wiegde mijn zinnen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.263
van binnen lente dartelde terwijl de stofen in het frisgroen buitelden en tegenspartelden we groeiden zomer in een warm samenzijn je nam de zon en zee we dichtten waarheid in de branding voor ons twee de oogst was kleurrijk maar in het volle fruit begon toch ongemerkt de rot en ons gevoel voor teksten ging al snel kapot we winteren…
wil melker1 januari 2005Lees meer >

Ingepakt

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.516
Zij loopt er lekker warmpjes bij 't Is winter, het zwart-wit contrast oogt prachtig, heels niet ongepast. Zo vangt ze blik van hem en mij. Vierkant verpakt in dassenbont, daarboven, strijdende om rechten, twee suikerhard geknechte vlechten tooiend haar hoofdje, lief-zwart-rond.…
hestia12 januari 2005Lees meer >

verliefd

hartenkreet
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.377
het was nog lang geen winter de herfst nauwelijks start voorbij maar het avondrood dat lonkte als het vuur tussen jou en mij we zochten bei' de warmte op in de luwte van voorwinters nacht waar de zon in kim verdronk de herfst nog werkte aan haar pracht van talrijk' duizendkleurige bladeren lichtend als parel'n in schuwe zon die bij…
Wim Niesten29 augustus 2007Lees meer >

Oktober 1

gedicht
4.6 met 129 stemmen aantal keer bekeken 12.126
Geen kind dat reeds de winter ziet. Het vallend blad, het valt nog niet en donkergroen het gras na regen, de avond komt steeds zwaarder wegen, uit late bloemen schreit verdriet. Dit is de tijd van afscheid nemen, nog even blijven of in de waan. Wat woorden en wat zinnen schrijven. Straks weer langs oude graven gaan.…

Oktober

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 810
Geen kind dat reeds de winter ziet. Het valend blad, het valt nog niet en donkergroen het gras na regen, de avond komt steeds zwaarder wegen, uit late bloemen schreit verdriet. Dit is de tijd van afscheid nemen, nog even blijven of in de waan. Wat woorden en wat zinnen schrijven. Straks weer langs oude graven gaan.…

Oude mannen in korte broeken

gedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 12.318
Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok, ze gaan met een reserve aan kracht begonnen in de de winters van hun jeugd. En als ze stilstaan om naar iets te kijken staan ze zonder beven stil; de zon maakt van hun oude, montere, blote benen iets bijzonders als een pose op een plein vol licht.…

waarom ik huilde

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.027
voorbij de wind waaide mijn gedachte buiten bereik van mijn hart en in het nu ademde ik winter waar lente was beloofd ijsbloemen op mij ziel verkilden de dagen zo breekbaar als het dunne glas van een kerstbal die schitterend wacht op zijn moment van stralen ligt de toekomst in mijn nog warme handen en beslaat voorbij de dag droomde ik de…

Bloesem remedie

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.458
langzaam begint de lente vorm te geven de eerste klokjes, een pril geluid de winter is voorbij, de kou is uit de kleren, een expressie van het leven dartele konijnen springen terug in het heden de mens is liever lui en loom blauwe hemel en een droom van warme zonnestralen verhoort gebeden en in de schaduw van een eik lig ik te wachten mijn…

Wie ik ken en wat ik weet en wat er is

gedicht
3.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 15.474
Er is ook een meerval die misschien een zanger is, maar dat gaat mis, ben ik bang, want de winter komt eraan en ik heb nog geen noot van hem gehoord, maar boven dat alles ken ik een vrouw die eigenlijk een perzik is, met een zoete mond, fluwelen handen en ogen als meren vol sterren, wimpers als vlinders en oren als hondjes of poezen in mandjes…

ter kimme nijgen

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 642
bezit zijn toegedicht waarmee ik mijzelf te vaak deed afmatten feitelijk tot dwingend overleven afgericht tenware een onmetelijk scheppend plan mij drijft tot een menselijk donker gat waar eerst na een blinde weerbarstigheid stilte heerst en aanvaarding rijpen kan op deze wijze, zo is mijn vermoeden vervalt de herfst in de laatste winter…

Uit zicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
grauwe asfalt bezitten groenlingen massaal schreeuwen om herkansen en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten als het zonnetje zich aarzelend ontpopt en lichte dagen lange nachten gaan verbieden een enkele narcis zich niet meer verstopt de buizerd en sperwer hun prooi bespieden het bed van bladeren al rottend wordt geklopt pas dan zal de winter…
metha24 februari 2008Lees meer >

wanneer ik ga

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.275
tussen het licht van de lente en het zwart van de dood beschrijft het vaarwel de eeuwige winter een leven uit het lood met verlangen naar verlossing in de uitademing tijdens de laatste tel hoe kan men sloten verbreken van deuren die als muren lijken met broos levenssap besmeurd waar de hopende ziel is uitgeweken en een toekomst al in…

twee gezichten

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.220
hangend in de lucht een aanvalsplan beramend op het stervend lijf van een te vroege mier gister zag ik door de ruit aan achterkant het uitzicht op schitterende gele narcissen zij hadden al vroeg mijn achtertuin bemand in de vervagende jaargetijden wilden zij, weliswaar onbewust, wat eens het voorjaar heette, de naweeën van een winter…

Thuis

hartenkreet
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Als straks de winter komt dan kom ik eindelijk thuis Waar sneeuw het dak bedekt van mijn eigen mooie huis Als ik dan naar buiten kijk over landerijen en het water Geniet ik volop van mijn rust de rest komt allemaal later Als ik me maar gelukkig voel tevreden met mezelf alleen Mijn glimlach weer terug is hoef ik… nergens meer heen Als…
car25 augustus 2008Lees meer >

Natuur en mens

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.214
de mieren hebben zich verscholen de natuur sluimert afwachtend in en de dichter houdt zich verborgen verbaasd tussen zomer en winter agressie neemt zienderogen toe ook de mens is wat uit het lood komt er vorst regen of de zomer of dobberen we voort zo boven zero maar diep in het hart groeit besef hoe aarzelend dan ook beleefd dat de mens…
Rikus Kiers16 januari 2007Lees meer >

geuren (Shakespeare-sonnet)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
, de aarde mij het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen dan lig ik stil en luister naar het bos zie ik nu toch heel hoog een nevelvlek bevrijd laat ik de smalle wereld los en langzaam vormt het blad een bladerdek zo slaap ik zacht de hele winter…
Tsila5 februari 2007Lees meer >

Buitenhuis

gedicht
2.9 met 55 stemmen aantal keer bekeken 17.286
De appelboom staat al weer klaar de bloesems komen dit voorjaar laat maar zij komen niettemin want in de takken huist geduld een winter lang zijn zij vervuld van niets dan breekt voor ons de knop de bloei gebeurt in lichte tint dan komen vlinders en de wind de blaadjes worden losgerukt en in de zomer als wij komen hangen de appels aan…

anoniem

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.014
winter sluimert over de wereld traag klinkt de winterhoorn mystiek in eindeloze nevel bomen zwarte silhouetten zweven boven dit witte niets tegen de vervagende bossen oergeluid in een lege wereld weemoedige bezinning op deze verre stille heide straks komt het licht in de diepste winterdag schreien in een verre stal zingen d’engelen…