4016 resultaten.
Landelijke liefde III
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.016 Het regende in de avond, zacht en tergend.
Overgebleven bloesems bezwijmden.…
Insomnia Haiku
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 De slaap komt maar niet
Vier uur al - bijna morgen
Vogel fluit haar lied
Vijf uur - het is licht
Je kunt nog steeds niet slapen
Schrijft een klein gedicht
Zeven uur - opstaan
De slaap komt nu toch niet meer
Moeheid laten gaan
Koffie en een douche
De dag is weer begonnen
Geef jezelf een push
Je komt er weer door
Avond…
Mijn Avondrood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
679 Zalig is voor mij zo'n avond
wanneer ik kan aan 't dichten gaan
wanneer de rust de scherpe kanten schavend
van een dag die zorgwekkend voor mij kwam staan.
Als ik in gedachten ben verzonken
met een stilte die heilig om me heen
als van Hogerhand mij wordt geschonken
een gesprek tussen ons tweeën.…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij van eeuwig jong zijn
die met de capuchon
de jongen met blauwe muts
en het meisje met roze jas
plakken het rijstdun wit
stevig vast in de handen
tot grote ronde ballen
ze hollen uitgelaten tot
ze later moe zijn en dun
van adem als het traag
rijzend rood van de avond…
gebroken geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 alleen op zijn kamer zittend
waar hij zo graag samen was
met de liefde van zijn leven
staart hij wat buiten passeert
de tijd met denken dodend
aan wat tussen hen gebeurde
tot zij op een dag vertelde
dat zij hem verlaten moest
na een avond vol van drank
zei zij alleen te willen zijn
nu haar hart gebroken was
door zijn dronken bekentenis…
Op oma' s schoot
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
799 zo ging dat iedere avond…
Tot ik plots stond voor haar graf
terugdacht aan de mooie verhaaltjes
die ze mij voorlas
spijtig dat ze niet langer kon leven
ging ik nu zelf verhaaltjes
voor haar lezen
en ze zou zien
hoe groot en flink
ik was geworden
en zo ze nog eens ziek was
zou ik nu heel goed
voor haar kunnen zorgen....…
Her I-zone
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
394 zo ook haar scope
Niet verder keek ze dan haar eigen I-zone
Haar conditie en 'mental horizon'
Ontnamen haar veel levenslust en hoop
Iemand zei 'Kom toch eens uit die bubbel
Van al dat navelstaren in jezelf
Krijg je geen helder zicht meer op je 'zelf'
Je ziet niet alleen scheel maar ook nog dubbel
- aldus opgetekend
de avond…
Heet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
456 Een zomer waarin we
lange dagen en
avonden buiten mogen
zijn, daar hadden we
zeker niet op gerekend.
Binnenkort komt er een
keerzijde en zal de
warmte minder worden.
Neem het weer zoals
het nu is, mocht je
moeite hebben met de
warmte, doe het dan
rustig aan.
Zomer in Nederland laat
van zich horen.…
Vrouwe der seizoenen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
500 heldin
En welk seizoen of het ook was
Met bloemen of verval
Zij zong altijd haar eigen lied
Op bergen en door dal
De jaargetijden vol van kleur
Zij vlogen met haar mee
Van haar geboorte tot haar dood
Tot as en sterrenzee
Sindsdien verschijnt zij elke dag
Wanneer zon ondergaat
En maneschijn bescherming biedt
Op paden 's avonds…
Herfst
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
530 Herfst
Je hing al even in de lucht
Een frisse bries bij het openen van de tuindeur
Het gele blad op de vlucht
Eerst 1 en dan
Als een gele zee golvend in de lucht
Hoe mooi die geheimzinnige mist
In het ochtendgloren op de fiets
Het vocht hangt aan mijn wimpers
En ik geniet
Hunkerend naar een avond kaarslicht
Geen jonge herten dartelend…
Zomertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Niet te stoppen na het wispelturig voorjaar
met korte schemers en kille avonden nog zo voelbaar.
Geef mij maar de dagen, eindeloos en lomer.
Waarop de tijd schijnt stil te staan
en de klok het genieten niet vermaalt
noch zich in afgepaste stukjes steeds herhaalt.
Hoe de strijd met een lege agenda aan te gaan?…
Dromen aan zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar gemak
In mijn droom zweef ik over de golven mee
Ver tot over eindeloze horizon
Tot daar waar de blauwe hemel raakt de zee
En in vroege ochtend de nieuwe dag begon
En als d’ avond…
Laat de mensen slapen.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
638 In Marioepol en Odessa, dicht bij de Zwarte Zee
leven mensen in vertwijfeling, ach we hebben geen idee
van hun donkere gedachten als ze ’s avonds slapen gaan
Of ze ’s morgens als de stad ontwaakt nog überhaupt bestaan.
In Moskou woont een slachter,
die geen kritiek verdragen kan.…
Het duister van de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Het duister van de zomer
vertelde je
over een leven
in digitale brieven
officieel verzonden
door het moraal
van mensen
in een keurslijf
een ingeblikte zon
en zwermen vogels
rond de schemerlamp
iedere avond voor de beeldbuis
een vreemd en wild verlangen
Soms stond je stil
bij de schaduw
die waanzin vertolkte
dan was je even…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
612 Wanneer de avond langzaam om ons heen valt,
en jouw stem de stilte even raakt,
lijkt zelfs de tijd haar adem in te houden,
zodat dit moment niet hoeft te verdwijnen.
Je nabijheid is een plek zonder grenzen,
waar kwetsbaarheid zacht mag bestaan,
waar een blik soms meer kan zeggen
dan woorden ooit zouden kunnen dragen.…
Cucina
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
724 hij op ijzer rijmen
hij hakt en klinkt, bekokstooft tot het zit
Het edel dier raakt slaandeweg gewend
aan het gehengst in smederij Hephaistos
de stokebrand slaat stevig onder 't ros
toch vreemd dat hij die Aphrodite kent
Dat is mijn buur dus, in zijn smederij
pal naast mijn open keuken, moet u weten
daarom ga ik bij voorkeur 's avonds…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 's Avonds kleurt de horizon weer in gloed
de dag neemt afscheid met een kleur als bloed.…
Sint Maarten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 we liepen in een rij met lichtjes
in de avond die snel gevallen was.
de lampions bungelden onvast
en dunne vlammetjes brandden
of iets ze stil betoverd had.
we liepen met korte stappen
zodat het zacht bewegende
licht niet uit zou gaan in het
rood groen blauw en geel dat
op een papieren harmonica leek.…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 vervolgens vouw ik vlijtig
duizend geduldige kraanvogels
groet de groene ende rode
beuk en de boerenlandvogels
zoek ik zwartje de poes die
zo graag zingt op haar tokkel
blaas een zachte houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-…
herhaaldelijk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
411 herhaaldelijk staat de man op
loopt naar de tuin en rookt
’s avonds ziet de man niks
van de planten
van bloemen
beestjes
toch legt hij zijn hoofd op ’t gras
op zijn knieën gezeten
de hond komt kijken
[’t zou ’n figuur kunnen zijn
in ’n schets van Van Straaten
of wellicht Kamagurka
zonder zonderlinge lange jas dan]
dan gaat…
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 Soms - als het avond wordt,
of wanneer een vogel schrikt -
denk ik:
hoe zou het zijn geweest
om dit moment met jou te delen?
Maar dan is het alsof jij zelf antwoordt,
zoals water antwoordt op een vallend blad:
met jou was het nooit gekomen.
Met jou bleef het blauw,
bleef het wens.…
Lakeien van het licht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
317 Wij ontwaken in de avond,
floepen aan op stil bevel.
Ja, wij houden in de gaten
of u in onze mooie straten
meer dan voldoende burger bent.
Meer dan toevallig lopen hier
zeer duistere individuen
hondsbrutaal te speuren naar
de mazen in ons establishment...
'Hé, jij daar, waarom plaats je een bom?
Om je woede te ventileren?'…
We noemen hem Kees VI
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
328 verwachtingsvolle gedachtes
die hij vaak heeft gehad
zelfbedachte antwoorden
waar hij het mee deed
avonden vol verlangens
bleekjes verdicht in rookwolken
met nevel gevulde glazen
zoals jazzblazers dat razend konden
van maat wisselen
rondgebreide dwaze bedenksels
stekelige heksenafrekeningen
beledigingen aan adressen
en nog…
MEISJE VAN NULDE
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
483 veel later vindt men in waters
benoorden de Veluwe
een verminkt rompje
en een kleine hand
vlakbij Hoek van Holland
geeft de Nieuwe Waterweg
een kinderhoofd prijs
lichaamsdelen
van de lang vermiste
Rowena Rikkers
het kind fluistert
vanuit de voor ons verborgen
Hoge Wereld
hoeveel mensen zagen
mijn droeve geschiedenis
's avonds…
WISPELTURIGE ZEE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
350 De zee geeft in de avond haar geheimen prijs.
De volgende ochtend vijftig tinten grijs.
Amanzimtoti
Amanzimtoti…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
192 van haar angst bevrijd
wij dansen tot de zon in zee verzinkt
en zilt de dromen in mijn rugzak zinken
waar straks bij kaas en drank het glas weerklinkt
en eenzaam nog de kaarsen vlammen blinken
jouw waarheid komt te dicht, raakt mij te diep
dus wees niet zo alleen in deze nacht
hoor hoe de liefde uit de verte riep:
Dans met mij nu de avond…
HOU JE HOOFD KOEL EN JE HERSENEN HELDER!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
208 hersenonrust op
daar reageert je unieke lichaam op, soms zelfs
van een heerlijke hemel naar een vreselijke hel
dus hou je hoofd koel en je hersenen helder
dat unieke koppie verdient het, gun het jezelf
met heel veel water: liters en liters
met heel veel rusten: of heel rustig aan doen
en gewoon blijven etend: ochtend, middag en avond…
Weerklank van de ademvleugels
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
198 Dat het van een dieper voelen is
dan de diepgang van geleerden
die ’s avonds naar hun navel staren,
hoor ik aan het woordenboek
dat met horten en stoten uit jouw hart
deze weidse wereld heimelijk betreedt.
Iedere zin laat mijn adem stokken.…
Momenten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
81 en hoe jij zat op de grond
misschien dichterbij dan ik
bij dat wat bodemloos wordt genoemd
vergankelijke woorden sprak je nooit
ze hoorden bij jouw eindeloosheid
zelfs hoe jij een begin aankondigde
als een reeds geleefde avond
woorden bewogen traag door onze stilte
uitgesproken met bevende lippen
wat wogen ze zwaar
voor mij
Hoe…
Herfst
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
87 Dit herfstgeel wordt vaal in de dalende zon, de avond
die niet tegen te houden is, die naar binnen doet vluchten,
naar vroeger, naar warmte, naar herinneringen.
Kan ik een ander wel echt verstaan, nabij zijn, dragen?
Zelf zit ik met zoveel vragen, maar alles is hier en nu, al
zie ik dat slechts heel even, heel even, in het felle geel.…