Momenten

De wind is kleurloos
in jouw lege stad
die mijn wereld beheerst
zien jouw ogen nog die straten?

en hoe jij zat op de grond

misschien dichterbij dan ik
bij dat wat bodemloos wordt genoemd
vergankelijke woorden sprak je nooit
ze hoorden bij jouw eindeloosheid

zelfs hoe jij een begin aankondigde

als een reeds geleefde avond
woorden bewogen traag door onze stilte
uitgesproken met bevende lippen
wat wogen ze zwaar

voor mij

Hoe jij je lach vermomde
alsof het een verboden vrucht was
die niemand mocht aanschouwen
en zeker ik niet

ik ontmantel mijn ingewikkelde momenten

wat niet opgewekt werd was er al
maar de tocht van jouw voorbijgaan
droeg meer kleur in mijn ogen
dan jij misschien bedacht had

en raakte dat wat mijn herfsthoop was

Schrijver: Gerhard Burgers, 10 oktober 2026

gbernardusbgmail.com

missen liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 2 stemmen 15