6661 resultaten.
Vragende ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 zij hebben
alles genomen
je kracht en je lach
jij kon het
niet meer aan
bent er aan onderdoor gegaan
jouw bron
is na jarenlang wellen
droog komen te staan
nu zijn er alleen
vragende ogen
niemand om je heen
jij hebt nemen moeten leren
met kleine stappen proberen
wat anderen geven te accepteren
pas in die balans
geeft het bestaan…
één van de laatste taboes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 wij creëren taboes
de meerderheid dan
is er één die wil doorbreken
staat die openlijk aan de schandpaal
toch zijn er tijden
waar meer aanvaard wordt
in golfbewegingen
gaan die door de maatschappij
zelfs bestaan ze naast elkaar;
aanvaarden en verwerpen
opeten of cremeren
begraven of bakken
ik heb nog wat kadavers
in mijn…
Tweetaligheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Je lijkt te spreken in twee talen
Ik wens hier maar één van te verstaan
Hieraan ontleen ik mijn bestaan
Tot je woorden mij zullen vermalen
Ik kan nog altijd vrijuit ademhalen
Voorlopig schaak je simultaan
Maar ooit zal ik de prijs betalen
En hieraan ten onder gaan
Ik proef je lach nog op mijn lippen
Je hoofd tegen mijn schouder aan
Het…
een slag in het rond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 er zit geen vreugde verborgen in
mijn vergankelijk bestaan, slechts
de spreker in mij dept het bloed met
woorden die de leegte omarmt
geen reizen naar het ontstaan van leven
waar de dood zich
vergewist van het eeuwig dragen van
dit maatpak dat kleurloos de
streepjescodes accentueert
de blauwdruk, gesneden op het scherpst
van de ziel…
zoals zij in de ochtend
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
692 ik waai en waai
verblijf tussen spiegels van hoop
en horizon; het veld waarop
wolken verder drijven
traag vliezend in het bestaan
mijn lot vloeit uit
in zeebelopen vloed, kartelt
randen waar mensen staren
naar diepe zin
aangekruist door hongerigen
hoe zou mijn stem zijn
in tegenwoordige tijd
spraakverwarrend door de jaren
die…
Rinkelend zilver
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Het was in de laatste dag
van die zomer
waar stilte dwaalde tussen woorden
hij naam kerfde in hout
en zocht naar voetstappen van haar
die hij droomde
in lange nachten
van samenzijn
de herinnering
aan rinkelend zilver
ragfijn
verstopt in heden van bestaan
dwaalt hij nog eenmaal
langs het maanmeer
veegt zout van zijn ranke lijf
streelt…
ALEXANDRE JOLLIEN (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Soms blijf ik middagen in bed
En houd dan op met te bestaan
Ik oefen me dan in vergaan
Beroof mezelf van leed en pret
Bemerk dat ik het redelijk red
Om los te laten lach en traan
Dat ik me er doorheen zal slaan
Wat u Dood ook aan zuurs voorzet
Door u met een been in het graf
De ziel met angsten vastgepind
Doet u de mensheid veel verdriet…
Woorden in wording
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Is er wijsheid die zonder waarheid kan bestaan?
Het wachten is op de woorden die komen gaan.…
Waardevol ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.674 tot warmte
doen groeien,
mijn sterke Licht
tot inzicht ontwikkeld
en mij mijn goede hart
mee laten voelen
met elke smart,
zodat mijn ziel
uiteindelijk net als
jouw unieke, kostbare ziel
het intens goed leerde te bedoelen
met elk mensenleven
op aarde als in de hemel
tot liefde samenviel
en alleen leerde te geven
en te bestaan…
vragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 ze hebben recht op een bestaan,
maar wij slaan ze kapoet.
Ik denk aan al die zinnen,
gesproken zonder doel
en aan TV verslagen,
over ons aards gewoel.
Ik denk wanneer ik eenmaal,
hier niet meer wezen zal,
wie moet u dan voorzien,
van verzen zonder tal.…
stormwind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 populieren ratelen al, hun muziek
stuwt vogels voort tot hogere bestemmingen
in de grijsgeslagen regen wacht nog
een moment van rust, de zuiverheid voelt puur
als alles samenvalt
nu nog een enkele bloem, de blaadjes
in voorzichtig rood geopend
later, in de tweespalt van een fletse dag
vind ik plassen die als spiegels blijken
te bestaan…
de incisie van oktober
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
533 hoogzwanger
het snauwen van hem
was geen vergissing
zij staarde voorbij gebalde vuisten
’n gescheurde jurk, stevig
vastgebonden
aan de brokstukken van ’t onmenselijke
tussen modderpoelen en het gehavend huis
gekromd bouwde zij een muur, het gewicht
vol gesis onder geweld
van woorden
zij deelde een kind
op de grond van haar bestaan…
Potentiële energie
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.612 Zie mij dan hier in de fleur
van mijn bestaan: op deze top lacht
de toekomst me toe. Hoeveel kan ik
niet verwezenlijken, als lucifers al die
bomen doen knappen, huizen vernielen,
rivieren een andere kan doen uitgaan.
Het ontbreekt me alleen aan een duwtje:
aarde die beeft, bliksem die inslaat.…
verboden liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.597 Ik hou van je
maar ik kan niet mijn leven delen met jou
Zal je nooit kunnen kussen
Want er zit iets tussen
Ik hou van je
En nu moet ik toezien
Hoe jij je liefde met een ander zal delen
Ik had het zo graag aan jou willen geven
Ik hou van jou
Maar alleen jij en ik weten dat het niet kan
Een liefde die nooit zal bestaan…
Gedachten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
514 Laat me proberen stil te zijn, enkel
te kijken, te horen, te bestaan.
Elk uur is gegeven en keer nooit meer
terug vanuit de eeuwigheid. Tijd?!…
Het
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 waargenomen heb ik U
wezenlijk was ik niet zo voorbereid
ik deed gewoon mijn ding
ging daar helemaal in op
en juist
op dat montere moment
waarop ik even
helemaal niets meer wist
de vele gedachten voorbij
stopte het denken abrupt
vastgenageld werd mijn geest
de blinddoek afgetrokken
en heel even mocht ik zien
de hevige helderheid
van Uw bestaan…
Als je weet hoe hard het ijs is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 Stormachtige furie
Met veel venijn in
Vuur en vlam ontstoken,
Door redeloze razernij zo ver
Gebracht dat de wereld waarachtig
Even stilstond - is nu door
Winterkou tot bedaren gekomen
En de golven op jouw oceaan
Van hartstocht lijken in zichzelf
Bevroren - schuimkoppen die nu alleen
Uit ijs nog bestaan - zachtjes probeer
Ik je…
In het ijle.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Leven nog moeilijker dan sterven
sommige dagen geen greep krijgen op het bestaan
willen negeren wat je ziel poogt te duiden
verleden en heden lijken onbestaand
als je het NU vat en opvult
kan je de tijd weglieven, weet je nog?…
Geverfde deur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 Twee mensen, bij elkaar
maar nooit samen
Als duo met z'n drieën, als
vijfde wiel aan die wagen van tijd
Eerder eens zag ik jou naakt
maar gelijk een wals
Wist jij van liefde
Die echt nooit heeft bestaan?…
dak van woorden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 berusten onze woorden waarin
wij aarzelend of blind geloven
niet op iets wat we al te graag
als waarheid zien
of bieden zij misschien alleen
maar een dak boven het hoofd
als beschutting tegen het harde
soms bizarre bestaan
mocht dit zo zijn, laat óns dan
schuilen in heilzame zinnen
waarbinnen én buiten wij ons
kwetsbaar…
Tegelijkertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 In de brief die jij nooit schreef
is het heuvellandschap groener
dan de polders van onze jeugd
alsof een vreemde mijn bestaan volgt
beamen we de doodse stilte
in het nachtrijk zonder dromen
tegelijkertijd zijn we niet samen
door stormen uit elkaar gegroeid
in een dagboek zonder toekomst
we volgen de rivier zonder wanhoop
onder het maanlicht…
DAGEN..dag in, dag uit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 tillen
die vanzelf omvielen
Er zijn ook van die dagen
die je met vlagen, uitdagen
die je op vleugels doen dragen
die voelen als je zo ter wille
die je boven jezelf doen uittillen
Zo zijn dagen, dag in, dag uit
ze komen en gaan
ze zullen doorgaan
vrolijk of ontdaan en
met vallen en opstaan
als basis voor een natuurlijk evenwichtig bestaan…
Ze staan voorlopig weer in ‘t vet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
493 Was het langer door gegaan
had de kans beslist bestaan
dat ik mager als een lat
dra de geest gegeven had.
Goddank heb ik vier jaar tijd
tot ik in Korea rijd.…
De mensenvlo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Alle dieren hebben rechten van bestaan.
Toch worden vlooien uitgeroeid.
Maar weet u wat pas echt zielig is?
Niemand is met vlooienleed begaan.…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden
in schaduw van bestaan…
Totale eenzaamheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 vals draait
een kring
rond de maan
in het duister
is er een komen
en gaan van geluiden
onherkenbaar
in bestaan
reppen zij zich voort
met een spoor
van buitenissigheden
achter zich aan
aarde lijkt
te schokken door
brokken vreemde energie
mythen sagen
en legenden geven
nooit zoveel ellende
de stoet lost op
in het licht…
Geborgen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Maar alles is oneindig teder
en steeds licht het weer anders op,
al moeten we doorheen het duister
en staat ooit alles op zijn kop,
toch wil ik dankbaar verder gaan
al is er droefheid in ’t bestaan
en huil ik zacht vanbinnen.
Ik leer langzaam beminnen;
al blijven ook de zorgen,
ik voel me diep geborgen.…
Liefde en restanten kerk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 werk
met liefde en restanten kerk
zij staan nog als een huis
gerestaureerd in goed herinneren
maar ik ben niet meer thuis
in die sculpturen van de kinderen
er is een tweede leven
in een snelle tijd die alle
vroegere belemmeringen met
reële argumenten bestrijdt
wij kijken samen terug
op het kruispunt van los laten
zij zijn in bestaan…
nevel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 De oever van het denken lost alles in het niet
Een nevel van gevoelens in het hart
De sluier om de ogen een donker zwart
Wat het leven heeft te schenken is alles wat het ziet
De diepte van verlangen slaat op het hart als angst
Bewust zijn van komen en gaan
Voor altijd de reden van bestaan
Maar wat vrij wordt ontvangen bezit gevoel het langst…
Luisteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 De winden zingen ook
en zelfs de avondlucht;
Wat plots in ’t water dook
en wat onhoorbaar zucht,
de vogels in hun spel,
de bloemen in de wei,
zij allen weten wel
als ’t purper van de hei
dat alles zingt zijn zang,
heel dankbaar om ’t bestaan.
Mocht ook mijn leven lang
De Heer mijn lied verstaan.
Naar Guido Gezelle...…