28806 resultaten.
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 En terwijl ook mijn gedachten
zich in zee lieten zakken
Rees mijn laatste vraag
mijn emoties te boven
Midzomernacht...…
Luchtbed
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.547 prooi aan wat moest komen
en de lamme luchten viel
Want de lucht hing vol met gieren
als aan draadgesponnen lust
waar zij klapten met hun veren
voor de allerlaatste rust
om het onheil te gaan vieren
toen hij wegdreef van de kust
Van de kust zocht ik toen golven
en de wind zij golfde mee
door ze huizenhoog te rijzen
en ik smeet ze over zee…
Thuishaven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.333 zilvermeeuwen gilden schril
over het schrale van hun vangst
maar als wij beide ogen sloten
murmelde ons universum stil
nu treft de blik enkel nog grijs
krijgt geen droom meer eigen vorm
schuilen vogels voor de storm
schreeuwt de wereld mij van wijs
kijk ik afgunstig naar een boot
vredig dobberend aan de wal
omdat jouw schip op volle zee…
Mediterraan geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Luchtig wolken er gedachten door mijn hoofd
terwijl de wind in zachte plooien waait
en de zee kruivend naar mijn benen graait
sta ik daar, - door vergezicht in oog verdoofd
Het hemd dat wabberig mij de armen streelt
zo aaien golven mij hun zilte geur
maar hoeveel zaliger is hier de kleur
van zomerlicht dat warm met de wimpers speelt
Soms…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 Ik stop al mijn gevoelens in een zwarte doos
En werp ze in het midden van de oceaan
Geen enkele zee is ondiep of bodemloos
Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 ik houd me vast aan duinen
voeten stevig in het zand
zoek voorbij het grijze einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee.
Jankend als wolven, het alleen zijn, het idee.
Nimmer zag ik niets, proefde ik niets en voelde ik niets.
Niets zo duidelijk als nu.
Nu alles mij ontnomen is.
Het gebrek aan jou, da’s mijn gemis.…
Wij zijn vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 ik heb lang
naar de zee
zitten staren
terwijl het water
mijn voeten
vertelde van de
talloze gevaren
jij zo machtig
en groots
terwijl de golfjes
vriendelijk krulden
het schuim zijn
eigen hoofdstuk
en tekening koos
hoe kan het
dat stormvloed
dijken bruggen
en kades breekt
alles verwoestend
zijn weg naar
de laagte neemt
het spel…
De pracht van de zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 De roep van de zee
zijn geruis achtervolgt mij
tranen van water.
Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje
strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend
in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende
lichtstralen van een ster het glooiend duinlandschap zullen strelen met hun warmte.…
Als de zee spreekt
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
512 Al met al ben je zowel open en verleidelijk als een
plekje in ontwikkeling en vernieuwing waar ik me thuis voel voor
menig stukje creativiteit of inspiratie terwijl mijn batterijen worden opgeladen
O Zee of zilte nat, waar je ook bent, ik geniet van al je kracht en pracht; een onsterfelijk nabij.…
De zee om ons heen
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
575 Een plotse zeewind
dromerig en verfrissend
zin om te reizen
Zee, zo mooi om te zien dat je golven
breken op het strand maar je hebt ook duister geheim
de dood loert in je diepe wateren terwijl lieden jouw krachten trotseren
Wild of niet, je neemt ieder van ons genadeloos in de maling die jou durft uit te dagen..…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 Waar bergtoppen nevelen doorboren
avondlicht rood in rotsen brandt
een echo machtig rondjes zweeft,
zijn vederdek met wind verkleeft
en nacht verschijnt aan schaduwkant
daar wil ik je toebehoren
Waar zon en zee elkaar verloren
`s ochtends stormend vroeg ontwaakt
wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend…
Ouder
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.524 Tussendoor sleep hij een kei tot wapen, vrat vuur uit het hout,
in een bed van bladeren schiep hij een bed
van meisjes aan zee, en geuren en slierten regen
uit hun haar of was het zeewater? Zo versierde hij
het leven en de oude boeken deed hij toe.…
Alleen in mijn dromen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.482 Ik keek achter mij en zag alleen de onmetelijke zee
en één spoor van voeten in het natte, stille zand.
Jij was er ook niet meer, je liep niet meer mee.
"Vriend je dromen worden niet gauw werkelijkheid
daarom heb ik het leven even overgenomen.…
Rottumeroog verlaten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
775 Geschiedenis kent
hier geen plek:
zij wandelt
onafwendbaar
weer naar zee,
verdwijnt bruisend
in de branding
van haar schepping.…
Novemberavond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.209 vleugels
van de nachtelijke paradijsvogel
met donzige zachte verenpracht
Laat me neerkijken
op hen waar ik zoveel van houd
Maar laat me ook even bij haar zijn
die ik zo mis
Heel even haar geur ruiken
en haar stem proeven
een glimp van haar glimlach zien
Bijna een jaar is ze nu weg
het voelt alsof het gisteren was
Laat me neerkijken op de zee…
WILHELMUS
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.128 Over de zee, aan het westelijk strand,
Ver van mijn Hollandse duinen en velden,
Sterkt gij mij, krijgszang van Nederlands helden,
Zing ik u, lied van mijn land!…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Slaap maar, vader,
droom van iets moois,
het mooiste wat je ooit in je lange altijd te korte leven zag,
de frambozenlimonaderoze avondzon boven de zee
bij Vlissingen, het weerlichten in de nacht
boven de zee bij het vissen, de maan
die als een zilveren vis uit de hemel kwam springen,
het ogenblik dat je beet had
en iets ongeduldigs aan je vislijn…
In halfslaap
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.830 In halfslaap deinde een zee mijn kamer binnen
(de vierde wand ontbrak) in iedere golf
hield zich een mens verborgen, die pas in de branding
zijn hand opstak. Red mij!…
Foto te Bodrum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Foto te Bodrum, Turkije (2 september 2015)
De zee duwt een kind haar lichaam uit.
Zij is een arm geamputeerd.
En een been, koude krassen in vel en vlees.
Bebloede ribben tot aan een hart van drie.
Vader, dat ik u van tranen tot tranen schrijven moet. Moet.
Deze vluchtweg is oeverloos verminkt. Etter op etter.…
Emerson Lake & Palmer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
549 uit zee rukt
en naar jou toe stroomt
Als een lied
niet goed gestemd,
niet goed getimed
Maar ik zet het graag
per se voor jou op rijm
Zo is het leven
Geef je, leef je
van dag tot dag
Is er geen lied
dat ik voor jou
kan spelen?…
Dame Blanche
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 'Blauw dreef de zee, het water van de zon
Vloot pas en frisser uit de gouden bron,
Op wollige golven die zich lieten wassen
Maar in zijn rand verbrak de zee in reven
Telkens en telkens weer, er boven dreven
Als gouden bijen wolken in het blauw'
...Dan maakt zich los haar sluimerende geest
Van 't Wedekind, de droomgestalte Mei
Die 't…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Toen men hem kroonde
met duizend miljard,
een zee groter dan arbeid zelf,
een loon om tien jaar
de hemel te ontdekken,
leek zelfs de lucht te buigen
voor zijn getal.
Maar hij bezat de lucht,
niet de geur van regen,
de zee, niet haar adem.
Zijn handen wogen
zwaarder dan een planeet,
toch konden ze
geen hart vasthouden.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
368 Je vertelt me iets
over liefde, waarheid
trouw en vergane glorie
in de geheimzinnige lichtfabriek
vol dansende uitbundige mensen
het is een groot kraakpand
in een verlaten dorp aan zee
waar ze oude boeken verzamelen
in een kleine muziekzaal zonder dak
Eindelijk is de duisternis
zoet geworden
door menselijk falen
in jouw droombeeld…
Zon zee en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.998 Ik zie ons urenlang op de golven deinen
met mijn ogen dicht en jou aan mijn zij
we zullen verliefd aan de horizon verdwijnen
ik geniet intens van deze vrije valpartij
Omhelst door de stilte van de zee
laten we ons meevoeren onder de zon
prachtige wolken reizen met ons mee
die waren er al toen onze reis begon
Het oneindige nodigt ons gastvrij…
AAN ZEE
poëzie
4.0 met 3 stemmen
991 Of, van Cythera losgewoeld,
Een eiland, dat naar hier gespoeld,
Het gloeien zijner lustpriëlen
In weerschijn op de zee doet spelen,
En vol van vogelstemmen
Groen naar de kust komt zwemmen?
Of roeien uit de mist meerminnen
Haar peerlend lijf op koele vinnen?…
STORMVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 In de razende nacht
brullen golven luid vol schuim
doen het grote zeeschip
wilde steigerdans maken
in de gerieflijke hut
ligt het reislustige echtpaar
naar en draaierig
rusteloos woelend op het bed
hun peuter gniffelt
om pa´s en ma´s geklaag
prevelt onhoorbaar in zichzelf
de zee heeft het hoogste woord
maar praat steeds gedempter
wel…
No-fight zone
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
478 Lezgiërs temidden van Tsjetsjenen
De vechtersbazen van de Kaukasus
Het valt niet mee daar voor een doorsnee Rus
Te zingen lachen huilen werken samen
Met Taten en Azeri's en Tsjetsjenen
Lees Tommy Wieringa's 'Dit zijn de namen'
Geschiedenis...maar wat gebeurt vandaag
Ten noorden van de kust van de Euxeinos,
De Krim, Odessa, Cherson, Zee…
jij ebt, ik vloed
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
995 in woorden open ik
zing zacht de melodie
jij ademt alle kansen
ogen die elkaar ontmoeten
in herkennen en naar de
onontdekte plaatsen zoeken
jij ebt, ik vloed en samen
maken we de branding, onze
golven vinden hier hun stranding
we sprongen in het tij
de storm was fors maar jij
bracht warme luwte aan mijn zij
zacht ruist de zee…
Verder uit de kust
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
665 ik groef koel zand
legde dat op warme
eindeloze benen
met liefdevolle hand
we waren op het strand
verbrandden voeten
in de gang naar zee
zij fluisterde verkoeling
golven namen ons snel mee
steeds verder uit de kust
hitte werd met schuim geblust
daar dreef je aan mijn handen
in het spaarzame oranje pas
toen braken voor mij alle banden…