Alle inzendingen over o-

4091 resultaten.

Sorteren op:

De sterfling zoekt

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.368
O, Vrouwe, ik wiegel stil op 't klare stromen Der diepe ziel, die uit uw ogen smacht, De speelziek-schalkse, dan weer peinzens-lome. En 't is mij of na lange lijdens-nacht De zoete schim, Madonna mijner dromen, Haar zonnig hoofd tot aan mijn boezem bracht.…
Willem Kloos15 februari 2023Lees meer >

Zachte raadsels

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.979
de vele meizoentjes flora is rijkbloeiend (tussen al het natuurlijke pracht, schildert de dag zichzelf gracieus, vind ik de woorden die ik denk, onder roze voeten) ik dank U voor al dit moois tussen het gras van blijdschap voor m'n vrouwelijke rust Gods stille scheppingspracht dekt me toe als een 'warme deken' langs m'n lijf o,…

Romeo in de war

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
Ja, ik lijd en kruip en ben stekeblind en alleen...o, arme mij! Of overdrijf ik wel- licht en is dit van mijn kant aanstellerij? Ja, zelfs dát, zelfs dát weet ik niet!…

jammer

hartenkreet
0.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.414
zo enorm veel te geven in dit o zo snelle leven liefde schiet er vaak bij in tegen beter weten in daar schuilt nu juist het punt niemand die iemand nog wat gunt zo lijkt het bijna wel ieder is gehaast en snel denkend aan een eigen sores maar een straat verder krijgt iemand van mores alles gaat aan ons voorbij niets lijkt nog op een beetje…
gerda14 augustus 2010Lees meer >

mijn kleine meisje

hartenkreet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.743
26 weken Toch hielden we al van je Terwijl wij naar je keken Wat er toen gebeurde ’t Ging allemaal zo vlug En toen ik om je treurde Kwam jij niet meer terug Nooit heb ik afscheid kunnen nemen Daarvoor was geen tijd Maar het beeld van mijn kleine meisje Raak ik, nog steeds niet kwijt Ik wilde je graag nog eens omarmen Mijn kindje, o…
Cora5 oktober 2010Lees meer >

Perpetuum

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.300
Aan geeft de klok een twee en een drie digitaal gezien een elf nog een jaar met menig volle maan dan ben ik daar dan ben ik terug terug naar mezelf drie keer elf dubbel drie wie o wie is nummer vier aan tafel geschoven nooit geweten altijd bedrogen door het toeval en het lot hier en daar geen ruimte zonder tijd geen tijd in…
sine metu11 november 2010Lees meer >

't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.581
- o bron van zoveel kwaad! Maar 't is nog tijd: weer voel ik 't harte zwellen, dat als een feestklok luidt, met volle klank, en 't heerlijk lied van bede én hulde én dank, uit vrije borst mij naar de lippen wellen, als 't leven zelf, éénklank van smarte en vreugd, - diepgolvende uiting van dees wondre jeugd!…

't beestje in de mens

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 477
Door het kleinste hoekje van de kamer kruipt een kriebelend klein beestje misschien wel onwetend van het feit dat zijn oude boomgaard is vervangen door kille stalen buizen voor ons, o, zo warme huizen waar we eten, drinken, lachen en huilen voor hem, vlakten zonder horizon, kilometers lang, met daarachter een Berlijnse snelweg de muur…

DE NOORDZEE

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.618
Maar dan komt, o Natuur, langs alle straten, Uw kracht, uw groei, uw dreiging, uw beloven - Hoe klopt mijn hart van nieuw, van eeuwig leven.…

Avondwandeling

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.470
O konden we eens zo samen staan Aan de allerlaatste brug, En saam en blij er overgaan - Wij kwamen nooit terug!…

En verre tochten gaan

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.345
zoekt smart en vreugde en dan weer vreugde in smart, - week kinderhart, ontembaar hart der leeuwen, mijn mensenhart, - o mensdom in mijn hart!... 1892…

Portret over eindigheid

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 783
De herfst spint donkere aarde als een zijden draad in een boeket van eeuwigheid De zwaartekracht drukt hevig op het verzwakte hart en teer weefsel bleekt rond holle ogen waarin de moed steeds dieper zinkt en zij al bijna lichtloos wanhopig naar leven zoeken: “O, ouderdom, waarom was zij niet voorbereidt?…

Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen?

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.330
O God, zie onze droefheid aan. Naar aanleiding van het vreselijke ongeval in Zwitserland waar Belgische en Nederlandse kinderen en begeleiders omkwamen. Mijn deelneming aan alle getroffen families.…
Adeleyd14 maart 2012Lees meer >

sociale discriminatie

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
Waarom leven, op een wereld o zo groot. Uiteindelijk gaat iedereen toch wel dood. Waarom leven. met een visie of een doel. Laat gewoon de boel de boel. Waarom zijn we met zoveel, waarom zijn we met zoveel. Was dat ooit zo bedoeld, waarom zijn we met zovelen ? Uiteindelijk kunnen we niks meer delen.…

Zwarte rozen.

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.446
O, in die teedre maannacht zacht ontblonken Die zwarte rozen zegloos somber vlekten! En 't werd me of ik in mense'-ontaarding staarde, Zijn zwarte zelfzucht vlekkend weerloze aarde.…

Humorloos gedicht

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 7.316
O minnaars, door dit najaar ondermijnd zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout maar staan als stammen, van hun kroon ontzet met smalle handjes, spin- en bladernaakt en loven, liefkozen en spelen wel en wentelen en strelen, eindeloos verstekt het tedere instinct, dat, winters al verpopt verstopt, hergeven paradijs verbeidt: maar ai…

Een mus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 797
Zelfs mussen vinden een huis O, Heer U ziet ze en houdt ze in de gaten Ook de jongen die het nest verlaten En de snelle zwaluwen evenzeer. Jezus zegt :”Wees dan niet bevreesd Gij gaat alle mussen ver te boven Niemand kan u uit mijn handen roven Wees daarom maar niet bevreesd”.…

Dolgedraaid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
O ja, ik kon, in zekere term ervan genieten met menig manlief. Maar dat was het niet. Het zit in de weg. Ik raak niet vrij noch verlost. Zoals toen. Het is de taak verder om voort te zetten en dat karkas, die catacombe achter me aan te slepen en vooral zorgen dat de geest, de vluchtig werkelijk waarlijk levende ziel: niet loslaat!…

'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.049
o Gij, die morgen om mijn laatste bed gebogen, u voor het raadsel van dees ziele hebt vereênd: uw zucht trilt door een ijlt die gij vol wisheid meent en mijn gebrek aan smart vervult gij met meedogen.…

De Jezus die ik ken

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
Maar hij zegt: ~Geen paniek, we raken best bezopen~ en uit de kraan, o wonder, komt Chablis gelopen.…

De postduif

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
.~ Maar bij de derde keer - o duivenmelkerspech - was ze gevlogen en ze bleef voor altijd weg.…

De verloren zoon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.128
Maar o, wat doet het pijn soms, dat geamputeerde moederschap! Ga, mijn jongen, leef je leven, volg je pad. Sla je vleugels uit en vind jezelf! Want daar gaat het toch om in dit leven? Af en toe vul ik de leegte met mijn tranen. En het is goed zo.…
Patty19 april 2014Lees meer >

SPIERZIEKTE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.207
O ja, dat was ik nog vergeten, dat moet u ook nog weten opstaan van het toilet en uit de stoel, dat is nooit meer hetzelfde gevoel. Houd de moed erin want uw leven heeft echt zin. Mevrouw, met een tilletje en een eigen willetje, zal het u zeker lukken kan uw man nog wel goed bukken? Houd de moed erin. want uw leven heeft echt zin.…

Achter de wolken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
wat slagen op versleten trommelvellen mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn Geen olijkheid van dartele gazellen versiert in Balladines het refrein ’t is als een stier die zich kapot verveelt of krappe schoenen die tot blaren knellen mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn Maar af en toe zweven er toch libellen op gazen vleugels, licht en o…

Dorstig weertje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
De dame zei vol afschuw ~O, wat veel, zes pils in nog geen uur dat u dat kan, ik krijg niet eens twee Spaatjes door mijn keel~ ~Twee Spaatjes . . . 't zou mijn dood zijn~ sprak de man.…

Knopjes

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
bepaalde hoe je dacht Ook voor elk van je gevoelens Nou, dan had ik echt veel macht Want ik zou ze vaak indrukken Echt waar, bijna elke dag Voor een vrolijke gedachte En een hartelijke lach Ook moest er nog een knopje zijn Die aan ging en ook uit Ook eentje nog voor zachter En natuurlijk een voor luid Als ik dit zeg, denk dan niet meteen ’O…
Wendy Nipas22 augustus 2014Lees meer >

DE ZOEKER TOT ZIJN ZIEL

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.259
En het geloof in de droom, 't Schoon waar de zoeker naar zucht, Kroont het Uw lover, o boom, Buigt het Uw takken als vrucht? Weet, want de kostlijkste vreugd Geldt slechts door 't licht van Uw lach, Ziel, en het leed wordt tot deugd Slechts door de troost van Uw ach.…

Nieuw jaar

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.057
Laat die onkunde mij tot meer en meerder zorgen gedijen, om een eind, 't zij nog ver of nabij, o goedertieren God, dat U gevallig zij.…

OVERDENKING

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 944
O kind, hoe zacht zijn nu de grijze dagen, Hoe zoet van vrede en rijpe droom vervuld, Hoe licht is 't nu verlangens last te dragen, Nu steeds het zeker weten ons omhult Dat ge eens, als antwoord op mijn huivrend vragen, Naast mij 't nabij geluk beschreien zult.…
Johan Danser30 december 2014Lees meer >

Emma Petronella

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
feit dat jij mijn hospita bent we komen in dit dromenfeit door daden voorzichtig laten we de liefde weer los jij gaat naar Parijs voor werk bij de krant en ik zorg voor Frits de aanhankelijke kater ik mis je, maar echt praten kunnen we niet je bent slechts bij me in herinnerde lichaamstaal waar mijn onzekerheid verdwaalt in de rivier o…