3942 resultaten.
Met sleuven en inkepingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
658 bij alle bla bla
komt in beeld in oude buurten
gericht op zee uit Amsterdam-West
Zo ligt het Stenen Hoofd
thans kaal geslagen half afgehakt
met getrokken klinkers
voor ontmoetingen groen in het IJ
Ik liep door de Nova Zembla
die is dusdanig aangepakt
dat je op je klompen aanvoelt
hier woont Jan Splinter
als vanouds in voor de winter…
Een gevoel van eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 Ooit omarmde ik de winter
en betoverde ze met ijskristallen.
Maar ik gleed tussen de stilte
van eeuwige, koude nachten
en wist dat mijn laatste glimlach
niet op de breekbare lente zou wachten.…
Zoals & wanneer
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
1.177 Het is
zoals wanneer de regen in de afvoer
valt en zaden uit de bomen vallen
nieuw leven na de winter in een goot
dood, maar niet dood
Het is
zoals wanneer de televisie zegt
straks nieuws nu eerst reclame
je wacht een laatste weerbericht
en weet dat er iets anders komt
Het is
zoals wanneer je met een roeiboot land
aanvaart, opduikt…
Trage beer
gedicht
3.3 met 276 stemmen
48.673 Mijn vader verloor 's winters zijn verstand.…
Een glimp van haar bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
705 Zoals je lacht en zo verlegen lijkt
het kleine kind je laat verdwalen
je in het labyrint van leven kijkt
de waarheid niet kan achterhalen
de winter koud en guur
een dwarreling in vergane glorie
tinteling van wat er komen gaat
neuriënd op klanken van euforie
terwijl ik dromend het denken laat
verlegen elk uur
verraadt mijn glimp de…
Februari
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.309 Oh zalige maand van vier keer zeven dagen,
waar in het begin het einde mij al roept,
waardoor de snelheid van de winter floept
en Valentijnse rozen vele harten plagen,
je hebt mijn plichten heerlijk ingekort,
en als er aan mijn werk een uurtje schort,
zeg ik mijn baas: 't Is nu februari:
wie zeurt van langer tijd, verkoopt slechts larie.…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 Zij liggen rij aan rij de grijze zerken,
Omwonden met een band van dorrend lover;
Gevangen in des winters doffe tover
Slapen de wilgen en de bleke berken.
En op de koude wind is het als stoof er
Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken,
En zoekend waart hij om die droeve merken,
Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 ik hunker naar de warmte
de kilte brengt riltekens
op lichaam en geest
de winter duurt nu al jaren
ik slik mijn gevoelens weg
om de verkilling niet te voelen
ondanks de slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat erbij
't Is koud in huis, nu zonder jou
Zeg uit pure armoe
Al mijn planten goeiemorgen
Omdat de stilte bij het opstaan
Zo eind'loos triest de kamer in valt
Hoeveel ik ervoor over heb
Om je haren nog één keer
Te zien krullen in de winter…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles me herinnert
aan het noordelijk landschap in de winter
waarmee ik verbonden was, polders,
oneindigheid omdat achter die dingen
de zee is. Ik wil altijd terug naar zee,
water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.…
Komrij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
786 er naar kraait
Geen slak is om te zoeken op laag water
Geen achtste leven in een bonte kater
Geen buurvrouw die het groene gras wegmaait
Als er geen rol meer is in dit theater
Geen kurk is waar de wereld nog om draait
Geen aap die mij een lange mouw aannaait
Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later
Als er geen jurk meer is die ‘winters…
Oktoberblues
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
893 Zoals 's winters een vijver het leven inslikt
zo heeft deze nacht de gezellige herfst
ingeblikt.
Niets komt ooit nog terug. Het is
gedaan met deze wereld, ook
omdat een boer in oktober dooft
uitdooft tot een wolk van vervlogen as.…
"Natura naturales"
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.192 In de herfst schuilt haar vrouwelijkheid
in de winter meest vermoeide mannen
in de lentes lonken kinderen onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
er bestaat geen verlies aan tijd
als we elkaar komen te vervangen,
een hengst die schrijlings wordt bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen
snuift briesend het koren van de molen,
te…
De Herfst
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.026 De herfst is gekomen als immigrant,
die zich tot aan de winter vestigt in ons land.…
Les 4 Cantons
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
608 Zondagmiddag, maart
een staartje winter, maar
de lente staat op springen
we gaan een rondje maken
zeg je, we stappen in
de auto om de 4 Cantons
te rijden in de tijd van
het 'répas' vandaag en
inderdaad, de weg is vrij
'on mange', om daarna
zichzelf en kinders uit
te laten, 'on se promène'
de heuvel achterlangs
naar Monflanquin, de…
dordrecht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
657 aquarel
de dichter zich dichter waant
in een stad
steeds dichter bij
geluiden de oude gevels omhullen
alsof ze eeuwig breekbaar zijn
de kade met de schepen
zich altijd baadt in heftig neonlicht
de lijnen fel en fier tegen de koude luchten
de dom als sterke waker
daarvoor de schepen ploeterend
in de koude nevels van de naderende winter…
Desiderium
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 Wij leven ieder ons eenzaam leven, in gedachten samen maar toch steeds weer alleen
terwijl de dagen zich rijgen als trieste kralen aan een breekbaar koord
tikt de trage zandloper van de tijd: langzaam, stil en bijna sereen
als Eros vleugels ons steeds harder raken, wachten wij onverstoord
op de warme dagen van de zomer, de koude winter dreef…
De lage hoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
536 De tuinmerel fluit mij wakker
z’n euforie werkt aanstekelijk
ik grijp deze lentemorgen aan
te ontsnappen uit de zondag
die de hele winter duurde
Verlang naar ‘t ritme der dagen
wandel over het schelpenpad
langs de ringsloot van de polder
waai uit op het boogbruggetje
luister er naar de stilte
ruik er het drassige groen
Een…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 Ik zal je missen,
hevig missen als het licht
dat na de winter
alles kleurt en vreugde
brengt in 't leven.
Wij zijn elkaar gegeven
en ik verheugde
mij om 't eens gedeelde land.
Ik zal je missen...,
niet gebroken verder gaan,
want wat ten diepste
ons verbindt zal waaien
door de bomen.…
Het verborgen verdriet
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
971 Het is zoals verdoken leed dat bij zomerse sterfte
verdwijnend, klein snikkend, zich voor mensen hoedt,
sluimerend wachtend op de dooi na winterse kou
hopend op d'eerste lentezonnestraal die de healing doet.
Het is zoals... wachtend om te mogen Zijn...…
Dromer.
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.472 Jij bent voor mij de zomer
waar ik zoveel van houd
In de winter ben ik een dromer
zonder jou heb ik het koud!
Jij ging net als de zomer uit mijn leven
de herfst viel in toen jij verdween.
M’n hart riep jou naam heel luid,
waarom m’n lief, waarom ging jij heen?…
Sneeuw
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.437 Duizenden sneeuwvlokjes dwarrelen naar beneden
En toveren alles om in een smetteloos wit kleed
Een pracht gezicht, maar het veroorzaakt wel leed
Zo iets gebeurt als de winter echt is ingetreden.…
zullen we
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.594 ja we gaan
en verdwenen allebei
in het grijs
- ‘t spoor bracht ons samen -
lieve ogen warmden
winter kou verdween
koffie met geklets
glimmende koontjes
- een schater lachte ons toe -
de verlate kok
bakte wat moois en lekkers
van het vers gesneden vlees
en net gevangen vis
- blikken wisselden met woorden -
tevreden tikte de…
INVERSIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 zoals je ze kneedt
als een bakker zijn
beelden van brood
waartussen de wekker
afloopt en een paar
schoenen staan te wachten
op een warme jas in de winter
en blote voeten in de zomer
waartussen je thee zet
bij de koffie en toekijkt
hoe de klok de uren
fixeert met de seconden-
lijm van je herinnering
waarna het kastje verliefd…
Verbloeming
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
704 Tuin bloemt in het hoofd,
verlangen schiet uit moedergrond,
vlinder streeft met gemak, een
schaduwrijke winter overleefd,
geen hinder van gestreden strijd,
beken zoeken bedenktijd,
slagaders van uitgeslepen vlijt
om erosie te verschragen in het
losse zand en tegenlicht van
nooit gestelde vragen, de weg
haar bestemming kiest,
ontluistert…
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.275 Hoe blij toch zijn wij mensen om wat zon
en zeker nu de winter zo bleef dralen;
wat fijn dat weer een nieuw seizoen begon
en dat we luisteren naar lichtverhalen.
De mensen zijn zo vriendelijk en vrij
daar de natuur herboren wordt tot leven
alsof een stille kracht hen steunt daarbij
en met hun eigen krachten wordt verweven.…
Jong als de lente
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.103 Fris uit de winter,
jong als de lente,
deze parel uit de nacht
Dan 's avonds
na haar douche
is ze weer schoon,
is ze weer zoet
en luistert ze zacht
naar een verhaaltje van Jip
en van Janneke,
tevreden haar oogjes
en een mondje
dat lief naar mij lacht
Het was weer een dag
om nooit te vergeten
zonovergoten.…
Lenteliefjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.179 Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter door hun kruinen blaast -
om ook een tak naar háár te buigen?
Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!
(gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/)…
Behouden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
540 er is nog bewijs, een lichamelijk deel van jou
stil bewaard, als een rond de vingers gedragen relikwie
de kleine schrijn glanst zilveren gedachtes
ze reflecteren stil dat lieve monogram, nooit
verjaart jouw naam
als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik
dat de kou slechts winters baart, maar nu
verlang ik naar de…
De Zomer Voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 toch luiden zij de overgang in
even nog lijkt de warmte
van de zomer te blijven hangen
maar de lucht grijst
en de wind wakkert aan
een rilling loopt langs mijn rug
jaren vervagen
het kind in mij loopt voorbij
verliefd, geliefde en weer alleen
samen met mij
herinneringen
even nog maar zal het duren
leven verlangzaamt
en winter…