Alle inzendingen

Elk jaar raak ik door ’t zelfde uit mijn doen Kijk: wodka rijmt echt niet op chocola En halma evenmin op DNA Een klapzoen kan niet samen met kapoen ’t Is schrikkelrijm waarvoor ik mij diep schaam Zet bij zulk broddelwerk dus nooit mijn naam! Teleurgestelde groet, Sint (sic!) Ni...

Gedoog, dat ik mijn handen vouw, Ik voel mijn hart opeens beklemd, Ik werd gedreven in het nauw, Daarom ben ik nu zo ontstemd. Zo klinkt mijn lied wederom gedempt, Gelijk een zachte zang van rouw En weder is de glimlach flauw, Terwijl het bloed thans schijnt gestremd. Helaas, helaas, moe...

Ishi de laatste van zijn stam een roodhuid wordt gekoesterd (Hij weet nog alles van zijn stam het bos, de dieren, de planten) hij zoekt een spoor als geen ander hij is Ishi de laatste en leeft in een museum (hij snijdt pijlpunten, maakt pijlen en bogen en mag er niet mee schieten op bl...

Ze is jarig zoals acht december elk jaar mijn lieve, nog altijd zo charmante Ans ‘t Mooi zijn, krijgt ze steeds voor elkaar ik zag ‘t eertijds al ik en vatte mijn kans Altijd die leuke schaterlach ha, ha, ha en nimmer een superchagrijnig gezicht Zeg nooit wat lelijks of ik kil je weldra...

Waar ben ik dacht ze terwijl ze naast me lag in bed en ik haar diende met mijn liefde bij mij antwoordde ik alsof dat niet vanzelfsprekend was in bed, voegde ik er aan toe omdat ze naast me lag in haar onbewolkte schoonheid vragend lachend en verbazend als een jonglerende lent...

Ik heb er nog een nachtje over geslapen Over de eerste uitzending van wintermaand Maar ik blijf bij m’n standpunt Ook zelfs met 2 miljoen kijkers Reclame, reclame en nog eens reclame haar programma, zijn partij tussen alle blokken Floortje en Marc, 2 pubers en juf Linda Licht, lucht...

ongerept en onbetreden krijgt de tijd iets van weleer samenlevend in 't heden blijkt verdraagzaamheid soms teer... Lejo

Hij is de poelkikker die aan een hongerige reiger weet te ontsnappen En blijmoedig in het donkere water verdwijnt Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bos...

Kleurenspel Een mooi kleurig slot aan zee, het was formidabel. In alle tinten kwam de kleurenpracht voorbij. De kou triomfeerde met overmacht, maar het werd een mooi spektakel bij de zandmotor aan zee. Het ongelooflijke kleurenpalet sloot de dag magistraal af. Heel tevre...

Het ouder worden wanneer is het begonnen? ik leef al zo lang.

We zoeken Het vaak Buiten ons Maar alles Is klein Bij de oneindige Ongekende Schat in ons

verover mijn hart de slotbrug is weer naar beneden gelaten de deuren staan open ik kan je beloven de schietgaten zijn onbemand gelaten laat mij hopen dat je mij weer wil innemen ik was zo verward laten we dat wat zo fijn was opnieuw een kans geven

we zagen de kale hoofden van dunne bomen de droeve bladerloze dans van hun lange armen onze poreuze handen zochten meanderend de winterse weg naar elkaar

Wilde ze allemaal tellen maar kwam niet verder dan ongeveer 2020 toen gaf ik het op

tien jaar lang vieren wij alweer dat 7 december jouw jaardag is veel sterker en groter ben jij nu dan de dag dat jij geboren werd zoveel sterker en groter ben jij naast natuurlijk ook wel eigenwijs wat is het fantastisch cool en stoer jouw oma en opa te mogen zijn op de grens nu van het ...

Ik verdwaal in de dagen, ook al zijn er maar zeven. Ze gelijken op elkaar, een monolithisch blok. Net als de mensenmassa, zij schuift door de winkelstraten. De tijd wist zichzelf uit, langzamerhand. Ik vlucht naar mijn jeugd, herkenbare tijd. De morgengeluiden in het huis, de fe...

ik zag je handen bruin van de zomer armen sproetig gekleurd in je gulle lach blonk de eindeloos lange dag we liepen en ontdekten de grote wereld in volle groei net na de lente in een snelle spurt naar bloei alles leek nieuw groter dan voorheen immens imponerend alleen al door de ...

de leden gelaten. het hart is blind en weet zich door het ziende onbemind. Oetoen plukt de bloem. huilen kan ze niet maar voel het droeve dreunen, hoor in het witte kronkelen van honderden larven de bodem van git waarop zij valt, waarop zij viel, waarop zij vallen zal, en adem ...

Gezichten heb jij een stuk of duizend, borsten – tel ik niet zoveel.

Op 5 december is het altijd raak: de kinderen met aanhang, broers en zussen, we zingen, lachen, knuffelen en kussen en bijna elk cadeau valt in de smaak. Mijn Eva kreeg een bloedkoralen ketting, ik sokken, chocola en een besmetting.

Als ik geweten had dat jij het was, dan zou ik nooit als oom agent de regels voor het wegverkeer conform de wet hanteren. Hoe graag had ik op dat moment een rode loper onder handbereik en uitgerold met gracieus gebaar Gezegd: "Ga jij maar voor, ik wacht." In vlindertijd bestaat geen link...

Twee keer per jaar reden wij naar het kerkhof, op het 4e graf, 3e rij links van de ingang mocht ik bloemen zetten in een groene zinken vaas terwijl mijn vader knielde op een bankje waar hij eerst zijn zakdoek overheen had gelegd de wandeling tussen de graven duurde vaak meer dan een uur, ...

Toen het had haar stem gehoord die avond die de dag aan duisternis deed klinken, was er geen klank die zijn gehoor nog vond want het hoorde zich in haar weerklinken: vernietiging die in haar bezinken zou, bloed met git verbinden, eindstand met de dagen, en nacht met elke hand. Want het had ge...

Ik heb met eerbied het portret van Vader uit de lijst genomen, waar zoveel stof was ingekomen, en toen weer in de lijst gezet.

Ze kampten met ‘t bijna doordringbaar woud van ‘s morgens vroeg tot heel laat elke avond De dagen waren snikheet de nachten zo koud wijl er ’s nachts soms een leeuw buiten stond Teruggekeerd van een vergeefse hongerjacht rook hij mensenvlees als inhoud van die tent Ai, dacht de leeuw t...

ooit eindigen we van die gezamenlijke krachtige bui regen in die eenzame alleenstaande kleine onbeduidende drup dat kun je niet voorkomen dat hou je echt niet tegen maak je daarover toch niet druk bedenk voor jezelf even regen brengt meestal zegen weet ook al ben je klein all...

Wie dat al tenenkrommend leest, die ziet Geen samenhangend vers maar slechts los zand Het rammelt niet alleen, 't klopt van geen kant! Wie dat gewrocht heeft heren, heeft het niet Verlos hem uit zijn lijden, laat hem gaan Wees wijs, trek een Driekwaardig dichter aan!

Iedereen is moedig, echt waar want alle mensen hebben een hart waarin vrienden en wensen wonen en geheimen, en hartstochten misschien niet alle vier, maar nooit staan de kamers leeg Harten kloppen voor hun gasten en heel het lichaam bestaat om hen te beschermen met moed die moet ...

Een supermooie zonsondergang werd het. Een avontuur op het strand is echt zo gek nog niet. Woordeloos de zon onder zien gaan is zo prachtig. Het licht dat in de duisternis verdwijnt, is waanzinnig mooi. Koud was het wel, maar als je het zonlicht ziet, is het de moeite waard ...

Bij Linda is te zien, dat de MP vanavond ook een mens is van vlees en bloed ook van tranen en emotie! Vanavond op de bank bij, een van onze geliefde presentatrices, is hij de mens, Mark, net als wij! Hij wordt heel wat afgekraakt, heel wat te kijk gezet doet ‘t nooit goed, een ander zou...