3890 resultaten.
Overwintering?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 een malse ademteug laten ontluiken,
mens te worden in alles wat wel of niet gebeurt
die de tijd wil ruiken zonder loos gebaar gekend
of naar een volmaaktheid te speuren of
naar de onbeantwoorde lijst van niet gestelde vragen
met de voorjaarswind naar de boodschapper te kijken
die zonder voorbehoud je de toekomst wijst
door transparante deuren…
Een oogstmaand in zomerkleuren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 Augustus opent de deuren,
die veel fruitsoorten zomers
doen kleuren. In rood, paars
licht-blauw of fris roodachtig
zomergroen geuren de vruchten in
hun nabetrachting van een zomers
succesvol fruitseizoen.…
Hemelse stem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
950 Het water naast jouw huis kabbelt
rustig tegen de kade en een vrouw
met een kwispelende hond zet een
mooie plant voor jouw deur.
Een buurtgenote, die je misschien
wel eens haar hond hebt zien
uitlaten, terwijl je de eenzaamheid
met hasj en coke bezwoer.…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
606 Zo'n dag, dat je zenuwachtig
ja waarvoor, want je verheugt je
je kijkt naar die deuren, naar die omhelzingen
sommigen langdurig, je verblijdt je
dan zie je zijn ogen
ja ze zijn het, jouw beurt
om te omarmen, lijf te voelen
dat je al zo lang niet zag
te kijken in de ogen,
te zitten te luisteren
op de kaart zien waar hij overal was
dat hij…
Verhuisde buren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
986 Nu
kijk ik weemoedig naar die tractor met leuke
aanhangwagen, die nog voor de deur staat.…
Vluchtelingen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
736 Zij dolen langs doelloze wegen
komen allerlei hindernissen tegen
hongerig, afgemat en uitgeput
voor de oorlogsgruwel gevlucht
zij komen aan in een onbekend land
iedereen kijkt hen argwanend aan
kinderen op de arm en aan de hand
zien zij deuren voor hen dichtslaan
de winter komt met ijskoude nachten
ze schuilen dicht in een tent bij…
twintig graden celsius in oktober
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 treuren - het is de nieuwe tijd
bekleed met hippe zomergeuren
open ik het venster wagenwijd
een boeket om 't huis mee op te fleuren
wandelend door straten als een jonge meid
zonnebloemen naast een bos met okergeuren
kleuren de ezel in een landschap van krijt
ach kom - laten wij niet zeuren
tot in de treuren - het is de nieuwe tijd
sluit deuren…
De prinses
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
681 Spreekt zij alle talen
Aan de zijlijn
Van haar man
Een prinses
Doet goed werk
Heeft een gezin
Is een goede gemalin
Schudt handen
Kent haar plek
Staat nooit helemaal op de voorgrond
Knikt bescheiden en beleefd
Met een glimlach
Doch met een zeker gezag
Ze is gereserveerd
Maar altijd geïnteresseerd
Koeltjes
Achter de gesloten deuren…
Driftig en kordaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 jouw zachte rakingsymfonie
jij streelt hun
bestaan met je warme
aanwezigheid je ogen
blikken langs vandaag naar
het jarenlange dienstbaar zijn
waar kleuren
onherkenbaar leken
straalt in jouw nabijheid
de straat weer als de vrolijke
lappendeken van toentertijd
lang heeft gezelligheid
geen tijd meer gekend maar
jouw glimlach opent deuren…
Saarein, de hond en de aaifactor
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 over Mika, want dat is z’n naam
en mijn man is de eigenaar
ik verzorg en vertroetel aanvullend
aai factor slaat over
dan vervolgens het mensengesprek
met twee mooie stevige dames
van en voor hetzelfde geslacht
zij IT en zij de ander politie
aaien informatie bij elkaar af
het is twaalf uur de nacht treedt in
‘Saarein’ sluit de deuren…
Waar schaduw geheimen maakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Iedereen kent het boek over de koning
zijn macht, de raadsheren en het grote
paleis met al zijn binnentuinen
vol heerlijk geurende bloemen
maar ik beschrijf wat ik leerde
van ervaren mannen, Paardenkop
en Goudnavel, over genoegens
in het donker, achter de hoeken
waar schaduw geheimen maakt
van verborgen deuren naar de gangen
door het…
Bevrijding (opgedragen aan Theresia)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 De dood van een liefste sluit ramen en deuren.
Een donkere ruimte waar alleen valt te treuren,
is dan het enig jou overgebleven toegangsoord,
waarin je met je verdriet niet wil worden gestoord.
Het leven daarna is slechts een stuk op het toneel,
want elke blijk van vrolijkheid voelt als één teveel.…
Overwintering?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
393 in een malse ademteug laten ontluiken,
mens te worden in alles wat wel of niet gebeurt
die tijd wil ruiken zonder loos gebaar gekend
of naar een volmaaktheid te speuren of
naar de onbeantwoorde lijst van niet gestelde vragen
met de voorjaarswind naar de boodschapper te kijken
die zonder voorbehoud je de toekomst wijst
door transparante deuren…
Onze Monarch en Opperwezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 Er ligt een generatie geveld
met rimpelige huid
dof als perkament
tesamen met alle
kwetsbare
zwevende tussen
zon en maan
wantrouwen en zorgen
verdoven het brein
steeds meer winkels
sluiten hun deur
voor de corona geur
adem die binnen
komt sluipen
als de pest
dat de economie omver gooit
als na een
oorlog met kanonnen
om vervolgens…
sociale afstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 het nieuwe leven vrolijk dartelt
als de pasgeboren lammetjes in de wei
braken immers gestadig ons de media
de berichten die ons bang benauwen
van de levens die ons afgenomen zijn
voor de juwelen die de zorg kronen
die verbeten daartegen de strijd voeren
met alles wat zij hebben en vermogen
moeten wij door ramen elkaar spreken
opdat de deuren…
Coronatijd, buitenste binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 verloren tijd
en doe je het niet voor jezelf
dan doe je het voor een ander
veelal ook met intrinsieke tegenzin
want naastenliefde moet je leren
goed ik ben dus ook natuurlijk thuis
nou dat is natuurlijk niet natuurlijk
dus bijna altijd op het balkon
of in onze gemeenschappelijk binnentuin
ook altijd de ramen open, ook ‘s nachts
of een deur…
VOOR EEN ANDER
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
523 huis voor zichzelf maar eigenlijk
meer voor – een ander
de allernieuwste keuken om te pronken
niet echt nodig ze eten buitenshuis
maar mooi toch voor – die ander
In een onder architectuur aangelegde tuin
tuinieren ze nooit maar hebben het goed
en laten dit zien aan – een ander
de grootste caravan een driekwart jaar
staand voor de deur…
Brood is dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 JIJ STAPTE
door een deur
op de grond
uit de tijd
die jij vorm gaf
en ik monteer
de posten
om jou heen
zo strak
dat je blijft
klemmen
voorgoed
op een kier
ODIN IN ZWOLLE
kam in zwembroek
tocht op het oog
dat loenste
samen met het andere
kleuren maar moeilijk
kon onderscheiden
vormen des te meer
van dreigende wolken…
Andere verkenning?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
745 mijn omgeving hoest
z’n eigen hoon, de
argwaan verpakt in
afkeurende blikken
de angst slaat toe om
daarin ongenuanceerd
te stikken, ik rol mij dag
en nacht in een wit laken,
ik geef mij over om niet
door mijzelf besmet te raken,
maar die illusie blijft omdat
een mens bestaat als sociaal dier
die gaat waarheen hij gaat,
z’n deur…
VLUCHTELINGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
691 Zij dolen langs doelloze wegen
komen allerlei hindernissen tegen
hongerig, afgemat en uitgeput
voor de oorlogsgruwel gevlucht
zij komen aan in een onbekend land
iedereen kijkt hen argwanend aan
kinderen op de arm en aan de hand
zien zij deuren voor hen dichtslaan
de winter komt met ijskoude nachten
ze schuilen dicht in een tent bij elkaar…
De hartslagpijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 ik wist je nog
in het huis
van gisteren waar
je voetstappen
raapte en
maakte dat
je verschijnen
binnen de lijnen
van jouw regie
zou blijven
niemand gaat
je tranen zien
als de deur
weer is gesloten
alles opgekropt zit
achter ogen en in
koele voorhoofden
zal de hartslagpijn
vaak heel lang
blijven kloppen
nog hangen
de onuitgesproken…
Maria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht
In de hagen, de vogels de wolken vermoedde
Langs de top van nog komende heuvels vermoedde
Ik zag dat ze wijs was die dag
Een voetval als ruisende grassen
Ook dat ze jong was die dag
Een adem als wind over meren
Ik zei: het langste licht is al geweest dit jaar
De tijd drukt als een zware deur…
De boekverkoopster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Wat goed, kom kijk maar even’ ja
Dan was er leven
De bloemen hangen voor de deur
De kelken neigen neer
De ruggen staan er onverstoord, bordkarton en leer
Een rottend bos in schijtgeel licht met krulletjes van teer
‘Condoleren donderdag, Marieke is niet meer’…
Op zoek naar het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 Het tochtte
Duidelijk voelbaar
Maar deuren en
Ramen waren
Gesloten geuren
Kwamen In
vlagen van buiten
uit een gefruit
stukje lente
vers van het mes
uit pluizen en
grassen zomaar een
optie om de natuur
in te gaan en daar
te kijken hoeveel
tijd er nog is te gaan
een opwelling of
keurig geregeld of
worden de tweede of derde
macht daarvan…
Wonderlijke stiltetijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 er
met tussenstops
van jaren de
donker groene
gehuchten tegen
de hellingen
aangeplakt
helaas minder
glooiend en klein
de horizon in een
eerder verdwijn
door hoge flats
direct aan de
rand van zee
waardoor de
terrassen tot op
het strand lopen
en inpandig
logistiek goed
beheersbaar zijn
en het klimaat
beter te regelen
de deuren…
zich thuis voelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 waar heb ik ergens gewoond zo dacht ik zo vaak
natuurlijk heb ik altijd onder een dak geslapen
en ben nimmer de deur uitgezet
toch was mijn jeugd er een als velen
zeker niet gekooid, maar de eigenwaarde
is door een gang langs wisselende paden
veel later door mijn opstuwende ziel gered
.…
Vertraagde dagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 Er is dag en er is nacht
en er is weer dag en nacht
hij zit en wacht
van wachten wordt hij moe
soms gaat de telefoon of
komt er iemand langs
onder een of ander mom
soms krijgt hij een kaart of bericht
iemand verdwijnt onder de grond
Hij hoort voetstappen
en hij hoort stemmen op de gang
soms wordt er aan de deur gebeld
hij doet niet open…
het einde der verbetenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 deze
zelfs in zijn dromen
vloog hij nooit over bergen
hij wist zich wel te verbergen
in een stoet monniken
herhaaldelijk
in bruine gewaden
van zware adem
op een kronkelend
rollende-keien-pad
naar boven
maar
hij behoort niet tot
de koninklijken of de goden
die ooit bij dat onzichtbare
zijn aangekomen
wel kan hij deuren…
Monotoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
282 Ik adem niet
naar stemmen
die deuren willen openen
die ik dichtgespijkerd heb.
Verrassingen zijn messen
zonder handvat.
Ik ben moe.
Mijn hart is vaker gestorven
dan het klopt.
Mijn ogen zijn gewend
aan duisternis.
Mijn handen
geknepen om niets
en dankbaar
dat niets geen pijn doet.…
Gedaante
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Zij is de reden dat ik mijn schoenen
niet aantrek wanneer het licht
onder de deur door kruipt.
Ik geef haar geen naam.
Namen vragen antwoord.
Ik ben stil.
Ik voed haar
met wat overblijft:
hard brood,
afgebroken uren,
de blik waarmee ik
de lamellen tel.
Zij belooft niets.
Dat houdt ze vol.…