Alle inzendingen over staakt-het-vuren

15017 resultaten.

Sorteren op:

Case b

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
De draak spuwt vuur laait licht en onbesuisd in ondergrondse hollevatenklinkers schuilkelder indruipterrarium alom verderf panopticaal besprenkeld skyhigh rijst in doha kalief sunra sturm drang in sfinks en gizehpiramiden soulmate sade staatstralend aandewieg vantzoetstelieve wijnentrijn taboe zingt swingendansend dromerige blik gitzwart…
Xander1 oktober 2024Lees meer >

Een parabel: everything is going to be alright

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
toen de vuren in de tempels doofden niet voor eeuwig bleven leven verdwenen priesters als sneeuw voor de zon de vuurtempels verasten andere tijden braken aan onrust verdriet en vage verhalen verschenen en verdwenen zou iemand de weg vrijmaken zouden mensen uitgroeien tot een nieuw verhaal zouden we de hemel van as bevrijden…
J.Bakx23 januari 2025Lees meer >

Joe Speeddate

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
club band er speelt Zijn aller ogen op elkaar gericht Er wordt heel snel geschaakt op twintig borden Geen eenzaam mens hoeft zich er te berouwen Wie zegt als eerst dat hij voor liefde zwicht Wie draagt zijn woorden voor in een gedicht Dat liefde niet met gifbekers verwart Wie stort zijn hart uit als een nobel bard Wie speelt met vuur…
Xander26 februari 2025Lees meer >

Als tijd en ruimte niet bestaan.

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 487
waar jij mij mist nog voor jouw adem mij verlaat geen morgen dringt zich aan geen afstand tussen jij of ik niets scheidt ons geraak in jouw lege zielenblik als tijd en ruimte niet bestaan is elk nu een eeuwigheid is jouw stem al in mijn borst voordat woorden zijn bereid dan zijn we niet meer opgeteld maar open, samen, ongeteld als vuur…

Geboren in licht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 303
Geboren in licht proeven wat leven is buitelen en rennen voluit lachen liefst van al en het wiel draait het water rond de aarde en daaromheen winden met wolken en het vuur van de zon het wiel van schoonheid: de seizoenen bamboespruiten en bloesems die allemaal sterven de fladderende vlucht van de veldleeuwerik de wonderen van het bos…
Zywa7 augustus 2025Lees meer >

WILDGROEI EN BOUW

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 280
Over het fietspad blaast een oude eik nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk.…

Doorheen Seizoenen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
als een lieflijk schilderij dat ik graag in mijn atelier op zou willen hangen overrompeld door de milde zon als was het mei trachtend om je schone kleurenpracht te vangen In het doek voordat alles weldra zal versterven seizoenen te beërven als ijzige koude doordringt door de kieren en wij warme behaaglijkheid derven vertrouwend op een vuur…

NA DE SLAG

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 883
Maar al de andre kant, ver aan de kimme, daar brandde 't vuur in diepe stilte in 't donkre van de nacht. Daar lag het kamp der goddelijke Achaiers. Daar klonk geen blijde wapenklang, daar zong geen zegezang.…

Nacht van donkere maan

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
Met vlijmscherpe zilveren zwaarden en fakkels met goudgeel vuur reisden zij naar hun Zuster in nood, Moeder Aarde. Die de zware last droeg van ondankbare schepselen die met vervuiling, verkrachting, uitbuiting en oorlog de donkere energie van het Duister voedden.…

Avondstilte

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.557
’t Wordt laat, en ’t zwijgen zinkt met stille avond neder, En stille, de avond dringt me in ’t eindloos diepe hert, En ’t eindloos herte, moe van ’t wentlen weg en weder, Staakt ’t wentelen en rust in stille zoete smert.…

De donderbui

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 937
't Gesprek stokt; hart en adem staakt, Als 't weerlicht rakelings ons raakt. Wij zien elkanders vaal gelaat, Ontwijken 't raam, en ieder gaat Verbijsterd uit zijn levenslot Tot aller leven oorsprong: God! O eindelijke vredesteê!…

vader en zoon

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.443
moment van absentie wees alert voor een boom jou velt je lijkt het te controleren maar ze spelen met je de schijn van een rustige dag in het bos open je ogen bomen, takken, struiken liefde die ondefinieerbaar is ik wil je niet verliezen maar kan je niet grijpen of je bent verloren onderschat de gevaren van het woud niet weg met het vuur…
Esnirido27 januari 2005Lees meer >

Café

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.848
Dan in geroes van vele talen, In spraak-gewar dat Babylonisch gromt, We hurken om tafels, naar elkaar gekromd, Als om een vuur, doende ónze buit-verhalen. Daar zitten we onder zuilen als in dag, Stoer lijf bij lijf, elkaar, wijl de uren vliegen, Vertrouwelijk van 't leven te beliegen.…

HIJ DROOGT EN ZIJ WAST AF

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.637
en zijn ogen spugen vuur strafschop voor haar leedvermaak zo gaat het bijna ieder uur zolang al als ze samenzijn hij zeurt en zij schiet elke keer weer raak ’Wil je koffie?’…
Anne-Mieke4 augustus 2003Lees meer >

waar blauw de Here is

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.524
kom vrij met mij de kaarsen dansen donker licht en lust benevelt zicht, drank geeft ons de kans te spelen met elkaar gulzig voelen handen dwingend bijten tanden in het vlees dat zonder vrees en schaamteloos voor donker koos om zich met passie te gaan openen de hitte lijkt een stukje hel zonde is het vuur dat wiegt en loeit en…
wil melker17 oktober 2003Lees meer >

't Is eind augustus, zondag

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.235
. - Blauwig waas Om verre dennen in laat middaguur; Naar 't glooiend stoppelveld, vol sprietjes vuur, Uit stofwolkjes van grindweg loopt een haas. En ouërwets bolronde dahlia's Gloeien, mooi evenwijdig met de muur Van 't boerenhuis; laag tjisp'ren om de schuur Zwaluwen, over 't pad langs 't ijzergaas.…

Water

netgedicht
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.475
We staren samen naar het reinste licht en dansen in de kalmte van ons heimelijke vuur, het wrange aardse latend. Broze vriend, nu kan ik amper nog dit lijdend wachten dragen. Daarom dit lijkbleek teken: mag ik me in u verweken? Me eeuwig maken in uw tijd? Un baiser infini de Marie Cornélie.…

Ik zat aan 't roer

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.360
Jouw fosf'rend haar leek een roodstralend vuur: En even zag ik de ondergaande zon.…

Mijn Drenthe

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.223
Bij 't vrolijk knappend vuur. Die beelden uit dat zoet verleden, Wat blijven zij mij bij! Vaak heb ik zware strijd gestreden, Dan hielpen, sterkten zij En nu, ten volle dankbaar, Wijd 'k u mijn beste lied, Mijn heilrijk, heerlijk Drenthe, vergeten kan 'k u niet.…

Kanaal

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Een bries sluipt over het braakland dat een naam kreeg, 'Groene Vallei' over het kruispunt dat baadt in de smog 'Duizend Vuren' De hitte straalt naar mijn lippen, scheldende motoren. De ochtendspits... de jacht op afspraken in het prilste licht. Ademnood van een chauffeur om de grillen van een hondse klant.…
Wimper30 april 2003Lees meer >

verlichte duisternis

hartenkreet
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.583
gvoel een gevoel iets te beleven zo echt en puur dat het waard is ervoor te leven ik ben van jou en andersom jij bent jij voor mij volmaakt en als je bij me komt vergeet ik zo gauw jouw huid de mijne raakt zacht zo met oneindig veel geduld zoek je met je vingers mijn figuur en ietwat ruw heb je me lief maar het is gemeend en vol vuur…

Haven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 848
De schepen van geluk Zinken tot de bodem van de hel De eeuwig durende droom is stuk En vormt zonder partner een eenzaam stel Het heilige vuur laait weer op Maar laat zich door de tranen doven De liefde was een strop Om zo je hart te kunnen roven De duivels nemen de overhand En verslaan de goden van het plezier Ze vormen een onzichtbare…

Mijn man...mijn allesie

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Dat ik zo ontzettend veel om je geef Maar ik ga het je niet eens uitleggen Laat het je wel voelen, zolang ik leef Kijk hem nu lekker slapen, mijn man Mijn allesie, mijn steun en toeverlaat Die in mijn ogen alles kan Voor ons door 't vuur heengaat Dit is de liefde van mijn leven Deze man die ik beschrijf 'k Zal liefde aan hem blijven geven…
merle ;-)9 augustus 2004Lees meer >

Laatste zomerdag

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Mogen liefdes gouden uren Die uw ogen zijn vergeten Tot één glans van hemels weten, Zó uw witte peluw vuren, Ziel mijn ziel, waar uw gezicht In zijn laatste glimlach ligt!…
P.C. Boutens21 september 2024Lees meer >

de liefde woont in jou

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.014
jongensdroom sliep elke nacht naast m’n zij en elke nacht bluste jij je vuur met mij en elke ochtend ontwaakte weer je vlam: de liefde woont in jou jongensdroom kreeg maar geen genoeg van mij en elke dag te moe voor werk van ‘t gevrij en ik voelde je gloed als ik weer thuis kwam: de liefde woont in jou jongensdroom je leeft en…

Kamergeleerde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Hij sprak in vreemde taal over Het Boek, Het Vers, met langzaam dovend vuur. Wij keken van de ramen naar de kale muur en wij verveelden ons, luidruchtig a-verbaal. Na jaren kwam ik in 't verpleegtehuis hem tegen; hij was op zaal. Rondom werd weer gelald. Hij tikte lijdzaam met zijn lepel.…
Gerda Nahuys26 december 2004Lees meer >

Toen Moeder Aarde beefde

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.270
Lijkzakken vol grauwe, naamloze buren ploffen in de grond, verteren in vuren. En dan die blik, die radeloze blik van grote kinderogen. De MENS gewikt en gewogen. Elke geboorte gaat met vuil gepaard.…
ORFO9 januari 2005Lees meer >

Lisa

netgedicht
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.002
liefhebben druppels vormen op jouw huid parels, als dauw op blad fonkelend je ogen, ze schreeuwen passie vingertoppen glijden verkennen naakte huid maken kleiner wordende contouren van een passiebloem rillingen, verstijving het zachte zuchten naar meer een bron, jouw lippen wijken, krijgen kleur extatisch vervallen in begeerte het vuur…
Mav13 juli 2007Lees meer >

Fabrieksrook

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.463
waant, wijl de lucht haar roerloos draagt, En van benee haar hitte en arbeid schraagt, Tot zij het wanklend hoofd verbergt in 't ijle, - Zo steeg ik statig uit de nauwe laagt' En stuwde een stoet van donkre drome' uit veile En zieke ziel, - toen boog 'k het hoofd een wijle, Waar de eigen geest tol voor de hemel vraagt: - Ik zie me uit vuur…