Alle inzendingen over verleden en nu

14988 resultaten.

Sorteren op:

NIEUWE KERSTENING

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.049
De verzen uit gekoesterd verleden willen zich anders tonen, scherp smaken, knusse viering streng tegemoet treden. Ze zijn dan bereid hernieuwd te ontwaken: bezonnen, maar ondernemend heden laat hen over doen en spreken waken.…
Han Messie5 december 2014Lees meer >

's Herenweg

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
mannen zijn onderweg drie mannen volgen elkaar zoals ik nu zeg achter verloren dromen neen, niet een zichtbare doodlopende weg maar toch, het zijn verleden gedachten die aan hun ogen voorbij komen en de aanstaande morgen in het ochtendgloren gewis niet zullen verzachten de kruisingen op hun gelaat verhalen van verwarde snaren is…

Oude koeien

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Oude koeien uit het verleden Zijn niet ontvankelijk voor de Rede van de vrede. Zij loeien Historie keer op keer en trekken Nimmer lering uit een vorige keer. Hun macht is groot en zij vragen Om herhaling. Wij binden ze een Bel om; en zij loeien ons heden Naar een onnodige verschraling.…

De gelukkige klas

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Een nieuwe generatie voor de vrije val; voordat een foto van een voorbij verleden zou spreken. De gelukkige klas; die deze groep mensen ooit was. Jongens en meisjes aan het begin van een leven. Een lach voor even verstild; het fotogenieke toen, in eenheid vorm gegeven.…

Indo-Europeaan

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 722
Het kleine dorp is als een zee van rust Ik dobber vredig door de stille straten In mijn geheugen vielen flinke gaten Al lang ben ik op hun verhaal belust Als van de kerk de zoete klank mij kust Verminderen ze plots, alle hiaten Ik duik de diepte in; jouw doen en laten En word me van je inhouden bewust Je had vast ook een njai in je verleden…

Scherpe kruiden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
ik kan de werkelijkheid zo raken hoef niet eens een lange arm te maken waar verleden door mijn vingers glijdt raak ik langzaamaan mijn wortels kwijt nog opent de dag met zon in een weidse polder maar wind vlaagt scherpe kruiden waar rust en stilte heersten lopen nu jong en oud in exotisch lange drachten hun avondwachten luidruchtig…

Voelde niet eigen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
en zo dat je ook in de slaap zijn prijs moest betalen rust en ontspanning gaven geen enkel soelaas met afleiding en drukte bleef jij nog zelf de baas de indringer leek even te triomferen maar jij ontsnapte gelukkig met medicatie naar hogere sferen nog is de strijd niet gestreden maar het ergste lijden behoort voor jou tot het verleden…

Zevensprong, zomerzon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Op zo'n verzamelpunt van zeven wegen kiest het leven soms voor een nieuwe weg, waarop zeven maal iets van het verleden kan worden afgesneden. Avontuurlijk of bestuurlijk; flierefluitend of vooraf bepaald; draait de wegwijzer zeven maal een rondje zonder dat de kern iets van een nieuwe essentie naar voren haalt.…

Verder weg

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 748
alsmaar voort te gaan beschrijf ik het tanend heden waar tafels en stoelen bevriezen en van mijn kamer hoeken worden afgesneden; heb ik het dan over loslaten of over verliezen het kan ook zijn dat mijn bewegende buitenring allengs stopt in mijn brein en ik enkel nog verhaal van wat is in dit moment en was en immer meer over een verleden…

Hup Hillary

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
Elise Spauwen ging als eerste stemmen ’t Was in de jaren twintig, vijftien mei Haar tijd als circuspaardje leek voorbij Wat restte waren voetangels en klemmen Dat geldt voor alle vrouwen tot op heden Naast suikerklontjes geeft een heer gemaal Zijn echtgenote met de zweep, in taal Die nog van doen heeft met een grijs verleden De vrouw, ze…

Lichtplooi

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
de tijdgeest verdampt de treden de ruimte vult zich met gebroken stemmen vermomt in watten een blik die oplicht onvoltooide herkenning er kleven beelden aan haar handen, album van de geest, bladeren verwaaien in winden die haar zijn ontvallen schaduw die de toekomst leest ze slaat de dageraad om klapwiekt het verleden dicht…
Pama17 november 2016Lees meer >

Mijn land

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
Edelmoedigheid Mijn land is mijn hart Mijn weg Mijn huis Mijn leven is daar aan verbonden Ik draag En waag mijn leven Voor iets dat mij alles heeft gegeven Voor iets waar ik van houdt Mijn land Waar ik mijn hart aan heb verpand Is dat er nog Wagen wij nog Worden wij uitgedaagd Vechten wij Voor dat waarvoor gevochten is Wat was Wordt verder verleden…
ebba22 april 2017Lees meer >

Vertrekken!

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Mensen die je niet pijnlijk terug katapulteren naar een gouden verleden, waar de broodjes met kaas en hesp nog niet aan de heupen bleven kleven. Mensen die niet weten of je dan wel dik of dun, succesvol of op de dool, rijk of arm was. Die jouw levenspad niet kennen.…

Haar blauwe verte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
geuren die ik van je ken vaag ging de reis naar het grieks paradijs met goddelijke stranden waar jij cultuur streelt met je intens gevoelige handen en geestelijk godinnetje speelt je vertrok plots ogen op morgen een zwevende blik die zich niet makkelijk schikt jij wilde leven balanceren op de breuken van tijd tussen verleden…
wil melker26 september 2017Lees meer >

LISBOA

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Lisboa bestaat in ’t verleden, Maar ’t kent geen rust, enkel duur. Was het ooit aan een stad gegeven Voort te leven als geest, Vreemd nu en trouw vroeger gebleven Na een asregen op een feest?…

Nergens zeker van

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 645
Dromen en verleden lopen mee in elke schatting van heden. Nergens ben ik zekerder van dan dat ik niets weet, slechts kan afgaan op wat ik voel en wat zich als sneeuw met de wind gedaald heeft gehecht aan hersencellen, van daaruit als ervaren meegaat in gedachtestromen.…
Ludy Bührs10 februari 2018Lees meer >

Onzekerheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Morgen leeft vaak met dag en wat volgt gaat dikwijls over het graf van de onzekerheden; die de koers bepaalden van een geleefd verleden.…

Als men verjaart

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
ouder worden rijst in mij de vraag wat doe ik met de eeuwigheid, valt er in het hier en nu dienaangaande nog iets te kiezen of zal ik slechts gaan vertragen en het stoffelijke, al dan niet vergezeld van de geest, verliezen ik heb besef van mijn beperking en weet niet of ik er in slaag of ik daarmee het inzicht vergroot dan wel het verleden…

De Zone

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
de duistere engel die vallend hoogte verliest boven de nevelige begraafplaats - vak na vak staken en stenen Mannen moesten doden jongens waren bange helden honger en ziekte deden de rest Het leven is mager, de borsten van de meisjes zijn te plat voor de baby's in hun buik Tussen de tere zwarte veren schikken ze bloemen van het verleden…
Zywa12 februari 2019Lees meer >

Tijd

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
liefde lijkt te zijn verdwenen En alle deuren lijken dicht te zijn Als vlinders in je buik voelen als stenen En in je hart voel je alleen nog pijn Dan is het goed om ergens op te schrijven Op een papier of spiegel aan de muur Dat die pijn weg zal gaan, het zal niet blijven En liefde komt terug, eerlijk en puur Want tijd zal het verleden…

Het stille huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Je kunt er een speld horen vallen ieder kraakje van een vloerplank kan een voetstap zijn van een verloren ziel of een dolende geest die niet meer weet wie of wat hij ooit is geweest In het stille huis klinkt een ademtocht als een schrille kreet zijn de schaduwen tastbaar en is het verleden onverwerkt leed Daar woon ik daar verblijf ik…
Jaap Kooistra28 december 2019Lees meer >

het kan verkeren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
haar flets waarneembaar lijf waar een licht golvend gewelf zeker nog niet hangt, zover ik met fantasie daarop drijf de afstand valt weg ook al schept het naakte geen innig dichterbij ook niet als ik haar raak; een vinger leg, op haar zij in 't zien van haar ogen staart nog de afwezigheid u kent dat wel, zij is nog niet uit haar verleden…

beton

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
de wereld, de wereld gegoten in beton met hier en daar een perkje voor het altijd aanwezige groen ik zaai maar het oogsten markeert geen zomer op de kaart, het vliedt zoals mijn jaarringen door de tijd waarin ik eens in ‘ verleden mijn naam in had gekerfd viervoeters vissen vogels, het ademt de verbintenis van het begin tot aan…
elze25 juli 2020Lees meer >

Boerderijen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
in Westerwolde deze contreien veel mooie oude boerderijen muren golvend scheefgezakt onder zo'n groot verweerd pannendak nooit modern strak maar van voorheen gedichten in steen die vertellen van het verleden in Lsudermarke aan de Veenweg dichtbij de wegstatie Jezus aan het kruis boerderijen van het type hallehuis maar overal aan…
Sjoerd Visser20 september 2020Lees meer >

Vrouwen in mijn oren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
De vrouw in mijn oor geeft mij info Zij weet wat ik nodig heb Vrouwen in mijn oren Wil ik pas horen Als zij slechts zeggen waar het op staat Zonder leugens Probleemloos verder in tijd In het verleden waren vrouwen in mijn oren dus Deels onbetrouwbaar of mijn geheugen bedroog mij weer opnieuw Hopeloos, maar vol moed leef ik met fier mijn…

APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 445
waar onweer en storm altijd gedonderd hebben strijden zij nu voor hun bestaan het samengaan is verleden tijd krachten zijn cumulatief en de pijn die aarde lijdt is onbeschrijfelijk tot dood is bijgeschreven geen secondanten de handlangers zijn gevlucht want de overmacht heeft alles uit de kast gehaald bij het constant weerlichten…
wil melker8 januari 2022Lees meer >

Mijn winter...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Eens was ik jong, eens in een ver verleden. Nu ben ik oud, stijf en stram in al mijn leden. Soms kun je fantaseren: hoe zou het zijn, het om te keren. Ik was oud, nu ben ik jong, of: Met wat ik nu weet, in een jong lichaam te wonen. Dom om zoiets te beweren. Het is geen tijd om te dromen, maar om in leven te blijven.…
Antje19 februari 2022Lees meer >

Bijdegronds donker

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 479
zwaaiden monumentale kerkdeuren open voor in het zwart geklede mensen met hun hoge hoed die in stijf raffinement het publiek verstrakten tot het ultiem moment in bijdegronds donker murmelden talloze overleden stemmen over de pijn aan hun gemankeerde ziel beroetten walmende kaarsen het wit graniet van de zerken uit een lang verleden…
wil melker26 februari 2022Lees meer >

geen raad - het kwaad heerst -

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
weet me geen raad met al die oppervlakkigheden die worden uitgestrooid als een gemoduleerd zinsnede die geëtaleerd wordt als een op zich zwaar voren trekkende machinerie die door de sporen ploegt van een heroïsche onbesproken verleden diepgang is een verlokkend woord om het drijfvermogen te doorgronden waar zelfs het zwaarste fundament…
elze17 juni 2022Lees meer >

Nieuwe tijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Waar ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten Als ik er kom en mijn verleden naspeel Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht Alleen de kerk en de rivier Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later…