177327 resultaten.
November
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 loslaten
bladeren waaien
dalen vlagen
in ritselende lagen
op de paden
bruin geel rood
ruikt als verse tabak
nog niet dood
paddenstoelen
de lucht staat strak
van de kou
die we voelen
nog geen nachtvorst
die zomaar ineens
komen zou
november
smaakt als gember
vallende bladeren
geen re...
WEEMOED.
poƫzie
3.5 met 26 stemmen
3.378 Nooit zult gij weder dezelfde wijn drinken
Als hedenavond. Nooit breekt gij meer open
Dezelfde vruchten. Al uw liefde en hopen
Verzinken.
Op de bres
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 de lucht is onbewolkt de rode zon maakt vrolijk; de sneeuwwitte tijd
door het zingen een wonder gebeurd
een meisje dat het getokkel op de harp heeft gehoord
de muziek in eenheid gekleurd; zachte adem zachte adem
liefde die in 't hart is gelegd
onstuimige paarden op de kruissprong van de ...
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
3.1 met 27 stemmen
18.139 Een man kwam met een zaag te leven.
Spraakzaam was de zaag niet
en ook kon de man het niet opbrengen
de zaag te omarmen.
Toch was er tussen hen
het zachte zingen van de gordijnen
een wolk die aan het raam voorbijtrekt
en een vogel op de vensterbank,
door beide waargenomen.
Onverminderd
he...
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Ze staarde stille naar het pikkedonker, buiten
deze nacht duurde voort, al meer dan een jaar
Dat ze zich enkel met haar bloeden kon uiten
dat was toch wel de enige oplossing, schijnbaar
Deze stilte, dacht zij was thans om te snijden
waarom huilde haar hart anders van de smart
‘t Stille lie...
"Beste ouders",
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
693 “U dient bij dezen te verklaren dat
De homoseksuele levenswijze
Is af te keuren en niet aan te prijzen,
Zo raakt de school op het verkeerde pad.”
Het lijkt me beter, kan ik u vertellen,
Een anti-Slob verklaring in te stellen.
We remember!
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.003 aan de Menenpoort,
klappen de rozen nog steeds
bloedig uit de biecht
Welstand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
494 Onoplosbare problemen gezien vandaag.
Goede antwoorden heb ik niet gevonden.
Logische vragen heb ik nooit gesteld.
De liefde is springlevend gebleven.
Het kwaad is moe geworden.
Pessimisten angstig.
Optimisten blijven.
Welgesteld.
Stad van jouw stromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.447 Gevangen zijn in vrijheid
kan haar inwoners niet bevrijden
de stad begroet, verdrinkt ons
in verloren gewaande stromen..
adembenemend als je bent
verstommen wij bij jouw oevers
een overdaad aan dubbele glazen
glanzen het water rafelend uiteen,
zo stroomt de aloude Maas
licht beneveld e...
onstuimig is de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 in hetzelfde schuitje zeggen wij
zitten wij allemaal met elkaar
al zijn er ook grote verschillen
in de vele bootjes en jachten
sommigen varen het comfort
ontspannen op hun balkons
een goedgevuld glas drinkend
van luxe gemak stijlvol voorzien
anderen varen een motorboot
die host en klo...
Wie hoog van de Toren ...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 het geluid
van iemand
die hoog van
de toren blaast
zal ver dragen
maar zij die er vlak
bij staan vaak
minder raken
Indrukwekkend
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538
Kleureninvasies op het
strand, zou het werkelijk
weer mooi worden?
Je hoopt erop, in ieder
geval is het rustig
stil weer.
De kleuren daargelaten, het
is goed voor de mens
om er even te zijn.
Je krijgt er in ieder geval
energie van, en dat
doet deugd.
Mooie zon, je mag je
impo...
[ Hebbes, de hond pakt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Hebbes, de hond pakt
de stok, maar komt niet terug:
de eb heeft hem beet.
Met kleinkind in de novemberzon..
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
777 November
Het zonnetje
Schijnt
Uitbundig
Ik ben
Samen
Met mijn
Kleindochter
We maken
Een wandeling
Het zonnetje
Schijnt heerlijk
Op een pleintje
Een beschut plekje
In het zonnetje
Staat uitnodigend
Een stoel
Kijk eens
Zeg ik
Tegen mijn
Kleindochter
Speciaal
Voor ons
...
Rust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
586 Een oranje
welhaast roze gloed
glijdt langzaam over polderland.
Een nevel kleedt de natte aarde in mysterie.
Ganzen klinken in de verte.
Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte.
Van stad naar stad
getrokken,
maar nu hier, tussen dijk en grasland,
neergestreken in het niets.
Bij een k...
Strobalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 geen grensgedichten
zonder Schmuggelgeschichte
bij de douane
verbaasde gezichten
een Bourtanger op de fiets
die ze kwamen
controleren elke week
hij had niets
aan te geven
dan een baal stro
achterop, ze
doorzochten, vonden niets
hadden niets door
openden de slagboom
lieten hem door
jar...
De zegen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 In mijn bedje
vol zonnestralen
gevlochten uit
laagstaand licht
luister ik naar
winterse verhalen
uit een lang
verleden tijd toen
er nog rijm lag op
daken en herdertjes
bij nachten lagen
wij takken van de
kerstboom zaagden
voor het maken
van kransen in de
weken van advent
want ...
Fairy tale - Naar John O'Mill
snelsonnet
4.1 met 11 stemmen
893 Last week I read a sprookish book
about a king with red haired look.
He thought he reigned magnificent
although the truth was different,
in fact incredible crankyorum,
not just a matter of decorum:
his nose kept growing all the time,
its length revealed a life of crime.
So after twen...
Het hondengevecht
poƫzie
3.7 met 39 stemmen
6.295 Bereisde Roel zag op zijn tochten
Geweldig veel! Twee Bullebijters vochten,
Voor 't wijnhuis, in een kleine Poolse stad,
Terwijl hij juist aan 't venster zat:
'Zulk vechten, mensen! - - Zij verslonden
Malkander letterlijk! Met iedre hap, ging oor
Of poot er àf - en glad als vet er dòòr!
...
ademend stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 stil
stille wind
stil van binnen
adem
leven, voor even
bezinnen
storm
stevig, onderhevig
aan kracht
tijd
vervlogen, bewogen
in de wacht
in de stilte
adem ik waarachtig
stormachtig krachtig
blaas ik uit
raak ik kwijt
zonder spijt
een onvoorstelbare tijd
Bladeren vallen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
504 Een vos verliest zijn haren,
maar niet zijn streken.
Een boom verliest zijn blad,
behoudt zijn diepe wortels,
verliest zijn takken niet.
Een mens verliest zijn jaren,
maar niet zijn wilde haren.
Zoals bladeren niet vallen,
van zijn verbaasde mond.
een vreemde vogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 hij zet zich op een
al te tere tak en voelt
dat hij heel diep buigt
niet wetend dat hij
ondanks zijn zang geen vleugels
van een vogel heeft
Kunstwerk
gedicht
5.0 met 44 stemmen
4.114 Was ik maar dat kunstwerk
daar hangend aan jouw muur
jij had mij gekocht
al was ik veel te duur
trots zou je naar mij kijken
jouw aanwinst aan die muur
wat was ik kunst wat was ik mooi
en o wat was ik duur.
-----------------------------------------------------
uit: 'Ik was zo'n steen...
Toen = niet nu en toch is nu, niet anders dan toen!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
586 Terug in de tijd, gaan we geen van allen
dat is maar beter ook misschien
‘t zou ons niet eens bevallen
of zou men ‘t graag willen zien?
Mensen die werken, buiten de deur
ondervinden in elk geval op zeker en gewis
geen hinder van enig sleur
dat heb ik in ‘t geheel niet mis!
Vijf dag...
Zien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Ontstonden ogen toevalig?
Als resultaat van evolutie,
zoals Darwin dat beschreef?
Werden dieren daarna bewust,
van kunnen zien?
Als ongeluk?
Ontstonden ogen als bedoeling?
Als behoefte in ons universum,
van iets dat bewust wil zien?
Kennen wij mensen de antwoorden?
Dat geloof ik helema...
Staatshysterie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 In WO II gingen er 25.000 per dag
Alle leeftijden, 6 jaar lang
Nu overladen we de wereld
met schulden, leed en dwang
om aan levens van vetzakken en
doorleefde wrakken
nog wat dagen vast te plakken
Een krachtmeting van staten
in dwingelandij van doen en laten
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van m...
ik vier je
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
725 ik vier je
jij bent immers het vieren waard
voor de mensen die jij betekent
die jij jou ook betekenen laat
je bent de wereld alles waard
immers er is enkel één als jij
ik vier je
zoals je bent in al jouw kleuren
een mens vol met talenten
die jou doen of laten bepalen
waarmee je laa...
Onze weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
496 De weg,
die je maar niet vinden kan.
Open je ogen.
Eindelijk.
Zie!
Zie het wonder,
hoe de weg jou vinden zal,
als toeval dat bedoeling is.
De weg is als reizen,
naar waar je nu kan zijn.
Naar waar je hier al bent.
Samen zijn we op reis,
met velen om ons heen.
In liefde en vaak in ...
Geploegd land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 Diepe voren in het land, van mijn voeten uit tot waar de einder is,
in rechte lijnen, breeduit hier, naar daar alsmaar zwakker,
heeft de ploeg zomerkluit gekeerd tot winterakker,
klaar voor een vroege kou die nu snel aanstaande is.
Neergestreken meeuwen op een veld gegroefde aarde,
springende...