6607 resultaten.
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Dronken sonnet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 De avond wankelde om mij heen
ik praatte en liep uiteen
viel om mijn eigen as
en wist hoe ver het was
Blauw en groen waren de kleuren
ik ging door kamers en deuren
plots zag ik mij voor een spiegel staan
rechtlopend ben ik weggegaan
Zo kwam ik tot bedaren
er was een trap
zelfs de laatste stap
Lukte en ik ging voorbij
pilaren die nuchter…
Kriebels in het hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
546 trompettengele bloemen
omringen de wortels
van uitlopende kruinen
voorjaarsklokjes tonen
een bodem van klanken
het eerste lentelied
kriebels in het hart
voeten maken huppelpasjes
gelijk de lammetjes
zo klein nabij de ooien
de tedere beschermelingen
voor de nog zo frisse wind
een fris groen takje
heeft zich verknocht
aan een oude…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Mijn stille plek ( A. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
722 En dan ging ik naar die stille plek, tussen al
het groen. Die plek, mijn plek, tussen
al het hout en gebergte,
waar de zon blijft hangen.
Alsof je mijn geliefde was.
Ik wilde enkel bij jou thuiskomen.
Me ooit ergens thuis voelen: veilig en geborgen.…
Zwarte auto’s
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 De zwarte auto’s in het groene land
Ik zal het nooit vergeten
op mijn netvlies staat het gebrand
honderden mensen aan de kant
Een lichte trots vervult mijn hart
thuiskomen in een land van vrede
de realiteit is bikkelhard
geen toekomst meer, alleen verleden
Door herinneringen
voor altijd verbonden
‘t is balsem op een open wond
Zij gaan…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik vlucht
de zon zal blijven schijnen
op de mooie groene…
Striptease
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.124 hun stapel kleding
belandt in bladerbakken
of op de grond
daar slordig weggesmeten
omdat dat harde groen
geen mode is.
Nog even pakt ze
dan die rode jurk
daarna een bruine
maar gooit ook die
wanhopig weg
zodat ze in haar
blote takken staat.…
Tussen piek en kruis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.014 groen zijn zinnen
woorden geuren
vleugjes dennenboom
strofen kleuren
in licht onderscheid
de kerstfeestdroom
tussen piek en kruis
huist nog de nostalgie
van vroeger dagen
ooit bracht een ster
het licht van ver
met vrede en het kind
maar de stal
is al lang opgeruimd
herders met de schapen klaar
kerst kan beginnen
maar diep…
Bondgenoot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
557 lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes
lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid
lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen
lente
ze bezingt
ze omringt…
vakantie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 Vage rafel strepen wit
drijven op waterverf blauw
boven verre bergen waas
en groene sinaasappelbomen.
Zuchtjes zoete geur
zweven in de lucht,
en een zalig Zen gevoel
doordringt me.
Onthecht ,onttrokken aan het dagelijks bestaan
ben ik.…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
DE VROUW AAN HET VENSTER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.976 't Raam is zo hoog
Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte:
De stroom omarmt het bos in blauwe boog;
Door 't groen gaan rode vogels, ranke herten.
Niets weet zij van het levensspel daartussen;
Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer.…
Stukjes vrede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
949 de bommen
zijn bijna op
het wapentuig
is moegestreden
tussen grijs
en groen ontluiken
in donkere dagen
de stukjes vrede
toch produceren
fabrieken weer hun
dodelijke waar nieuwe
afzetmarkten zijn al klaar
de koude oorlog
wordt weer opgestookt
militaire budgetten
gaan ijlings omhoog
alleen onder de
opgetrokken aanslagrook
van…
Lichtjes in het dauwig gras
poëzie
4.0 met 4 stemmen
961 Elven-liedwijs mij toen ving
ringsom in de toverkring,
vogel-licht toen zweefde ik mee
over 't groen van klaverzee.…
Momenten van stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Wanneer het hart eens rust
krijgt tussen het lommerrijk
groen.…
Droomwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Varen in een mand
over het mooie,
groene, vlakke land-
gelijk madurodam
het spoor, de trein
mensen, alles
ongelooflijk,
grappig klein
maar toch
stemmen en geblaf
daar ben je daarboven
nog
niet vanaf
hoog boven het land
en de bomen
hoelang
had ik hierover
liggen…
de bloemetjes en de bij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
672 opgesloten… vind ik niets voor mij
dus laat me los, maak me vrij
ik wil stoeien op de groene wei
met mijn soortgenootjes: de honingbij
ik ruik de planten en de bloemen
maar zit gevangen in mijn korf
mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen
och, wat vind ik dit ellendig grof
want alle bloemen wil ik kussen
ik wil vliegen, ik wil brommen
zie…
Overdenking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 In deze meimaand staat alles
weer in 't groen en bloeit.
Kan ik wel echt zwijgen?
Ik hoop dat rust een beetje groeit.…
Het oude woud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Hier lopen wij,
vrij van stenen,
vrij om stil te staan
bij het oude woud
dat voortleeft
in deze groene long
tussen twee wijken.…
Geef mij het lichaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Geef mij het lichaam
met de kleur van de zee
dat in wind staat
waarin vogels nesten bouwen
waarvan de voeten groen zijn
dat slaapt in het oog
van de wereld
Geef mij het kwetsbare
het lichaam uit de schelp
dat alle gevaren van de wereld
weet en toch zijn plek vindt
Geef mij het lichaam
nat van regen
dat schaduw zoekt
en wachten kan…
Spelenderwijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Reinheid en regelmaat
een weldaad van rust
die me energie geeft
waar ik van ga springen
"in spin, de bocht gaat in
uit spuit, de bocht gaat uit"
Ik spring uit de band
in het tuinfeest der lusten
naar het fruit, rijp en groen
elke dag opnieuw, het kan
niet op, zolang het duurt -
tot ik onder de capriolen
steeds kleinere cirkels
schrijf…
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
553 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
Vallende wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 ze aaide
de bast die
groen zwart
afgaf aan
haar handen
geen vies gezicht
ze wist wat
er komen ging
in het eerste
contact na de storm
het was chaos
geweest toen
de aarde onder
de kracht van een
vallende wind spleet
naaldbomen
met een kort
dikke puntwortel
voor de kap in een rij
vielen in bosjes op de zij
een enkeling is…
portret van de gevederde koekoeksbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 zijn zonnehoed vindt weinig houvast
op het smalle hoofd
daaronder zijn licht spottende ogen
die kijkers op afstand houdt
de groene shawl rust als
een moeder over zijn schouders
alleen op de wereld maar niet helemaal
na het vallen wel weer opstaan
kijk een geluksklokje en hier
staat de gevederde koekoeksbloem
nee die naam is niet…
Clima nova
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 Wellicht is het u, als vakantievierende liefhebbers
van het snelsonnet, ontgaan, maar ook ditmaal heeft Wim Meyles ons voorzien van een vredelievend, ironisch doch klimaatneutraal, biodivers
groen vers...
________________________________
Hoe zuidelijk klinkt cabo
vinho verde
Van Baskenland tot Andalusië
En d' oceaankust van Galicië…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
Vlakbij de hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
190 teer en zacht
ruizelen de duizend
bladeren hun herfstige
kleuren weg van het
donkere laatste
zomerse groen
dat al droog klinkt
in het ijle gewieg
van de hoogste top
vlakbij de hemel
waar noten
en tonen vaak voor
het symfonisch
samengaan nog
uitgebreid dromen
en de wind zijn
kunsten laat
dirigeren met kleur
en ritmiek in de…
Brakke grond
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
117 Geen ontkomen is er aan,
de groene amsterdammer trilt
en beukt nog na op brakke grond
Ik laat de bundel waaien, lichtend
in het late luchtdichte ijle
zuchten boven atmosferisch
hoge amazonebomen
niets gaat vanzelf de gaarde in voorbij de aangebrande zomer, vergeet de chocoladekrans.…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in de dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!
Mijn hert is als een vrucht, die wast
en rijp wordt, in de schauw verholen,
aleer de hand des najaars heeft,
te vroeg eilaas, de boom bestolen!…