4214 resultaten.
naschok
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
726 verder is een groot woord
als je aan de grond genageld staat
de schok zindert nog na
je lijf protesteert en
haalt daar alles voor uit de kast
tranen hartkloppingen gemis
gedachten die stilstaan en
met moeite naar de volgende minuut
kunnen gesleept worden
verder is zo ver nu
en toch verzet je ongemerkt de ene voet
na de andere in een…
Geen verklaring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
689 En waar de reis begon
op de windroos van het vuur, gevoed
door teksten van een kwetsbaarheid,
is slechts een welving in het aards gazon
wordt de grond vruchtbaar op den duur.
De tijd heeft daar geen verklaring voor.
Dag vriendin.…
Nu al gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
703 Daar lig je nou vlak op de grond
terwijl iedereen toch echt wel vond,
dat groen eindelijk tevoorschijn kwam.
Maar daar lig je dan, de wind nam je mee,
na al het geloei en gebulder, brak je af.…
Driekoningen - Epifanie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
897 De opmaat van het verse jaar bespant
de grond met flinterdun wit vilt. De lucht
kneedt winterharde wolken, dicht beplant.
Een toverhazelaar pakt uit. Berucht
bericht van kale klauwen waar als vaan
een gele sjerp in hangt. Zo schel als goud
van ver. Van dichtbij zie je sterren staan,
van bloemblad, warm gekruld. Het hout blijft koud.…
Het ondeelbare deel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 het hart te
groot, de geest te nauw, ritmisch in
taal en goederen vergrijsd in een roman,
de plaats verkrampt in het scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als constante druk van
zwaartekracht als ik de teugels aanspan
maar kom ik thuis als de kraaien in een
duistere schim de kleur van de nacht
uit de grond…
Tuinpad
gedicht
3.5 met 4 stemmen
2.104 .' Volstaat
het schijnbaar vierkant van een streepje grond
of zoek je van de cirkel het kwadraat?
Eens ging de ondergang met paard en kar
de wereld rond; dat hebben we gehad
Nu blijf ik vlak bij huis, en noem je schat.
Dit is het. Naar bielzen draait het pad
licht omhoog. Daar blijft de zon wat langer
voor hij ondergaat.…
Waar in 't bronsgroen eikenhout..
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
598 In de appendix van ons drassig stukje grond
daar lopen heel wat dikgebuikte bazen rond
wier levens innig met elkander zijn verstrengeld
omdat er altijd wel een vettig worstje bengelt
dat in de toekomst lust en geldgewin belooft
het is een roomse clan met niemand aan het hoofd
een oude-jongens netwerk dat al eeuwen zindert
dat niet door wetten…
Kronkelweg
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
567 stap achteruit
Slechts ruimte voor twijfel
Geen enkel besluit
Als je doel niet het doel blijkt
en het pad niet jouw pad
Als je toch eens opzij kijkt
of ónder de lat
Blijf dan eens stilstaan
Doe een stap achteruit
Neem die lat in je handen
en trek er op uit
Ga lekker zwerven
Kijk maar eens rond
Stop bij het water
Prik de lat in de grond…
Warm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Vrij om grond en lucht te proeven.
Vrij om leven pril te zien ontstaan,
te gaan met wind en ziel..
Te zien hoe vlinders vliegen,
waar voor hier geen bom nog viel.
-
Het is warm.
Zo warm, van binnen.
Waar geen kogels gingen.
Maar zomers vol, einders ver van ons vandaan,
zie ik ze in mijn ooghoek staan.…
wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 vanmiddag huisde ik boven de boomtoppen
in een strakke azuurblauwe lucht
drie witte wolkjes sierden de omgeving
dunne grijze randen als zachte contouren
beneden het groen: mos met kleine sterren
oeroude grond, stenen uit de vroege ijstijd
gestapeld tot hoge wallen; tehuis voor dieren
of zekerheid voor een veilig gevoel
de fijne grijze wolkenranden…
Vogeltaal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
509 Ze is ook graag baldadig
en dan gooit ze opjecten met harde
effecten op de grond. Als ze los
vliegt, zit ze graag als een acrobaat
bovenop de kamerlamp naar mijn gedoe
te turen. Als ik thuis kom en op een
bepaalde manier fluit, fluit ze terug.…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Gebogen hier,
gebroken daar,
malkaar
de bomen schenden;
die, scheurende uit
de gronde, huis
en thuis
de gruw inzenden.
Nu maalt hij hout
en stof en steen
dooreen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
transformatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 spreekt men een andere taal
en dirigeert de koebel nog met enige zwier
het lied van verlichte stilte en donkere nacht
alwaar ik opzoek ga naar mijn verhaal
immers in de schreeuwende verlatenheid
ontmoet de mens zichzelf
ontdoet zich van gelatenheid,
als men dat wil
en duidt, zo mogelijk, iedere verslaafdheid
ik leer dan weer zitten op de grond…
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 Morriën
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken…
Retourbiljetten
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.113 Met lome stappen
zweef ik over de vlakte, overkappen
de bende hier, uit de grond stampen hotels
met zwembaden, woonwijken en winkels
een reisbureau met retourbiljetten…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend op de grond…
Het woordje kunst
gedicht
4.2 met 5 stemmen
4.990 Toen dacht ik bij het woordje kunst ook eens aan beeldhouwwerken,
die doodstil staan gevangen op een sokkel in de grond.
Ik heb een beeld gestreeld, maar of een steen een aai kan merken?
Ik weet niet eens of 't standbeeld zélf wel wist dat het bestond!…
schijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Dood, met mantel
en hoed getooid
je zit ons te dicht
op de huid
je snijdt recht door zee
in harten en illusies
je zet ons met twee
voeten op de grond
Dood, dagelijks marcheer
je in maskerades voorbij
in doorwaakte nachten
fileer je onze zielen
tot op het bot
als een speelbal
kantelen we in
de tollende wind
Dood!…
Geur in de kamer
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 De dag breekt aan
Geen doel, geen zinvolle gedachten
Met geen stok uit mijn hoofd te slaan
deze donkere negatieve machten
Opstaan, naar buiten kijken, ontbijten
scheren, douchen, aankleden
Aan mijn bestaan valt geen woord te wijten
Weer tijd om de leegte te betreden
Ik loop wat wezenloos in de kamer
Ik voel geen grond
Liever had ik een hamer…
Dichter tot elkaar verbonden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 We sjouwen onze molenstenen
over een maakbare wereld, haar
grond wordt zachte aarde die we delen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
memoires die allen over de horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos van de
ons toegestane tijd, zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst waarin hopen…
Een beetje ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 Als ik je beetje bij beetje laat gaan
blijf met beide benen op de grond staan
Je hebt dat al bewezen
door jezelf te wezen
Ook raak je mensen in hun hart
want ze wachten op je met smart
Als ik je beetje bij beetje laat gaan
beloof me dat je voortaan
jezelf altijd zal blijven
en je het kwaad zal mijden
Dat je belevenissen
met mij…
Een wilde roos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 En waar de reis begon
op de windroos van signalen, gevoed
door teksten van een kwetsbaarheid, is
slechts een welving in een aards gazon wordt
haar grond steeds vruchtbaar op den duur,
mijn tijd heeft daar geen verklaring voor.
Voor altijd een vriendin.…
Naakte aarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 Of tot ik het hoofd vol schaamte in
de naakte grond ben geaard en ethiek
gezuiverd is in een vorm van zelfbedrog,
elk traktaat opnieuw gewogen wordt, een
mens is enkel in het denken van zichzelf
naast het licht ook schaduw op het gelaat
treedt in de toekomst na elke geboorte,
en alles zich oplost in tegenstrijdigheid,
net ik als de…
Vooroordeel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
658 Zoek een plekje in de aardstuin op
het gras, let niet op de rariteiten
in gedrag en uiterlijkheid, ik lijk
wat anders al ben ik stekelig bebaard,
maar van inborst ben ik fijn besnaard,
als je me wil leren kennen op den duur
integreer naar jou als goede buur,
zal niet weglopen van geaardheid of
geboorte grond, achter muren wortel ik
niet…
Het kiert….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
438 Houd het maar vast, er
is nog zoveel te beleven
in het bladgoed van bomen,
hun roest verliest ver
verspreid in hun valiezen van
overwintering in de tijdzone
van de grond, de wind zijn
multifunctionele sleutel
vindt, rolt de loper uit in
het patchwork van
vastberaden wolken
de vensters van mijn
lichaam staan nog open
maar op het…
dichterlijke octrooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 het restant, de overblijfsel van de zomer
staan in schril contrast met wat ik
erover wil schrijven, kleine vergaar
dingetjes vallen in het niet
bij het schrale gevoel
waar dit seizoen op broedt
ruwe regens smeken de grond
om zeeën van verdriet aan te maken, armoe
hangt aan de twijgen en de geur van gaan
is een binnenkomer voor de late gast…
Loodzwaar juk.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
879 Heden vaste rotsachtige grond onder de voeten
Enkels duchtig verzwikken; pijn die soelaas biedt
De stuk gegooide vaas lijmen, verwerken wat ooit was
Zeer geduldig timmeren aan een waardevol kwalitatief leven
Hem erg dierbaar danken tot de laatste schrille ademstoot.
Afscheid genomen van dat ondraaglijk Loodzwaar Juk…
HOKJESGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 wat is de werkelijke waarde
van elk politiek systeem dat
ons van alles doet beloven
beseffen ze dan niet
we hebben maar een aarde
moeten we nog wel op partijen stemmen
om eerlijk te kunnen kiezen
omdat die juist de saamhorigheid
die nodig is afremmen
de mens is nog steeds
een vrij primitief beest
als man of vrouw ingedeeld
op grond…
Bellingwolde aan Zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 al die huizen, straten
onder water
en verlaten
aardappels, koren
gaan verloren
zilt wordt de grond
de Ruiten Aa mondt
bij Wedde uit in zee
een raar idee
van een dwaze dichter ?
nee
ik ben geen oplichter
het wordt
een keer realiteit
werkelijkheid
iets wat je krijgt
als de zeespiegel stijgt
Bellingwolde aan Zee…
De vleug
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
362 daaronder
woekert het spel
van veerkracht
en tijd naast gewicht
en emotionaliteit
significant in een
eerste impressie
nog geen subtiele
conclusies daar
zijn andere kamers
voor met wat
minder supervisie
een hoger tapijt
zodat het effect
van verblijf
substantieel zal
toenemen in een
duidelijk onderscheid
jij die alles van
de grond…